Lucas 6
Mi Namani Tino (TBF) vs ARIB
1 Simi Rangi Minaes, e Iesu meie ken sar madar tovtov gi nga veis i aron bu tau wit. Ma ken sar madar tovtov gi nga do tsana bu kievkiev wit, ma gi nga gosaran sibu rimagie nge nganie bu pi wit.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Bu meinmenien bu Parisaio gi nga oeng se Iesu, “Surie misa nga ta tsana mi sinavei ian ta kap vemusurie man vinuor mi Rangi Minaes?”
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 E Iesu a nga kuil nama, “Nga kap ngas nga ase misa e Davit ta nga tsana sien eie ma bu palapalan gi ta nga vitor?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 A nga rubukien si ken vonuo e Raban, ma a nga poro mi tsoik tamat, ma a nga nganie. Vemusurie mi vinuor, ine mi tsoik kap ka mene a oit nia nganie eiekesen bu prist mo. Ma a nga tabarie ngan buer bu palapalan.”
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Samo a nga oeng segie, “E Natuon mi Ka eie man Nguts mi Rangi Minaes.”
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Ma simi Rangi Minaes mene e Iesu a nga rubukien i aron mi vona rengeir sibu Iuda nge vavasengei, ma mi ka a nga mon ian en, mi riman suv a nga maet.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Bu vavvasengei sibu vinuor ma bu Parisaio gi nga moun ngan nia dengarie va ta nga vatoa ka tamat mienarouk simi Rangi Minaes, terengien va gi ta mang nga vepitsie.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Eiekesen e Iesu a te nga muna telekiran kegi sar vienviendon ma a nga oeng ian simi ka riem maet, “Tamtuir nge me tuir i matan mi lobaram.” Io, a nga tsuok tamtuir nge me tuir.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Samo e Iesu a nga oeng segie, “O ta vereie nga, mi sana a duis i matan mi vinuor nia tsana simi Rangi Minaes? Nia tsana mi kienelei, o, nia tsana mi tsienakor? Nia vatoa mi mei, o, nia voguersan?”
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 E Iesu a nga dedeng veriris segie kokouk, ma samo a nga oeng ian simi ka, “Kadosan mi rima.” Io, a nga tsana malan, ma mi riman a te buer nga kalei.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Eiekesen gi nga ngengeir nge vakaek nge vevuor surie mi sana va gi ta nga oit nia tsana se Iesu.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Ian simi ra, e Iesu a nga veis kien simi pout nia ra no ma a nga nono rakot se Raban ian simi rokati.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Ma sivovo sien, a nga kuk nemei ngan ken sar madar tovtov ma a nga me viel tsana mi sinangavur kes ma luo segie, ma a nga vuotongie gie va bu aposol.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Arie egie ine. E Simon (ese ta nga vuotongie ngan e Petro), e Andre e kasien, e Iakobo, e Ioanes, e Pilipo, e Bartolomeu,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 e Mataio, e Tomas, e Iakobo e natuon e Alpeo, e Simon ese gi ta nga vuotongie ngan mi Silot,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 e Iudas e natuon e Iakobo, ma e Iudas Iskariot, ese ta nga tsorubeit mi ka nia roev terie e Iesu.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 E Iesu a nga tsotsour peuk meie gie nge tuir simi kato kaber duis. Mi gargar leong si ken sar madar tovtov gi nga mon ian en meie mi bineit leong beitsak kovuni sibu korot kokouk i Iudea, kovuni i Ierusalem, ma kovuni sibu enamon i koen i Turos ma i Sidon.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Gi nga nemei nia rongomie e Iesu terengien va ta mang nga vatoa gie si magi sar mienarouk. Ma egie ese bu tsaka moromoruo ta nga vikikinie gie, gi nga kalei.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Ma mi kulou kokouk gi nga konon nia tobelie e Iesu, simi vunan mi ngeisngeis a nga kovuni seie ma a nga vatoa gie kokouk.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 E Iesu a nga dedeng rakot si ken sar madar tovtov nge pevien,
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Mi nires leong ta mon senga ese nga ta vitor ine,
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Mi nires leong senga sien gi ta karto nga nge purusie nga, ma gi ta vavangiets nge nga, nge tsang vatsakatie bu asanga surie e Natuon mi Ka.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 “Nga ta ngas res ian simi ra nge kolueits ngan mi nires, simi vunan kenga voirvoir ta leong die i kur simi rangit. Ine simi sinavei kes mo, bu tubugie gi nga tsana sibu propet.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 “Eiekesen mi tsienakor leong ta monongie nga ese nga ta suvuram,
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Mi tsienakor leong ta monongie nga ese nga ta ngou kalei ine,
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 Mi tsienakor leong ta monongie nga sien mi kulou kokouk gi ta vakokoit tienenge nga,
