Marcos 4
Mi Namani Tino (TBF) vs NAA
1 Io, e Iesu a te buer nga vavasengei i gegen mi barateis i Galili. Mi bineit ian gi ta nga beit viririsie a nga palan beitsak. Io, e Iesu a nga ka simi galeu nge mogos i popon. Mi galeu a nga mogos i rou ma mi bineit gi nga tuir i koen.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 A nga vavasengei segie ngan bu kepineits palan ngan bu nama puppuo. Ma si ken vinasengei a nga pevien ne,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Nga rorong! Mi ka tsuotstsuor a nga ra rivie ken sar pi ei.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Sien ta nga rivie bu pi ei, bu pi ei mene gi nga kor simi baiveisveis. Ma bu ma gi nga nemei nge nganie gie.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Bu pi ei mene gi nga kor i popon mi popopeliets ivie mi pier a kap nga leong en. Ine bu pi ei gi nga tsutsuleik lalapus, simi vunan mi pier a nga lili mo.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Eiekesen sien mi matanias ta nga par, bu ei tsuotstsuor gi nga bileits nge bukuk, simi vunan a kap kavo uvigie.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Bu pei mene gi nga kor i kinorotuon bu suo tsotso. Ine bu suo tsotso gi nga to leong ma gi nga pipitsie bu ei tsuotstsuor. Io, gi kap ba nga oit nia vua nge vuovuo.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Bu pei mene gi nga kor simi banga pier. Gi nga tsutsuleik rovotsour nge to leong ma gi nga vua nge vuovuo. Bu mene keskes gi nga vua nge vuovuo a oit ba sinangavur tour, bu mene a oit bu sinangavur mi napaririem potsu kes, ma bu mene a oit mi sinangavur kes koboit (100) rio misa gi ta nga tsuorkie.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Samo e Iesu a nga pevien, “Eie ese ta suvu taterieng nia rorong, ta ngas rorong.”
9 E Jesus acrescentou:
10 Sien e Iesu ta nga mon kesen, mi sinangavur kes ma luo bu madar tovtov ma bu mei mene gi nga nemei sien ma gi nga vosuoreie ngan mi vunan ine ken nama puppuo.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 E Iesu a nga oeng segie ven ne, “E Raban a te nga terie senga mi sinavei nia telekiran bu kepineits mumuningei surie ken mangmagoso Nguts e Raban. Eiekesen bu kepineits kokouk o vokokotie sibu nama puppuo segie ian kap va kong kulou.
11 Jesus disse a eles:
12 Terengien,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Samo e Iesu a nga oeng segie, “Vasa, nga kap katsep ine simi nama puppuo? Sien va nga ta kap katsep, vasa nga ta oit nia katsep ven si ka nama puppuo mene?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Mi ka tsuotstsuor a tsuorkie ken nama e Raban.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Bu pei gi ta kor simi baiveisveis arie egie ese gi ta rongomie mi nama ma i murien ine, e Satan a nemei ma a me tsang rivie ine mi nama gi ta nga tsuorkie i arogie.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Bu pei gi ta nga kor i popon mi popopeliets arie egie ese gi ta rongomie mi nama ma ian ngas te, gi poro ngan mi nires.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Eiekesen, gi to lili mo, a, gi maet simi vunan a kap ka uvigie. Sien va ka tsienakor o, kavo vinekikin va ta beit surie ine mi nama, gi ta kor lalapus mo.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Bu pei gi ta kor i kotubuon bu suo tsotso arie egie ese gi tate nga rongomie mi nama.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Eiekesen, man sar aor tsak ine mi tino, ma bu lalaron nia suvuram, ma bu lalaron nia suvuon bu suasuada kepineits, gi rubukien, ma gi pipitsie ine mi nama nge tsana va ta kap vua.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Bu pei gi ta kor i popon mi banga pier arie egie ese gi ta rongomie ine mi nama nge suvuon si kegi tino. Ma gi vua nge vuovuo. Bu mene keskes gi nga vua nge vuovuo a nga oit ba sinangavur tour, bu mene a nga oit bu sinangavur mi napaririem potsu kes, ma bu mene a nga oit mi sinangavur kes koboit (100) rio misa gi ta nga tsuorkie.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 E Iesu a nga oeng segie, “Vasa, nga ko poro mi bember nge terie i pakien mi utut o, mi tsur? A kap, nga ko terie i popon man mogomogos.
