Marcos 5

Mi Namani Tino (TBF) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ Gi nga soer kitipie mi barateis i Galili rakot simi korot leong i Gerasa.

¹ Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.

² Sien e Iesu tate nga tsour simi galeu, a nga suoeie mi ka ta nga rovotsour kovuni sibu rie puppuon. Ine mi ka mi tsaka moromoruo a nga tsegerie.

² Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.

³ Ma a nga ko mon i kotubuon bu monmon ma kap ka mene a ba nga oit nia rakopie nge visie, misasien bu tsen.

³ Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.

⁴ Palan bu ra gi nga ko visie ba riman ma ba kamen, eiekesen a nga ko motukie bu tsen ma bu baivinis aen siba kamen. Kap ka mene a nga ngeisngeis oit nia tseiptseiprio.

⁴ Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.

⁵ Sibu rokati ma rosisiat, i kotubuon bu monmon ma i popon bu kuitskuits ine mi ka a nga ko koup kuar nge tava eie kesen ngan bu poko vunavout.

⁵ Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.

⁶ Sien ta nga pare e Iesu i pek lili ngas te, a nga soer rakot sien ma a nga sege pukupukukaek i matan.

⁶ Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,

⁷ Ma ine mi ka a nga koup leong, “Iesu, Natuon e Raban ese ta tsiroup! Ke sana baitutuir meie iou? O nongie no simi asan e Raban va e ta kap votorosie iou!”

⁷ gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!

⁸ A nga koup ven ne, simi vunan e Iesu a te nga oeng sien, “Moromoruo tsak! Rovotsour sorvekenan ine mi ka.”

⁸ Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”

⁹ Samo e Iesu a nga vosuoreie, “Ese mi asa?”

⁹ Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.

¹⁰ Ma a nga vor ve nono masitinoiv se Iesu va ta kap nga matokera gie ian simi korot.

¹⁰ E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.

¹¹ Mi varin bor leong gi nga vivieir simi kuitskuits vatavatat.

¹¹ Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.

¹² Bu tsaka moromoruo gi nga no masitinoiv se Iesu, “Tura gei rakot i kotubugie bu bor va gei ta mang rubukien segie.”

¹² E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.

¹³ E Iesu a nga tor, ma bu tsaka moromoruo gi nga rovotsour ma gi nga rubukien sibu bor. Mi varin bor, mi aesaes sien a nga vatvatta ba sinangavur luo soloba (2,000), gi nga soer peuk simi malamala tsetseir nge tsibour i rou, ma gi nga kong maet.

¹³ E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.

¹⁴ Bu ka gi ta nga naneie bu bor, gi nga vi nge ra vavatei ngan ine mi kepineits i aron bu taon ma bu enamon i uot i Gerasa. Ma mi kulou gi nga rakot nge ra pare mi sana kepineits ta nga tsorubeit.

¹⁴ Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.

¹⁵ Sien gi ta nga me beit se Iesu, gi nga pare ine mi ka bu tsaka moromoruo gi ta be nga tsegerie ta nga mogos, ma a te nga lavlav nge suvu banga vienviendon. Ma egie kokouk gi nga motou.

¹⁵ Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.

¹⁶ Egie ese gi ta nga me pare ine mi kepineits, gi nga potsukie simi kulou mi sana kepineits ta nga tsorubeit ine simi ka bu tsaka moromoruo gi ta be nga tsegerie ma buer misa ta nga tsorubeit sibu bor.

¹⁶ Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.

¹⁷ Surie ine, mi kulou gi nga vakaek nge nongie e Iesu nia sorvekenan kegi enamon.

¹⁷ E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.

¹⁸ Sien e Iesu tate nga visi ka simi galeu, ine mi ka bu tsaka moromoruo gi ta be nga tsegerie, a nga nongie e Iesu va ta nga nomeie.

¹⁸ Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.

¹⁹ E Iesu a kap nga tor ngan, eiekesen a nga oeng sien, “Muerengei rakot sibu patsa nge vateie gie ngan mi sana kepineits mi Nguts tate nga tsana sevoi ma vasa a nga toiv venenga no.”

¹⁹ Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:

²⁰ Io, ine mi ka a nga veis rakot i Dekapolis ma a nga vakaek nge vavatei ngan bu sana kepineits e Iesu ta nga tsana sien. Ma mi kulou kokouk gi nga kudier tsak.

²⁰ Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.

²¹ E Iesu a te buer nga tsourarak nge galeu rakot simi bienengeiv ka nikot simi barateis. Sien tate nga so mon i koen, mi bineit leong gi nga beit viririsie.

²¹ Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.

²² Samo e Iairo mi muomuo simi vona rengeir sibu Iuda a nga beit en ian. Sien ta nga pare e Iesu, a nga sege pukupukukaek i matan.

²² Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus

²³ Ma a nga no masitinoiv ngeisngeis sien, “E natung vevien lili a te vatvatta mesei. O nongie no va e ta nemei nge me soburo, terengien va ta mang ketseketseng si man mienarouk ma ta to.”

²³ e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.

²⁴ Io, e Iesu a nga nomeie.

²⁴ Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.

²⁵ Ma mi vevien a nga mon ian en buer ese ta nga suvuon mi mienarouk nia kavakava mi dar sibu avareit mi sinangavur kes ma luo.

²⁵ Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.

²⁶ A nga ko rongmetsikien mi vinavasor leong. Palan bu porpor oiv gi te nga pilang nia vatoa si man mienarouk. Io, a te nga vaton ken sar lakep, eiekesen man mienarouk a kap nga voto mo ma a si nga vor ve tsotsorubeit leong.

²⁶ Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.

²⁷ Sien ta nga rongovan e Iesu, a nga veis nemei ka i murien e Iesu i kotubuon mi bineit. Ma a nga tobelie ken lavlav e Iesu.

²⁷ Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.

²⁸ Simi vunan, a nga vodon ven ne, “Sien va o ta tobelie ken lavlav, ta voto mong mienarouk.”

²⁸ Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”

²⁹ Ian ngas te, a kap nga kava te mi dar ma a nga rongmetsikien simi kurikurien va a te nga ketseketseng si man mienarouk.

²⁹ E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.

³⁰ Ian ngas te, e Iesu a nga telekiran va mi ngeisngeis a nga tsour sorvekenan. E Iesu a nga tuir vuris ma a nga virei, “Ese a tobelie kong lavlav?”

³⁰ Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:

³¹ Ken sar madar tovtov gi nga kuil nama sien, “E pare mi bineit ine gi ta viririsie no. Surie misa e ta virei va ese a tobelie no?”

³¹ Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”

³² Eiekesen e Iesu a ngas nga vor ve dendeng veriris nia pare ian mi vevien ese ta nga tobelie.

³² Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.

³³ Samo ine mi vevien ta nga tobelie a nga telekiran mi sana kepineits ta nga tsorubeit sien. A nga nemei nge me sege pukupukukaek i kamen ma a nga dedeir ngan mi mientou nge pengan se Iesu mi tuktuk.

³³ Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.

³⁴ E Iesu a nga oeng sien, “Natung, ke vodovodon tuktuk a te vatoa no si ma mienarouk. Veis ngan mi molu. E te ketseketseng si ke sar vinavasor.”

³⁴ Então Jesus lhe disse:

³⁵ Sien e Iesu ta ngas nga vor ve vakvakokoit, bu mei gi nga kovuni si ken vonuo e Iairo, mi muomuo simi vona rengeir sibu Iuda. Ma gi nga pevien, “E natu vevien a te maet. Kian va e tate buer vobusie mi vavvasengei.”

³⁵ Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?

³⁶ E Iesu a nga vodon sasavoir ngan misa gi ta nga pengan ma a nga oeng se Iairo, “Kian va e ta aor tsak, vodovodon tuktuk mo.”

³⁶ Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:

³⁷ E Iesu a kap nga tor ngan ka mei mene va ta nga vemusurie, eiekesen mo e Petro, a, e Iakobo, ma e Ioanes e kasien e Iakobo.

³⁷ Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.

³⁸ Sien gi tate nga beit si ken vonuo ian mi muomuo simi vona rengeir, a nga dengarie mi vegululo ma bu mei gi ta nga ta masitinoiv nge ta koupkoup.

³⁸ Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.

³⁹ A nga rubukien ma a nga oeng segie, “Nia sa ine bu vegululo ma mi tina? Mi tetsikevien a kap maet, eiekesen a muang mo.”

³⁹ Ao entrar, disse:

⁴⁰ Eiekesen gi si nga vavangiets ngan.

⁴⁰ E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.

⁴¹ E Iesu a nga popor i riman ine mi tetsikevien ma a nga oeng sien, “Talita koum!” (man vuevue va, “Tetsikevien, o oeng sevoi, tamtuir!”.)

⁴¹ Tomando a criança pela mão, disse:

⁴² Ian ngas te, ine mi tetsikevien a nga tamtuir nge veisveis. A te nga sinangavur kes ma luo ken sar avareit. Surie ine mi kepineits, gi nga kudier beitsak.

⁴² Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.

⁴³ E Iesu a nga vengeng vangvangasie gie va gi ta kap nga pepengan sibu mei mene, ma a nga oeng segie va gi ta nga tabarie ine mi tetsikevien.

⁴³ Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →