Lucas 2
Mi Namani Tino (TBF) vs BKJ
1 Ian sibu ra, e Kaesar Augustas a nga terie mi nama ngeisngeis va gi ta nga ra por asan bu mei kokouk i aron bu enamon bu Roma gi ta nga naneie.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Sien ine mi por as vourvour ta nga tsorubeit, e Kurenio a nga vuor i Siria.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Ma egie keskes gi nga rakot si kegi sar taon kesegie nia ra teir as.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Io, e Iosep buer a nga kien kovuni i Galili, simi taon i Nasaret rakot i Iudea, simi taon se Davit gi nga vuotongie va i Betilem, simi vunan eie kovuni simi tietie se Davit.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Eie a nga rakot ian en nia ra teir as meie e Maria, ese gi tate nga kubutsie va ta nga reie. Ian sibu ra e Maria a te nga tian.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Sien guor tate nga mon ian en, mi keipkepide ra a te nga beit va e Maria tate nga por madar.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Ma a nga kava ken muariem, mi madar tamat. A nga ovutie nge poko lavlav ma a nga vuturungie i aron magi ngongou bu vinavinar, simi vunan kap te ka niagituo simi vonuo mutumutur.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Mi kulou nennei sipsip gi nga mon si kegi sar korot i uot nge naneie kegi sar sipsip ian sikati.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Samo ken angelo mi Nguts, a nga beit segie, ma man matvinavaso mi Nguts a nga rar viririsie gie. Ma gi nga motou beitsak.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Eiekesen mi angelo a nga oeng segie, “Kian va nga ta motou! Nga rorong! O nemei nia vateie nga ngan mi banga vinavatei nian mi nires leong va ken mi kulou kokouk.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Nevere, i aron mi taon se Davit, mi Ka ni vavato gi te kava. Eie mi Karisito mi Nguts.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Nga ta so deng kielala malan ine. Nga ta so vorotan mi natunatu madar gi ta ovutie nge poko lavlav ma a mutur i aron magi ngongou bu vinavinar.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Ma puk kam lalapus, mi gargar angelo leong simi rangit gi nga tsorubeit vorotan ian mi angelo, ma gi nga puongan e Raban malan ne,
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 “Mi matvinavaso rakot se Raban die i kur beitsak,
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Sien bu angelo gi tate nga sorvekena gie kien i kur simi rangit, mi kulou nennei sipsip gi nga veveoeng i kotubugie, “Giet ma. Giet tate rakot i Betilem nge dengarie ine mi kepineits ian ta tsorubeit, ivie mi Nguts tate oeng ngan segiet.”
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Io, gi nga lalapus rakot ma gi nga so vorotan e Maria meie e Iosep, ma mi natunatu madar ta nga mutur i aron magi ngongou bu vinavinar.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Ma sien gi tate nga dengarie, gi nga pouts ngan ine mi nama mi angelo ta nga vokokotie surie ine mi natu madar.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Ma egie kokouk ese gi ta nga rongomie ine, gi nga kudier tsak surie mi sana mi kulou nennei sipsip gi ta nga pengan segie.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Eiekesen e Maria a nga rong toungan ine bu nama kokouk i aron ma a nga ko vodonomie gie.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Io, mi kulou nennei sipsip gi nga muerengei. Gi nga keveir nge puongan e Raban surie bu kepineits kokouk gi tate nga rongomie nge dengarie malan ngas te mi angelo ta nga pengan segie.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 I murien bu ra mi napaririem pouts tour, gi te nga varapuo ine mi natu madar ma gi nga tourasan ngan e Iesu. Ine mi as, mi angelo a nga terie sien, sien ta kap ngas nga vou i aron e kinan.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Sien keguor keipkepide ra nia tsorubeit melemelen vemusurie mi Vinuor se Moses tate nga voto, e Iosep meie e Maria guor te nga kerie ine mi natu madar rakot i Ierusalem nia ra vasangan va eie simi Nguts.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Guor nga tsana ine malan gi tate nga vataro i aron mi Vinuor simi Nguts malan ne, “Mi muariem tamat, gi ta ngas vuotongie va eie mi natu vavaku simi Nguts.”
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao Senhor);
24 Ma buer guor nga ra terie mi tienebeir ni varam vemusurie mi Vinuor simi Nguts ian ta pevien, “Ka ba buen luo o, ka ba natu bour luo.”
