Lucas 6
Mi Namani Tino (TBF) vs BKJ
1 Simi Rangi Minaes, e Iesu meie ken sar madar tovtov gi nga veis i aron bu tau wit. Ma ken sar madar tovtov gi nga do tsana bu kievkiev wit, ma gi nga gosaran sibu rimagie nge nganie bu pi wit.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Bu meinmenien bu Parisaio gi nga oeng se Iesu, “Surie misa nga ta tsana mi sinavei ian ta kap vemusurie man vinuor mi Rangi Minaes?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 E Iesu a nga kuil nama, “Nga kap ngas nga ase misa e Davit ta nga tsana sien eie ma bu palapalan gi ta nga vitor?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 A nga rubukien si ken vonuo e Raban, ma a nga poro mi tsoik tamat, ma a nga nganie. Vemusurie mi vinuor, ine mi tsoik kap ka mene a oit nia nganie eiekesen bu prist mo. Ma a nga tabarie ngan buer bu palapalan.”
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Samo a nga oeng segie, “E Natuon mi Ka eie man Nguts mi Rangi Minaes.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Ma simi Rangi Minaes mene e Iesu a nga rubukien i aron mi vona rengeir sibu Iuda nge vavasengei, ma mi ka a nga mon ian en, mi riman suv a nga maet.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Bu vavvasengei sibu vinuor ma bu Parisaio gi nga moun ngan nia dengarie va ta nga vatoa ka tamat mienarouk simi Rangi Minaes, terengien va gi ta mang nga vepitsie.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Eiekesen e Iesu a te nga muna telekiran kegi sar vienviendon ma a nga oeng ian simi ka riem maet, “Tamtuir nge me tuir i matan mi lobaram.” Io, a nga tsuok tamtuir nge me tuir.
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Samo e Iesu a nga oeng segie, “O ta vereie nga, mi sana a duis i matan mi vinuor nia tsana simi Rangi Minaes? Nia tsana mi kienelei, o, nia tsana mi tsienakor? Nia vatoa mi mei, o, nia voguersan?”
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 E Iesu a nga dedeng veriris segie kokouk, ma samo a nga oeng ian simi ka, “Kadosan mi rima.” Io, a nga tsana malan, ma mi riman a te buer nga kalei.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Eiekesen gi nga ngengeir nge vakaek nge vevuor surie mi sana va gi ta nga oit nia tsana se Iesu.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Ian simi ra, e Iesu a nga veis kien simi pout nia ra no ma a nga nono rakot se Raban ian simi rokati.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Ma sivovo sien, a nga kuk nemei ngan ken sar madar tovtov ma a nga me viel tsana mi sinangavur kes ma luo segie, ma a nga vuotongie gie va bu aposol.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Arie egie ine. E Simon (ese ta nga vuotongie ngan e Petro), e Andre e kasien, e Iakobo, e Ioanes, e Pilipo, e Bartolomeu,
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 e Mataio, e Tomas, e Iakobo e natuon e Alpeo, e Simon ese gi ta nga vuotongie ngan mi Silot,
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 e Iudas e natuon e Iakobo, ma e Iudas Iskariot, ese ta nga tsorubeit mi ka nia roev terie e Iesu.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 E Iesu a nga tsotsour peuk meie gie nge tuir simi kato kaber duis. Mi gargar leong si ken sar madar tovtov gi nga mon ian en meie mi bineit leong beitsak kovuni sibu korot kokouk i Iudea, kovuni i Ierusalem, ma kovuni sibu enamon i koen i Turos ma i Sidon.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Gi nga nemei nia rongomie e Iesu terengien va ta mang nga vatoa gie si magi sar mienarouk. Ma egie ese bu tsaka moromoruo ta nga vikikinie gie, gi nga kalei.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Ma mi kulou kokouk gi nga konon nia tobelie e Iesu, simi vunan mi ngeisngeis a nga kovuni seie ma a nga vatoa gie kokouk.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 E Iesu a nga dedeng rakot si ken sar madar tovtov nge pevien,
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 Mi nires leong ta mon senga ese nga ta vitor ine,
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 Mi nires leong senga sien gi ta karto nga nge purusie nga, ma gi ta vavangiets nge nga, nge tsang vatsakatie bu asanga surie e Natuon mi Ka.
