Lucas 15
Mi Namani Tino (TBF) vs NAA
1 Simi ra mene mi kulou porpor takis ma mi kulou tsokor gi nga nemei vatavatat se Iesu va gi ta nga me rongomie ken sar nama.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Bu Parisaio ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses gi nga ngungu lili ngan e Iesu ven ne, “Ine mi ka a ko suguo mi kulou tsokor ma a ko ngou meie gie.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Io, e Iesu a nga oeng ngan segie mi nama puppuo.
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Sien va ka mene kes senga a suvuon bu sipsip mi sinangavur kes koboit (100), ma sien va ka sipsip kes a veis bebeir, vasa, ine mi ka ta kap be voturie bu sinangavur mi napaririem pouts voveit ma mi napaririem pouts voveit (99) bu sipsip simi poko roterir nge ra nesie ian mi mei ta nga veis bebeir oit va ta neis vorotan?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Sien va ta neis vorotan, ta tsuok sorokie terie i karakaran ngan mi nires.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Ma sien ta veis muer beit ngan i marar, ta kukuo bu palapalan ma bu patsan kokouk nge oeng segie, ‘Nga res meie iou. O te neis vorotan kong sipsip kes ta nga veis bebeir.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 O oeng senga, simi rosar kes mo, mi nires die i kur simi rangit surie ka ka tsokor va ta vodon vuris, ta leong beitsak rio mi nires surie bu sinangavur mi napaririem pouts voveit ma mi napaririem pouts voveit (99) mi kulou duis ese gi ta kap ba pinat surie mi ni vodon vuris.”
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Sien va ka vevien a suvuon mi sinangavur bu silva lakep ma a rivie ka mene kes segie, eie ta vakartie mi bember nge videir i aron mi vonuo, ma ta neis kalei oit va ta neis vorotan ken lakep.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Sien va tate neis vorotan, eie ta kuk kakuon bu palapalan ma egie ese gi ta mon kouk simi enamon kes nge pevien, ‘Nga res meie iou. O te neis vorotan kong silva lakep kes ian o ta nga rivie.’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Io, o oeng senga, a kokouk malan mo, ken sar angelo e Raban, gi ta res beitsak surie ka tsaka ka kes va ta vodon vuris.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ma e Iesu a nga pevien, “Mi ka a nga suvuon ba natuon tamat luo.
11 Jesus continuou:
12 Mi vemuir ngan a nga oeng se taman, ‘Tama, e tate pot terie kong potpot ian si ke sinsuv.’ Io, e tamaguor a nga potakie ken sinsuv i kotubuguor.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 “I murien mo ba ra, mi vemuirngan a nga por kakakuon ken sar kepineits nge veis rakot simi enamon i pek, ma ian en, a nga ra tomeke tuvuon ngan ken sar kepineits sibu suasuada sinavei tsokor.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 I murien tate nga tomeke vaton ken sar kepineits, mi se leong a nga beit ian simi enamon. Ine mi madar a te nga suvuon mi pinat leong.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Io, a nga ra vire tsientsang simi ka ian simi enamon, ma a nga turan rakot si ken oiroir bor va ta nga ra tabarie gie.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 A nga lalaron beitsak nia nganie magi sar nginonginou bu bor, simi vunan kap ka mei va ta nga tabarie ngan ka kepineits.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Io, a nga tovarebar nge pevien, ‘Ken sar petspets e tamoung gi suvu nginonginou palan, eiekesen eou o tate vitor maet en ne!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 O ta ngas tamtuir nge muerengei rakot se tamoung. Ma o ta so oeng sien, “Tama, o te nga tsana mi tsienakor se Raban ma sevoi.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 O kap kalei oit va e ta ba buer vuotongie iou ngan va eou e natu. Tsana iou malan va eou ke petspets.” ’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Io, a nga tamtuir nge muerengei rakot se taman.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 “E natuon a nga oeng sien, ‘Tama, o te nga tsana mi tsienakor se Raban ma sevoi. O kap kalei oit va e ta ba buer vuotongie iou ngan va eou e natu.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 “Eiekesen e taman a nga oeng si ken sar petspets, ‘Lalapus! Nga ra por nemei ngan mi banga kuirkuir vour matkalei nge me vavatsekie ngan. Ma vasoan man ka muguir i riman ma nga ta vavatsekie ngan kaba poppop siba kamen.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Nga ra visie mi natu bor dasong nge me keda. Giet ta tsana mi nginou ma giet ta res,
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 surie ine e natung a te nga mesei, eiekesen eie a te buer to muerengei. A nga veis bebeir ma ine a te muer beit.’ Ma gi nga me teie vabatie.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Sien ine mi kepineits ta nga tsorubeit, ken muariem a nga mon i tau. Sien tate nga muerengei nge veis vatavatat i marar, a si nga rongomie mi keneveir ma mi sinieng.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Io, a nga kukuo mi petspets nge vereie, ‘Mi sana kepineits a tsorubeit?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Mi petspets a nga kuil nama, ‘E kasi a te muerengei beit ine. E tama a te keda mi natu bor dasong, simi vunan e kasi a ngas to ma a te beit muerengei.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “Mi muariem a nga petseir, ma a kap nga lalaro rubukien. Io, e taman a nga rovotsour ma a nga me oeng vamada va ta nga rubukien.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Eiekesen a nga kuil nama se taman, ‘Pare! ine bu avareit kokouk, o nga tsatsang sevoi malan mi petspets mo. Ma o kap nga rong tsak si ke ka ni tinuturei kes. Eiekesen e kap ngas terie ka natu meme nia varese iou meie bu polopoloung.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Ine e natu a nga tomeke tuvuon ngan ke sar kepineits simi sinavei nia tabeir bor nge pirpir. Eiekesen sien ta muerengei beit i marar, e tovie ma e keda ine mi natu bor dasong!’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 “E taman a nga oeng sien, ‘Natung, E ko mon meie iou sibu ra kokouk ma bu kepineits kokouk o ta suvuon ine, sevoi.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Eiekesen, a sogove va giet ta ngas res nge teie vabatie, simi vunan ine e kasi a te nga mesei ma ine a te to muerengei. A nga veis bebeir ma ine a te muer beit.’”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.