João 4

Mi Namani Tino (TBF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bu Parisaio gi nga rongomie va e Iesu a nga tsana mi sinusuruiv nge kerie palan mi kulou rio e Ioanes.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 (Si man tuktuk, e Iesu a kap nga tsana mi sinusuruiv, eiekesen ken sar madar tovtov.)
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Sien mi Nguts tate nga vakierngie ine, a nga veis sorvekenan i Iudea ma a nga muerengei te buer rakot i Galili.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ma e Iesu ta ngas nga veis ka i Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Io, i Samaria, a nga beit simi taon gi vuotongie va i Sukar vatvatta mi kato kaber e Iakop ta nga terie se Iosep, e natuon.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Mi matada se Iakop a nga mon en ian. E Iesu a nga maer sien ta nga vesingie mi rosar kuar. Io, a nga mogos i gegen mi matada. Ma a te nga sisiat potaram.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Mi vevine Samaria a nga nemei nia me ut ma e Iesu a nga vereie, “Vevien, a oit va e ta vuvunumie iou?”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Eie a nga mon kesen ian simi keipkepide ra simi vunan ken sar madar tovtov gi nga veis rakot simi taon nia ra voir nginonginou.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Mi vevine Samaria a nga pevien sien, “Evoi mi Iuda ma eou mi vevine Samaria. Surie misa e ta nongie iou nge da?” (Simi vunan, bu Iuda gi kap ko baser palapalan meie bu Samaria.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 E Iesu a nga kuil nama, “Sien va e nga telekiran ken tienebeir e Raban ma sien va e nga telekiran eie ese ta vereie no nge da, va e vosuoreie ma eie ta terie sevoi mi da ni tino.”
10 Então Jesus disse:
11 Ine mi vevien a nga pevien, “Ka leong, kap ke ka utut nia ut ma mi matada a peuk beitsak i keim. Ivie e ta poro en ine mi da ni tino?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 E tamagei e Iakop a nga terie segei ine mi matada. Eie ma bu natuon ma ken sar vinavinar kokouk gi nga ko me un sien. Vasa, evoi e as leong rio e Iakop?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 E Iesu a nga kuil nama, “Eie ese ta un ine simi matada ta moruo te buer,
13 Então Jesus disse:
14 eiekesen eie ese ta unumie mi da o ta terie sien, ta kap moruo te buer. Mi da va o ta terie sien, ta tsorubeit mi da kilikilivueit i aron nia terie mi tino rovoriu.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Mi vevien a nga pevien, “Ka leong, terie seou ian mi da, terengien va o ta kap mang moruo te buer, ma o ta kap mang muermuerengei nemei en te ine nia me ut.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 E Iesu a nga oeng sien, “Veis nge ra kerie ke labeit nemei ne.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Mi vevien a nga kuil nama, “A kap kong ka labeit.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Si man tuktuk, e te nga reie ba ka napaririem ma mi ka ine ngado tate mon kouk, eie kap va ke labeit. Misa e ta pengan eie a tuktuk.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Mi vevien a nga pevien, “Ka leong, o kielala va evoi mi propet.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Bu tubugei bu Samaria gi nga ko rangarie e Raban ine simi pout, eiekesen enga bu Iuda nga ko pevien va i Ierusalem arie eie mi korot ivie mi kulou gi ta ngas rangarie en e Raban.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 E Iesu a nga oeng sien, “Vevien. Vodovodon tuktuk simi sa o ta vokokotie. Mi ra ta nemei va nga ta kap ba buer rangarie mi Tam ine simi pout o, i Ierusalem.
21 Jesus disse:
22 Enga bu Samaria nga rangarie misa nga ta kap telekiran, eiekesen egei bu Iuda gei rangarie misa gei ta telekiran, simi vunan mi vavato a nga vunan sibu Iuda.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Eiekesen mi ra ta nemei ma ine a te beit va mi kulou ese gi ta lalaro rengeir tuktuk, gi ta rangarie mi Tam ngan mi moromoruo ma mi tuktuk, simi vunan mi Tam a nesie mi suada kulou malan ine nia rangarie.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 E Raban eie mi moromoruo, ma mi kulou gi ta rangarie, gi ta ngas rangarie ngan mi moromoruo ma mi tuktuk.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Mi vevien a nga pevien, “O telekiran va mi Messia ta ba beit (ian gi ta vuotongie ngan e Karisito). Simi ra va ta beit, Eie ta me palsie bu kepineits kokouk segei.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Samo e Iesu a nga pevien, “Eou ese o ta vakokoit sevoi, arie eou Eie.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Ian simi keipkepide ra, ken sar madar tovtov gi nga muerengei beit ma gi nga kudier tsak nia vorotan e Iesu ta nga vakokoit meie mi vevien. Eiekesen a kap ka mei a nga vereie mi vevien, “Misa e lalaron?” o, nge vereie e Iesu, “Surie misa e ta vakokoit meie?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Samo ine mi vevien a nga sorvekenan ken utut da nge muerengei rakot simi taon ma a nga ra oeng simi kulou,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Nga nemei nge me pare mi ka ta pengan seou bu kepineits kokouk o ta nga ko tsana. Tavakier ine arie eie mi Messia?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Io, gi nga rovotsour simi taon ma gi nga veis rakot seie.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Sien ine mi vevien ta nga rakot simi taon, ken sar madar tovtov e Iesu gi nga no ngeisngeis se Iesu nge pevien, “Vavvasengei, be nganie ma ka puk nginonginou.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Eiekesen a nga oeng segie, “Mong nginonginou a mon, ian kap kenga ka bienengeiv sien.”
