Marcos 10
Mi Namani Tino (TBF) vs BKJ
1 Samo e Iesu a nga sorvekenan ian mi enamon ma a nga veis rakot simi enamon leong i Iudea ma a nga veis kitipie mi da i Ioridan. Mi bineit gi nga nemei sien te buer, ma a nga vavasengei segie malan ta nga ko tsana.
1 E ele levantando-se dali, foi para o litoral da Judeia, além do Jordão; e novamente a multidão recorre a ele; e, como era seu costume, ele os ensinou novamente.
2 Bu Parisaio mene gi nga nemei sien nia konon. Ma gi nga vosuoreie, “Vasa, mi vinuor a tor va mi ka ta vekapot sorvekenan ken vevien?”
2 E os fariseus vindo até ele, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 A nga kuil nama, “Mi sana vinuor e Moses a nga oeng ngeisngeis ngan senga?”
3 E ele, respondendo, disse-lhes: O que Moisés vos ordenou?
4 Gi nga pevien, “E Moses a nga tor ngan ka ka va ta vataro ka pakapaka rorou nia vavakatsep va keguor rei a te vekapot ma ta ture rivie.”
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiá-la.
5 E Iesu a nga kuil nama, “Bu aronga a nga bakiet, arie mi vunan, e Moses a nga vataor vunie nga ngan ine mi vinuor.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações ele vos escreveu esse mandamento.
6 Eiekesen simi tsuoktsuok vakaek simi vinagoso, e Raban a nga tsana mi ka ma mi vevien.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Arie mi vunan, mi ka ta ngas sorvekenan e taman meie e kinan ma ta toun meie ken vevien.
7 Por isso deixará o homem pai e mãe, e se unirá à sua esposa;
8 Ma eguor guor ta tsorubeit mi kurikuri kes. A tuktuk, guor kap ba luo eiekesen guor te kes.
8 e eles dois serão uma só carne; e assim não são mais dois, mas uma só carne.
9 Mi sana e Raban tate nga votsok kakuon, e Raban a kap sunuir va ka mei ta potakie.”
9 Portanto, o que Deus uniu, nenhum homem o separe.
10 Sien gi tate buer nga mon i aron mi vonuo, bu madar tovtov gi nga vosuoreie e Iesu ngan ine.
10 E, em casa, os seus discípulos o perguntaram novamente acerca do mesmo assunto.
11 A nga kuil nama, “Mi ka ese ta vekapot sorvekenan ken vevien ma a te buer reie ka vevien mene, eie a te tsana mi sinavei nia rei puer varaveie ken vevien vourvour.
11 E ele lhes disse: Qualquer que despedir a sua esposa e casar com outra, comete adultério contra ela.
12 Ma sien va ka vevien ta vekapot sorvekenan ken labeit ma a te buer reie ka ka mene, eie a te tsana mi sinavei nia rei puer.”
12 E, se a mulher despedir a seu marido, e casar com outro, ela comete adultério.
13 Mi kulou gi nga kir nemei ngan bu natu madar se Iesu va ta nga soburo nia vatamase gie, eiekesen bu madar tovtov gi nga patsarie mi kulou.
13 E lhe traziam criancinhas, para que as tocasse; e os seus discípulos repreendiam aos que as traziam.
14 Sien e Iesu ta nga pare ine, a nga petseir veie ken sar madar tovtov ma a nga oeng segie, “Nga ta ngas sunuir va bu natu madar gi ta nemei seou, ma kian va nga ta vangenge gie, simi vunan mi vavatamaes kovuni si ken mangmagoso Nguts e Raban a sogove gie bu suada mei malan ne.
14 Mas Jesus, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as impeçais; porque de tais é o reino de Deus.
15 O oeng tuktuk senga, ese mei ta kap lalaron va e Raban ta vuortie ken tino malan mi natu madar, eie ta kap oit nia so rubukien si ken mangmagoso Nguts e Raban.”
15 Na verdade eu vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criancinha, não entrará nele.
16 Ma a nga govitan bu natu madar ma a nga teir riem i popogie ma a nga vatamase gie.
16 E ele, tomando-as nos seus braços, impôs suas mãos sobre elas, e as abençoou.
17 Sien e Iesu tate nga vakaek nge veis, mi ka a nga soer nemei sien ma a nga sege pukupukukaek i matan ma a nga virei, “Banga vavvasengei, misa o ta ngas tsana nia suvuon mi tino rovoriu?”
17 E, estando ele pelo caminho, veio ali alguém correndo, e ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: Bom Mestre, o que farei para que eu possa herdar a vida eterna?
18 E Iesu a nga kuil nama, “Surie misa e ta vuotongie iou va eou mi banga vavvasengei? Kap ka mei a kalei eiekesen e Raban kesen mo.
