Lucas 4

Mi Namani Tino (TBF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 E Iesu a nga vous ngan mi Moromoruo Tamat nge muerengei kovuni i Ioridan. Ma mi Moromoruo Tamat a nga muongan rakot simi korot beir.
1 Cheio do Espírito Santo, voltou Jesus do Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto,
2 Ian en, e Satan a nga konon sibu ra ba sinangavur voveit. E Iesu a kap nga ngou i aron ine bu ra. I murien ian bu ra, e Iesu a nangba nga vitor.
2 onde foi tentado pelo demônio durante quarenta dias. Durante este tempo ele nada comeu e, terminados estes dias, teve fome.
3 Ma e Satan a nga oeng sien, “Sien va evoi e Natuon e Raban, oeng ngeisngeis ine sibu vout va gi ta tsorubeit tsoik.”
3 Disse-lhe então o demônio: Se és o Filho de Deus, ordena a esta pedra que se torne pão.
4 E Iesu a nga kuil nama sien ven ne, “Mi Pakpak Leong a pevien ne, ‘Mi ka a kap oit nia tino ngan mi tsoik mo.’”
4 Jesus respondeu: Está escrito: Não só de pão vive o homem, mas de toda a palavra de Deus {Dt 8,3}.
5 Ma e Satan a nga kerie e Iesu kien simi korot i kur ma ian ngas te, a nga vasangan se Iesu bu mangmagoso nguts kokouk simi kaber.
5 O demônio levou-o em seguida a um alto monte e mostrou-lhe num só momento todos os reinos da terra,
6 Ma a nga oeng sien, “O ta terie kegi sar ngeisngeis kokouk nia vuor ma magi sar matvinavaso sevoi, simi vunan o te suvuon ine bu kepineits, ma a oit va o ta terie seie ese o ta lalaron.
6 e disse-lhe: Dar-te-ei todo este poder e a glória desses reinos, porque me foram dados, e dou-os a quem quero.
7 Io, o ta terie sevoi ine bu kepineits kokouk sien va e ta rengeir nemei seou.”
7 Portanto, se te prostrares diante de mim, tudo será teu.
8 E Iesu a nga kuil nama sien, “Mi Pakpak Leong a pevien, ‘E ta ngas rangarie mi Nguts ma Raban ma e ta ngas tsatsang seie mo.’”
8 Jesus disse-lhe: Está escrito: Adorarás o Senhor teu Deus, e a ele só servirás {Dt 6,13}.
9 Samo e Satan a nga kerie rakot i Ierusalem ma a nga ra voturie simi korot ta nga tsiroup simi Vona rengeir leong. Ma a nga oeng sien, “Sien va evoi e Natuon e Raban, tsibour peuk i keim,
9 O demônio levou-o ainda a Jerusalém, ao ponto mais alto do templo, e disse-lhe: Se és o Filho de Deus, lança-te daqui abaixo;
10 simi vunan mi Pakpak Leong a pevien,
10 porque está escrito: Ordenou aos seus anjos a teu respeito que te guardassem.
11 Gi ta sor terie no i kur ngan bu rimagie
11 E que te sustivessem em suas mãos, para não ferires o teu pé nalguma pedra {Sl 90,11s.}.
12 E Iesu a nga kuil nama, “Ken nama e Raban a pevien, ‘Kian va e ta konon mi Nguts, ma Raban.’”
12 Jesus disse: Foi dito: Não tentarás o Senhor teu Deus {Dt 6,16}.
13 I murien e Satan tate nga vaton ken sar konokonon kokouk, a nga sorvekenan oit ka ra mene va ta ba buer nga me konon.
13 Depois de tê-lo assim tentado de todos os modos, o demônio apartou-se dele até outra ocasião.
14 Io, e Iesu a nga vous ngan mi Moromoruo Tamat ma a nga muer rakot i Galili. Ma man vinavatei e Iesu a nga puorkan bu enamon kokouk ververiris i Galili.
14 Jesus então, cheio da força do Espírito, voltou para a Galiléia. E a sua fama divulgou-se por toda a região.
15 Io, a nga vakaek nge vavasengei i aron bu vona rengeir sibu Iuda. Ma bu mei kokouk gi nga puongan.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era aclamado por todos.
16 Io, e Iesu a nga rakot i Nasaret ivie ta nga leong en. Ma simi Rangi Minaes, a nga rubukien simi vona rengeir sibu Iuda malan ta nga ko tsana. Ma a nga tamtuir nia ase mi Pakpak Leong.
