Marcos 8
Mi Namani Tino (TBF) vs NTLH
1 Ian sibu ra, mi bineit leong mene gi te buer nga me beit kouk. Ma sien gi ta kap nga suvuon te ka puk nginonginou, e Iesu a nga kukuo ken sar madar tovtov ma a nga pevien,
1 Pouco tempo depois, ajuntou-se outra vez uma grande multidão. Como eles não tinham nada para comer, Jesus chamou os discípulos e disse:
2 “O tovie ine mi bineit. Gi te me mon meie iou en ne oit ba ra tour, ma kap te magi kavo nginonginou.
2 — Estou com pena dessa gente porque já faz três dias que eles estão comigo e não têm nada para comer.
3 Sien va o ta ture muer nge gie rakot si kegi sar enamon meie mi vientor, ta so girigirir bu matagie i sar, simi vunan bu mei mene segie gi veis kovuni te i pek.”
3 Se eu os mandar para casa com fome, eles vão cair de fraqueza pelo caminho, pois alguns vieram de longe.
4 Ken sar madar tovtov gi nga kuil nama, “Ivie giet ta oit nia por tsoik en ine simi korot beir nia tabarie gie kokouk?”
4 Os discípulos perguntaram: — Como vamos encontrar, neste lugar deserto, comida que dê para toda essa gente?
5 E Iesu a nga virei, “A voveis bu tsoik nga suvuon?”
5 — Quantos pães vocês têm? — perguntou Jesus. — Sete! — responderam eles.
6 Io, e Iesu a nga oeng simi bineit va gi ta nga mogos i keim simi kaber. Sien tate nga poro bu tsoik mi napaririem potsu luo nge vuot kalei se Raban, a nga potakie gie ma a nga terie gie si ken sar madar tovtov va gi ta nga tabarie ngan mi bineit. Io, gi nga tsana malan.
6 Aí Jesus mandou o povo sentar-se no chão. Depois pegou os sete pães e deu graças a Deus. Então os partiu e os entregou aos discípulos, e eles os distribuíram ao povo.
7 Gi nga suvuon ba natu ie meses buer. E Iesu a nga vuot kalei ngan buer se Raban surie ine ba ie ma a nga oeng sibu madar tovtov nia potakie gie.
7 Eles tinham também alguns peixinhos. Jesus deu graças a Deus por eles e mandou que os discípulos os distribuíssem.
8 Mi kulou gi nga ngou nge ti. Ma bu madar tovtov gi nga tsuokopie bu kepide nginonginou nge vovosuo ngan mi napaririem potsu luo bu leke leong.
8 Todos comeram e ficaram satisfeitos; e os discípulos ainda encheram sete cestos com os pedaços que sobraram.
9 Mi aesaes kokouk ine simi bineit a nga oit malan ba sinangavur voveit soloba (4,000). Ma e Iesu a nga ture vavasie gie,
9 As pessoas que comeram eram mais ou menos quatro mil. Jesus mandou o povo embora,
10 ma ian ngas te, a nga rov ka simi galeu meie ken sar madar tovtov ma gi nga rakot simi enamon leong i Dalmanuta.
10 e, logo depois, subiu no barco com os seus discípulos, e foi para a região de Dalmanuta.
11 Bu Parisaio gi nga nemei ma gi nga vakaek nge vetei nge nama meie e Iesu. Gi nga vosuoreie nia konon va ta nga tsana ka totourlekier ni vovokudier kovuni simi rangit.
11 Alguns fariseus chegaram e começaram a falar com Jesus. Eles queriam conseguir alguma prova contra ele e por isso pediram que ele fizesse um milagre para mostrar que o seu poder vinha mesmo de Deus.
12 E Iesu a nga maesaram ma a nga pevien, “Surie misa mi kuoluon ine bu ra, gi ta virei surie ka totourlekier ni vovokudier? O oeng tuktuk senga, kap ka totourlekier nga ta pare.”
12 Jesus deu um grande suspiro e disse:
13 Samo a nga sorvekena gie ma a nga ka muerengei simi galeu ma a nga tsourarak rakot simi bienengeiv ka nikot.
13 Então Jesus foi embora. Ele subiu no barco e voltou para o lado leste do lago.
14 Bu madar tovtov gi nga vodon punan nia por tsoik. Eiekesen gi nga suvuon mi tsoik kes mo i aron mi galeu.
14 Os discípulos haviam esquecido de levar pão e só tinham um pão no barco.
15 E Iesu a nga vanuo gie, “Nga nenei kalei. Nga ta ngas naneie nga simi iis sibu Parisaio ma se Erot.”
15 Jesus chamou a atenção deles, dizendo:
16 Gi nga vevuor surie ine mi nama i kotubugie nge pevien, “A vakokoit ven ne simi vunan giet kap suvu tsoik.”
16 Aí os discípulos começaram a dizer uns aos outros: — Ele está dizendo isso porque não temos pão.
17 E Iesu a nga telekiran mi sana gi ta nga vevuran ma a nga vereie gie, “Surie misa nga ta vevuor va nga kap suvu tsoik? Nga kap ngas katsep? Bu aronga a ngas bakiet?
17 Jesus ouviu o que eles estavam dizendo e perguntou:
18 ‘Nga suvu katsomat. Vasa, nga kap oit nia dedeng ngan? Nga suvu taterieng. Vasa nga kap oit nia rorong ngan?’ Ma vasa, nga kap vodonomie?
18 Vocês têm olhos e não enxergam? Têm ouvidos e não escutam? Não lembram
19 Sien o ta nga potakie ba tsoik mi napaririem nian bu sinangavur mi napaririem soloba (5,000) mi kulou, a voveis bu leke nga nga vovosuo ngan bu kepide nginonginou?”
