João 6
Mi Namani Tino (TBF) vs VC
1 I muir sien ne, e Iesu a nga tsourarak rakot simi bienengeiv ka nikot simi barateis i Galili (o, i Tiberias).
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Mi bineit leong gi nga vemusurie simi vunan gi nga pare bu totourlekier ni vovokudier ta nga tsana sibu tamat mienarouk.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Io, e Iesu a nga kien simi pout nge mogos i bingan meie ken sar madar tovtov.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Ma mi Nginu Pasova sibu Iuda a te nga vatavatat.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 E Iesu a nga dedeng veriris ma a nga pare mi bineit leong gi nga nemei seie, io, a nga vosuoreie e Pilipo, “Ivie giet ta voir nginonginou en nian ine mi bineit va gi ta ngou?”
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 A nga pevien ne nia konon e Pilipo, sien eie a te nga muna vodon vuturungie misa va ta nga tsana.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 E Pilipo a nga kuil nama, “Sien va giet ta voir nginonginou ngan ba sinangavur luo koboit (200) bu lakep denari eie ta kap oit segie kokouk ine mi bineit va gi ta tsuokopie magi kavo puk lili!”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Io, ken madar tovtov mene, e Andre e kasien e Simon Petro, a nga pevien,
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Mi madar ine a suvuon bu tsoik bali mi napaririem ma ba ie meses luo. Eiekesen ta kap oit nieng nia vaotie ine mi kulou palan?”
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 E Iesu a nga pevien, “Nga oeng simi bineit va gi ta mogos.” Ian en mi potpotbor a nga palan. Io, gi nga mogos ma mi aesaes kokouk sibu ka mo segie a nga oit bu sinangavur mi napaririem soloba (5,000).
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Ma e Iesu a nga poro mi tsoik nge vuot kalei se Raban, ma a nga pot terie segie gi ta nga mogos. Ma buer a nga tsana malan mo siba ie meses. Ma egie kokouk gi nga ngou ti.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Sien gi tate nga ngou ti, a nga oeng si ken sar madar tovtov, “Nga por toungan bu kepide nginonginou, terengien va giet ta kap mang tomeke tuvuon nge gie.”
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Io, gi nga tsuok kakakuon ian bu kapekapien ine siba tsoik bali mi napaririem nge vuotie sibu leke mi sinangavur kes ma luo ian gi tate nga ti rivie.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Io, sien mi kulou gi ta nga pare ine mi totourlekier ni vovokudier ta nga tsana, gi nga pevien, “A tuktuk rovoriu ine arie eie mi Propet ian va ta nemei ine simi mangmagoso enaenamon.”
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Io, e Iesu a nga telekiran va gi ta nga lalaro votsuoke va ta nga tsorubeit magi kovakova ka leong, io, a buer nga sorvekena gie nge kien simi pout eie kesen.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Ma sireivreiv seserigo sien te, ken sar madar tovtov gi nga peuk i koen.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Gi nga so kesie mi galeu nge tsourarak simi barateis rakot i Kapernaum. Mi ngingi a te nga tsibour eiekesen e Iesu a kap ngas nga vorota gie.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Samo, mi mour ngeisngeis a nga tsour ma mi barateis a te nga vakaek nge sireir.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Sien gi ta nga vuruos ngan mi galeu rakot malan va mi napaririem o, mi napaririem pouts kes bu kilomita, gi nga pare e Iesu a nga veis i popon mi barateis nge beit vatavatat simi galeu, ma gi nga motou beitsak.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Eiekesen a nga oeng segie, “Arie eou mo. Kian va nga ta motou.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Ma gi nga res nia kerie nemei i popon mi galeu, ma puk lalapus mi galeu a te nga tsaer simi korot gi ta nga lalaro rakot en.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Simi ra vemusurie te, ian mi bineit gi ta nga mon simi bienengeiv ka nikot simi barateis ivie mi galeu ta nga tsuk en, gi nga vodonomie va mi galeu kes mo a nga mon en ian, ma gi nga vodonomie buer va e Iesu a kap nga ka meie ken sar madar tovtov, eiekesen ken sar madar tovtov mo gi nga tsuk.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Bu galeu mene kovuni i Tiberias gi nga me tsaer i babaren ian mi korot ivie gi ta nga nganie en mi tsoik i muir sien mi Nguts tate nga vuot kalei ngan.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Io, sien mi bineit gi ta nga pare va e Iesu ma ken sar madar tovtov gi kap nga mon, gi nga ka ian sibu galeu nge rakot i Kapernaum nia nesie e Iesu.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Io, gi nga tsaer i Kapernaum. Ma sien gi tate nga vorotan e Iesu, gi nga pevien sien, “Vavvasengei, venenges e nemei en ne?”