16 Dirigiu-se a Nazaré, onde se havia criado. Entrou na sinagoga em dia de sábado, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Gi nga terie sien mi Pakpak Leong e Isaia mi propet ta nga vataro. Ma a nga pakate ine mi Pakpak Leong nge vorotan mi korot ta nga vavataor ven ne,
17 Foi-lhe dado o livro do profeta Isaías. Desenrolando o livro, escolheu a passagem onde está escrito {61,1s.}:
18 “Mi Morumoruan mi Nguts a kuva iou,
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, porque me ungiu; e enviou-me para anunciar a boa nova aos pobres, para sarar os contritos de coração,
19 Ma a nga tura iou va o ta vakokoit katsep ngan mi rito
19 para anunciar aos cativos a redenção, aos cegos a restauração da vista, para pôr em liberdade os cativos, para publicar o ano da graça do Senhor.
20 Io, e Iesu a nga pomutie mi Pakpak Leong ma a nga teir muerngan simi ka nennei Pakpak Leong ma a nga ra mogos. Mi kulou kokouk i aron mi vona rengeir gi nga aan ngan.
20 E enrolando o livro, deu-o ao ministro e sentou-se; todos quantos estavam na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Ma a nga pevien segie, “Nevere mi namanien e Raban a te tsorubeit tuktuk si kenga bairorrong.”
21 Ele começou a dizer-lhes: Hoje se cumpriu este oráculo que vós acabais de ouvir.
22 Egie kokouk gi nga tienengan ma gi nga kudier ngan ken sar banga nama ta nga vokokotie. Ma gi nga pevien, “Vasa! Kap va eie e natuon e Iosep?”
22 Todos lhe davam testemunho e se admiravam das palavras de graça, que procediam da sua boca, e diziam: Não é este o filho de José?
23 E Iesu a nga oeng segie, “A tuktuk, nga ta vokokotie ine mi namani vinavanou terie seou, ‘Porpor oiv! Vatoa no kese. Tsana ine si ke vuna enamon mi sana gei ta nga rongomie va e nga tsana i Kapernaum.’”
23 Então lhes disse: Sem dúvida me citareis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; todas as maravilhas que fizeste em Cafarnaum, segundo ouvimos dizer, faze-o também aqui na tua pátria.
24 Ma a nga pevien, “O oeng tuktuk senga. Kap ka propet a suvu minangarei si ken vuna enamon.
24 E acrescentou: Em verdade vos digo: nenhum profeta é bem aceito na sua pátria.
25 Si man tuktuk, o oeng senga, sibu avareit se Eliia, palan bu vevien naor gi tate nga mamaet labeit, gi nga mon i Israel. Ma siba avareit a tour ma mi kapien a kap nga uos sien, ma mi se leong a nga betingie mi enamon kokouk.
25 Em verdade vos digo: muitas viúvas havia em Israel, no tempo de Elias, quando se fechou o céu por três anos e meio e houve grande fome por toda a terra;
26 E Raban a kap nga turan e Eliia rakot si ka kangi Israel ngas te, eiekesen a nga turan rakot simi vevien naor tate nga mamaet labeit i Sarepta i aron mi enamon leong i Sidon.
26 mas a nenhuma delas foi mandado Elias, senão a uma viúva em Sarepta, na Sidônia.
27 Ma sibu avareit se Elisa mi propet, palan mi kulou i Israel gi nga suvuon mi mienarouk lepra. E Raban a kap nga vatoa gie si magi sar mienarouk, eiekesen e Naaman kesen mo mi kangi Siria.”
27 Igualmente havia muitos leprosos em Israel, no tempo do profeta Eliseu; mas nenhum deles foi limpo, senão o sírio Naamã.
28 Bu mei kokouk gi ta nga mon i aron mi vona rengeir, gi nga aor rarap veie e Iesu sien gi ta nga rongomie ine mi nama.
28 A estas palavras, encheram-se todos de cólera na sinagoga.
29 Gi nga tamtuir ma gi nga veis babate vorotsoruo sorvekenan ine mi taon. Ma gi nga kerie e Iesu rakot i popon mi vam ivie ian gi ta nga tsana ine mi taon en, simi vunan gi nga lalaron va gi ta nga ra duo tomekan e Iesu en.
29 Levantaram-se e lançaram-no fora da cidade; e conduziram-no até o alto do monte sobre o qual estava construída a sua cidade, e queriam precipitá-lo dali abaixo.
30 Eiekesen a nga veis muer duis ka i aron mi vintuir nge sorvekena gie.
30 Ele, porém, passou por entre eles e retirou-se.
31 Io, e Iesu a nga rakot i Kapernaum mi taon i Galili, ma a nga vavasengei simi kulou i aron mi vona rengeir sibu Iuda simi Rangi Minaes.
