Marcos 6
Mi Namani Tino (TBF) vs NTLH
1 E Iesu a nga veis sorvekenan en ne ma a nga rakot si ken enamon i Nasaret ma ken sar madar tovtov gi nga nomeie.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Sien mi Rangi Minaes tate nga beit, a nga vakaek nge vavasengei simi vona rengeir sibu Iuda ma palan bu mei gi ta nga rongomie gi nga kudier.
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Giet si kia va eie mo mi ka tsangtsang vonuo ma e natuon e Maria, ma bu kasien, e Iakobo, e Ioses, e Iudas ma e Simon. Bu vevinen gi mon ine meie giet.” Ma gi nga mekitsan e Iesu.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 E Iesu a nga oeng segie, “Mi propet a suvu minangarei sibu enamon mene, eiekesen si ken enamon, ma sibu patsan, ma si ken vonuo, a kap.”
4 Mas Jesus disse:
5 E Iesu a kap nga oit nia tsana ka kepineits ni vovokudier en ne, eiekesen a nga teir riem i popon ba tamat mienarouk mo ma a nga vatoa gie.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Ma a nga nak nge gie sien gi ta kap nga vodovodon tuktuk.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 A nga kukuo mi sinangavur kes ma luo ken sar madar tovtov, ma a nga ture luoluo nge gie. Ma a nga teir ngeisngeis segie nia kareir rivie bu tsaka moromoruo.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Ine, arie ken sar nama vavakatsep. “Kian va nga ta poro ka kepineits nian mi vineis, eiekesen mi vaong mo. Kian va nga ta poro ka tsoik, lapa, ma lakep meie nga.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Tseik poppop sibu kamenga, eiekesen kian va nga ta por vevveleis.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Sien va nga ta rubukien si ka vonuo, mon ian en oit va nga ta sorvekenan ine mi enamon.
10 Disse ainda:
11 Ma sien va ka enamon ta kap resmata nga o, rorong senga, titikan mi puit sibu kamenga nge sorvekena gie. Ine arie mi kepineits nia vasangan segie va e Raban ta votorosie gie.”
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Gi nga veis ma gi nga vavatei simi kulou va gi ta ngas nga vodon vuris.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Gi nga kareir rivie palan bu tsaka moromoruo, ma gi nga soe oel sibu tamat mienarouk palan nge vatoa gie.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 E Erot, mi kovakova ka leong simi enamon i Galili, a nga rongovan ine bu kepineits surie e Iesu, simi vunan mi asan e Iesu a te nga rorongovei. Bu mei gi nga pevien, “E Ioanes mi ka ni sinusuruiv a te buer to muerengei simi miensei, ma arie mi vunan ine, a suvuon ine bu ngeisngeis nia tsana bu kepineits ni vovokudier.”
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Bu mei mene gi nga pevien, “Eie e Eliia.”
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Eiekesen, sien e Erot ta nga rongovan ine, a nga vor ve pepevien, “Eie e Ioanes o ta nga kitip tsana mi kovan, a te to muerengei!”
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 E Erot a nga vakokoit ven ne, simi vunan eie ngas te a nga tuturei va gi ta nga rakopie e Ioanes nge terie simi vona vinatoreis. A nga tsana malan ine surie e Erodias ese ta be nga muna reie e Pilipo, e kasien. Eiekesen e Erot a te buer nga reie ine mi vevien.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 E Ioanes a nga ko munu oeng matan e Erot ven ne, “A kap duis sevoi va e ta reie ken vevien e kasi.”
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Surie ine, e Erodias a nga karto e Ioanes ma a nga lalaro kenvamate. Eiekesen a kap nga oit nia keda,
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 simi vunan e Erot a nga motovan e Ioanes ma a nga ko tuir kitipan va e Erodias ta masi nga kenvamate e Ioanes, surie a nga telekiran va e Ioanes eie mi ka ese mi sinavien a nga tamat, ma a nga naneie vakalaie e Ioanes. Sien e Erot ta nga rongomie e Ioanes, a nga mangmangarien bu namanien, eiekesen a ngas nga ko lalaro rorong sien.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Simi rangi barabaramatan ken kienakav e Erot, e Erodias a nangba nga suvuon mi kientsep nia keda e Ioanes. Ian simi ra e Erot a nga tsana mi nginou leong nian ken sar kovakova ka i pakien ken vinuor ma bu muomuo leong simi kulou ni minakiur ma bu muomuo i Galili.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Sien e natuon vevien e Erodias ta nga rubukien nge me sieng, a nga varese e Erot ma ken sar vasier.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Ma a nga kukubuits ngan mi vakavakariem, “Mi sana kepineits e ta nongie iou, o ta terie sevoi, misasien va mi kapien buer si kong mangmagoso nguts.”
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Ine mi tosuor a nga veis rovotsour ma a nga ra vereie e kinan, “Mi sana kepineits o ta virei ngan?”
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Ian ngas te, ine mi tosuor a nga lalapus rakot simi kovakova ka leong meie ngan ken lalaron nge pevien, “O lalaron va e ta terie seou mi kovan e Ioanes mi ka ni sinusuruiv i aron ka leisleis ine ngas te.”