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 E Iesu a nga kuil nama, “O oeng tuktuk senga. Nga lalaron nia vorota iou surie nga ta nga nganie bu tsoik nge ti, kap va surie nga ta nga pare bu totourlekier ni vovokudier.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Kian va nga ta tsatsang surie mi nginonginou ian ta tsak tuvuon, eiekesen surie mi nginonginou ian ta terie mi tino rovoriu. Ine mi nginonginou, e Natuon mi Ka ta terie senga, simi vunan e Raban mi Tam, a te nga tourtelekiran va eie ta tsana ine mi tsientsang.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Io, gi nga vosuoreie, “Misa gei ta ngas tsana va gei ta mang tsana bu tsientsang e Raban ta lalaron va gei ta tsana?”
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 E Iesu a nga kuil nama nge pevien, “Mi tsientsang e Raban ta lalaron va nga ta tsana arie ine. Nga ta vodovodon tuktuk mo seie ian tate nga turan.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Io, gi nga pevien, “Mi sana totourlekier ni vovokudier e ta tsana va gei ta mang pare nge vodovodon tuktuk sevoi? Misa e ta tsana?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Bu tubugiet gi nga nganie mi manna simi beir, malan mi Pakpak Leong ta pevien, ‘A nga terie mi tsoik kovuni simi rangit nia nganie.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 E Iesu a nga pevien, “O oeng tuktuk senga. Kap va e Moses eie a nga terie senga mi tsoik kuvu simi rangit, eiekesen e Tamoung arie eie a terie senga mi tsoik tuktuk kuvu simi rangit.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Ian mi tsoik va e Raban ta terie, eie a kuvu simi rangit ma a terie mi tino simi mangmagoso enaenamon.”
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ma gi nga pevien, “Mi Nguts, terie segei ian mi tsoik sibu ra kokouk.”
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Io, e Iesu a nga pevien segie, “Eou mi tsoik ni tino. Eie ese ta nemei seou ta kap ba buer vitor. Ma eie ese ta vodovodon tuktuk seou ta kap ba buer moruo.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Eiekesen malan o tate nga oeng senga, nga te dengarie iou eiekesen nga kap vodovodon tuktuk.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Egie ese e Tamoung ta terie seou gi ta nemei seou. Ma eie ese ta nemei seou, o ta kap ba buer matokeran,
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 simi vunan O nga nemei kuvu simi rangit nia vemusurie ken lalaron Eie ese ta nga tura Iou, kap va nia vemusurie kong lalaron.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ma ine ken lalaron eie ese ta nga tura iou, va o ta kap rivie ka mei segie kokouk tate nga terie seou, eiekesen o ta ngas vatoa gie simi ra vekvekitip.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Mi lalaron se Tamoung a malan ne, eie ese ta dengarie mi Nout nge vodovodon tuktuk sien, ta suvuon mi tino rovoriu ma o ta vatoa simi ra vekvekitip.”
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Io, bu Iuda gi nga vakaek nge nama palan surie Eie, simi vunan a nga pevien, “Eou mi tsoik ian ta nga kuvu simi rangit.”
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Ma gi nga pevien, “Ine mi ka arie e Iesu e natuon e Iosep, va gerek? Giet telekiran e taman ma e kinan. Ma surie misa ta si pevien va a nga kuvu simi rangit?”
