Marcos 6
Mi Namani Tino (TBF) vs ACF
1 E Iesu a nga veis sorvekenan en ne ma a nga rakot si ken enamon i Nasaret ma ken sar madar tovtov gi nga nomeie.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 Sien mi Rangi Minaes tate nga beit, a nga vakaek nge vavasengei simi vona rengeir sibu Iuda ma palan bu mei gi ta nga rongomie gi nga kudier.
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Giet si kia va eie mo mi ka tsangtsang vonuo ma e natuon e Maria, ma bu kasien, e Iakobo, e Ioses, e Iudas ma e Simon. Bu vevinen gi mon ine meie giet.” Ma gi nga mekitsan e Iesu.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 E Iesu a nga oeng segie, “Mi propet a suvu minangarei sibu enamon mene, eiekesen si ken enamon, ma sibu patsan, ma si ken vonuo, a kap.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 E Iesu a kap nga oit nia tsana ka kepineits ni vovokudier en ne, eiekesen a nga teir riem i popon ba tamat mienarouk mo ma a nga vatoa gie.
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ma a nga nak nge gie sien gi ta kap nga vodovodon tuktuk.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 A nga kukuo mi sinangavur kes ma luo ken sar madar tovtov, ma a nga ture luoluo nge gie. Ma a nga teir ngeisngeis segie nia kareir rivie bu tsaka moromoruo.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ine, arie ken sar nama vavakatsep. “Kian va nga ta poro ka kepineits nian mi vineis, eiekesen mi vaong mo. Kian va nga ta poro ka tsoik, lapa, ma lakep meie nga.
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Tseik poppop sibu kamenga, eiekesen kian va nga ta por vevveleis.
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 Sien va nga ta rubukien si ka vonuo, mon ian en oit va nga ta sorvekenan ine mi enamon.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Ma sien va ka enamon ta kap resmata nga o, rorong senga, titikan mi puit sibu kamenga nge sorvekena gie. Ine arie mi kepineits nia vasangan segie va e Raban ta votorosie gie.”
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 Gi nga veis ma gi nga vavatei simi kulou va gi ta ngas nga vodon vuris.
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 Gi nga kareir rivie palan bu tsaka moromoruo, ma gi nga soe oel sibu tamat mienarouk palan nge vatoa gie.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 E Erot, mi kovakova ka leong simi enamon i Galili, a nga rongovan ine bu kepineits surie e Iesu, simi vunan mi asan e Iesu a te nga rorongovei. Bu mei gi nga pevien, “E Ioanes mi ka ni sinusuruiv a te buer to muerengei simi miensei, ma arie mi vunan ine, a suvuon ine bu ngeisngeis nia tsana bu kepineits ni vovokudier.”
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Bu mei mene gi nga pevien, “Eie e Eliia.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 Eiekesen, sien e Erot ta nga rongovan ine, a nga vor ve pepevien, “Eie e Ioanes o ta nga kitip tsana mi kovan, a te to muerengei!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 E Erot a nga vakokoit ven ne, simi vunan eie ngas te a nga tuturei va gi ta nga rakopie e Ioanes nge terie simi vona vinatoreis. A nga tsana malan ine surie e Erodias ese ta be nga muna reie e Pilipo, e kasien. Eiekesen e Erot a te buer nga reie ine mi vevien.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 E Ioanes a nga ko munu oeng matan e Erot ven ne, “A kap duis sevoi va e ta reie ken vevien e kasi.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Surie ine, e Erodias a nga karto e Ioanes ma a nga lalaro kenvamate. Eiekesen a kap nga oit nia keda,
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 simi vunan e Erot a nga motovan e Ioanes ma a nga ko tuir kitipan va e Erodias ta masi nga kenvamate e Ioanes, surie a nga telekiran va e Ioanes eie mi ka ese mi sinavien a nga tamat, ma a nga naneie vakalaie e Ioanes. Sien e Erot ta nga rongomie e Ioanes, a nga mangmangarien bu namanien, eiekesen a ngas nga ko lalaro rorong sien.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 Simi rangi barabaramatan ken kienakav e Erot, e Erodias a nangba nga suvuon mi kientsep nia keda e Ioanes. Ian simi ra e Erot a nga tsana mi nginou leong nian ken sar kovakova ka i pakien ken vinuor ma bu muomuo leong simi kulou ni minakiur ma bu muomuo i Galili.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 Sien e natuon vevien e Erodias ta nga rubukien nge me sieng, a nga varese e Erot ma ken sar vasier.
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ma a nga kukubuits ngan mi vakavakariem, “Mi sana kepineits e ta nongie iou, o ta terie sevoi, misasien va mi kapien buer si kong mangmagoso nguts.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Ine mi tosuor a nga veis rovotsour ma a nga ra vereie e kinan, “Mi sana kepineits o ta virei ngan?”
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 Ian ngas te, ine mi tosuor a nga lalapus rakot simi kovakova ka leong meie ngan ken lalaron nge pevien, “O lalaron va e ta terie seou mi kovan e Ioanes mi ka ni sinusuruiv i aron ka leisleis ine ngas te.”