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 “Nga ta ngas res ian simi ra nge kolueits ngan mi nires, simi vunan kenga voirvoir ta leong die i kur simi rangit. Ine simi sinavei kes mo, bu tubugie gi nga tsana sibu propet.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 “Eiekesen mi tsienakor leong ta monongie nga ese nga ta suvuram,
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 Mi tsienakor leong ta monongie nga ese nga ta ngou kalei ine,
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 Mi tsienakor leong ta monongie nga sien mi kulou kokouk gi ta vakokoit tienenge nga,
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 “Eiekesen o oeng senga ese nga ta rorong seou. Nga ta ngas tovie manga sar matakorot, nge kalei ngan egie ese gi ta karto nga.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Nga ta ngas vatamase gie ese gi ta oeng subira nga. Ma no surie egie ese gi ta tsak nge nga.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Sien va ka mei ta pantsie ke peir kes, vuris terie sien ke peir ka ie buer. Sien va ka mei a poro ma kuirkuir ka i marar, kian va e ta vangenge va ta poro ma kuirkuir ka i ruom buer.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Tabarie bu mei kokouk gi ta nongie no, ma sien va ka mei a poro misa va sevoi, kian va e ta no muerngan.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Tsana sibu mei mene malan nga ta lalaron va gi ta tsana senga.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 “Sien va nga ta tovie mo egie ian ese gi ta tovie nga, vasa nga ta suvuon ven ka vavatamaes? Misasien bu ka tsokor, gi ko tovie egie ese gi ta tovie gie.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Ma sien va nga ta tsana mi kepineits ta kalei segie ese gi ta muna tsana mi kienelei senga, vasa nga ta suvuon ven ka vavatamaes? Misasien bu ka tsokor, gi ko tsana malan buer.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Ma sien va nga ta vavatsir segie ese nga ta vodon va nga ta poro man venemuer, vasa nga ta suvuon ven ka vavatamaes? Misasien bu ka tsokor, gi vavatsir buer rakot sibu ka tsokor meie ngan kegi vienviendon nia por muerngan man voirvoir pu.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Eiekesen nga ta ngas tovie manga sar matakorot. Tsana mi kienelei segie, ma nga ta vavatsir segie nge kap vodon nia por muerngan ka kepineits segie. Ma kenga voirvoir ta so leong, ma nga ta so tsorubeit bu natuon e Raban ese ta tsiroup, simi vunan eie a kalei ngan egie gi ta kap ko vuot kalei sien ma bu tsaka mei.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Nga ta ngas vous ngan mi aor molous, malan mo e Tamanga ta vous ngan mi aor molous.
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 “Ma kian va nga ta vuortie ka mei mene, terengien e Raban ta kap mang vuortie nga. Kian va nga ta votorosie ka mei mene, terengien e Raban ta kap mang votorosie nga. Nga vodon rivie kegi sar sinavei tsokor, terengien e Raban ta mang vodon rivie kenga sar sinavei tsokor.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Tabetabeir, terengien e Raban ta mang tabarie nga. E Raban ta vovosuo ma ta vous puospuos vunie nga. A tuktuk, mi sana puppuo nga ta pupuo ngan, e Raban ta tsang malan ngan mo senga.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 E Iesu a nga pengan segie buer ine mi nama puppuo, “Ka kael a kap oit nia muongan ka turan kael, va gerek? Vasa, guor ta kap so kor rubukien i aron ka mat?
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Ka madar tovtov a kap tsiroup si man vavvasengei, eiekesen eie ese man vavvasengei ta vavasengei kalei sien, ta so tsorubeit malan man vavvasengei.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 “Surie misa e ta dengarie mi kato tsop i matan e kasi ma e kap vodon surie mi poko ei i mata kese?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Vasa ta oit ven va e ta oeng se kasi nge kia, ‘Kasi, o ta tsang rivie mi tsop ian i mata,’ eiekesen evoi e kap oit nia dengarie mi poko ei i mata kese? Evoi mi malamala ka duis. Vourvour, e ta muna tsang rivie mi poko ei i mata, ma samo e ta nangba oit nia dedeng kalei nia tsang rivie mi tsop i matan e kasi.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 “Kap ka banga ei a vua ngan ka tsaka vuovuo, o, ka tsaka ei ta vua ngan ka banga vuovuo.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Mi ei keskes a kilakilal nan simi vuovuan kesen. Bu mei gi kap dikitie mi vuavua ta o, mi vuavua bereu simi suo tsotso.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Mi banga ka a vorotsoruo bu banga kepineits sibu banga kepineits ta noutngan i aron, ma mi tsaka ka a vorotsoruo bu tsaka kepineits sibu tsaka kepineits ta noutngan i aron. Mi kulou gi ko vokokotie mi sana ta vous i arogie.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “Surie misa nga vuotongie iou va, ‘Mi Nguts, mi Nguts,’ ma nga kap tsana misa o ta pengan?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 O ta vasangan senga vasa ta ven eie ese ta nemei seou nge rongomie kong sar nama nge tsang vemusurie.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Eie a malan mi ka ta nga tsana mi vonuo ese ta nga reiv peuk beitsak i keim nge voturie man arir mi vonuo i popon mi ropoil. Mi taev a nga nemei nge soraran ian mi vonuo eiekesen a kap nga oit nia une, simi vunan a nga tsang vititirie.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Eiekesen mi mei ese ta rongomie kong sar nama ma a kap tsang vemusurie, eie a malan mi mei ese ta nga tsana mi vonuo i popon mi pier a kap ka poil en. Sien mi taev leong ta nga soraran ian mi vonuo, a nga katsoup kor nge sereir ruruvei.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.