18 E Jesus lhe disse: Por que tu me chamas bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 E telekiran bu vuna vinuor ian ta pevien, ‘Kian va e ta kenvamate ka mei. Kian va e ta tsana mi sinavei nia rei puer. Kian va e ta puer. Kian va e ta vokokotie ka nama binit i matan mi vinuor. Ma kian va e ta bitie ka mei. Mangaran e tama ma e kina.’”
19 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás, honra a teu pai e a tua mãe.
20 Ine mi ka vour a nga pevien, “Vavvasengei, o nga vemusurie ine bu vinuor kokouk vakaek te sien o ta ngas nga madar lili.”
20 E ele respondeu, dizendo: Mestre, tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
21 E Iesu a nga dengarie nge tovie ma a nga pevien, “Mi kepineits kes e kap ngas tsana. E ta ngas veis nge ra verikuil ngan ke sar sinsuv kokouk nge lakep nge terie sibu sinaortsak, ma e ta ba so suvuon mi banga mos die i kur simi rangit. I muir, nemei nge vemusurie iou.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai pelo teu caminho, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Sien ine mi ka ta nga rongomie ine mi nama, a nga mesirik ma a nga veis sorvekenan, simi vunan a nga suvuram beitsak.
22 Mas ele, entristecendo-se com o que foi dito, foi embora afligido; pois ele tinha grandes posses.
23 E Iesu a nga dedeng veriris ma a nga oeng si ken sar madar tovtov, “A ngeisngeis beitsak segie gi ta suvuram va gi ta rubukien si ken mangmagoso Nguts e Raban!”
23 E Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Bu madar tovtov gi nga kudier tsak ine si ken nama. Eiekesen e Iesu a te buer nga pevien, “Bu natung, a ngeisngeis nia rubukien si ken mangmagoso Nguts e Raban!
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras. Mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas entrar no reino de Deus!
25 A ngeisngeis beitsak simi ka ta suvuram va ta rubukien si ken mangmagoso Nguts e Raban rio mi kamel va ta bilok ka i aron mi mat simi pide re.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo olho da agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Bu madar tovtov gi nga kudier tsak beitsak ma gi nga veveoeng segie keskes, “Sien va ta malan, ma ese mo a ba oit nia suvuon mi vavato?”
26 E eles ficaram extremamente admirados, dizendo entre si: Quem então, poderá ser salvo?
27 E Iesu a nga pare gie nge pevien, “Ine a mavev simi kulou eiekesen se Raban bu kepineits kokouk a oit va ta tsana.”
27 E Jesus, olhando para eles, disse: Com homens isso é impossível, mas não com Deus; porque com Deus todas as coisas são possíveis.
28 E Petro a nga pevien, “Pare, gei te nga sorvekenan kegei sar kepineits kokouk nia vemusurie no!”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 E Iesu a nga kuil nama, “O oeng tuktuk senga, eie ese ta sorvekenan ken vonuo, bu kasien, bu vevinen, e kinan, e taman, bu natuon, o, ken sar tau surie iou ma surie mi Banga Vinavatei, ta suvuon palan i aron ken tino.
29 E Jesus, respondendo, disse: Na verdade eu vos digo que não há nenhum homem, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 Eie ta suvuon mi sinangavur kes koboit (100) i popon bu kepineits keskes tate nga sorvekenan (ken vonuo, bu kasien, bu vevinen, e kinan, bu natuon ma ken sar tau meie buer bu vinevinekikin.) Ma eie ta so suvuon mi tino rovoriu ian sibu ra va ta nemei.
30 que não receba cem vezes mais, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Eiekesen palan bu mei gi ta muomuo ine, gi ta so vevemuir, ma palan bu mei gi ta vevemuir ine, gi ta so muomuo.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos, e os últimos, primeiros.
32 E Iesu ma mi kulou gi te buer nga veis rakot i Ierusalem ma e Iesu a nga veis muo. Ma bu madar tovtov gi nga kudier, ma egie gi ta nga vemuir gi nga motou. Samo, a te buer nga kerie mi sinangavur kes ma luo ken sar madar tovtov rakot i gege, ma a nga oeng segie ngan misa va ta nga so tsorubeit seie.
32 E eles estavam no caminho, subindo a Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, ele tomando novamente os doze, começou a dizer-lhes as coisas que deviam acontecer com ele,
33 A nga pevien, “Giet ta rakot i Ierusalem. Ma e Natuon mi Ka gi ta so terie i riman bu prist leong ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses. Ma gi ta so vuor terie simi miensei ma gi ta terie i napariman bu Kibang.
33 dizendo: Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes, e aos escribas, e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Gi ta vavangiets ngan nge kientsuo ma gi ta so beiltsie nge kenvamate. Ma i murien ba ra tour ta to muerengei simi miensei.”
