João 2
Mi Namani Tino (TBF) vs ACF
1 Simi ra a tourngan, mi nginou ni verei a nga mon i Kana simi enamon leong i Galili. E kinan e Iesu buer a nga me mon ian en.
1 E, ao terceiro dia, fizeram-se umas bodas em Caná da Galiléia; e estava ali a mãe de Jesus.
2 Ma e Iesu meie ken sar madar tovtov buer gi nga nongie gie nia beit ian simi nginou ni verei.
2 E foi também convidado Jesus e os seus discípulos para as bodas.
3 Sien mi dangi vain tate nga voto, e kinan e Iesu a nga pevien sien, “Magi dangi vain a te voto.”
3 E, faltando vinho, a mãe de Jesus lhe disse: Não têm vinho.
4 E Iesu a nga kuil nama, “Kina, kegi sana baitutuir meie natau? Kong keipkepide ra a kap ngas beit.”
4 Disse-lhe Jesus: Mulher, que tenho eu contigo? Ainda não é chegada a minha hora.
5 E kinan a nga oeng sibu petspets, “Nga tsana mo misa ta oeng ngan senga.”
5 Sua mãe disse aos serventes: Fazei tudo quanto ele vos disser.
6 Bu Iuda gi nga ko vavaon vemusurie kegi sinavei nia vara melemelen nge gie. Io, surie ine, bu utut vout mi napaririem potsu kes a nga mon ian en. Mi mene kes ta oit nia poro ba sinangavur luo o, tour bu galan da.
6 E estavam ali postas seis talhas de pedra, para as purificações dos judeus, e em cada uma cabiam dois ou três almudes.
7 E Iesu a nga oeng sibu petspets, “Nga utuvie nge da ine bu utut.” Io, gi nga utuvie gie oit sibu burigie.
7 Disse-lhes Jesus: Enchei de água essas talhas. E encheram-nas até em cima.
8 Ma a nga oeng segie, “Ma ine, nga ut tsana kavo koip nge ra terie simi muomuo ine simi nginou.”
8 E disse-lhes: Tirai agora, e levai ao mestre-sala. E levaram.
9 Ma ine mi muomuo a nga un konon ine mi da ian tate nga tsorubeit mi dangi vain. Ma eie a kap nga telekiran ivie a nga kovuni en eiekesen bu petspets ese gi ta nga ut, gi nga telekiran. Io, mi muomuo a nga kukuo mi ka ta nga rei vour nemei i bingan,
9 E, logo que o mestre-sala provou a água feita vinho (não sabendo de onde viera, se bem que o sabiam os serventes que tinham tirado a água), chamou o mestre-sala ao esposo,
10 ma a nga pevien, “Bu mei kokouk gi ko muna tabeir ngan mi banga dangi vain. Ma i muir sien va bu vasier gi tate un oit, gi ta nangba tabeir ngan mi dangi vain ta kap kalei. Eiekesen evoi e por vangvangasie mi banga dangi vain oit ine.”
10 E disse-lhe: Todo o homem põe primeiro o vinho bom e, quando já têm bebido bem, então o inferior; mas tu guardaste até agora o bom vinho.
11 E Iesu a nga tsana ine ken totourlekier ni vovokudier vourvour i Kana simi enamon leong i Galili. Io, a nga vutuir vasangan man matvinavaso. Ma ken sar madar tovtov gi nga vodovodon tuktuk sien.
11 Jesus principiou assim os seus sinais em Caná da Galiléia, e manifestou a sua glória; e os seus discípulos creram nele.
12 I murien ine, e Iesu a nga kien i Kapernaum meie e kinan ma bu kasien meie ken sar madar tovtov. Ma gi nga mon ian en ba ra.
12 Depois disto desceu a Cafarnaum, ele, e sua mãe, e seus irmãos, e seus discípulos; e ficaram ali não muitos dias.
13 Io, sien tate nga vatvatta mi Nginu Pasova sibu Iuda, e Iesu a nga peuk i Ierusalem.
13 E estava próxima a páscoa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
14 I aron mi mararan mi Vona rengeir leong a nga so vorotan mi kulou gi ta nga verikuil nge lakep ngan bu bulumakau, bu sipsip ma bu bour. Ma bu mei gi ta nga verieis nge lakep gi nga mogos i babaren kegi sar tsur vovvoturu.
