Lucas 1

Mi Namani Tino (TBF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ka leong Tiopilus.
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Mi kulou ese gi ta nga pare ine bu kepineits ngan bu katsomatagie ma mi kulou vavvatei ngan mi namanien e Raban, gi nga me vateie gei ngan ine bu kepineits. Arie mo gi nga vavataor vemusurie.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Io, eou buer o nga menise vititirie ine bu kepineits kokouk ta nga tsorubeit vakaek si man vakavakaek, ma o vodon buer va ta kalei sien va o ta vavataor petan ine bu kepineits rakot sevoi, Tiopilus mi ka leong,
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 terengien va e ta mang telekire vititirie ine bu nama gi ta nga vateie no ngan, va a tuktuk rovoriu.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Sibu avareit e Erot ta nga muomuo i Iudea, mi prist a nga mon. Mi asan e Sakaria. Eie mi prist simi tietie se Abia ma ken vevien, mi asan e Elisabet. Eie simi tietie se Aron.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Keguor tino a nga dokei i matan e Raban. Guor nga vemusurie vititirie bu vuna vinuor ma mi saran mi tino simi Nguts.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Eiekesen guor kap nga suvu nout, simi vunan e Elisabet a kap nga oit nia porpor madar, ma guor te nga komois.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Simi ra mene sien mi gargar se Sakaria gi ta nga tsatsang prist, ine mi ra va eie e Sakaria ta nga tsatsang prist sien i matan e Raban,
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 simi vunan gi te nga vile vemusurie mi saran mi tsinatsangagie bu prist va ta nga rubukien simi vona rengeir simi Nguts nia ra tunie mi buliebuliet saien sosong.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Ian simi poko ra ta nga tunie mi buliebuliet saien sosong, mi bineit leong gi ta nga mon i marar, gi nga no.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Samo ken angelo mi Nguts a nga beit sien ma a nga tuir simi bienengeiv suv simi korot nia tu buliebuliet saien sosong.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Sien e Sakaria ta nga pare mi angelo, a nga kudier tsak ma a nga motou.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Eiekesen mi angelo a nga oeng sien, “Sakaria, kian va e ta motou. E Raban a te rongomie ke sar no. Ke vevien, e Elisabet, ta kava mi madar tamat. Ma e ta so tour asan ngan e Ioanes.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 E ta so vous ngan mi nires leong ma palan bu mei gi ta res meie no sien va e kinan ta kava,
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 simi vunan, eie ta suvu as leong i matan mi Nguts. Eie ta kap un dangi vain ma da ngeisngeis. Ma sien ta ngas mon i aron e kinan, ta vous ngan mi Moromoruo Tamat.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Eie ta kir muerngan palan bu Israel rakot simi Nguts magi Raban.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Eie ta suvuon mi moromoruo ma mi ngeisngeis malan se Eliia ma ta muo ngan mi Nguts. Eie ta vurisan bu arogie bu tam nia aor kes meie bu natugie, ma ta vurisan kegi tino mi kulou rong tsak va gi ta mang tino vemusurie mi sinavien mi kulou duis. Ine arie vasa eie ta tsang rorois venengan mi kulou nia rosie mi Nguts.”
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 E Sakaria a nga vereie mi angelo, “Vasa o ta telekire venengan va ine mi nama a tuktuk? O te komois ma kong vevien buer a te labatevien.”
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Mi angelo a nga kuil nama, “Eou e Gabriel. O ko munu mon i matan e Raban. Ma a nga tura iou nia me vateie no ngan ine mi banga vinavatei.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Rorong. Ine e ta ngong, ma e ta kap oit nia vakokoit tuir oit simi ra va ine bu kepineits gi ta tsorubeit tuktuk, simi vunan e kap vodovodon tuktuk ine si kong sar nama ian va gi ta tsorubeit tuktuk si magi sar keipkepide ra duis.”