34 e eles zombarão dele, e o açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
35 Samo e Iakobo ma e Ioanes, ba natuon tamat e Sebedi, guor nga nemei sien, ma guor nga pevien, “Vavvasengei, gor lalaron va e ta tsana segor mi sana kepineits va gor ta vosuoreie no ngan.”
35 E Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele, dizendo: Mestre, queremos que tu nos faças o que nós desejamos.
36 A nga virei, “Mi sana kepineits ngado lalaron va o ta tsana kengado?”
36 E ele lhes disse: O que quereis que eu vos faça?
37 Guor nga kuil nama, “E ta ngas tor va ka mei kes segor ta mogos si ke riem suv ma ka mei mene si ke riem kieir i aron ke banga mangmagoso Nguts, terengien gor ta mang so vuor meie no sien va e ta so tsorubeit mi kovakova ka leong.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nós possamos nos assentar, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
38 E Iesu a nga pevien, “Ngado kap telekiran mi sana ngado vovosurei ngan. A oit va ngado ta un simi koi da o ta un sien? Ma ngado oit nia suvuon mi sinusuruiv malan mi sinusuruiv o ta suvuon?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e serdes batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Guor nga kuil nama, “Gor oit!”
39 E eles lhe disseram: Nós podemos. Jesus, porém, disse-lhes: De fato, bebereis o cálice que eu bebo, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Eiekesen, o kap suvuon mi duis nia vile ese va ta mogos si kong riem suv, o, si kong riem kieir. Ine ba mogomogos segie mo ese e Raban tate nga tsang rosie gie ngan.”
40 porém, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não é meu para dar; mas o será dado àqueles a quem está preparado.
41 Sien mi sinangavur kes bu madar tovtov gi ta nga rongomie ine, gi nga aor putu veie e Iakobo ma e Ioanes.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 E Iesu a nga kuk kakaku gie nge pevien, “Nga telekiran va egie ese gi ta vuotongie va bu muomuo ni vuor sibu Kibang, gi suvu ngeisngeis nia vuortie mi kulou gi ta mon si kegi nennei. Ma magi sar muomuo gi ko ngeisngeis va mi kulou gi ta vemusurie kegi sar vinuor.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, exercem senhorio sobre eles, e que sobre eles uns dos seus grandes exercem autoridade.
43 Kenga mienagos ta kap malan ine. Eie ese ta lalaron va ta leongleong i kotubunga, eie ta ngas muna tsorubeit kenga petspets.
43 Mas não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será o vosso ministro,
44 Ma eie ese ta lalaron va ta muomuo eie ta ngas tsorubeit va eie kenga petspets.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Surie e Natuon mi Ka buer a kap nga nemei va gi ta tsatsang petspets sien, eiekesen a nga nemei nia tsatsang petspets segie mi kulou ma nia terie ken tino nia voir tsana palan mi kulou.”
45 Porque até mesmo o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Samo gi nga beit i Ieriko. Ma sien e Iesu ma ken sar madar tovtov kokouk meie mi bineit leong, gi tate nga sorvekenan i Ieriko, mi kael mi asan e Batimeus (eie e natuon e Timeus), a nga mogos i gege sar nge vor ve nono kepineits.
46 E eles chegaram a Jericó; e, saindo ele de Jericó com os seus discípulos e um grande número de pessoas, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado ao lado da estrada, mendigando.
47 Sien tate nga rongomie va e Iesu kovuni i Nasaret a nga veis rov riu, a nga vakaek nge koupkoup, “Iesu, Natuon e Davit. Tovie iou!”
47 E, ele ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Palan gi nga patsarie nge oeng sien va ta nga bong, eiekesen eie a ngas nga koupkoup leong, “Natuon e Davit. Tovie iou!”
48 E muitos mandaram que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 E Iesu a nga so tuir ma a nga pevien, “Nga kuk nemei ngan.” Io, gi nga kukuo mi kael nge oeng sien, “E ta res! Tamtuir! E Iesu a kukuo no.”
49 E Jesus, parando, ordenou que ele fosse chamado; e eles chamaram o homem cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo, levanta-te; ele te chama.
50 A nga tsion terie man kuirkuir i gege ma a nga rov tamtuir nge nemei se Iesu.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi até Jesus.
51 E Iesu a nga vereie, “Misa e lalaron va o ta tsana sevoi?”
51 E Jesus, respondendo, disse-lhe: O que queres que eu te faça? E o homem cego lhe disse: Senhor, que eu receba a minha visão.
52 E Iesu a nga pevien, “Veis! Ke vodovodon tuktuk a te vatoa no.” Ian ngas te, ba katsomatan guor nga katsep ma a nga vemusurie e Iesu i sar.
52 E Jesus lhe disse: vai no teu caminho, a tua fé te curou. E ele imediatamente recebeu visão, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.