Romanos 9

Mi Namani Tino (TBF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 O vokokotie mi tuktuk simi vunan eou se Karisito. O kap bit. Kong baivinakier meie mi Moromoruo Tamat guor vara tuktuk ngan va
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, testemunhando comigo, no Espírito Santo, a minha própria consciência:
2 o suvuon mi aor tsak leong ma a munu ta mi aroung
2 tenho grande tristeza e incessante dor no coração;
3 surie kong sar nama kes. A oit va o ta mon i pakien mi sinubirei nge tampaek sorvekenan e Karisito sien va ine ta kulie bu patsoung va gi ta suvu vavato.
3 porque eu mesmo desejaria ser anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas, segundo a carne.
4 Egie mi kulu Israel. Ma e Raban a nga tour natuon nge gie ma a nga vasangan segie man matvinavaso. Ma a nga tsana ken sar kinubuits meie gie nge teir vunie nge gie mi Vinuor, ma gi suvuon mi duis nia rengeir simi Vona rengeir leong meie bu vakavakariem se Raban.
4 São israelitas. Pertence-lhes a adoção e também a glória, as alianças, a legislação, o culto e as promessas;
5 Egie bu tubuon mi kulou asna. Ma e Karisito a nga tubunie gie vemusurie mi dar. Ma eie mi Raban ese ta vuortie bu kepineits kokouk. Mi tietienengei ta rakot seie sibu ra bu ra! Amen.
5 deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para todo o sempre. Amém!
6 O kap pevien va e Raban a kap nga tsang vaotie ken nama, simi vunan a kap va egie kokouk bu Israel egie bu Israel tuktuk.
6 E não pensemos que a palavra de Deus haja falhado, porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas;
7 Ma a kap va bu tubuon kokouk e Abaraam, egie bu natuon tuktuk. E Raban a nga kukubuits meie ngan e Abaraam malan mi Pakpak Leong ta pevien, “Mi tubu ta kovuni se Isak.”
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos seus filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Ine a malan ine, a kap va bu tubuon kokouk e Abaraam vemusurie mi daran, egie bu natuon e Raban eiekesen bu natuon gi ta beit vemusurie ken kinubuits e Raban, arie egie bu natuon e Abaraam.
8 Isto é, estes filhos de Deus não são propriamente os da carne, mas devem ser considerados como descendência os filhos da promessa.
9 Ine arie misa ine mi kinubuits ta pevien, “Simi ra malan ine simi avareit ian, o ta muerengei ma e Sera ta suvuon ka madar tamat.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por esse tempo, virei, e Sara terá um filho.
10 Ma mi namani vakavakariem a nga beit buer se Rebeka sien tate nga kour ngan ba ruoruo simi tam kes, e tubugiet e Isak.
10 E não ela somente, mas também Rebeca, ao conceber de um só, Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E ainda não eram os gêmeos nascidos, nem tinham praticado o bem ou o mal (para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 já fora dito a ela: O mais velho será servo do mais moço.
13 Arie mi vunan mi Pakpak Leong ta pevien, “O tovie e Iakop eiekesen o karto e Esau.”
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém me aborreci de Esaú.
14 Vasa, giet oit nia pevien? Mi sinavien e Raban a kap duis, nge? A kap rovoriu!
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum!
15 Simi vunan a nga oeng se Moses,
15 Pois ele diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e compadecer-me-ei de quem me aprouver ter compaixão.
16 Ken vakavakariem e Raban a kap vunan si kegi lalaron mi kulou o, simi tsinatsangagie, eiekesen a vunan si ken aor molous.
16 Assim, pois, não depende de quem quer ou de quem corre, mas de usar Deus a sua misericórdia.
17 Io, simi Pakpak Leong e Raban a nga pevien se Parao, “O nga tsuok voturie no, terengien va o ta mang tsatsang nge no nia vasangan mi ngisingisiung, ma mi asoung ta mang rorongovei simi kaber kokouk.”
17 Porque a Escritura diz a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que o meu nome seja anunciado por toda a terra.
18 Io, e Raban a ko vasangan ken aor molous simi mei vemusurie ken lalaron, ma a ko vara aor teng ngan mi mei vemusurie ken lalaron.
18 Logo, tem ele misericórdia de quem quer e também endurece a quem lhe apraz.
19 Ka mei senga ta oit nia vereie iou, “Surie misa e Raban a ngas vorotan bu bienebeir segiet? Kap ka mene a oit nia suereren ken lalaron.”
19 Tu, porém, me dirás: De que se queixa ele ainda? Pois quem jamais resistiu à sua vontade?
20 Madar! E vodon va evoi ese va e ta vuvurisei veie e Raban? Vasa, mi bua pier a oit nia pevien simi tunumar, “Surie misa e ta toik malan nge iou ine?”
20 Quem és tu, ó homem, para discutires com Deus?! Porventura, pode o objeto perguntar a quem o fez: Por que me fizeste assim?
21 Sien mi tunumar ta tokie bu koi ngan simi bua pier kes, vasa, a kap suvu duis va ta tokie mi koi nian mi tsientsang ian ta potokivout ma mi koi mene nian mi tsientsang ian ta kap potokivout?
21 Ou não tem o oleiro direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro, para desonra?
22 Io, e Raban a nga lalaron nia vasangan ken aor rarap ma mi ngesengesien. Eiekesen a nga onvidit nge por vururutie ken aor rarap veie gie ese gi ta sogove mi miensei ma ken aor rarap.
22 Que diremos, pois, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita longanimidade os vasos de ira, preparados para a perdição,
23 Ma a nga lalaron buer nia vasangan man matvinavaso ian ta tsiroup simi kulou kegi tino ta sogove ken aor molous, egie ese ta nga muna vile gie va gi ta suv si man matvinavaso.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória em vasos de misericórdia, que para glória preparou de antemão,
24 Arie egiet ine mi kulou, ese ta nga viel tsana giet i kotubuon bu Iuda ma i kotubuon buer bu Kibang,
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 malan mo e Raban ta nga vorotsoruo ine mi nama i ngutsuon e Osea,
25 Assim como também diz em Oseias: Chamarei povo meu ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada;
26 Ma
26 e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois meu povo, ali mesmo serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Surie bu Israel, e Isaia a nga koup pevien,
27 Mas, relativamente a Israel, dele clama Isaías: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Mi Nguts ta lalapus nge vaton vititirie ken namani vuor i popon mi kaber.”
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, cabalmente e em breve;
29 Ine a malan mo e Isaia tate nga muna pengan,
29 como Isaías já disse: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, ter-nos-íamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.
30 Vasa giet ta oit nia pevien? Bu Kibang ese gi ta kap nga vengeis nia tino simi sinavei duis, e Raban a nga vuotongie gie va egie mi kulou duis surie kegi vodovodon tuktuk.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, todavia, a que decorre da fé;
31 Eiekesen bu Israel ese gi ta nga vengeis nia tino vemusurie mi vinuor nia tsorubeit duis, gi kap nga tsang vaotie.
31 e Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 Surie misa? Simi vunan gi kap nga vengeis nia tino ngan mi vodovodon tuktuk, eiekesen gi si nga vengeis nia vemusurie mo mi Vinuor. Ma gi nga tsuomtsuom nge gie ine simi vunavout nia tsuotsuobakei.
32 Por quê? Porque não decorreu da fé, e sim como que das obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Malan mi Pakpak Leong ta pevien,
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, e aquele que nela crê não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.