João 6

Mi Namani Tino (TBF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 I muir sien ne, e Iesu a nga tsourarak rakot simi bienengeiv ka nikot simi barateis i Galili (o, i Tiberias).
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Mi bineit leong gi nga vemusurie simi vunan gi nga pare bu totourlekier ni vovokudier ta nga tsana sibu tamat mienarouk.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Io, e Iesu a nga kien simi pout nge mogos i bingan meie ken sar madar tovtov.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Ma mi Nginu Pasova sibu Iuda a te nga vatavatat.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 E Iesu a nga dedeng veriris ma a nga pare mi bineit leong gi nga nemei seie, io, a nga vosuoreie e Pilipo, “Ivie giet ta voir nginonginou en nian ine mi bineit va gi ta ngou?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 A nga pevien ne nia konon e Pilipo, sien eie a te nga muna vodon vuturungie misa va ta nga tsana.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 E Pilipo a nga kuil nama, “Sien va giet ta voir nginonginou ngan ba sinangavur luo koboit (200) bu lakep denari eie ta kap oit segie kokouk ine mi bineit va gi ta tsuokopie magi kavo puk lili!”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Io, ken madar tovtov mene, e Andre e kasien e Simon Petro, a nga pevien,
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “Mi madar ine a suvuon bu tsoik bali mi napaririem ma ba ie meses luo. Eiekesen ta kap oit nieng nia vaotie ine mi kulou palan?”
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 E Iesu a nga pevien, “Nga oeng simi bineit va gi ta mogos.” Ian en mi potpotbor a nga palan. Io, gi nga mogos ma mi aesaes kokouk sibu ka mo segie a nga oit bu sinangavur mi napaririem soloba (5,000).
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Ma e Iesu a nga poro mi tsoik nge vuot kalei se Raban, ma a nga pot terie segie gi ta nga mogos. Ma buer a nga tsana malan mo siba ie meses. Ma egie kokouk gi nga ngou ti.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Sien gi tate nga ngou ti, a nga oeng si ken sar madar tovtov, “Nga por toungan bu kepide nginonginou, terengien va giet ta kap mang tomeke tuvuon nge gie.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Io, gi nga tsuok kakakuon ian bu kapekapien ine siba tsoik bali mi napaririem nge vuotie sibu leke mi sinangavur kes ma luo ian gi tate nga ti rivie.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Io, sien mi kulou gi ta nga pare ine mi totourlekier ni vovokudier ta nga tsana, gi nga pevien, “A tuktuk rovoriu ine arie eie mi Propet ian va ta nemei ine simi mangmagoso enaenamon.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Io, e Iesu a nga telekiran va gi ta nga lalaro votsuoke va ta nga tsorubeit magi kovakova ka leong, io, a buer nga sorvekena gie nge kien simi pout eie kesen.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Ma sireivreiv seserigo sien te, ken sar madar tovtov gi nga peuk i koen.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Gi nga so kesie mi galeu nge tsourarak simi barateis rakot i Kapernaum. Mi ngingi a te nga tsibour eiekesen e Iesu a kap ngas nga vorota gie.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Samo, mi mour ngeisngeis a nga tsour ma mi barateis a te nga vakaek nge sireir.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Sien gi ta nga vuruos ngan mi galeu rakot malan va mi napaririem o, mi napaririem pouts kes bu kilomita, gi nga pare e Iesu a nga veis i popon mi barateis nge beit vatavatat simi galeu, ma gi nga motou beitsak.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Eiekesen a nga oeng segie, “Arie eou mo. Kian va nga ta motou.”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Ma gi nga res nia kerie nemei i popon mi galeu, ma puk lalapus mi galeu a te nga tsaer simi korot gi ta nga lalaro rakot en.