Marcos 14
Mi Namani Tino (TBF) vs BKJ
1 Ba ra a te nga luo karie mo, mi Nginu Pasova ma nian mi Tsoik kap ka iis sien. Bu prist leong ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses gi nga vor ve nesienesie ka rosar nia raok menentan nge kenvamate e Iesu.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Eiekesen gi nga pevien, “Kian va giet ta tsana i kinorotuon mi nginou. Mi kulou gi ta masi tsuok vakake ka tseng.”
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Simi ra mene sien e Iesu ta nga mon i Betani, a nga mogos i bingan mi tsur ngongou i aron ken vonuo e Simon ese ta nga suvuon mi mienarouk lepra muomuo. Sien ta nga mon ian en, mi vevien a nga nemei ngan mi utut vout ta nga vous ngan mi da sosong gi ta tsana ngan mi dangien mi nat matan kesen. Man voirvoir ine mi da sosong a vaen beitsak. A nga porie mi ngutsuon ine mi utut, ma a nga soan mi da sosong i kovan e Iesu.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Bu mei mene segie gi ta nga mon, gi nga petseir nge oengoeng palan, “Surie misa ta soe tuvuon ngan ine mi da sosong?
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 Ine mi da sosong, a oit va giet ta verikuil ngan ba sinangavur tour koboit (300) bu lakep denari. Ma ian mi lakep giet oit nia terie sibu sinaortsak.” Ma gi nga nasaran ine mi vevien.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 E Iesu a nga pevien, “Nga tsupuk rivie. Surie misa nga ta nama palan ngan ine mi vevien? Eie a tsana mi banga kepineits seou.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Bu sinaortsak gi ta mon meie nga sibu ra kokouk, ma nga ta oit nia kulie gie sibu ra sien va nga ta lalaron. Eiekesen eou o ta kap mon meie nga sibu ra kokouk.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ine mi vevien a te tsana misa a oit va ta tsana. A soan mi da sosong i kurikuriung nian kong mintur i aron mi monmon i muan kong miensei.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 O oeng tuktuk senga, simi sana korot simi mangmagoso enaenamon gi ta vavatei ngan en mi Banga Vinavatei, mi sana kepineits ine mi vevien ta tsana gi ta vavatei ngan buer nia vodonomie ngan eie.”
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Samo e Iudas Iskariot, mi meinmenien mi sinangavur kes ma luo bu madar tovtov, a nga rakot sibu prist leong nia roev terie e Iesu segie.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Gi nga res beitsak nia rongomie ine mi namanien ma gi nga kukubuits nia teir lakep sien. Io, e Iudas a nga dedeng ngan ka kientsep nia roev terie e Iesu segie.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Mi ra vourvour simi nginou nian mi Tsoik kap ka iis sien, a te nga beit va gi ta keda sien ka natu sipsip va mi tienebeir ni varam simi Nginu Pasova. Io, ken sar madar tovtov e Iesu gi nga vosuoreie, “Ivie e lalaron va gei ta rakot nge rorois ngan en mi Nginu Pasova va e ta ra nganie?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Io, a nga turan ken ba madar tovtov luo ma a nga oeng seguor, “Ngado rubukien i Ierusalem, ma ngado ta so vesuei meie mi ka a sorokie ken utut mi da sien. Ngado ta so vemusurie.
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 Ma ngado ta so oeng se taman mi vonuo ine mi ka ta rubukien en ven ne, ‘Mi vavvasengei a virei, “Iva ngan mi roruom ken bu vasier va o ta nganie en mi Nginu Pasova meie kong sar madar tovtov?” ’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Eie ta vasangan sengado mi roruom leong i kur, bu mogomogos ma mi tsur ngongou a mon en. Ngado ta ra tsang rorrois ngan mi nginonginou niagiet ian en.”
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Ba madar tovtov guor nga veis rubukien i Ierusalem nge vorotan bu kepineits kokouk malan mo e Iesu tate nga vokokotie seguor. Io, guor nga tsang rorrois ngan mi Nginu Pasova en.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Sien tate nga reivreiv seserigo, e Iesu meie ken sar madar tovtov mi sinangavur kes ma luo gi nga beit.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Sien gi tate nga mogos viririsie mi tsur ngongou nge ngou, a nga pevien, “O oeng tuktuk senga, ka mei senga ese ta ngou meie iou ta roev terie iou simi matakorot.”
