Lucas 9
Mi Namani Tino (TBF) vs ARC
1 E Iesu a nga kuk kakuon mi sinangavur kes ma luo ken sar madar tovtov nemei sien ma a nga teir ngeisngeis ma duis segie nia kareir rivie bu tsaka moromoruo kokouk ma nia vatoa bu tamat mienarouk.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios e para curarem enfermidades;
2 Ma a nga ture vavasie gie nia ra vavatei ngan mi sinavien e Raban nia vuor ma nia vatoa bu tamat mienarouk.
2 e enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 A nga oeng segie, “Kian va nga ta poro ka kepineits nian mi vineis. Kian va nga ta poro ka vaong, ka vovvoi, ka tsoik, kavo lakep, ma kavo vevveleis.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas vestes.
4 Mi sana vonuo gi ta marangata nga en, nga mon ian en oit nga ta sorvekenan ine mi taon.
4 E, em qualquer casa em que entrardes, ficai ali e de lá saireis.
5 Sien va mi kulou gi ta kap marangata nga, sorvekenan kegi sar taon nge titike riv puit sibu kamenga nia vakatsepa segie va egie mo te meie e Raban.”
5 E, se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Io, bu madar tovtov gi nga sorvekenan nge veis ka i aron bu enamon keskes, ma gi nga vavatei ngan mi Banga Vinavatei nge vatoa bu tamat mienarouk sibu enamon kokouk.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda a parte.
7 Sien e Erot, mi kovakova ka leong simi enamon i Galili, ta nga rongomie bu nama surie misa ta nga tsorubeit, a nga basbaslieng beitsak simi vunan mi kulou mene gi nga pevien va e Ioanes mi ka ni sinusuruiv a te nga to muerengei simi miensei.
7 E o tetrarca Herodes ouvia tudo o que se passava e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dos mortos,
8 Bu mei mene gi nga pevien va e Eliia a te nga beit vasvas, ma bu mei mene buer gi nga pevien va eie mi meinmenien bu propet muomuo ngan te, a nga to muerengei.
8 e outros, que Elias tinha aparecido, e outros, que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 E Erot a nga pevien, “O nga tuturei nia kitip tsana mi kovan e Ioanes. Eiekesen ese ine mi ka o rongomie man sar vinavatei?” Ma a nga konon nia dengarie e Iesu.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Sien ken sar aposol gi tate nga muerengei, gi nga me pengan se Iesu bu kepineits kokouk gi ta nga tsana. Io, e Iesu a nga kerie bu madar tovtov rakot simi taon mi asan i Betsaida ivie gi nga oit nia ra mon egie kesegie en.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Sien mi bineit gi ta nga telekiran ivie e Iesu ta nga rakot en, gi nga vemusurie. Ma e Iesu a nga res suoeie gie nge vakokoit surie mi sinavien e Raban nia vuor ma a nga vatoa bu tamat mienarouk gi ta nga pinat surie mi vavato.
11 E, sabendo- o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do Reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Sien tate nga vor reivreiv, mi sinangavur kes ma luo bu madar tovtov gi nga me oeng se Iesu, “Ture vavasie mi bineit, terengien gi ta mang veis rakot sibu enamon ma sibu korot tsangtsang tau gi ta mon viririsie giet nge vorotan bu vonuo mutumutur ma magi kavo nginonginou, simi vunan ine mi korot a mon peken bu enamon.”
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos campos e aldeias ao redor, se agasalhem e achem o que comer, porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Eiekesen e Iesu a nga oeng segie, “Enga ngas te, nga tabarie gie.”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Gi nga pevien malan ine, simi vunan mi aesaes sibu ka a nga oit bu sinangavur mi napaririem soloba (5,000).
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em grupos de cinquenta em cinquenta.
15 Bu madar tovtov gi nga tsana malan, ma egie kokouk gi nga mogos.
15 E assim o fizeram, fazendo- os assentar a todos.
16 E Iesu a nga poro mi napaririem bu tsoik ma ba ie meses luo ma a nga dedeng kien i kur simi rangit nge vatamase gie. Ma a nga vor ve potpot terie bu tsoik sibu madar tovtov nia tabarie mi bineit.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Egie kokouk gi nga ngou nge ti, ma bu madar tovtov gi nga tsuokopie bu kapekapien nge votie mi sinangavur kes ma luo bu leke.
17 E comeram todos e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Simi ra mene sien e Iesu ta nga ra no eie kesen, ken sar madar tovtov gi nga me vorotan, ma a nga vosuoreie gie, “Mi kulou gi ko pevien va eou ese?”