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Io, mi ka a nga mon i Ierusalem, mi asan e Simeon. Eie mi ka duis ma a nga mangaran e Raban. Eie a nga rorois surie man vavaman i Israel, ma mi Moromoruo Tamat a nga mon meie.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ma mi Moromoruo Tamat a te nga vakatsepa va ta kap nga maet tuir oit va ta nga dengarie ken Messia mi Nguts.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Mi Moromoruo a nga vavasie ma a nga rubukien i mararan mi Vona rengeir leong. Sien e Maria ma e Iosep guor tate nga sor rubukien ngan mi madar e Iesu nia tsana sien mi sana mi Vinuor ta vokokotie,
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 e Simeon a nga tserie ine mi madar ma a nga puongan e Raban nge pevien,
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 “Mi Nguts! Vere e tate vavasie ke petspets ngan mi molu,
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 Ba matoung guor te dengarie ine mi Ka ni vavato,
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 ian e tate nga rorois ngan i matan mi kulou kokouk.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Eie mi berber ni vavakatsep ngan e Raban rakot sibu Kibang
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 E taman meie e kinan guor nga kudier tsak ngan misa ta nga vokokotie surie ine mi madar.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Io, e Simeon a nga vatamase gituo ma a nga pevien ne se Maria, e kinan mi madar, “Rorong! Ine mi madar, e Raban a te vile nia tsana palan mi kulou i Israel gi ta kor ma palan gi ta tamtuir, ma eie mi totourlekier kovuni se Raban ian va palan mi kulou gi ta so oge,
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 terengien, bu vinavinadodogie bu mei palan ta mang mon simi kientsep. Ma ka kuor simi vinevineken ta tsoka buer mi ate.”
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Mi propet vevien a nga mon buer. Mi asan e Ana, e natuon vevien e Panuel, simi matabu Aser. Eie a te nga labatevien tsak te. Eguor ken labeit guor nga rei sibu avareit mi napaririem pouts luo ma ken labeit a te nga maet vekenan.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 Ma a nga mon naor tuir oit ken sar avareit a nga oit bu sinangavur mi napaririem pouts tour ma voveit (84). E Ana a kap nga ko sorvekenan mi vona rengeir, ma a nga ko tsatsang se Raban ma a nga ko vorvor nge no sibu rokati ma bu rosisiat.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Io, ian ngas te, a nga veis kien seguor, ma a nga vakaek nge puongan e Raban. Ma a nga vakokoit surie ine mi madar rakot segie kokouk ese gi ta nga rorrois va e Raban ta nga vara ketseketseng ngan i Ierusalem.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Sien e Iosep meie e Maria guor tate nga tsang vaotie bu kepineits kokouk vemusurie mi Vinuor simi Nguts, gituo nga muer rakot i Galili, si kegituo taon i Nasaret.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Ma mi madar a nga vor ve leongleong ma mi kurikurien a nga tsorubeit ngeisngeis. Ma a nga vous ngan mi banga vienviendon, ma ken tentoiv e Raban a nga kuva.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Sibu avareit kokouk, e taman meie e kinan, guor nga ko rakot i Ierusalem simi Nginu Pasova.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Sien tate nga sinangavur kes ma luo ken sar avareit e Iesu, gituo nga rakot te buer ian simi Nginou malan gi ta nga ko tsana.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 I murien mi Nginou tate nga voto, mi kulou gi te nga muerengei, eiekesen mi madar e Iesu a ngas nga mon i Ierusalem. Ma e kinan ma e taman guor kap nga telekiran.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Guor si nga vodon va eie a nga veis meie gie ian bu mei gi te nga veis muerengei. Io, guor nga veis muer mi ra pu. Samo guor nga vakaek nge nesie i kotubuon bu patsaguor ma bu palapalaguor.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Sien guor ta kap nga vorotan, guor nga muerengei rakot i Ierusalem nia ra nesie.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 I murien ba ra tour, guor nangba nga ra deng vorotan i aron mi Vona rengeir leong. A nga mogos i kotubuon bu vavvasengei nge rorong segie ma a nga ververeie gie ngan bu virevirei.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Egie kokouk ian gi ta nga rongomie e Iesu, gi nga kudier tsak si ken banga teletelekirei ma si ken sar nama kuilkuil sibu vinirei.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Sien e taman meie e kinan, guor ta nga vorotan, guor nga kudier tsak, ma e kinan a nga pevien sien, “Natung, surie misa e ta tsang malan ngan ine segor? Egor e tama, gor te pilang neisneis sevoi.”
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 E Iesu a nga virei, “Surie misa ngado ta nesie iou? Ngado kap telekiran va o ta ngas mon i aron ken vonuo e Tamoung?”
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Eiekesen guor kap nga katsep simi sa ta nga vokokotie seguor.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 E Iesu a nga muerengei rakot i Nasaret meie guor, ma a nga ko mangara guor. Eiekesen e kinan a nga perngan ine bu nama kokouk i aron.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Ma e Iesu a nga vor ve leongleong meie ngan mi banga vienviendon. Ma buer e Raban ma mi kulou gi nga resmatan beitsak.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.