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 “Eiekesen o oeng senga ese nga ta rorong seou. Nga ta ngas tovie manga sar matakorot, nge kalei ngan egie ese gi ta karto nga.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Nga ta ngas vatamase gie ese gi ta oeng subira nga. Ma no surie egie ese gi ta tsak nge nga.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Sien va ka mei ta pantsie ke peir kes, vuris terie sien ke peir ka ie buer. Sien va ka mei a poro ma kuirkuir ka i marar, kian va e ta vangenge va ta poro ma kuirkuir ka i ruom buer.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Tabarie bu mei kokouk gi ta nongie no, ma sien va ka mei a poro misa va sevoi, kian va e ta no muerngan.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Tsana sibu mei mene malan nga ta lalaron va gi ta tsana senga.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 “Sien va nga ta tovie mo egie ian ese gi ta tovie nga, vasa nga ta suvuon ven ka vavatamaes? Misasien bu ka tsokor, gi ko tovie egie ese gi ta tovie gie.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Ma sien va nga ta tsana mi kepineits ta kalei segie ese gi ta muna tsana mi kienelei senga, vasa nga ta suvuon ven ka vavatamaes? Misasien bu ka tsokor, gi ko tsana malan buer.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Ma sien va nga ta vavatsir segie ese nga ta vodon va nga ta poro man venemuer, vasa nga ta suvuon ven ka vavatamaes? Misasien bu ka tsokor, gi vavatsir buer rakot sibu ka tsokor meie ngan kegi vienviendon nia por muerngan man voirvoir pu.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Eiekesen nga ta ngas tovie manga sar matakorot. Tsana mi kienelei segie, ma nga ta vavatsir segie nge kap vodon nia por muerngan ka kepineits segie. Ma kenga voirvoir ta so leong, ma nga ta so tsorubeit bu natuon e Raban ese ta tsiroup, simi vunan eie a kalei ngan egie gi ta kap ko vuot kalei sien ma bu tsaka mei.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Nga ta ngas vous ngan mi aor molous, malan mo e Tamanga ta vous ngan mi aor molous.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Ma kian va nga ta vuortie ka mei mene, terengien e Raban ta kap mang vuortie nga. Kian va nga ta votorosie ka mei mene, terengien e Raban ta kap mang votorosie nga. Nga vodon rivie kegi sar sinavei tsokor, terengien e Raban ta mang vodon rivie kenga sar sinavei tsokor.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Tabetabeir, terengien e Raban ta mang tabarie nga. E Raban ta vovosuo ma ta vous puospuos vunie nga. A tuktuk, mi sana puppuo nga ta pupuo ngan, e Raban ta tsang malan ngan mo senga.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 E Iesu a nga pengan segie buer ine mi nama puppuo, “Ka kael a kap oit nia muongan ka turan kael, va gerek? Vasa, guor ta kap so kor rubukien i aron ka mat?
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Ka madar tovtov a kap tsiroup si man vavvasengei, eiekesen eie ese man vavvasengei ta vavasengei kalei sien, ta so tsorubeit malan man vavvasengei.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 “Surie misa e ta dengarie mi kato tsop i matan e kasi ma e kap vodon surie mi poko ei i mata kese?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Vasa ta oit ven va e ta oeng se kasi nge kia, ‘Kasi, o ta tsang rivie mi tsop ian i mata,’ eiekesen evoi e kap oit nia dengarie mi poko ei i mata kese? Evoi mi malamala ka duis. Vourvour, e ta muna tsang rivie mi poko ei i mata, ma samo e ta nangba oit nia dedeng kalei nia tsang rivie mi tsop i matan e kasi.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Kap ka banga ei a vua ngan ka tsaka vuovuo, o, ka tsaka ei ta vua ngan ka banga vuovuo.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Mi ei keskes a kilakilal nan simi vuovuan kesen. Bu mei gi kap dikitie mi vuavua ta o, mi vuavua bereu simi suo tsotso.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Mi banga ka a vorotsoruo bu banga kepineits sibu banga kepineits ta noutngan i aron, ma mi tsaka ka a vorotsoruo bu tsaka kepineits sibu tsaka kepineits ta noutngan i aron. Mi kulou gi ko vokokotie mi sana ta vous i arogie.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 “Surie misa nga vuotongie iou va, ‘Mi Nguts, mi Nguts,’ ma nga kap tsana misa o ta pengan?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 O ta vasangan senga vasa ta ven eie ese ta nemei seou nge rongomie kong sar nama nge tsang vemusurie.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Eie a malan mi ka ta nga tsana mi vonuo ese ta nga reiv peuk beitsak i keim nge voturie man arir mi vonuo i popon mi ropoil. Mi taev a nga nemei nge soraran ian mi vonuo eiekesen a kap nga oit nia une, simi vunan a nga tsang vititirie.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Eiekesen mi mei ese ta rongomie kong sar nama ma a kap tsang vemusurie, eie a malan mi mei ese ta nga tsana mi vonuo i popon mi pier a kap ka poil en. Sien mi taev leong ta nga soraran ian mi vonuo, a nga katsoup kor nge sereir ruruvei.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.