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Simi ra vemusurie te, ian mi bineit gi ta nga mon simi bienengeiv ka nikot simi barateis ivie mi galeu ta nga tsuk en, gi nga vodonomie va mi galeu kes mo a nga mon en ian, ma gi nga vodonomie buer va e Iesu a kap nga ka meie ken sar madar tovtov, eiekesen ken sar madar tovtov mo gi nga tsuk.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Bu galeu mene kovuni i Tiberias gi nga me tsaer i babaren ian mi korot ivie gi ta nga nganie en mi tsoik i muir sien mi Nguts tate nga vuot kalei ngan.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Io, sien mi bineit gi ta nga pare va e Iesu ma ken sar madar tovtov gi kap nga mon, gi nga ka ian sibu galeu nge rakot i Kapernaum nia nesie e Iesu.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Io, gi nga tsaer i Kapernaum. Ma sien gi tate nga vorotan e Iesu, gi nga pevien sien, “Vavvasengei, venenges e nemei en ne?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 E Iesu a nga kuil nama, “O oeng tuktuk senga. Nga lalaron nia vorota iou surie nga ta nga nganie bu tsoik nge ti, kap va surie nga ta nga pare bu totourlekier ni vovokudier.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Kian va nga ta tsatsang surie mi nginonginou ian ta tsak tuvuon, eiekesen surie mi nginonginou ian ta terie mi tino rovoriu. Ine mi nginonginou, e Natuon mi Ka ta terie senga, simi vunan e Raban mi Tam, a te nga tourtelekiran va eie ta tsana ine mi tsientsang.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Io, gi nga vosuoreie, “Misa gei ta ngas tsana va gei ta mang tsana bu tsientsang e Raban ta lalaron va gei ta tsana?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 E Iesu a nga kuil nama nge pevien, “Mi tsientsang e Raban ta lalaron va nga ta tsana arie ine. Nga ta vodovodon tuktuk mo seie ian tate nga turan.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Io, gi nga pevien, “Mi sana totourlekier ni vovokudier e ta tsana va gei ta mang pare nge vodovodon tuktuk sevoi? Misa e ta tsana?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Bu tubugiet gi nga nganie mi manna simi beir, malan mi Pakpak Leong ta pevien, ‘A nga terie mi tsoik kovuni simi rangit nia nganie.’”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 E Iesu a nga pevien, “O oeng tuktuk senga. Kap va e Moses eie a nga terie senga mi tsoik kuvu simi rangit, eiekesen e Tamoung arie eie a terie senga mi tsoik tuktuk kuvu simi rangit.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Ian mi tsoik va e Raban ta terie, eie a kuvu simi rangit ma a terie mi tino simi mangmagoso enaenamon.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Ma gi nga pevien, “Mi Nguts, terie segei ian mi tsoik sibu ra kokouk.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Io, e Iesu a nga pevien segie, “Eou mi tsoik ni tino. Eie ese ta nemei seou ta kap ba buer vitor. Ma eie ese ta vodovodon tuktuk seou ta kap ba buer moruo.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Eiekesen malan o tate nga oeng senga, nga te dengarie iou eiekesen nga kap vodovodon tuktuk.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Egie ese e Tamoung ta terie seou gi ta nemei seou. Ma eie ese ta nemei seou, o ta kap ba buer matokeran,
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 simi vunan O nga nemei kuvu simi rangit nia vemusurie ken lalaron Eie ese ta nga tura Iou, kap va nia vemusurie kong lalaron.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Ma ine ken lalaron eie ese ta nga tura iou, va o ta kap rivie ka mei segie kokouk tate nga terie seou, eiekesen o ta ngas vatoa gie simi ra vekvekitip.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Mi lalaron se Tamoung a malan ne, eie ese ta dengarie mi Nout nge vodovodon tuktuk sien, ta suvuon mi tino rovoriu ma o ta vatoa simi ra vekvekitip.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Io, bu Iuda gi nga vakaek nge nama palan surie Eie, simi vunan a nga pevien, “Eou mi tsoik ian ta nga kuvu simi rangit.”