21 Jesus também lhes disse:
22 Mi sana kepineits ta mumuningei ta tsorubeit simi taparang ma mi sana kepineits ta kokoiv ta tsorubeit vasvas.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Sien va ka mene a suvu taterieng nia rorong, ta rorong.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 A nga pevien buer, “Vodon surie misa nga ta rongomie. E Raban ta pua nga ngan mi puppuo nga ta puangan bu mei mene, eiekesen ta terie te buer ta leong i popon vunie nga.
24 Então lhes disse:
25 Segie ese gi ta tor surie kong sar vinasengei, e Raban ta buer veleongtie kegi sar sinavei. Ma segie ese gi ta kap suvu sinavei, misasien va kegi puk sinavei ta lili mo, e Raban ta por tsana segie.”
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 E Iesu a te buer nga pevien, “Ken sinavei e Raban nia vuor, a malan ne. Mi ka a nga riv pi ei i popon mi pier.
26 Jesus disse ainda:
27 Ma a nga muang sibu rokati nge pan sibu rosisiat ma mi pi ei a nga papak nge to leong veisveis. Eiekesen ine mi ka a kap telekiran vasa a nga to ven.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Mi pier kesen a tsana ine mi pei va ta to leong nge vua ven ne, ‘vourvour mi aien, samo mi kievkiev, ma samo bu vuovuo die i aron’.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Sien va mi kievkiev va tate komois, ta lem tsana ngan mi sele, simi vunan mi ra nia kakarie mi tau a te beit.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 E Iesu a te buer nga pevien, “Mi sana kepineits giet ta oit nia pua ngan mi sinavien e Raban nia vuor va a malan, o, mi sana nama puppuo giet ta oit nia vokokotie nia pua ngan?
30 Disse mais:
31 Mi sinavien e Raban nia vuor a malan mi pi mastat. Ine mi pi mastat a lili beitsak sibu pi ei kokouk gi ta tsuorkie simi pier.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Eiekesen, sien va gi ta tsuorkie, ta to ma ta leong rio bu tsientsuor kokouk i tau. Ma buer bu ma gi ta oit nia tsana magi sar tou simi minoruvien bu rakarakan leong.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Ngan bu nama puppuo palan malan ine, e Iesu a nga vasangan segie ngan bu kepineits palan gi ta nga oit nia katsep sien.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 E Iesu a nga ko vavasengei segie ngan mo bu nama puppuo. Eiekesen, sien va ta nga mon kesen meie ken sar madar tovtov a nangba nga ko palsie man vuevue bu nama puppuo.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Sien tate nga reivreiv seserigo ian simi ra, a nga oeng si ken sar madar tovtov, “Giet ta rakot simi bienangaev ka nikot.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Io, gi nga sorvekenan mi bineit ma gi nga tsuk ngan mi galeu e Iesu tate nga ka sien. Bu galeu mene buer gi nga soer kokouk meie.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Samo mi lon a te nga tamtuir, ma bu naov gi nga vakaek nge kopo vovoi simi galeu, ma a te nga vatvatta luluis.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 E Iesu a nga kuraeng ngan mi kurakuraeng ma a nga muang i taven mi galeu. Bu madar tovtov gi nga vapada nge oeng sien, “Vavvasengei, a kap putu si ke vienviendon sien va giet ta luluis?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Io, a nga tsik tamtuir nge oeng ngeisngeis simi mour ma bu peiv, “Bong nge tiko!” Io, mi mour a nga kor girir ma a nga tiko rovoriu.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 A nga oeng si ken sar madar tovtov, “Surie misa nga ta motou? Vasa, nga kap ngas suvu vodovodon tuktuk?”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Gi nga motou beitsak ma gi nga vevirei nge gie keskes, “Ese ine? Misasien buer mi mour ma bu peiv gi rorong sien!”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.