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Sien ine mi kepineits ta nga tsorubeit, mi kulou gi nga rosie e Sakaria, ma gi nga vodovodon palan surie a te nga mon pilang te i aron mi vona rengeir simi Nguts.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Sien ta nga rovotsour, a kap nga oit nia vakokoit segie. Ma gi nga telekiran va a nga pare ka baidendeng i aron mi vona rengeir, sien tate nga tsana mi vinakokoit ngan mo ba riman rakot segie surie a te nga ngong.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Sien ken tsientsang tate nga voto, a nga muerengei rakot si ken vonuo.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 I murien ine, ken vevien e Elisabet a te nga kour. Ma a nga mon mo simi vonuo ba vura mi napaririem, ma a nga pevien,
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 “Sibu ra ine, mi Nguts a pernge iou. Ma a te tsang rivie kong mienengeir i matan mi kulou.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Sien tate nga napaririem potsu kes bu vura e Elisabet tate nga tian sien, e Raban a nga turan e Gabriel mi angelo rakot simi taon i aron i Galili gi nga vuotongie ngan i Nasaret.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 Io, e Gabriel a nga ra vorotan mi vevien vour ese gi tate nga vouo ngan mi ka mi asan e Iosep. E Iosep eie mi ka simi tietie se Davit. Mi asan ine mi vevien vour e Maria.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Ma a nga beit sien nge pevien, “Mi molu ta mon meie no. E Raban a resmata no! Mi Nguts a mon meie no.”
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 E Maria a nga rongomie ine mi nama ma a nga kudier nge vodon, “Mi sana nama ine?” Mi aron e Maria a nga bakiet surie ken sar nama ine mi angelo ma a nga vodovodon palan va mi sana man vuevue ine mi vinakokoit.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Mi angelo a nga oeng sien, “Maria! Kian va e ta motou. E Raban a te lalaro vatamase no. E Raban a resmata no.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Rorong! E ta so tian nge kava mi madar tamat. Ma e ta so tourasan ngan e Iesu.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Eie ta suvuon mi as leong, ma gi ta vuotongie ngan e Natuon e Raban ese ta tsiroup. Mi Nguts e Raban ta terie sien ken mogomogos ni nguts e Davit e tubuon.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Ma eie ta vuortie mi tietie se Iakop sibu ra bu ra, ma ken vinuor ta kap voto.”
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Ma e Maria a nga vereie mi angelo, “Eou o kap ngas telekire ka. Vasa ine mi kepineits ta tsorubeit ven?”
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Mi angelo a nga kuil nama, “Mi Moromoruo Tamat ta nemei sevoi ma mi ngesengesien e Raban ese ta tsiroup ta kuva no. Arie mi vunan, ine mi madar ken tino ta tamat ma gi ta vuotongie va e Natuon e Raban.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Rorong! E patsa, e Elisabet, misasien a te labatevien, a te tian ngan mi madar tamat. Gi nga ko pevien va eie mi vevien a kap ko porpor madar, eiekesen a te tian sibu vura mi napaririem potsu kes.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Surie a kap ka kepineits a mavev se Raban.”
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Ma e Maria a nga pevien, “A kalei, eou ken petspets mi Nguts. Mi sana kepineits e tate oeng ngan seou, ta tsorubeit malan.” Samo mi angelo a nga sorvekenan.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 I murien ine, e Maria a nga tamtuir lalapus rakot simi taon simi enamon i popon bu kuitskuits i Iudea.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 A nga rubukien i aron ken vonuo e Sakaria ma a nga oeng vatamase e Elisabet.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Sien e Elisabet ta nga rongomie ken nama e Maria, mi madar i aron a nga kolueits ma mi Moromoruo Tamat a nga vovosuo e Elisabet.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ma a nga oeng leong malan ne, “Ken vatavatamse e Raban a leong sevoi i kotubuon mi langei kokouk. E Raban ta vatamase ian mi natu madar va e ta kava!
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Surie misa ine mi kepineits ta tsorubeit seou va e kinan mong Nguts ta me iro iou?