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Ma gi nga pevien, “Ine mi ka arie e Iesu e natuon e Iosep, va gerek? Giet telekiran e taman ma e kinan. Ma surie misa ta si pevien va a nga kuvu simi rangit?”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 E Iesu a nga kuil nama, “Kian va nga ta nama palan i kotubunga kesenga.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Kap ka mei a oit nia nemei seou sien va mi Tam ese ta nga tura iou ta kap kir nemei ngan seou. Ma o ta vatoa simi ra vekvekitip.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Mi Pakpak Leong a pevien ne, ‘E Raban ta veseveie bu mei kokouk.’ Eie ese ta rongomie mi namanien e Tamoung nge por sinavei sien, ta nemei seou.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Kap ka mei a te nga pare mi Tam, eiekesen eie mo ese ta nga kuvu se Raban arie eie a nga pare mi Tam.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 O oeng tuktuk senga. Eie ese ta vodovodon tuktuk tate suvuon mi tino rovoriu.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Eou mi tsoik ni tino.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Bu tubunga gi nga nganie mi manna simi beir, eiekesen gi nga maet.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Eiekesen ine arie mi tsoik ta nga kuvu simi rangit. Ma eie ese ta nganie, ta kap maet.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Eou mi tsoik ta tino ian ta nga kuvu simi rangit. Sien va ka mei ta nganie ine mi tsoik, ta tino rovoriu. Ma ine mi tsoik eie mi pientsiung ian o ta terie va mi mangmagoso enaenamon ta mang suvu tino.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Io, bu Iuda gi te nga vevengeis nge nama i kotubugie kesegie. “Ine mi ka, vasa ta terie ven mi pientsien va giet ta nganie?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 E Iesu a nga kuil nama, “O oeng tuktuk senga. sien va nga ta kap nganie mi pientsien e Natuon mi Ka nge unumie mi daran, nga ta kap suvuon mi tino i aronga.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Eie ese ta nganie mi Pientsiung nge unumie mi Daroung a suvuon mi tino rovoriu ma o ta vatoa simi ra vekvekitip.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Surie mi Pientsiung eie mi nginonginou tuktuk, ma mi Daroung eie mi kepineits tuktuk nia un.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Eie ese ta nganie mi Pientsiung nge unumie mi Daroung, a tino seou ma eou o tino seie.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 E Tamoung ese ta tino, a nga tura iou. Ma O tino simi vunan mi Tam a terie mi tino seou. Io, eie ese ta nganie iou, ta tino buer simi vunan o terie mi tino seie.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Ine arie eie mi tsoik ta nga kuvu simi rangit, a kap nga malan mi manna ian bu tubunga gi ta nga nganie, eiekesen gi nga maet. Eie ese ta nganie ine mi tsoik, ta tino rovoriu.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 E Iesu a nga vuotongie ine mi nama sien ta nga vavasengei i aron mi vona rengeir sibu Iuda i Kapernaum.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Palan ken sar madar tovtov gi nga rongomie ine nge pevien, “Ine mi vinasengei a ngeisngeis beitsak. Ese a oit nia katsep sien?”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 E Iesu a te nga telekiran va gi te nga nama palan surie ine, ma a nga pevien segie, “Vasa, ine bu nama a me vokorongie kenga sar vienviendon?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Sien va nga ta pare e Natuon mi Ka ta kien simi korot ta nga kuvu en vourvour, vasa nga ta ven?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Mi Moromoruo Tamat a ko terie mi tino. Mi ngesengesien mi ka a tuvuon rovoriu. Ine bu nama o ta vokokotie senga, a kuvu simi Moromoruo ian ta terie mi tino.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Eiekesen kavo mei senga gi kap vodovodon tuktuk.” E Iesu a nga vakokoit malan ine simi vunan a te nga muna telekiran ese segie gi kap nga vodovodon tuktuk, ma ese va ta nga roev terie.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Ma a nga pevien, “Ine arie mi vunan, o nga pengan senga va kap ka mei ta oit nia nemei seou sien va mi Tam ta kap tor ngan.”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Surie ine mi vunan, palan ken sar madar tovtov e Iesu gi nga muer sorvekenan ma gi kap nga nomeie ba buer.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Io, e Iesu a nga vosuoreie mi sinangavur kes ma luo bu madar tovtov, “Ma enga buer nga te lalaro sorvekena iou?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 E Simon Petro a nga kuil nama sien, “Mi Nguts! Gei ta ba rakot se ese? Evoi e suvuon bu nama simi tino rovoriu.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Gei vodovodon tuktuk nge telekiran va evoi ken Ka Tamat e Raban.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 E Iesu a nga kuil nama, “Vasa, o kap nga vile nga, mi sinangavur kes ma luo? Eiekesen mi mei kes senga eie mi moromoruo tsak!”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 (A nga vakokoit surie e Iudas e natuon e Simon Iskariot, surie eie mi meinmenien mi sinangavur kes ma luo bu madar tovtov, ma eie va ta ba nga roev terie e Iesu.)
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.