18 E aconteceu que, estando ele orando em particular, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Gi nga kuil nama, “Bu mei mene gi pevien va evoi e Ioanes mi ka ni sinusuruiv, a, bu mei mene gi pevien va evoi e Eliia, ma bu mei mene buer gi pevien va evoi mi propet muomuo ngan e to muerengei.”
19 E, respondendo eles, disseram: João Batista; outros, Elias, e outros, que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 E Iesu a nga vosuoreie gie, “Ma enga vasa? Nga pevien va eou ese?”
20 E disse-lhes: E vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 E Iesu a nga vangenge gie ken sar madar tovtov va gi ta kap nga vateie ngan ka mei mene ine mi kepineits.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Ma a nga pevien, “E Natuon mi Ka ta ngas suvu vinekikin palan, ma bu muomuo, bu prist leong ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses gi ta sunuran. Ma gi ta kenvamate ma simi ra a tourngan, ta to muerengei.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas
23 Samo a nga pevien segie kokouk, “Sien va ka mei ta lalaro vemusurie iou, eie ta ngas vodon rivie ken sar lalaron surie eie kesen ma ta ngas tsuok sorokie man koitskoits sibu ra kokouk nge vemusurie iou.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Eie ese ta ruit ngan ken tino, ta rivie ken tino. Eiekesen eie ese ta tsupuk rivie ken tino surie iou, ta so suvuon mi tino.
24 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida a salvará.
25 Mi sana man kienelei, sien va ka mei ta suvuon mi kaber kokouk eiekesen eie ta rivie ken tino kesen?
25 Porque que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Sien va ka mei a mengemengeir rivie iou ma mi namaniung, e Natuon mi Ka buer ta so mengemengeir rivie, sien va eie ta nemei meie ngan man matvinavaso ma man matvinavaso mi Tam ma magi matvinavaso ken sar angelo e Raban.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e
27 O oeng tuktuk senga, kavo mei senga gi ta tuir ine, gi ta kap so maet i muan va gi ta pare e Raban ta so vuor simi mangmagoso enaenamon.”
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o Reino de Deus.
28 I murien ne, a nga malan va bu ra mi napaririem potsu tour tate nga rovoriu sien e Iesu tate nga vakokoit vaton ine ken sar nama, a nga kerie e Petro, a, e Ioanes ma e Iakobo nge kien simi pout nia ra no.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois dessas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago e subiu ao monte a orar.
29 Sien e Iesu ta nga no, mi matan a nga tsorubeit kekineits si kegituo baidendeng ma man sar tsetstseik a nga tsorubeit puneits malan mi busobuso naov.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e as suas vestes ficaram brancas e mui resplandecentes.
30 — ausente —
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram com glória e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 E Petro ma ba turan madar tovtov gituo nga mat mumuang nge muang, eiekesen sien gituo ta nga ra pan, gituo nga pare man matvinavaso e Iesu ma ba ka luo guor ta nga tuir meie.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois varões que estavam com ele.
33 Sien ba ka guor tate nga sorvekenan e Iesu, e Petro a nga oeng sien, “Ka leong, a kalei va giet ta mon en ne. Giet ta tsana kaba papael tour, ke ka mene, a, ken ka mene e Moses, ma ken ka mene e Eliia.” Eie a kap nga telekiran misa a nga pengan.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três tendas, uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Sien e Petro ta ngas nga vor ve vakvakokoit, mi balbal a nga tsorubeit nge kuva gituo. Ma gituo nga motou sien gituo ta nga mon i aron mi balbal.
34 E, dizendo ele isso, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Ma mi ien kovuni simi balbal a nga pevien ne, “Ine arie e Natung ese o ta nga vile. Nga rorong sien!”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Sien ine mi ien tate nga vakokoit voto, gituo nga dengarie e Iesu kesen mo te. Ba madar tovtov gituo nga toungan ine mi kepineits sibu arogie ma gituo kap nga pengan si ka mei ian sibu ra misa gituo ta nga pare.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se e, por aqueles dias, não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Simi ra vemusurie, sien gi tate nga muerengei peuk kovuni simi pout, mi bineit leong gi nga samsuoeie.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão.
38 Io, mi ka a nga mon i aron mi bineit a nga koup pevien, “Vavvasengei, o lalaron va e ta tovie e natung tamat kes.
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo, Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Rorong! Mi tsaka moromoruo a ko tsegerie ma a ko koupkoup, ma a ko vedederie nge tomekan i keim ma a ko kat nge guruos mi ngutsuon. Ma a te tsang vatsakatie ma a kap lalaro sorvekenan.
39 Eis que um espírito o toma, e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 O nongie ke sar madar tovtov nia kareir rivie ine mi tsaka moromoruo, eiekesen gi kap oit nia tsang vaotie.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 E Iesu a nga kuil nama, “Enga mi kuoluon ine bu ra, kap kenga ka vodovodon tuktuk ma mi sinavinga a tsokor. Ese a ba nga pare o ta nga mon meie nga? Ma ese a ba nga pare o ta nga sorokie kenga sar putu? Kerie nemei ngan e natu ine.”