31 Desceu a Cafarnaum, cidade da Galiléia, e ali ensinava-os aos sábados.
32 Ma gi nga kudier si ken vinasengei simi vunan mi namanien a nga suvu ngeisngeis.
32 Maravilharam-se da sua doutrina, porque ele ensinava com autoridade.
33 I aron mi vona rengeir, mi ka a nga mon mi tsaka moromoruo ta nga tsegerie. A nga koupkoup leong.
33 Estava na sinagoga um homem que tinha um demônio imundo, e exclamou em alta voz:
34 “Tsupuk rivie gei! Ke sana tsientsang meie gei, Iesu kuvu i Nasaret? E nemei nia me voguersa gei? O telekiran va evoi ese. Evoi ken Ka Tamat e Raban!”
34 Deixa-nos! Que temos nós contigo, Jesus de Nazaré? Vieste para nos perder? Sei quem és: o Santo de Deus!
35 E Iesu a nga patsarie nge pevien, “Bong! Rovotsour sorvekenan ine mi ka!” Samo, ine mi tsaka moromoruo a nga tomeke vuturungie i keim i matagie kokouk nge tsour sorvekenan ine mi ka ma a kap nga tsana ka tsienakor i kurikurien.
35 Mas Jesus replicou severamente: Cala-te e sai deste homem. O demônio lançou-o por terra no meio de todos e saiu dele, sem lhe fazer mal algum.
36 Mi kulou kokouk gi nga kudier tsak nge vevirei nge gie, “Mi sana suada nama ine? Ine mi ka a tuturei ngan mi duis ma mi ngeisngeis sibu tsaka moromoruo ma gi rovotsour!”
36 Todos ficaram cheios de pavor e falavam uns com os outros: Que significa isso? Manda com poder e autoridade aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Ma mi nama surie e Iesu a nga puorkan bu korot ververiris ine simi enamon.
37 E corria a sua fama por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Io, e Iesu a nga sorvekenan mi vona rengeir ma a nga rakot si ken vonuo e Simon. Ken koko e Simon a nga morouk, mi kurikurien a nga rarap. Ma gi nga nongie e Iesu va ta nga me kulie.
38 Saindo Jesus da sinagoga, entrou na casa de Simão. A sogra de Simão estava com febre alta; e pediram-lhe por ela.
39 E Iesu a nga ra tuir i babaren nge kareir rivie mi mienarouk kuirkuir rarap. Io, ian ngas te mi kuirkuir rarap a nga sorvekenan ma ine mi vevien a nga tamtuir nge tsang nginonginou niagie.
39 Inclinando-se sobre ela, ordenou ele à febre, e a febre deixou-a. Ela levantou-se imediatamente e pôs-se a servi-los.
40 Sien mi matanias tate nga nane man mat, mi kulou gi nga kir nemei ngan se Iesu egie gi ta nga suvuon bu suasua mienarouk. Ma a nga soburo nge vatoa gie kokouk si magi sar mienarouk.
40 Depois do pôr-do-sol, todos os que tinham enfermos de diversas moléstias lhos traziam. Impondo-lhes a mão, os sarava.
41 Bu tsaka moromoruo buer gi nga rovotsour sorvekenan bu mei palan nge koupkoup pevien, “Evoi e Natuon e Raban!”
41 De muitos saíam os demônios, aos gritos, dizendo: Tu és o Filho de Deus. Mas ele repreendia-os severamente, não lhes permitindo falar, porque sabiam que ele era o Cristo.
42 Tsourvovo mokuopkuop, e Iesu a nga veis rakot simi korot a nga menemenen. Mi kulou gi nga nesie e Iesu ma sien gi tate nga me vorotan, gi nga konon nia rutie va ta kap nga veis sorvekena gie.
42 Ao amanhecer, ele saiu e retirou-se para um lugar afastado. As multidões o procuravam e foram até onde ele estava e queriam detê-lo, para que não as deixasse.
43 Eiekesen a nga pevien, “O ta ngas vavatei sibu taon mene buer ngan mi Banga Vinavatei surie ken mangmagoso Nguts e Raban. Ine arie mi vunan e Raban ta nga tura iou surie.”
43 Mas ele disse-lhes: É necessário que eu anuncie a boa nova do Reino de Deus também às outras cidades, pois essa é a minha missão.
44 Ma a nga ra vavatei ververiris i Iudea si kegi sar vona rengeir bu Iuda.
44 E andava pregando nas sinagogas da Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.