Marcos 7

Mi Namani Tino (TBF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bu Parisaio ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses gi ta nga kovuni i Ierusalem, gi nga oir kouk i babaren e Iesu.
1 Certo dia, alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus.
2 Ma gi nga pare ken sar madar tovtov mene e Iesu gi kap nga vavano bu rimagie ma gi nga ngou ngan bu rimagie bita.
2 Observaram que alguns de seus discípulos comiam sua refeição com as mãos impuras, ou seja, sem lavá-las.
3 (Bu Parisaio ma bu Iuda kokouk gi kap nga ko ngou oit va gi ta muna vavano bu rimagie vemusurie bu sinavei sibu tubugie.
3 (Pois todos os judeus, sobretudo os fariseus, não comem sem antes lavar cuidadosamente as mãos, como exige a tradição dos líderes religiosos.
4 Sien va gi ta nga muerengei simi korot nia verikuil nge kepineits, gi ta kap nga ngou oit va gi ta muna vara melemelen nge gie ngan mi da. Ma gi nga vemusurie palan bu sinavei mene sibu tubugie, malan mi sinavei nia govorie bu koi unun, bu utut ma bu sosopen.)
4 Quando chegam do mercado, não comem coisa alguma sem antes mergulhar as mãos em água. Essa é apenas uma das muitas tradições às quais se apegam, como a lavagem de copos, jarras e panelas. )
5 Io, bu Parisaio ma bu vavvasengei simi vinuor gi nga vosuoreie e Iesu, “Surie misa ke sar madar tovtov gi ta kap vemusurie bu sinavei sibu tubugiet? Gi si ngou ngan bu riem bita.”
5 Então os fariseus e mestres da lei lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não seguem a tradição dos líderes religiosos? Eles comem sem antes realizar a cerimônia de lavar as mãos!”.
6 E Iesu a nga kuil nama, “Ken nama e Isaia ta nga vokokotie surie nga, a tuktuk va enga bu malamala ka duis. Malan mi Pakpak Leong ta pevien,
6 Jesus respondeu: “Hipócritas! Isaías tinha razão quando profetizou a seu respeito, pois escreveu: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
7 Kegi rengeir nemei seou a sasavoir mo,
7 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam doutrinas humanas como se fossem mandamentos de Deus’.
8 Nga ko tsupuk rivie bu vuna vinuor se Raban eiekesen nga ko vemusurie bu sinavei simi kulou mo.”
8 Vocês desprezam a lei de Deus e a substituem por sua própria tradição”.
9 Ma e Iesu a nga oeng segie, “Nga ko sievei beitsak nia tsupuk rivie Ken vuna vinuor e Raban terengien nga ta mang vemusurie bu sinavei sibu tubunga!
9 Disse ainda: “Vocês se esquivam com habilidade da lei de Deus para se apegar à sua própria tradição.
10 E Moses a nga pevien, ‘Nga ta mangaran bu tamanga ma bu kinanga’, ma ‘Eie ese ta oeng vatsakatie e taman o, e kinan, gi ta ngas kenvamate.’
10 Por exemplo, Moisés deu esta lei: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
11 Eiekesen nga ko pevien va sien va ka mei ta oeng se taman o, se kinan, ‘Mi kepineits o ta oit nia kulie ngado ngan, eie te mi Korban,’ (Mi Korban eie mi tienebeir rakot se Raban),
11 Vocês, porém, ensinam que alguém pode dizer a seus pais: ‘Não posso ajudá-los. Jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’.
12 io, nga ko sunuir va mi ka ta kap tsana ka kepineits nia kulie e taman o, e kinan.
12 Com isso, desobrigam as pessoas de cuidarem dos pais,
13 Ma surie ine, nga ko beir rivie ken nama e Raban ngan bu sinavei sibu tubunga ian nga tate vasangan sibu natunga. Ma nga ko tsana buer palan bu kepineits malan ian.”
13 anulando a palavra de Deus a fim de transmitir sua própria tradição. E esse é apenas um exemplo entre muitos outros”.