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Gi nga mesirik, ma egie keskes gi nga vereie e Iesu, “A tuktuk, kap va eou, va gerek?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 E Iesu a nga kuil nama, “Mi mei senga mi sinangavur kes ma luo, ese ta tsonga mi poko tsoik meie iou i aron mi koi ngongou, arie eie.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 E Natuon mi Ka ta mesei vemusurie malan mo mi Pakpak Leong ta vakokoit. Eiekesen, mi tsienakor leong simi ka ese va ta roev terie iou simi matakorot! Ta kalei sien va gi kap nga kava.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Sien gi tate nga vor ve ngongou, e Iesu a nga poro mi tsoik nge vuot kalei se Raban ma a nga potakie nge terie si ken sar madar tovtov. Ma a nga pevien, “Nga poro nge nganie, ine arie mi piripiriung.”
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Samo, a nga poro mi koi unun ma a nga vuot kalei ngan se Raban ma a nga vetserie segie ma egie kokouk gi nga un sien.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 A nga oeng segie, “Ine arie mi daroung nian mi kinubuits vour va ta tamasoei nian bu mei palan.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 O oeng tuktuk senga, o ta kap ba buer unumie mi dangi vuavua vain oit simi ra va o ta nangba so unumie mi dangi vain vour i aron ken mangmagoso Nguts e Raban.”
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Sien gi tate nga keveir vaton mi paka rengeir, gi nga veis rovotsour rakot simi pout i Oliv.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 E Iesu a nga pevien segie, “Enga kokouk nga ta so murien veie iou surie mi Pakpak Leong a pevien ne,
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Eiekesen i murien va o ta to muerengei simi miensei, o ta muo senga rakot i Galili.”
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 E Petro a nga oeng sien, “Misasien va egie kokouk gi ta murien veie no, eou o ta kap.”
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 E Iesu a nga oeng sien, “O oeng tuktuk sevoi. Ine sikati ngas te i muan va mi to ta kurkuku vuluo, evoi kese ngas te, e ta so vamoie iou votour.”
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Eiekesen e Petro a nga vakokoit ngeisngeis, “Misasien va o ta so mesei meie no, o ta kap oit nia vamoie no.” Ma egie kokouk gi nga vakokoit malan buer.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Gi nga rakot simi korot gi ta nga vuotongie ngan i Getsemane, ma e Iesu a nga oeng si ken sar madar tovtov, “Nga mogos en ne. O ta ra no.”
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 A nga kerie e Petro, e Iakobo ma e Ioanes, ma a nga vakaek nge rongmetsikien mi putu ma mi masitinoiv leong.
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 Ma a nga oeng segituo, “Mi aroung a te vous ngan mi aor tsak ma a te vatvatta kenvamate iou. Ngatuo ta mon en ne nge nennei.”
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 A nga veis rakot lili sorvekena gituo. Ma a nga tsibour mutur simi kaber. Ma a nga no va ine mi keipkepide ra ta mang nga evisie sien va a oit.
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 A nga no, “Abba, Tama, bu kepineits kokouk a oit mo va e ta tsana. Por tsana seou ine mi koi simi vinekikin. Eiekesen vemusurie ke lalaron ma a kap va kong lalaron.”
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Samo e Iesu a nga muerengei rakot si ken ba madar tovtov ma a nga vorota gituo gituo ta nga muang. A nga oeng se Petro, “Simon Petro, e muang? A kap oit va e ta pan meie iou si ka aua kes?
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Ngatuo ta pan nge no, terengien ngatuo ta kap mang kor simi konokonon. Mi moromoruo a sunuir, eiekesen mi pirpir a kap suvu ngeisngeis.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 E Iesu a te buer nga veis sorvekena gituo nge ra no malan mo vourvour.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Sien ta nga muerengei, a te buer nga me vorota gituo gituo ta nga muang, simi vunan bu katsomatagituo a nga putu. Gituo kap nga telekiran misa va gituo ta nga pengan sien.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Sien ta nga muerengei votour ngan, a nga oeng segituo, “Ngatuo ngas vor ve mumuang mo nge maes? A te oit! Mi keipkepide ra a te beit. E Natuon mi Ka gi tate roev terie i riman bu ka tsokor.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Ngatuo tamtuir! Giet tate ra! Pare, eie te mi ka va ta roev terie iou i rimagie bu ka tsokor!”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Ian ngas te, sien ta ngas nga vor ve vakvakokoit, e Iudas mi meinmenien mi sinangavur kes ma luo bu madar tovtov a nga beit. Mi kulou palan gi nga nomeie ma gi nga sorokie kegi sar kuor ma bu bam. Bu prist leong ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses ma bu muomuo simi kulou gi nga tura gie.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Io, ine mi ka ni roev terie e Iesu a te nga rove mi totourkilal meie gie ven ne, “Mi mei ese o ta so ngungurie, arie eie mi ka. Nga ta rakopie. Ma nga ta rur kitipan si ken sar madar tovtov.”