19 dos cinco pães que eu parti para cinco mil pessoas? Quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Eles responderam: — Doze.
20 Ma sien o ta nga potakie bu tsoik mi napaririem potsu luo nian ba sinangavur voveit soloba (4,000) mi kulou, a voveis bu leke nga nga vovosuo nge kapekapien?
20 Jesus perguntou outra vez: Eles responderam: — Sete.
21 E Iesu a nga oeng segie, “Ma vasa, nga kap ngas katsep?”
21 Então Jesus perguntou:
22 Gi nga beit i Betsaida, ma bu mei gi nga kerie mi kael ma gi nga no masitinoiv se Iesu va ta nga soburo.
22 Depois Jesus e os discípulos chegaram ao povoado de Betsaida. Algumas pessoas trouxeram um cego e pediram a Jesus que tocasse nele.
23 E Iesu a nga popor ka i riman mi kael ma a nga kir vorotsoruo i marar simi enamon. I murien e Iesu tate nga kientsuo ba katsomatan nge teir riem i popon, a nga vereie, “E pare ka kepineits?”
23 Ele pegou o cego pela mão e o levou para fora do povoado. Então cuspiu, passou a saliva nos olhos do homem, pôs a mão sobre ele e perguntou:
24 Mi kael a nga dedeng nge pevien, “O pare bu mei gi mat malan va bu ei gi veisveis.”
24 O homem olhou e disse: — Vejo pessoas; elas parecem árvores, mas estão andando.
25 E Iesu a buer nga teir riem i popon ba katsomatan ine mi ka, io, ine mi ka a nga aan vangvangasie, ma samo ken baidendeng a te nga kalei ma a nga deng vititirie te bu kepineits kokouk.
25 Jesus pôs outra vez as mãos sobre os olhos dele. Dessa vez o cego olhou firme e ficou curado; aí começou a ver tudo muito bem.
26 E Iesu a nga oeng sien, “Rakot duis si ke vonuo. Ma kian va e ta rakot nge pengan sibu mene simi enamon.”
26 Em seguida, Jesus mandou o homem para casa e ordenou:
27 E Iesu ma ken sar madar tovtov gi nga veis rakot sibu enamon viririsie mi enamon leong i Kaesarea Pilippoi. Sien gi ta nga vor ve veisveis, a nga vosuoreie gie, “Mi kulou gi pevien va eou ese?”
27 Depois Jesus e os seus discípulos foram para os povoados que ficam perto de Cesareia de Filipe. No caminho, ele lhes perguntou:
28 Gi nga kuil nama, “Bu mei mene gi pevien va evoi e Ioanes mi ka ni sinusuruiv; a, bu mei mene gi pevien va evoi e Eliia, ma bu mei mene ngas buer gi pevien va evoi mi meinmenien bu propet.”
28 Os discípulos responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
29 Ma a nga vereie gie, “Ma enga vasa? Nga pevien va eou ese?”
29 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. — O senhor é o
30 E Iesu a nga vangenge gie va gi ta kap nga pepengan si kavo mei mene va eie ese.
30 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
31 Samo e Iesu a nga vakaek nge vavasengei si ken sar madar tovtov va e Natuon mi Ka ta ngas suvu vinekikin palan. Ma bu muomuo simi kulou, bu prist leong, ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses gi ta so sunuran ma gi ta kenvamate. Ma i murien ba ra tour ta to muerengei.
31 Jesus começou a ensinar os discípulos, dizendo: — O
32 E Iesu a nga vakatsepa vititirie ine mi nama. Ma e Petro a nga kir terie i gege ma a nga vakaek nge patsarie.
32 Jesus dizia isso com toda a clareza. Então Pedro o levou para um lado e começou a repreendê-lo.
33 Eiekesen sien e Iesu ta nga vuris nge pare ken sar madar tovtov, a nga patsarie e Petro nge pevien, “Satan, tsupek vekena Iou! Bu vienviendon e ta suvuon a kap kovuni se Raban, eiekesen a kovuni mo simi ka.”
33 Jesus virou-se, olhou para os discípulos e repreendeu Pedro, dizendo:
34 Samo e Iesu a nga kuk nemei ngan seie mi bineit meie ken sar madar tovtov nge pevien, “Sien va ka mei ta lalaro vemusurie iou, eie ta ngas vamoie eie kesen ma ta ngas tsuok sorokie man koitskoits nge vemusurie iou.
34 Aí Jesus chamou a multidão e os discípulos e disse:
35 Simi vunan eie ese ta ruit ngan ken tino, ta rivie ken tino. Eiekesen eie ese ta rivie ken tino surie Iou ma surie mi Banga Vinavatei, ta suvuon mi tino.
35 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa e por causa do
36 Mi sana man kienelei, sien va ka mei a suvuon mi kaber kokouk eiekesen eie ta rivie ken tino?
36 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira?
37 O, mi sana kepineits mi ka a oit nia verikuil meie ngan ken tino?
37 Pois não há nada que poderá pagar para ter de volta essa vida.
38 Mi kuoluon ine bu ra gi mon simi sinavei tetteririv ma simi sinavei tsokor. Io, sien va ka mei a mengemengeir rivie Iou ma mi Namaniung, e Natuon mi Ka ta so mengemengeir rivie buer, sien va ta nemei meie ngan man matvinavaso e Taman meie ken sar angelo e Raban.”
38 Portanto, se nesta época de incredulidade e maldade alguém tiver vergonha de mim e dos meus ensinamentos, então o Filho do Homem, quando vier na
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.