Marcos 11
Mi Namani Tino (TBF) vs ARIB
1 Sien gi tate nga beit i Betpage ma i Betani simi pout i Oliv vatvatta i Ierusalem, e Iesu a nga turan ken ba madar tovtov luo.
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 Ma a nga oeng seguor, “Ngado rakot simi enamon i muangado, ma sien va ngado ta so beit en, ngado ta so pare mi natu dongki gi pala, ivie ka mei a kap ngas nga kesie. Ngado ta so ruobatie nge kir nemei ngan.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Sien va ka mei ta vosuoreie ngado, ‘Surie misa ngado ta ruobatie ine mi dongki?’ Ngado ta oeng sien, ‘Mi Nguts a pinat surie, ma samo ta ba ture muerngan.’”
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Io, guor nga veis ma guor nga so pare mi natu dongki i marar simi rosar gi ta nga pala simi rumrubukien. Sien guor tate nga ruobatie,
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 ba mei gituo ta nga tuir ian en gituo nga vereie guor, “Misa ngado tsana? Surie misa ngado ta ruobatie ian mi natu dongki?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Guor nga kuil nama malan e Iesu tate nga vokokotie seguor, ma gituo nga tsupuk rivie guor.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Guor nga kir nemei ngan mi natu dongki se Iesu. Sien guor ta nga terie maguor sar tsetstseik i popon mi dongki, e Iesu a nga mogos i popon.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Palan bu mei gi nga peperan magi sar tsetstseik i sar, ma bu mei mene gi nga peperan bu pakapaka bebei ian gi ta nga tara i uot.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Egie ese gi ta nga muo ma egie ese gi ta nga vemuir, gi nga koupkoup.
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 “E Raban ta vatamase ken mangmagoso nguts e Davit e tamagiet ian va ta nemei!”
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 E Iesu a nga rubukien i Ierusalem ma a nga rakot simi Vona rengeir leong. A nga dedeng veriris sibu kepineits kokouk. Ma sien a te nga reivreiv, e Iesu a nga veis rakot i Betani meie mi sinangavur kes ma luo bu madar tovtov.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Simi ra vemusurie, sien gi tate nga sorvekenan i Betani, e Iesu a nga vitor.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 I pek lili, a nga pare mi ei fik a nga vous nge pakpak, e Iesu a nga rakot sien va ta nga ra pare va a nga vua, o, kap. Sien ta nga me beit simi fik, a kap nga vorotan ka vuovuo, eiekesen bu pakpak mo, simi vunan kap va man vura bu fik nia vua.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Samo a nga oeng simi ei, “Kap ka mei ta ba buer nganie ka vuovuo sevoi.” Ma ken sar madar tovtov gi nga rongomie misa ta nga pengan.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Sien gi tate nga beit i Ierusalem, e Iesu a nga rubukien i mararan mi Vona rengeir leong, ma a nga vakaek nge kareir vorotsoruo gie ese gi ta nga vevoir ma egie ese gi ta nga terie kegi sar kepineits nia vovoir ian en. Samo a nga vuir matan ngan i keim kegi sar tsur vovvoturu bu mei gi ta nga ververieis nge lakep, ma kegi sar tsur vovvoturu bu mei gi ta nga verikuil nge lakep ngan bu buen.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Ma a kap nga sunurie ka mene va ta nga sor kepineits nia vovoir ka i aron mi mararan mi Vona rengeir leong.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Ma sien e Iesu ta nga vavasengei segie, a nga pevien, “Mi Pakpak Leong a pevien,
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Bu prist leong ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses gi nga rongomie ine ma gi nga vakaek nge nesie ka rosar nia kenvamate e Iesu. Eiekesen gi nga motovan e Iesu, simi vunan bu mei kokouk gi nga kudier ngan ken sar nama.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Sien tate nga reivreiv seserigo, gi nga veis sorvekenan i Ierusalem.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Sivovo, sien gi ta nga vor veisveis, gi nga pare ian mi fik tate nga bukuk vakaek sibu pakpak peuk sibu buon.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 E Petro a nga vodonomie misa e Iesu ta nga pengan ma a nga oeng se Iesu, “Vavvasengei, pare! Ine mi ei fik e ta subiran, a te bukuk!”
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 E Iesu a nga kuil nama, “Nga ta vodovodon tuktuk se Raban.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 O oeng tuktuk senga. Sien va ka mei ta oeng ine simi pout, ‘Tamtuir nge ra tsibour i rou,’ ma a kap basbaslieng mi aron eiekesen ta vodovodon tuktuk va misa ta vokokotie ta tsorubeit malan, e Raban ta tsang vaotie ine.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Surie ine, o oeng senga, misa nga ta nongie si kenga sar nono, nga ta vodovodon tuktuk va nga te suvuon, ma e Raban ta terie senga.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Sien va nga ta tuir nge no, vodon rivie bu sinavei tsokor gi ta tsana senga, terengien, e Tamanga die i kur simi rangit ta mang vodon rivie kenga sar sinavei tsokor.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 [Eiekesen sien va nga ta kap vodon rivie kegi sar sinavei tsokor, e Tamanga die i kur simi rangit buer ta kap vodon rivie kenga sar sinavei tsokor.”]
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Gi te buer nga beit i Ierusalem, ma sien e Iesu ta nga vor ve veisveis i mararan mi Vona rengeir leong, bu prist leong ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses ma bu muomuo simi kulou gi nga nemei sien.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Ma gi nga virei, “Ngan ke sana duis, e tsana ine bu kepineits? Ma ese a terie sevoi mi duis nia tsana ine?”
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 E Iesu a nga kuil nama, “O ta vereie nga ngan mi virevirei kes ma nga ta pengan seou, va o ta mang pengan senga ngan mi sana duis o tsana ine bu kepineits.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Ken sinusuruiv e Ioanes, a nga kovuni se Raban, o, a nga kovuni simi kulou? Nga pengan seou!”
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Gi nga vevuran i kotubugie kesegie ma gi nga pevien, “Sien va giet ta pevien, ‘A kovuni se Raban,’ e Iesu ta virei, ‘Ma surie misa nga ta kap nga vodovodon tuktuk sien?’
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Eiekesen sien va giet ta pevien, ‘A kovuni simi kulou,’ mi kulou gi ta matakorot nge giet.” (gi nga motovan mi kulou simi vunan mi kulou kokouk gi nga vodovodon tuktuk va e Ioanes eie mi propet tuktuk.)
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Io, gi nga kuil nama se Iesu, “Gei kap telekiran.”
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.