32 Jesus respondeu:
33 Ma ken sar madar tovtov gi nga vakaek nge vakokoit i kotubugie, “Tavakier nieng, ka mei a te me tabarie?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 E Iesu a nga pevien, “Mong nginonginou eie nia tsang vemusurie ken lalaron ese ta nga tura iou, ma nia tsang vuruvan ken tsientsang.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Vasa, nga kap ko pevien, ‘Ba vura voveit a ngas mon oit simi ra nia kakarie mi tau’? Eiekesen o oeng senga, dedeng kalei viririsie nga nge pare vasa a te komois ven bu tau nia por nginonginou sien!
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Mi ka ni tsientsang nia por nginonginou a te poro ken voirvoir ma a vor ve tsatsang nia kerie bu mei rakot simi tino rovoriu, terengien mi ka tsuotstsuor ma mi ka popor nginonginou i tau eguor kokouk guor ta mang res.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Ine a vara tuktuk ngan ine mi vinavataor ian ta pevien, ‘Mi ka kes a tsutsuor, a, mi ka mene a por nginonginou.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 O nga tura nga nia ra por nginonginou ivie nga ta kap nga tsutsuor en. Bu mei mene gi nga tsana mi tsientsang ngeisngeis ma enga nga te nga poro mi vuovuan mi tsinatsangagie.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Palan bu Samaria kovuni ian simi taon gi nga vodovodon tuktuk se Iesu simi vunan ine mi vevien a nga vavatei katsep malan ine, “Eie a nga vokokotie seou bu kepineits kokouk o ta nga tsana.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Io, sien bu Samaria gi ta nga nemei sien, gi nga no va ta be nga mon meie gie. Ma a nga mon ba ra luo en ian.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ma surie ken sar nama e Iesu, palan segie gi nga vodovodon tuktuk.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Ma gi nga pevien ian simi vevien, “Ine, gei te vodovodon tuktuk simi vunan egei kesegei gei te rongomie e Iesu, kap va surie mi sana e ta nga pengan segei. A tuktuk, eie man Ka ni vavato mi mangmagoso enaenamon.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 I murien ine ba ra luo, e Iesu a nga veis rakot simi enamon leong i Galili.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 (E Iesu a nga vavatei katsep ngan va mi propet a kap suvu minangarei si ken enamon kesen.)
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Sien ta nga so beit i Galili, mi kulou ian en gi nga resmatan, simi vunan egie buer gi nga ra mon simi Nginu Pasova i Ierusalem ma gi nga pare bu kepineits ian ta nga tsana en.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Io, e Iesu a te buer nga rakot i Kana simi enamon leong i Galili ivie ta nga muna vurisan en mi da rakot simi dangi vain. Ian en mi muomuo ese ta nga ko tsatsang meie mi kovakova ka leong a nga mon. E natuon tamat a nga morouk nge mon i Kapernaum.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Sien ine mi ka ta nga rongovan va e Iesu a nga beit i Galili kovuni i Iudea, a nga rakot sien ma a nga nongie va ta nga ra vatoa e natuon tate nga vatvatta mesei.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 E Iesu a nga oeng sien, “Vasa, nga ta ba vodovodon tuktuk mo sien va nga ta pare ka totourlekier ma ka kepineits ni vovokudier?”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ine mi muomuo a nga pevien, “Ka leong, nemei lalapus. E natung ta masi mesei.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 E Iesu a nga kuil nama, “Veis. E natu a te to.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Sien ta ngas nga vor ve veisveis i sar, ken ba petspets gituo nga samsuoeie nge pengan va e natuon a te nga to si man mienarouk.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 A nga vosuoreie gituo va simi sana keipkepide ra e natuon a nga vakaek nge kalei. Ma gituo nga pevien, “Simi 1 kilok sisiat nanor a te vio.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Samo e taman mi madar a nga vodonomie ian mi keipkepide ra sien e Iesu ta nga oeng sien, “E natu a te to.” Io, eie ma egie kokouk si ken vonuo gi nga vodovodon tuktuk.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Ine arie eie mi totourlekier ni vovokudier a luongan ian e Iesu ta nga tsana i murien ta nga beit i Galili kovuni i Iudea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.