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Pare! Sien o ta rongomie mi ina, mi madar i aroung a kolueits ngan mi nires.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 E Raban ta vatamase no, simi vunan evoi e vodovodon tuktuk simi sana nama mi Nguts ta vokokotie sevoi va ta tsorubeit tuktuk!”
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 E Maria a nga pevien;
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Ma mi morumoruong a resmatan e Raban kong vavato,
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 surie a te nga vodonomie iou misasien eou ken petspets tuvuon mo.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 simi vunan eie ese ta ngeisngeis beitsak, a te nga tsana bu kepineits leong surie iou,
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Ma ta vasangan ken aor molous segie ese gi ta mangaran,
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 A te nga tsana bu tsientsang ngeisngeis ngan mi riman.
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 A te nga pop terie gie i keim bu muomuo ni vuor si kegi sar mogomogos ni vuor,
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 A te nga vetingie mi kulou gi ta nga vitor ngan bu banga kepineits,
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 A te nga kulie i Israel ken petspets,
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 e Abaraam ma bu natuon sibu ra bu ra,
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 E Maria a nga mon meie e Elisabet siba vura tour ma i muir, a nga muerengei rakot si ken enamon.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Io, mi ra nia por madar a te nga beit se Elisabet, ma a nga kava mi madar tamat.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Bu palapalan ma bu patsan gi nga rongovan va mi Nguts a te nga vasangan ken aor molous leong sien, ma gi nga res meie.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Simi ra ta nga napaririem potsu tourngan, gi nga me varapuo, ma gi te nga lalaro tourasan ngan e Sakaria vemusurie e taman.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Eiekesen e kinan a nga pevien, “A kap! Mi asan gi ta vuotongie ngan e Ioanes.”
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Gi nga oeng sien, “Eiekesen kap ka mei sibu patsa a nga suvuon ine mi as!”
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Samo, gi nga teik matan e taman nia telekiran vasa ken lalaron surie mi asan.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 A nga revie gie ngan ka napa ei ma a nga vavataor, “Mi asan e Ioanes.” Ma egie kokouk gi nga kudier tsak.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Ian ngas te, mi ngutsuon ma mi karamen a nangba nga ketseketseng. Ma a nga tsuok vakaek nge vakokoit ma a nga puongan e Raban.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Bu palapalan gi ta nga mon vatvatta, bu arogie a nga vous ngan mi mientou. Ma sibu enamon i popon bu kuitskuits kokouk i Iudea, mi kulou gi nga vor ve vokovokokotie ine bu kepineits kokouk.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Mi kulou kokouk ese gi ta nga rongomie ine, gi nga vodovodon palan nge virei, “Ine mi madar, vasa ta so tsorubeit ven vevemuir?” Simi vunan mi ngesengesien mi Nguts a te mon meie.
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 E taman e Ioanes, e Sakaria a nga vous ngan mi Moromoruo Tamat ma a nga vokokotie mi nama peteteir malan ne;
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “Giet ta puongan e Raban mi Nguts sibu Israel,
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 A nga terie segiet mi ka ni vavato ese ta ngeisngeis beitsak,
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 malan tate nga vakokoit i ngutsugie ken sar propet muomuo te
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 va ta vatoa giet si magiet sar matakorot,
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 A nga pevien va ta vasangan ken aor molous sibu tubugiet,
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 mi kinubuits ta nga tsana se tubugiet e Abaraam.
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 A te nga vatoa giet i riman magiet sar matakorot,
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 simi sinavei ta tamat ma ta duis i matan
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 “Evoi, e natung, gi ta vuotongie no ngan ken propet e Raban ese ta tsiroup,
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 terengien va mi kuoluon gi ta mang telekiran
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 E Raban a nga tsana malan ne, simi vunan ken aor molous a leong beitsak.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 terengien va ta mang rarangie mi kulou gi ta mon simi ngingi ma simi minoruvien mi miensei,
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Io, ine mi natu madar, a nga vor ve leongleong ma ken tino simi moromoruo a nga tsorubeit ngeisngeis. Ma a nga mon simi beir tuir oit simi ra ta nangba nga tsorubeit vasvas simi kulou i Israel.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.