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 E Iudas a nga lalapus rakot se Iesu ma a nga pevien, “Vavvasengei!” Ma a nga ngungurie.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Mi kulou gi nga rakopie e Iesu nge visie.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Samo mi mene segie ese ta nga tuir vatavatat, a nga teie vorotsoruo ken kuor ma a nga tseir rivie mi tateringan ken petspets mi kovan bu prist.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Samo a nga oeng simi kulou, “Vasa, nga kia va eou mi ka kenken? Arie mi vunan nga te nemei ngan bu kuor ma bu bam nia me rakopie iou?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Sibu ra kokouk o nga mon meie nga nge vavasengei i mararan mi Vona rengeir leong ma nga kap nga rakopie iou. Eiekesen ine bu kepineits a tsorubeit nia vaotie bu nama simi Pakpak Leong.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Samo ken sar madar tovtov kokouk gi nga sorvekenan nge vi.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Mi ka vour a nga vemusurie e Iesu ma a nga kukuov ngan mi lavlav mo. Sien gi tate nga rakopie e Iesu,
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 ine mi ka vour a nga soer sorvekenan ken lavlav ma a nga vi beol.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Gi nga kerie e Iesu rakot simi kovan bu prist. Ma bu prist leong kokouk, bu muomuo simi kulou ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses gi nga beit kokouk.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 E Petro a nga vemusurie e Iesu i pek lili oit a nga rubukien i mararan ken vonuo mi kovan bu prist. Ian en, a nga mogos meie mi kulou nennei ma a nga miriur simi leing.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Bu prist leong ma mi Sanedrin kokouk, gi nga nesie kavo nama vinepipits nia vuortie e Iesu, terengien va gi ta mang nga oit nia kenvamate, eiekesen gi kap nga vorotan kavo nama.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Palan bu mei gi nga vokokotie bu suasua nama binit veie. Eiekesen kegi sar nama gi kap nga soer kokouk.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Samo, bu mei gi nga tamtuir ma gi nga vokokotie ine bu namani binit surie eie,
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 “Gei nga rongomie a nga pevien malan ne, ‘O ta vatsarerie ine mi Vona rengeir leong mi kulou gi ta nga tsana. Ma i murien ba ra tour, o ta tsana mi mene ian mi ka ta kap oit nia tsana.’”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Eiekesen kegi sar nama gi kap ngas nga soer kokouk.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Samo mi kovan bu prist a nga tsik tamtuir i matagie ma a nga vereie e Iesu, “Vasa, e ta kap kulie ka nama ine sibu nama mi kulou gi ta vepitsie no ngan?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Eiekesen e Iesu a nga tuir bong mo ma a kap nga kuil nama.
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 E Iesu a nga pevien, “Arie eou mo, ma e ta ba pare va e Natuon mi Ka ta mogos si ken riem suv e Raban a ngeisngeis beitsak ma ta nemei i popon bu balbal simi mariu.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Mi kovan bu prist a nga derikie man kuirkuir nge pevien, “Surie misa giet ta pinat surie ka nama mene te buer nia vuortie?
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Nga te rongomie ine mi namani oeng balapoik ngan e Raban. Vasa kenga vienviendon?”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Samo bu mei gi nga vakaek nge kientsuo ma gi nga rorotsie mi poko lavlav i matan ma gi nga tutuo ngan bu rimagie ma gi nga pevien, “Pengan ese a tutuo no!” Ma mi kulou nennei gi nga kerie nge tsatsakie.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Sien e Petro ta nga mon i keim simi marara vuor nama, mi vevien petspets simi kovan bu prist a nga ra nemei.
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Sien ta nga pare e Petro ta nga mariur, ine mi vevien a nga deng vangvangasie.
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Eiekesen e Petro a nga vamoi. Ma a nga pevien, “O kap telekiran, o, o kap katsep simi sana e ta vokokotie.” Ma a nga veis rakot simi rumrubukien ian simi marara vuor nama. Samo mi to a nga kurkuku.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Sien ine mi vevien petspets ta nga pare eie ian en, a te buer nga oeng segie ian gi ta nga tuir kouk, “Ine mi ka, eie mi meinmenigie.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 E Petro a te buer nga vamoi.
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Samo a nga vakaek nge vakavakariem ngan e Raban i matagie, “O kap telekiran ian mi ka nga ta pepengan.”
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Ian ngas te, mi to a nga kurkuku vuluongan. Samo, e Petro a nga vodonomie mi nama e Iesu ta nga vokokotie sien ven ne, “I muan va mi to ta kurkuku vuluo, e ta vamoie iou votour.” Ma a nga tsuok nge tina.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.