14 Io, i murien e Iesu ta nga kukuo mi bineit nemei sien, a nga pevien, “Nga rorong seou terengien va nga ta mang katsep kalei.
14 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam, todos vocês, e procurem entender.
15 Kap ka kepineits ta mon i marar si ka mei a oit nia vara bita ngan sien va ta rubukien i aron. Eiekesen, mi sana kepineits ta rovotsour kovuni i aron, arie a vara bita ngan.
15 Não é o que entra no corpo que os contamina; vocês se contaminam com o que sai do coração.
16 [Eie ese ta suvu taterieng nia rorong, ta ngas rorong.]”
16 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
17 I murien e Iesu tate nga sorvekenan mi bineit nge rubukien simi vonuo, ken sar madar tovtov gi nga vosuoreie surie ngan ine mi nama puppuo.
17 Então Jesus entrou numa casa para se afastar da multidão, e seus discípulos lhe perguntaram o que ele queria dizer com a parábola que havia acabado de contar.
18 E Iesu a nga pevien, “Vasa, nga kap ngas katsep? Kap ka kepineits ta rubukien i aron mi mei kuvu i marar, a oit nia vara bita ngan.
18 “Vocês também ainda não entendem?”, perguntou. “Não percebem que a comida que entra no corpo não pode contaminá-los?
19 Simi vunan, a kap rubukien i aron, eiekesen a rubukien mo simi kititan, ma samo a te buer rovotsour.” (E Iesu ta nga vuotongie ine mi nama nia vakatsepa va bu nginonginou kokouk a melemelen.)
19 O alimento não vai para o coração, mas apenas passa pelo estômago e vai parar no esgoto.” (Ao dizer isso, declarou que todo tipo de comida é aceitável.)
20 E Iesu a nga pevien buer, “Mi sana kepineits ta rovotsour simi mei, arie mi kepineits a vara bita ngan.
20 Em seguida, acrescentou: “Aquilo que vem de dentro é que os contamina.
21 Bu tsaka kepineits gi ta kovuni die i aron mi ka. Arie egie bu tsaka vienviendon, mi sinavei nia tetteririv, mi sinavei nia puer, mi sinavei nia kenvamate mi mei, mi sinavei nia rei puer,
21 Pois, de dentro, do coração da pessoa, vêm maus pensamentos, imoralidade sexual, roubo, homicídio,
22 ma mi sinavei nia ngaguo, mi sinavei malangiets, mi sinavei ni pouts bit, mi sinavei ni mala kopuen, mi sinavei ni ngunguts, mi sinavei ni oengoeng tsak, mi sinavei ni kakaleong, ma mi sinavei ni mala be.
22 adultério, cobiça, perversidade, engano, paixões carnais, inveja, calúnias, orgulho e insensatez.
23 Ine bu tsaka kepineits gi kovuni die i aron mi ka ma gi vara bita ngan.”
23 Todas essas coisas desprezíveis vêm de dentro; são elas que os contaminam”.
24 E Iesu a nga sorvekenan ian mi enamon ma a nga veis beit vatavatat simi enamon i Turos. Ma a nga so rubukien simi vonuo ma a kap nga lalaron va ka mei ta nga telekiran ken bineit, eiekesen a kap nga oit nia muningan ken bineit.
24 Então Jesus deixou a Galileia e se dirigiu para o norte, para a região de Tiro. Não queria que ninguém soubesse onde ele estava hospedado, mas não foi possível manter segredo.
25 Io, mi vevien ese e natuon vevien mi tsaka moromoruo ta nga tsegerie, a nga nemei lalapus sien ta nga rongovan va e Iesu a te nga beit. Ma a nga me sege pukupukukaek i kamen e Iesu.
25 De imediato, uma mulher que tinha ouvido falar dele veio e caiu a seus pés. A filha dela estava possuída por um espírito impuro,
26 Ine mi vevien eie mi Kibang, kap va mi Iuda, gi nga kava i Ponisia i aron mi enamon leong i Siria. A nga no masitinoiv se Iesu va ta nga kareir rivie mi tsaka moromoruo se natuon vevien.
