Marcos 11
Mi Namani Tino (TBF) vs ARA
1 Sien gi tate nga beit i Betpage ma i Betani simi pout i Oliv vatvatta i Ierusalem, e Iesu a nga turan ken ba madar tovtov luo.
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 Ma a nga oeng seguor, “Ngado rakot simi enamon i muangado, ma sien va ngado ta so beit en, ngado ta so pare mi natu dongki gi pala, ivie ka mei a kap ngas nga kesie. Ngado ta so ruobatie nge kir nemei ngan.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Sien va ka mei ta vosuoreie ngado, ‘Surie misa ngado ta ruobatie ine mi dongki?’ Ngado ta oeng sien, ‘Mi Nguts a pinat surie, ma samo ta ba ture muerngan.’”
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 Io, guor nga veis ma guor nga so pare mi natu dongki i marar simi rosar gi ta nga pala simi rumrubukien. Sien guor tate nga ruobatie,
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 ba mei gituo ta nga tuir ian en gituo nga vereie guor, “Misa ngado tsana? Surie misa ngado ta ruobatie ian mi natu dongki?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Guor nga kuil nama malan e Iesu tate nga vokokotie seguor, ma gituo nga tsupuk rivie guor.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 Guor nga kir nemei ngan mi natu dongki se Iesu. Sien guor ta nga terie maguor sar tsetstseik i popon mi dongki, e Iesu a nga mogos i popon.
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 Palan bu mei gi nga peperan magi sar tsetstseik i sar, ma bu mei mene gi nga peperan bu pakapaka bebei ian gi ta nga tara i uot.
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 Egie ese gi ta nga muo ma egie ese gi ta nga vemuir, gi nga koupkoup.
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 “E Raban ta vatamase ken mangmagoso nguts e Davit e tamagiet ian va ta nemei!”
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 E Iesu a nga rubukien i Ierusalem ma a nga rakot simi Vona rengeir leong. A nga dedeng veriris sibu kepineits kokouk. Ma sien a te nga reivreiv, e Iesu a nga veis rakot i Betani meie mi sinangavur kes ma luo bu madar tovtov.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Simi ra vemusurie, sien gi tate nga sorvekenan i Betani, e Iesu a nga vitor.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 I pek lili, a nga pare mi ei fik a nga vous nge pakpak, e Iesu a nga rakot sien va ta nga ra pare va a nga vua, o, kap. Sien ta nga me beit simi fik, a kap nga vorotan ka vuovuo, eiekesen bu pakpak mo, simi vunan kap va man vura bu fik nia vua.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Samo a nga oeng simi ei, “Kap ka mei ta ba buer nganie ka vuovuo sevoi.” Ma ken sar madar tovtov gi nga rongomie misa ta nga pengan.
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 Sien gi tate nga beit i Ierusalem, e Iesu a nga rubukien i mararan mi Vona rengeir leong, ma a nga vakaek nge kareir vorotsoruo gie ese gi ta nga vevoir ma egie ese gi ta nga terie kegi sar kepineits nia vovoir ian en. Samo a nga vuir matan ngan i keim kegi sar tsur vovvoturu bu mei gi ta nga ververieis nge lakep, ma kegi sar tsur vovvoturu bu mei gi ta nga verikuil nge lakep ngan bu buen.
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ma a kap nga sunurie ka mene va ta nga sor kepineits nia vovoir ka i aron mi mararan mi Vona rengeir leong.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 Ma sien e Iesu ta nga vavasengei segie, a nga pevien, “Mi Pakpak Leong a pevien,
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 Bu prist leong ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses gi nga rongomie ine ma gi nga vakaek nge nesie ka rosar nia kenvamate e Iesu. Eiekesen gi nga motovan e Iesu, simi vunan bu mei kokouk gi nga kudier ngan ken sar nama.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Sien tate nga reivreiv seserigo, gi nga veis sorvekenan i Ierusalem.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 Sivovo, sien gi ta nga vor veisveis, gi nga pare ian mi fik tate nga bukuk vakaek sibu pakpak peuk sibu buon.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 E Petro a nga vodonomie misa e Iesu ta nga pengan ma a nga oeng se Iesu, “Vavvasengei, pare! Ine mi ei fik e ta subiran, a te bukuk!”
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 E Iesu a nga kuil nama, “Nga ta vodovodon tuktuk se Raban.
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 O oeng tuktuk senga. Sien va ka mei ta oeng ine simi pout, ‘Tamtuir nge ra tsibour i rou,’ ma a kap basbaslieng mi aron eiekesen ta vodovodon tuktuk va misa ta vokokotie ta tsorubeit malan, e Raban ta tsang vaotie ine.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Surie ine, o oeng senga, misa nga ta nongie si kenga sar nono, nga ta vodovodon tuktuk va nga te suvuon, ma e Raban ta terie senga.
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 Sien va nga ta tuir nge no, vodon rivie bu sinavei tsokor gi ta tsana senga, terengien, e Tamanga die i kur simi rangit ta mang vodon rivie kenga sar sinavei tsokor.
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 [Eiekesen sien va nga ta kap vodon rivie kegi sar sinavei tsokor, e Tamanga die i kur simi rangit buer ta kap vodon rivie kenga sar sinavei tsokor.”]
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Gi te buer nga beit i Ierusalem, ma sien e Iesu ta nga vor ve veisveis i mararan mi Vona rengeir leong, bu prist leong ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses ma bu muomuo simi kulou gi nga nemei sien.
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 Ma gi nga virei, “Ngan ke sana duis, e tsana ine bu kepineits? Ma ese a terie sevoi mi duis nia tsana ine?”
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 E Iesu a nga kuil nama, “O ta vereie nga ngan mi virevirei kes ma nga ta pengan seou, va o ta mang pengan senga ngan mi sana duis o tsana ine bu kepineits.
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Ken sinusuruiv e Ioanes, a nga kovuni se Raban, o, a nga kovuni simi kulou? Nga pengan seou!”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 Gi nga vevuran i kotubugie kesegie ma gi nga pevien, “Sien va giet ta pevien, ‘A kovuni se Raban,’ e Iesu ta virei, ‘Ma surie misa nga ta kap nga vodovodon tuktuk sien?’
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 Eiekesen sien va giet ta pevien, ‘A kovuni simi kulou,’ mi kulou gi ta matakorot nge giet.” (gi nga motovan mi kulou simi vunan mi kulou kokouk gi nga vodovodon tuktuk va e Ioanes eie mi propet tuktuk.)
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Io, gi nga kuil nama se Iesu, “Gei kap telekiran.”
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.