Lucas 15
Mi Namani Tino (TBF) vs NTLH
1 Simi ra mene mi kulou porpor takis ma mi kulou tsokor gi nga nemei vatavatat se Iesu va gi ta nga me rongomie ken sar nama.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Bu Parisaio ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses gi nga ngungu lili ngan e Iesu ven ne, “Ine mi ka a ko suguo mi kulou tsokor ma a ko ngou meie gie.”
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Io, e Iesu a nga oeng ngan segie mi nama puppuo.
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 “Sien va ka mene kes senga a suvuon bu sipsip mi sinangavur kes koboit (100), ma sien va ka sipsip kes a veis bebeir, vasa, ine mi ka ta kap be voturie bu sinangavur mi napaririem pouts voveit ma mi napaririem pouts voveit (99) bu sipsip simi poko roterir nge ra nesie ian mi mei ta nga veis bebeir oit va ta neis vorotan?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Sien va ta neis vorotan, ta tsuok sorokie terie i karakaran ngan mi nires.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Ma sien ta veis muer beit ngan i marar, ta kukuo bu palapalan ma bu patsan kokouk nge oeng segie, ‘Nga res meie iou. O te neis vorotan kong sipsip kes ta nga veis bebeir.’
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 O oeng senga, simi rosar kes mo, mi nires die i kur simi rangit surie ka ka tsokor va ta vodon vuris, ta leong beitsak rio mi nires surie bu sinangavur mi napaririem pouts voveit ma mi napaririem pouts voveit (99) mi kulou duis ese gi ta kap ba pinat surie mi ni vodon vuris.”
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 “Sien va ka vevien a suvuon mi sinangavur bu silva lakep ma a rivie ka mene kes segie, eie ta vakartie mi bember nge videir i aron mi vonuo, ma ta neis kalei oit va ta neis vorotan ken lakep.
8 Jesus continuou:
9 Sien va tate neis vorotan, eie ta kuk kakuon bu palapalan ma egie ese gi ta mon kouk simi enamon kes nge pevien, ‘Nga res meie iou. O te neis vorotan kong silva lakep kes ian o ta nga rivie.’
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Io, o oeng senga, a kokouk malan mo, ken sar angelo e Raban, gi ta res beitsak surie ka tsaka ka kes va ta vodon vuris.”
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Ma e Iesu a nga pevien, “Mi ka a nga suvuon ba natuon tamat luo.
11 E Jesus disse ainda:
12 Mi vemuir ngan a nga oeng se taman, ‘Tama, e tate pot terie kong potpot ian si ke sinsuv.’ Io, e tamaguor a nga potakie ken sinsuv i kotubuguor.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 “I murien mo ba ra, mi vemuirngan a nga por kakakuon ken sar kepineits nge veis rakot simi enamon i pek, ma ian en, a nga ra tomeke tuvuon ngan ken sar kepineits sibu suasuada sinavei tsokor.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 I murien tate nga tomeke vaton ken sar kepineits, mi se leong a nga beit ian simi enamon. Ine mi madar a te nga suvuon mi pinat leong.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Io, a nga ra vire tsientsang simi ka ian simi enamon, ma a nga turan rakot si ken oiroir bor va ta nga ra tabarie gie.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 A nga lalaron beitsak nia nganie magi sar nginonginou bu bor, simi vunan kap ka mei va ta nga tabarie ngan ka kepineits.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Io, a nga tovarebar nge pevien, ‘Ken sar petspets e tamoung gi suvu nginonginou palan, eiekesen eou o tate vitor maet en ne!
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 O ta ngas tamtuir nge muerengei rakot se tamoung. Ma o ta so oeng sien, “Tama, o te nga tsana mi tsienakor se Raban ma sevoi.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 O kap kalei oit va e ta ba buer vuotongie iou ngan va eou e natu. Tsana iou malan va eou ke petspets.” ’
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Io, a nga tamtuir nge muerengei rakot se taman.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 “E natuon a nga oeng sien, ‘Tama, o te nga tsana mi tsienakor se Raban ma sevoi. O kap kalei oit va e ta ba buer vuotongie iou ngan va eou e natu.’
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 “Eiekesen e taman a nga oeng si ken sar petspets, ‘Lalapus! Nga ra por nemei ngan mi banga kuirkuir vour matkalei nge me vavatsekie ngan. Ma vasoan man ka muguir i riman ma nga ta vavatsekie ngan kaba poppop siba kamen.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Nga ra visie mi natu bor dasong nge me keda. Giet ta tsana mi nginou ma giet ta res,
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 surie ine e natung a te nga mesei, eiekesen eie a te buer to muerengei. A nga veis bebeir ma ine a te muer beit.’ Ma gi nga me teie vabatie.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 “Sien ine mi kepineits ta nga tsorubeit, ken muariem a nga mon i tau. Sien tate nga muerengei nge veis vatavatat i marar, a si nga rongomie mi keneveir ma mi sinieng.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Io, a nga kukuo mi petspets nge vereie, ‘Mi sana kepineits a tsorubeit?’
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Mi petspets a nga kuil nama, ‘E kasi a te muerengei beit ine. E tama a te keda mi natu bor dasong, simi vunan e kasi a ngas to ma a te beit muerengei.’
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “Mi muariem a nga petseir, ma a kap nga lalaro rubukien. Io, e taman a nga rovotsour ma a nga me oeng vamada va ta nga rubukien.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Eiekesen a nga kuil nama se taman, ‘Pare! ine bu avareit kokouk, o nga tsatsang sevoi malan mi petspets mo. Ma o kap nga rong tsak si ke ka ni tinuturei kes. Eiekesen e kap ngas terie ka natu meme nia varese iou meie bu polopoloung.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Ine e natu a nga tomeke tuvuon ngan ke sar kepineits simi sinavei nia tabeir bor nge pirpir. Eiekesen sien ta muerengei beit i marar, e tovie ma e keda ine mi natu bor dasong!’
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 “E taman a nga oeng sien, ‘Natung, E ko mon meie iou sibu ra kokouk ma bu kepineits kokouk o ta suvuon ine, sevoi.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Eiekesen, a sogove va giet ta ngas res nge teie vabatie, simi vunan ine e kasi a te nga mesei ma ine a te to muerengei. A nga veis bebeir ma ine a te muer beit.’”
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.