26 e ela implorou que ele expulsasse o demônio que estava na menina. Sendo ela grega, nascida na região da Fenícia, na Síria,
27 E Iesu a nga oeng simi vevien, “Vourvour, gei ta be tabarie bu natu madar vaotie kegi lalaron. Surie a kap duis va gei ta poro magi tsoik bu natu madar nge tomeke terie sibu kopuen.”
27 Jesus lhe disse: “Primeiro devem-se alimentar os filhos. Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
28 Mi vevien a nga kuil nama, “A tuktuk, mi Nguts, eiekesen bu kopuen i pakien mi tsur ngongou buer gi ko nganie bu mememuru nginonginou sibu natu madar.”
28 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros, debaixo da mesa, comem as migalhas dos pratos dos filhos.”
29 Samo e Iesu a nga oeng ine simi vevien, “Surie ine ke nama, e tate veis. Mi tsaka moromoruo a te sorvekenan e natu vevien.”
29 “Boa resposta!”, disse Jesus. “Vá para casa, pois o demônio já deixou sua filha.”
30 Sien ine mi vevien ta nga muerengei beit si ken vonuo, a nga so vorotan va e natuon ta nga mutur i popon mi tsur ma mi tsaka moromoruo a te nga tsour sorvekenan.
30 E, quando ela chegou à sua casa, sua filha estava deitada na cama, e o demônio a havia deixado.
31 Samo e Iesu a nga sorvekenan mi enamon vatvatta i Turos, ma a nga veis rov riu ka i kotubuon mi enamon i Sidon, ma a nga peuk simi barateis i Galili simi enamon leong i Dekapolis.
31 Jesus saiu de Tiro e subiu para Sidom antes de voltar ao mar da Galileia e à região das Dez Cidades.
32 Ian en, bu mei gi nga kir nemei ngan seie mi ka ngong. Ma gi nga no masitinoiv se Iesu va ta nga teir riem i popon ine mi ka.
32 Algumas pessoas lhe trouxeram um homem surdo e com dificuldade de fala, e lhe pediram que pusesse as mãos sobre ele e o curasse.
33 I murien e Iesu tate nga kir kesevan ine mi ka rakot i gege sorvekenan mi bineit, a nga tsure terie ba pitsipitsi riman siba tateringan ine mi ka. Samo a nga kinouts simi pitsipitsiriman ma a nga tobelie mi karamen ine mi ka.
33 Jesus o afastou da multidão para ficar a sós com ele. Pôs os dedos nos ouvidos do homem e, em seguida, cuspiu nos dedos e tocou a língua dele.
34 E Iesu a nga dedeng kien simi rangit ma a nga maesaram nge pevien ne simi ka, “Epata!” (man vuevue va, “E ta katsep!”)
34 Olhando para o céu, suspirou e disse: “ Efatá! ”, que significa “Abra-se!”.
35 Ian ngas te, ba tateringan ine mi ka a nga katsep, ma mi karamen a te nga ketseketseng ma a nga vakaek nge vakvakokoit kalei.
35 No mesmo instante, o homem passou a ouvir perfeitamente; sua língua ficou livre, e ele começou a falar com clareza.
36 E Iesu a nga oeng ngeisngeis segie va gi ta kap nga pengan si ka mei mene. Eiekesen, misasien ta nga vangenge gie, gi ngas nga vor ve pepengan.
36 Jesus ordenou à multidão que não contasse a ninguém, mas, quanto mais ele os proibia, mais divulgavam o que havia acontecido.
37 Mi kulou gi nga kudier tsak ma gi nga pevien, “Eie a te tsang vititirie bu kepineits kokouk. A tsana buer va mi pi ta rorong ma mi ngong ta vakokoit.”
37 Estavam muito admirados e diziam repetidamente: “Tudo que ele faz é maravilhoso! Ele até faz o surdo ouvir e o mudo falar!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.