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 E Iesu a nga kuil nama, “Kian va nga ta nama palan i kotubunga kesenga.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Kap ka mei a oit nia nemei seou sien va mi Tam ese ta nga tura iou ta kap kir nemei ngan seou. Ma o ta vatoa simi ra vekvekitip.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Mi Pakpak Leong a pevien ne, ‘E Raban ta veseveie bu mei kokouk.’ Eie ese ta rongomie mi namanien e Tamoung nge por sinavei sien, ta nemei seou.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Kap ka mei a te nga pare mi Tam, eiekesen eie mo ese ta nga kuvu se Raban arie eie a nga pare mi Tam.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 O oeng tuktuk senga. Eie ese ta vodovodon tuktuk tate suvuon mi tino rovoriu.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Eou mi tsoik ni tino.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Bu tubunga gi nga nganie mi manna simi beir, eiekesen gi nga maet.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Eiekesen ine arie mi tsoik ta nga kuvu simi rangit. Ma eie ese ta nganie, ta kap maet.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Eou mi tsoik ta tino ian ta nga kuvu simi rangit. Sien va ka mei ta nganie ine mi tsoik, ta tino rovoriu. Ma ine mi tsoik eie mi pientsiung ian o ta terie va mi mangmagoso enaenamon ta mang suvu tino.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Io, bu Iuda gi te nga vevengeis nge nama i kotubugie kesegie. “Ine mi ka, vasa ta terie ven mi pientsien va giet ta nganie?”
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 E Iesu a nga kuil nama, “O oeng tuktuk senga. sien va nga ta kap nganie mi pientsien e Natuon mi Ka nge unumie mi daran, nga ta kap suvuon mi tino i aronga.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Eie ese ta nganie mi Pientsiung nge unumie mi Daroung a suvuon mi tino rovoriu ma o ta vatoa simi ra vekvekitip.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Surie mi Pientsiung eie mi nginonginou tuktuk, ma mi Daroung eie mi kepineits tuktuk nia un.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Eie ese ta nganie mi Pientsiung nge unumie mi Daroung, a tino seou ma eou o tino seie.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 E Tamoung ese ta tino, a nga tura iou. Ma O tino simi vunan mi Tam a terie mi tino seou. Io, eie ese ta nganie iou, ta tino buer simi vunan o terie mi tino seie.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Ine arie eie mi tsoik ta nga kuvu simi rangit, a kap nga malan mi manna ian bu tubunga gi ta nga nganie, eiekesen gi nga maet. Eie ese ta nganie ine mi tsoik, ta tino rovoriu.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 E Iesu a nga vuotongie ine mi nama sien ta nga vavasengei i aron mi vona rengeir sibu Iuda i Kapernaum.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Palan ken sar madar tovtov gi nga rongomie ine nge pevien, “Ine mi vinasengei a ngeisngeis beitsak. Ese a oit nia katsep sien?”
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 E Iesu a te nga telekiran va gi te nga nama palan surie ine, ma a nga pevien segie, “Vasa, ine bu nama a me vokorongie kenga sar vienviendon?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Sien va nga ta pare e Natuon mi Ka ta kien simi korot ta nga kuvu en vourvour, vasa nga ta ven?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Mi Moromoruo Tamat a ko terie mi tino. Mi ngesengesien mi ka a tuvuon rovoriu. Ine bu nama o ta vokokotie senga, a kuvu simi Moromoruo ian ta terie mi tino.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Eiekesen kavo mei senga gi kap vodovodon tuktuk.” E Iesu a nga vakokoit malan ine simi vunan a te nga muna telekiran ese segie gi kap nga vodovodon tuktuk, ma ese va ta nga roev terie.
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Ma a nga pevien, “Ine arie mi vunan, o nga pengan senga va kap ka mei ta oit nia nemei seou sien va mi Tam ta kap tor ngan.”
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Surie ine mi vunan, palan ken sar madar tovtov e Iesu gi nga muer sorvekenan ma gi kap nga nomeie ba buer.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Io, e Iesu a nga vosuoreie mi sinangavur kes ma luo bu madar tovtov, “Ma enga buer nga te lalaro sorvekena iou?”
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 E Simon Petro a nga kuil nama sien, “Mi Nguts! Gei ta ba rakot se ese? Evoi e suvuon bu nama simi tino rovoriu.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Gei vodovodon tuktuk nge telekiran va evoi ken Ka Tamat e Raban.”
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 E Iesu a nga kuil nama, “Vasa, o kap nga vile nga, mi sinangavur kes ma luo? Eiekesen mi mei kes senga eie mi moromoruo tsak!”
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 (A nga vakokoit surie e Iudas e natuon e Simon Iskariot, surie eie mi meinmenien mi sinangavur kes ma luo bu madar tovtov, ma eie va ta ba nga roev terie e Iesu.)
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.