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 Mi kovakova ka leong a nga aor tsak beitsak, eiekesen surie ken vakavakariem ma ken sar vasier gi te nga rongomie ken vakavakariem, a kap ba nga lalaro vuvurisei sien.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Io, ian ngas te, a nga turan mi ka simi minakiur ngan mi tinuturei nia por nemei ngan mi kovan e Ioanes. Ine mi ka a nga rakot nge ra kitip tsana mi kovan e Ioanes i aron mi vona vinatoreis.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 Ma a nga por muerngan mi kovan i aron mi leisleis nge ra vetserie ine simi tosuor, ma a nga sor rakot ngan se kinan.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 Sien ken sar madar tovtov e Ioanes gi ta nga rongovan ine, gi nga nemei nge me poro mi piripirien ma gi nga ra puonongie.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 Bu aposol gi nga muerengei ma gi nga me pengan se Iesu bu kepineits kokouk gi ta nga tsana ma gi ta nga vasangan.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 E Iesu ma ken sar aposol gi kap nga suvuon ka kientsep nia ngou, simi vunan a nga palan bu mei gi nga mono nemei ma muerengei. Io, e Iesu a nga oeng segie, “Nga nomeie iou ma giet ta rakot si ka korot ta menemenen ma nga ta por minaes en.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Io, gi nga ka simi galeu egie kesegie mo nge tsourarak rakot simi korot ta nga menemenen.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Eiekesen sien gi ta nga tsuk, palan bu mei gi nga pare gie. Ma bu mei gi nga soer kovuni sibu enamon kokouk nge muna so beit segie.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 Sien e Iesu tate nga so tsaer nge pare mi bineit leong, a nga tovie gie, simi vunan gi nga malan bu sipsip kap magi ka ka nennei. Io, a nga vakaek nge vavasengei segie ngan bu kepineits palan.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Sien tate nga vor reivreiv, ken sar madar tovtov gi nga nemei sien, ma gi nga pevien, “A te reivreiv ma ine mi korot a mon peken bu enamon.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 Ture vavasie mi bineit va gi ta mang rakot sibu korot tsangtsang tau ma sibu enamon, va gi ta mang ra vorie magi kavo nginonginou.”
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 Eiekesen e Iesu a nga kuil nama, “Nga tabarie gie ngan kavo nginonginou!”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 A nga virei, “Nga suvuon a vovies bu tsoik? Nga ra dedeng.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Samo, e Iesu a nga oeng simi bineit va gi ta nga mogos sibu gargar i popon mi potpotbor.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 Io, gi nga mogos sibu gargar. Bu gargar mene a nga oit mi sinangavur kes koboit (100) mi aesaes kokouk segie ma bu gargar mene a nga oit bu sinangavur mi napaririem (50).
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 E Iesu a nga poro ba tsoik napaririem ma ba ie meses luo, ma a nga dedeng kien i kur simi rangit nge vatamase gie. Ma a nga potpot terie bu tsoik si ken sar madar tovtov nia tabarie mi bineit. A nga potakie ba ie luo buer i kotubuon mi bineit kokouk.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Ma gi nga ngou ma gi nga ti.
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 Ma bu madar tovtov gi nga vovosuo bu leke mi sinangavur kes ma luo ngan bu keipkepide tsoik ma ie.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 Mi aesaes kokouk sibu ka gi ta nga ngou a nga oit bu sinangavur mi napaririem soloba (5,000).
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Ian ngas te, e Iesu a nga oeng si ken sar madar tovtov va gi tate nga ka simi galeu nge muo rakot i Betsaida. Sien eie va ta be nga ture vavasie mi bineit.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 I murien tate nga ture vavasie gie, e Iesu a nga veis kien i gegen mi pout nia ra no.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 Sien tate nga reivreiv seserigo, mi galeu a te nga mon i kutum simi barateis ma e Iesu kesen mo a te nga mon i koen.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 A nga pare bu madar tovtov gi tate nga keilkeilgo tarave bu voes simi vunan gi nga suoeie mi mour. Simi to vagoso ador tate nga ta, e Iesu a nga veis i popon mi barateis rakot segie ma a te nga vatvatta veis rov rio gie.
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Sien gi ta nga pare ta nga veis i popon mi barateis, gi si nga kia va eie mi tonuo. Ma gi nga kudier koupkoup,
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 simi vunan egie kokouk gi nga pare ma gi nga motou beitsak.
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 Samo a nga rov ka simi galeu meie gie ma mi mour a nga voto. Ma gi nga kudier beitsak,
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 simi vunan gi kap nga katsep si man vuevue ian mi kepineits ta nga tsorubeit sibu tsoik, surie bu arogie a nga teng.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 Sien gi tate nga tsourarak, gi nga so tsaer i Genesaret, ma gi nga koroir vangvangasie mi galeu ian en.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 Ian ngas te sien gi tate nga tsour simi galeu, mi kulou gi nga deng kielala e Iesu.
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 Ma gi nga soer veriris ian simi enamon kokouk ma gi nga sorokie bu tamat mienarouk i popon bu tsur rakot sibu sana korot gi ta nga rongovan va e Iesu a nga mon en.
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Ma sibu korot kokouk va ta nga rakot en, bu enamon, o, bu taon o, bu korot tsangtsang tau, gi nga ko vogosongie bu tamat mienarouk sibu korot nia verikuil nge kepineits. Ma gi nga ko no masitinoiv seie va ta nga tor nge gie va gi ta nga tobelie mo mi tangatson man tsetstseik. Ma egie ese gi ta nga tobelie, gi nga ketseketseng si magi sar mienarouk.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.