Marcos 7

Mi Namani Tino (TBF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bu Parisaio ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses gi ta nga kovuni i Ierusalem, gi nga oir kouk i babaren e Iesu.
1 Alguns fariseus e alguns mestres da Lei que tinham vindo de Jerusalém reuniram-se em volta de Jesus.
2 Ma gi nga pare ken sar madar tovtov mene e Iesu gi kap nga vavano bu rimagie ma gi nga ngou ngan bu rimagie bita.
2 Eles viram que alguns dos discípulos dele estavam comendo com mãos impuras , quer dizer, não tinham lavado as mãos como os fariseus mandavam o povo fazer.
3 (Bu Parisaio ma bu Iuda kokouk gi kap nga ko ngou oit va gi ta muna vavano bu rimagie vemusurie bu sinavei sibu tubugie.
3 (Os judeus, e especialmente os fariseus, seguem os ensinamentos que receberam dos antigos: eles só comem depois de lavar as mãos com bastante cuidado.
4 Sien va gi ta nga muerengei simi korot nia verikuil nge kepineits, gi ta kap nga ngou oit va gi ta muna vara melemelen nge gie ngan mi da. Ma gi nga vemusurie palan bu sinavei mene sibu tubugie, malan mi sinavei nia govorie bu koi unun, bu utut ma bu sosopen.)
4 E, antes de comer, lavam tudo o que vem do mercado. Seguem ainda muitos outros costumes, como a maneira certa de lavar copos, jarros, vasilhas de metal e camas.)
5 Io, bu Parisaio ma bu vavvasengei simi vinuor gi nga vosuoreie e Iesu, “Surie misa ke sar madar tovtov gi ta kap vemusurie bu sinavei sibu tubugiet? Gi si ngou ngan bu riem bita.”
5 Os fariseus e os mestres da Lei perguntaram a Jesus: — Por que é que os seus discípulos não obedecem aos ensinamentos dos antigos e comem sem lavar as mãos?
6 E Iesu a nga kuil nama, “Ken nama e Isaia ta nga vokokotie surie nga, a tuktuk va enga bu malamala ka duis. Malan mi Pakpak Leong ta pevien,
6 Jesus respondeu:
7 Kegi rengeir nemei seou a sasavoir mo,
7 A adoração deste povo é inútil,
8 Nga ko tsupuk rivie bu vuna vinuor se Raban eiekesen nga ko vemusurie bu sinavei simi kulou mo.”
8 E continuou:
9 Ma e Iesu a nga oeng segie, “Nga ko sievei beitsak nia tsupuk rivie Ken vuna vinuor e Raban terengien nga ta mang vemusurie bu sinavei sibu tubunga!
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 E Moses a nga pevien, ‘Nga ta mangaran bu tamanga ma bu kinanga’, ma ‘Eie ese ta oeng vatsakatie e taman o, e kinan, gi ta ngas kenvamate.’
10 Pois Moisés ordenou: “Respeite o seu pai e a sua mãe.” E disse também: “Que seja morto aquele que amaldiçoar o seu pai ou a sua mãe!”
11 Eiekesen nga ko pevien va sien va ka mei ta oeng se taman o, se kinan, ‘Mi kepineits o ta oit nia kulie ngado ngan, eie te mi Korban,’ (Mi Korban eie mi tienebeir rakot se Raban),
11 Mas vocês ensinam que, se alguém tem alguma coisa que poderia usar para ajudar os seus pais, mas diz: “Eu dediquei isto a Deus”,
12 io, nga ko sunuir va mi ka ta kap tsana ka kepineits nia kulie e taman o, e kinan.
12 então ele não precisa ajudar os seus pais.
13 Ma surie ine, nga ko beir rivie ken nama e Raban ngan bu sinavei sibu tubunga ian nga tate vasangan sibu natunga. Ma nga ko tsana buer palan bu kepineits malan ian.”
13 Assim vocês desprezam a palavra de Deus, trocando-a por ensinamentos que passam de pais para filhos. E vocês fazem muitas outras coisas como esta.
14 Io, i murien e Iesu ta nga kukuo mi bineit nemei sien, a nga pevien, “Nga rorong seou terengien va nga ta mang katsep kalei.
14 Jesus chamou outra vez a multidão e disse:
15 Kap ka kepineits ta mon i marar si ka mei a oit nia vara bita ngan sien va ta rubukien i aron. Eiekesen, mi sana kepineits ta rovotsour kovuni i aron, arie a vara bita ngan.
15 Tudo o que vem de fora e entra numa pessoa não faz com que ela fique
16 [Eie ese ta suvu taterieng nia rorong, ta ngas rorong.]”
16 [Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.]
17 I murien e Iesu tate nga sorvekenan mi bineit nge rubukien simi vonuo, ken sar madar tovtov gi nga vosuoreie surie ngan ine mi nama puppuo.
17 Quando Jesus se afastou da multidão e entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram o que queria dizer essa comparação.
18 E Iesu a nga pevien, “Vasa, nga kap ngas katsep? Kap ka kepineits ta rubukien i aron mi mei kuvu i marar, a oit nia vara bita ngan.
18 Então ele disse:
19 Simi vunan, a kap rubukien i aron, eiekesen a rubukien mo simi kititan, ma samo a te buer rovotsour.” (E Iesu ta nga vuotongie ine mi nama nia vakatsepa va bu nginonginou kokouk a melemelen.)
19 porque não vai para o coração, mas para o estômago, e depois sai do corpo. Com isso Jesus quis dizer que todos os tipos de alimento podem ser comidos.