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Sien ine mi madar ta nga veis nemei, mi tsaka moromoruo a nga tomeke vuturungie i keim simi kaber nge vadotso. Eiekesen e Iesu a nga patsarie mi tsaka moromoruo nge vatoa ine mi madar. Ma a nga teir muerngan se taman.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derribou e convulsionou; porém Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Ma egie kokouk gi nga kudier tsak simi ngesengesien e Raban.
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as
44 “Nga rorong kalei simi sana o lalaro pengan senga. E Natuon mi Ka gi ta roev terie i riman mi kulou.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Eiekesen gi kap nga katsep si man vuevue ine ken nama. A te nga mumuningei segie, terengien va gi ta kap mang nga telekiran. Ma gi nga motou nia vosuoreie ngan ine ken vinakokoit.
45 Mas eles não entendiam essa palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca dessa palavra.
46 Mi vinetei a nga beit i kotubuon bu madar tovtov va ese segie a tsiroup i kotubugie.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 E Iesu a nga telekiran kegi sar vienviendon, io a nga kerie mi natu madar ma a nga voturie i bingan.
47 Mas Jesus, vendo o pensamento do coração deles, tomou uma criança, pô-la junto a si
48 Ma a nga oeng segie, “Eie ese ta suguo ine mi natu madar simi asoung a suguo iou, ma eie ese ta suguo iou, eie a suguo ian eie ese ta nga tura iou. Eie ese ta lili i kotubunga eie a tsiroup senga.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome recebe-me a mim; e qualquer que me recebe a mim recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo é grande.
49 E Ioanes a nga pevien, “Ka leong, gei nga pare mi ka a kareir rivie bu tsaka moromoruo ngan mi asa ma gei nga konon nia vangenge simi vunan a kap va eie mi meinmenigiet.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 E Iesu a nga kuil nama, “Kian va nga ta vangenge, simi vunan eie ese ta kap matakorot nge nga, eie senga.”
50 E Jesus lhes disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Sien mi keipkepide ra tate nga vatavatat va e Iesu ta nga kien i kur simi rangit, a nga tsana ken vienviendon va ta nga rakot i Ierusalem.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Ma a nga ture muongan ba ka ni tinuturei va gituo ta nga rakot simi enamon sibu Samaria nia ra rorois ngan bu kepineits surie eie.
52 E mandou mensageiros diante da sua face; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada.
53 Eiekesen mi kulou ian en, gi kap nga lalaron nia suguo simi vunan a nga tsana ken vienviendon va ta nga rakot i Ierusalem.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Sien ba madar tovtov e Iakobo ma e Ioanes guor ta nga rongomie ine, guor nga pevien, “Mi Nguts, e lalaron va gor ta kukuo mi leing kovuni i kur simi rangit va ta voguersa gie?”
54 E os discípulos Tiago e João, vendo isso, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Eiekesen e Iesu a nga vuvuris nge nasara guor [nge pevien, “Ngado kap telekiran engado simi sana suada moromoruo. E Natuon mi Ka a kap nga nemei nia voguersan kegi tino mi kulou, eiekesen a nga nemei nia vatoa gie.”]
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 ma gi nga rakot simi enamon mene.
56 Porque o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá- E foram para outra aldeia.
57 Sien gi ta nga vor ve veisveis i sar, mi ka a nga oeng se Iesu, “O ta vemusurie no sibu korot kokouk ivie va e ta rakot en.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 E Iesu a nga kuil nama sien, “Bu kopuen tso gi suvuon magi sar mat ma bu ma gi suvuon magi sar tou, eiekesen e Natuon mi Ka a kap suvuon ken ka korot nia vuturungie mi kovan.”
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 E Iesu a nga oeng simi ka mene, “Vemusurie iou.”
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá enterrar meu pai.
60 E Iesu a nga oeng sien, “Tsupuk rivie bu tamat miensei gi ta puonongie bu turagie miensei, eiekesen evoi, ra vavatei ngan ken mangmagoso Nguts e Raban sibu enamon kokouk.”
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Mi ka mene buer a nga pevien, “O ta vemusurie no mi Nguts, eiekesen e ta muna sunuir nge iou va o ta be ra tsekireriem meie kong tietie.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 E Iesu a nga kuil nama, “Mi ka ese ta tsatsang ngan ba bulumakau nia tsuopuo mi kaber ma a munu ermuer, eie a kap kalei oit nian mi tsientsang si ken mangmagoso Nguts e Raban.”
62 E Jesus lhe disse: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.