14 E achou no templo os que vendiam bois, e ovelhas, e pombos, e os cambiadores assentados.
15 Io, a nga tsana mi belibelits, ma a nga kareir vorotsoruo gie kokouk i mararan mi Vona rengeir leong, meie bu sipsip ma bu bulumakau. Ma a nga tsouptsan kegi sar lakep bu mei ververieis nge lakep ma a nga vuir matan ngan i keim kegi sar tsur.
15 E tendo feito um azorrague de cordéis, lançou todos fora do templo, também os bois e ovelhas; e espalhou o dinheiro dos cambiadores, e derribou as mesas;
16 Segie gi ta nga verikuil ngan bu bour, a nga pevien, “Nga por rivie gie en ne! Kian va nga ta vurisan ken vonuo e Tamoung va mi korot nia verikuil nge lakep!”
16 E disse aos que vendiam pombos: Tirai daqui estes, e não façais da casa de meu Pai casa de venda.
17 Ma ken sar madar tovtov gi nga vodonomie mi nama simi Pakpak Leong ian ta pevien, “Kong tentoiv tuktuk rakot si ke vonuo a ngang i aroung.”
17 E os seus discípulos lembraram-se do que está escrito: O zelo da tua casa me devorou.
18 Ma bu muomuo sibu Iuda gi nga oeng ngeisngeis sien, “Mi sana totourlekier ni vovokudier e oit nia vasangan segei nia vara tuktuk ngan ke duis nia tsana ine bu kepineits?”
18 Responderam, pois, os judeus, e disseram-lhe: Que sinal nos mostras para fazeres isto?
19 E Iesu a nga kuil nama segie, “Nga ta vatsarerie ine mi Vona rengeir leong, ma o ta tsuok voturie siba ra tour.”
19 Jesus respondeu, e disse-lhes: Derribai este templo, e em três dias o levantarei.
20 Bu Iuda gi nga kuil nama, “A nga oit bu avareit ba sinangavur voveit ma mi napaririem potsu kes (46) nia tsana ine mi Vona rengeir leong. Ma evoi vasa? E ta tsuok voturie mo siba ra tour, nge?”
20 Disseram, pois, os judeus: Em quarenta e seis anos foi edificado este templo, e tu o levantarás em três dias?
21 Eiekesen mi Vona rengeir leong eie ta nga vakokoit surie, ian mi piripirien ngas te.
21 Mas ele falava do templo do seu corpo.
22 Io, i murien e Raban ta nga vatoa simi miensei, ken sar madar tovtov gi nga vodonomie misa ta nga vokokotie. Io, gi nga vodovodon tuktuk simi Pakpak Leong ma bu nama ian e Iesu tate nga vokokotie.
22 Quando, pois, ressuscitou dentre os mortos, os seus discípulos lembraram-se de que lhes dissera isto; e creram na Escritura, e na palavra que Jesus tinha dito.
23 Io, sien e Iesu ta nga mon i Ierusalem simi Nginu Pasova, palan mi kulou gi nga dengarie bu totourlekier ni vovokudier ta nga tsana ma gi nga vodovodon tuktuk simi asan.
23 E, estando ele em Jerusalém pela páscoa, durante a festa, muitos, vendo os sinais que fazia, creram no seu nome.
24 Eiekesen e Iesu a kap nga vodovodon tuktuk si ka mei segie, surie a nga telekiran bu arogie mi kulou kokouk.
24 Mas o mesmo Jesus não confiava neles, porque a todos conhecia;
25 Ma a kap nga pinat surie ka mei va ta nga vakatsepa surie mi sinavien mi ka, simi vunan a nga telekiran misa ta mon i aron mi ka.
25 E não necessitava de que alguém testificasse do homem, porque ele bem sabia o que havia no homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.