20 E Iesu a nga pevien buer, “Mi sana kepineits ta rovotsour simi mei, arie mi kepineits a vara bita ngan.
20 Ele continuou:
21 Bu tsaka kepineits gi ta kovuni die i aron mi ka. Arie egie bu tsaka vienviendon, mi sinavei nia tetteririv, mi sinavei nia puer, mi sinavei nia kenvamate mi mei, mi sinavei nia rei puer,
21 Porque é de dentro, do coração, que vêm os maus pensamentos, a imoralidade sexual, os roubos, os crimes de morte,
22 ma mi sinavei nia ngaguo, mi sinavei malangiets, mi sinavei ni pouts bit, mi sinavei ni mala kopuen, mi sinavei ni ngunguts, mi sinavei ni oengoeng tsak, mi sinavei ni kakaleong, ma mi sinavei ni mala be.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, as mentiras, as imoralidades, a inveja, a calúnia, o orgulho e o falar e agir sem pensar nas consequências.
23 Ine bu tsaka kepineits gi kovuni die i aron mi ka ma gi vara bita ngan.”
23 Tudo isso vem de dentro e faz com que as pessoas fiquem impuras.
24 E Iesu a nga sorvekenan ian mi enamon ma a nga veis beit vatavatat simi enamon i Turos. Ma a nga so rubukien simi vonuo ma a kap nga lalaron va ka mei ta nga telekiran ken bineit, eiekesen a kap nga oit nia muningan ken bineit.
24 Jesus saiu dali e foi para a região que fica perto da cidade de Tiro. Ele entrou numa casa e não queria que soubessem que estava ali, mas não pôde se esconder.
25 Io, mi vevien ese e natuon vevien mi tsaka moromoruo ta nga tsegerie, a nga nemei lalapus sien ta nga rongovan va e Iesu a te nga beit. Ma a nga me sege pukupukukaek i kamen e Iesu.
25 Certa mulher, que tinha uma filha que estava dominada por um espírito mau, ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Ine mi vevien eie mi Kibang, kap va mi Iuda, gi nga kava i Ponisia i aron mi enamon leong i Siria. A nga no masitinoiv se Iesu va ta nga kareir rivie mi tsaka moromoruo se natuon vevien.
26 Era estrangeira, de nacionalidade siro-fenícia, e pediu que Jesus expulsasse da sua filha o demônio.
27 E Iesu a nga oeng simi vevien, “Vourvour, gei ta be tabarie bu natu madar vaotie kegi lalaron. Surie a kap duis va gei ta poro magi tsoik bu natu madar nge tomeke terie sibu kopuen.”
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Mi vevien a nga kuil nama, “A tuktuk, mi Nguts, eiekesen bu kopuen i pakien mi tsur ngongou buer gi ko nganie bu mememuru nginonginou sibu natu madar.”
28 — Mas, senhor, — respondeu a mulher — até mesmo os cachorrinhos que ficam debaixo da mesa comem as migalhas de pão que as crianças deixam cair.
29 Samo e Iesu a nga oeng ine simi vevien, “Surie ine ke nama, e tate veis. Mi tsaka moromoruo a te sorvekenan e natu vevien.”
29 Jesus disse:
30 Sien ine mi vevien ta nga muerengei beit si ken vonuo, a nga so vorotan va e natuon ta nga mutur i popon mi tsur ma mi tsaka moromoruo a te nga tsour sorvekenan.
30 Quando a mulher voltou para casa, encontrou a criança deitada na cama; de fato, o demônio tinha saído dela.
31 Samo e Iesu a nga sorvekenan mi enamon vatvatta i Turos, ma a nga veis rov riu ka i kotubuon mi enamon i Sidon, ma a nga peuk simi barateis i Galili simi enamon leong i Dekapolis.
31 Jesus saiu da região que fica perto da cidade de Tiro, passou por Sidom e pela região das Dez Cidades e chegou ao lago da Galileia.
32 Ian en, bu mei gi nga kir nemei ngan seie mi ka ngong. Ma gi nga no masitinoiv se Iesu va ta nga teir riem i popon ine mi ka.
32 Algumas pessoas trouxeram um homem que era surdo e quase não podia falar e pediram a Jesus que pusesse a mão sobre ele.
33 I murien e Iesu tate nga kir kesevan ine mi ka rakot i gege sorvekenan mi bineit, a nga tsure terie ba pitsipitsi riman siba tateringan ine mi ka. Samo a nga kinouts simi pitsipitsiriman ma a nga tobelie mi karamen ine mi ka.
33 Jesus o tirou do meio da multidão e pôs os dedos nos ouvidos dele. Em seguida cuspiu e colocou um pouco da saliva na língua do homem.
34 E Iesu a nga dedeng kien simi rangit ma a nga maesaram nge pevien ne simi ka, “Epata!” (man vuevue va, “E ta katsep!”)
34 Depois olhou para o céu, deu um suspiro profundo e disse ao homem:
35 Ian ngas te, ba tateringan ine mi ka a nga katsep, ma mi karamen a te nga ketseketseng ma a nga vakaek nge vakvakokoit kalei.
35 E naquele momento os ouvidos do homem se abriram, a sua língua se soltou, e ele começou a falar sem dificuldade.
36 E Iesu a nga oeng ngeisngeis segie va gi ta kap nga pengan si ka mei mene. Eiekesen, misasien ta nga vangenge gie, gi ngas nga vor ve pepengan.
36 Jesus ordenou a todos que não contassem para ninguém o que tinha acontecido; porém, quanto mais ele ordenava, mais eles falavam do que havia acontecido.
37 Mi kulou gi nga kudier tsak ma gi nga pevien, “Eie a te tsang vititirie bu kepineits kokouk. A tsana buer va mi pi ta rorong ma mi ngong ta vakokoit.”
37 E todas as pessoas que o ouviam ficavam muito admiradas e diziam: — Tudo o que faz ele faz bem; ele até mesmo faz com que os surdos ouçam e os mudos falem!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.