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Mi kovakova ka leong a nga aor tsak beitsak, eiekesen surie ken vakavakariem ma ken sar vasier gi te nga rongomie ken vakavakariem, a kap ba nga lalaro vuvurisei sien.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Io, ian ngas te, a nga turan mi ka simi minakiur ngan mi tinuturei nia por nemei ngan mi kovan e Ioanes. Ine mi ka a nga rakot nge ra kitip tsana mi kovan e Ioanes i aron mi vona vinatoreis.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Ma a nga por muerngan mi kovan i aron mi leisleis nge ra vetserie ine simi tosuor, ma a nga sor rakot ngan se kinan.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Sien ken sar madar tovtov e Ioanes gi ta nga rongovan ine, gi nga nemei nge me poro mi piripirien ma gi nga ra puonongie.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Bu aposol gi nga muerengei ma gi nga me pengan se Iesu bu kepineits kokouk gi ta nga tsana ma gi ta nga vasangan.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 E Iesu ma ken sar aposol gi kap nga suvuon ka kientsep nia ngou, simi vunan a nga palan bu mei gi nga mono nemei ma muerengei. Io, e Iesu a nga oeng segie, “Nga nomeie iou ma giet ta rakot si ka korot ta menemenen ma nga ta por minaes en.”
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Io, gi nga ka simi galeu egie kesegie mo nge tsourarak rakot simi korot ta nga menemenen.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Eiekesen sien gi ta nga tsuk, palan bu mei gi nga pare gie. Ma bu mei gi nga soer kovuni sibu enamon kokouk nge muna so beit segie.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Sien e Iesu tate nga so tsaer nge pare mi bineit leong, a nga tovie gie, simi vunan gi nga malan bu sipsip kap magi ka ka nennei. Io, a nga vakaek nge vavasengei segie ngan bu kepineits palan.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Sien tate nga vor reivreiv, ken sar madar tovtov gi nga nemei sien, ma gi nga pevien, “A te reivreiv ma ine mi korot a mon peken bu enamon.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Ture vavasie mi bineit va gi ta mang rakot sibu korot tsangtsang tau ma sibu enamon, va gi ta mang ra vorie magi kavo nginonginou.”
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Eiekesen e Iesu a nga kuil nama, “Nga tabarie gie ngan kavo nginonginou!”
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 A nga virei, “Nga suvuon a vovies bu tsoik? Nga ra dedeng.”
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Samo, e Iesu a nga oeng simi bineit va gi ta nga mogos sibu gargar i popon mi potpotbor.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Io, gi nga mogos sibu gargar. Bu gargar mene a nga oit mi sinangavur kes koboit (100) mi aesaes kokouk segie ma bu gargar mene a nga oit bu sinangavur mi napaririem (50).
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 E Iesu a nga poro ba tsoik napaririem ma ba ie meses luo, ma a nga dedeng kien i kur simi rangit nge vatamase gie. Ma a nga potpot terie bu tsoik si ken sar madar tovtov nia tabarie mi bineit. A nga potakie ba ie luo buer i kotubuon mi bineit kokouk.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Ma gi nga ngou ma gi nga ti.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Ma bu madar tovtov gi nga vovosuo bu leke mi sinangavur kes ma luo ngan bu keipkepide tsoik ma ie.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Mi aesaes kokouk sibu ka gi ta nga ngou a nga oit bu sinangavur mi napaririem soloba (5,000).
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Ian ngas te, e Iesu a nga oeng si ken sar madar tovtov va gi tate nga ka simi galeu nge muo rakot i Betsaida. Sien eie va ta be nga ture vavasie mi bineit.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 I murien tate nga ture vavasie gie, e Iesu a nga veis kien i gegen mi pout nia ra no.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Sien tate nga reivreiv seserigo, mi galeu a te nga mon i kutum simi barateis ma e Iesu kesen mo a te nga mon i koen.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 A nga pare bu madar tovtov gi tate nga keilkeilgo tarave bu voes simi vunan gi nga suoeie mi mour. Simi to vagoso ador tate nga ta, e Iesu a nga veis i popon mi barateis rakot segie ma a te nga vatvatta veis rov rio gie.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Sien gi ta nga pare ta nga veis i popon mi barateis, gi si nga kia va eie mi tonuo. Ma gi nga kudier koupkoup,
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 simi vunan egie kokouk gi nga pare ma gi nga motou beitsak.
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Samo a nga rov ka simi galeu meie gie ma mi mour a nga voto. Ma gi nga kudier beitsak,
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 simi vunan gi kap nga katsep si man vuevue ian mi kepineits ta nga tsorubeit sibu tsoik, surie bu arogie a nga teng.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Sien gi tate nga tsourarak, gi nga so tsaer i Genesaret, ma gi nga koroir vangvangasie mi galeu ian en.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Ian ngas te sien gi tate nga tsour simi galeu, mi kulou gi nga deng kielala e Iesu.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Ma gi nga soer veriris ian simi enamon kokouk ma gi nga sorokie bu tamat mienarouk i popon bu tsur rakot sibu sana korot gi ta nga rongovan va e Iesu a nga mon en.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Ma sibu korot kokouk va ta nga rakot en, bu enamon, o, bu taon o, bu korot tsangtsang tau, gi nga ko vogosongie bu tamat mienarouk sibu korot nia verikuil nge kepineits. Ma gi nga ko no masitinoiv seie va ta nga tor nge gie va gi ta nga tobelie mo mi tangatson man tsetstseik. Ma egie ese gi ta nga tobelie, gi nga ketseketseng si magi sar mienarouk.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.