João 11

Mi Namani Tino (TBF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mi ka, mi asan e Lasaro, a nga morouk. Eie kuvu i Betani, mi enamon se Maria meie e Mata, eguor ba baser kasien vevien.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Ine e Maria eie e vevinen e Lasaro ian ta nga morouk. Arie eie mi vevien ese ta nga soan mi da sosong simi Nguts nge dou vopura ba kamen ngan mi vuruvuru kovan.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Io, ine ba baser kasien vevien guor nga vuruve nama beit se Iesu nge pevien, “Mi Nguts, mi mei ese e ta ko tovie, eie a morouk.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Sien e Iesu ta nga rongomie ine, a nga pevien, “Ine man mienarouk e Lasaro ta kap voto ngan mi miensei, eiekesen ine nian man matvinavaso e Raban, terengien man matvinavaso e Natuon e Raban ta mang tsorubeit vasvas surie ine.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 E Iesu a nga tovie beitsak e Mata meie e kasien vevien ma e Lasaro.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Eiekesen sien ta nga rongomie va e Lasaro a nga morouk, a nga mon ba ra luo te buer ivie ta nga mon en.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Ma i murien ne, a nga oeng si ken sar madar tovtov, “Giet ta buer muerengei rakot i Iudea.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Bu madar tovtov gi nga pevien, “Vavvasengei, siba ra die mo bu Iuda gi nga lalaro tomerie no nge vout. Ma ine e lalaro muer rakot en te buer?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 E Iesu a nga kuil nama, “Vasa, a kap sinangavur kes ma luo bu aua nian mi taparang i aron mi ra? Eie ese ta veis simi taparang ta kap tsuobakan, simi vunan a dedeng ngan man berber ine mi mangmagoso enaenamon.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Eiekesen eie ese ta veis simi ngingi ta tsuobakan, simi vunan eie a kap suvu berber.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 I murien ta nga pevien ne, a nga oeng segie, “E palapalagiet e Lasaro a te muang, eiekesen o ta rakot nge vapada.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Samo ken sar madar tovtov gi nga kuil nama, “Mi Nguts, sien va eie a muang mo, eie ta buer kalei.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 E Iesu a nga vakvakokoit surie ken miensei, eiekesen ken sar madar tovtov gi si nga vodon va a nga vakokoit surie mi minuang tuktuk.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Io, a nga oeng katsep segie, “E Lasaro a te mesei.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Ma surie nga, o res sien o kap nga mon i babaren, terengien va nga ta mang vodovodon tuktuk. Eiekesen giet ta ngas rakot sien.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Io, e Tomas (gi vuotongie ngan e Didimas) a nga oeng sibu madar tovtov ka ie, “Egiet buer giet ta ra, va giet ta mang ra mesei meie.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Si ken bineit e Iesu i Betani, a nga so vorotan va e Lasaro a te nga mon i aron mi monmon ba ra voveit.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 I Betani a kap pek vekenan i Ierusalem, a oit mo ba kilomita tour.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ma palan bu Iuda gi te nga nemei se Mata ma e Maria nia vamada guor surie ken miensei e vevineguor.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Sien e Mata tate nga rongovan va e Iesu a te nga nemei, a nga veis nia ra suoeie, eiekesen e Maria a nga mon simi vonuo.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 E Mata a nga pevien se Iesu, “Mi Nguts, sien va e nga mon en ne, va e vevineung a kap nga mesei.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Eiekesen o telekiran va misasien nevere, e Raban ta terie sevoi mi sana kepineits e ta nongie ngan.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 E Iesu a nga oeng sien, “E vevine ta to muerengei.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 E Mata a nga kuil nama, “O telekiran va eie ta to muerengei simi tino mumuerengei simi ra vekvekitip.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 E Iesu a nga oeng sien, “Eou mi tino mumuerengei ma mi tino. Eie ese ta vodovodon tuktuk seou, ta tino, misasien ta mesei.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Ma eie ese ta tino ma a vodovodon tuktuk seou, ta kap ba mesei. Vasa, e vodovodon tuktuk sien ine?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 E Mata a nga oeng sien, “Io, mi Nguts. O vodovodon tuktuk va evoi mi Messia, e Natuon e Raban, ese gi ta nga pevien va ta nga nemei simi mangmagoso enaenamon.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Ma i murien e Mata ta nga pevien ne, a nga muer nge ra kukuo e Maria e kasien vevien nge vemisir sien nge pevien, “E Vavvasengei te ine, ma a virei nge no.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Sien e Maria ta nga rongomie ine, a nga tamtuir lalapus ma a nga rakot se Iesu.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Io, e Iesu a kap ngas nga beit simi enamon, eiekesen a ngas nga mon simi korot ivie e Mata ta nga suoeie en.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Bu Iuda gi nga mon meie e Maria simi vonuo nia vamada, ma sien gi ta nga dengarie ta nga tamtuir lalapus nge veis, gi nga vemusurie, simi vunan gi si nga vodon va ta nga rakot simi monmon nia ra ta.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Sien e Maria ta nga so beit simi korot ivie e Iesu ta nga mon en nge dengarie, a nga tsibour mutur i matan ma a nga pevien, “Mi Nguts, sien va e te nga mon en ne, va e vevineung a kap nga mesei.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Sien e Iesu ta nga pare e Maria ta nga ta, ma bu Iuda gi ta nga nemei meie buer gi ta nga ta, a nga kitip mi aron ma a nga aor tsak,
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 ma a nga virei, “Ivie nga te vuturungie en?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 E Iesu a nga ta.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Ma bu Iuda gi nga pevien, “Pare! Ken tentoiv rakot se Lasaro a leong beitsak!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Eiekesen bu mei segie gi nga pevien, “Eie a nga vakalaie mi kael. Surie misa a kap nga oit buer nia tuir karie ine mi ka simi miensei?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Io, e Iesu a ngas nga kitip mi aron ma a nga rakot simi monmon. Ine mi tetteir mi rie ma mi vunavout a nga bontie man rumrubukien.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 A nga pevien, “Nga tsang rivie ine mi vunavout.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Samo e Iesu a nga oeng sien, “Vasa, o kap ngas pengan sevoi va sien va e ta vodovodon tuktuk, e ta dengarie man matvinavaso e Raban?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Io, gi nga vuvuil rivie mi vunavout. Samo e Iesu a nga dedeng kien i kur ma a nga pevien, “Tama, o vuot kalei sevoi va e te rongomie iou.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 O telekiran va e ko munu rorong seou, eiekesen o pevien ne surie ine mi kulou gi ta tuir en ne, va gi ta mang vodovodon tuktuk va evoi e nga tura iou.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ma sien tate nga pevien ne, e Iesu a nga koup leong nge pevien, “Lasaro! Rovotsour!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ma samo e Lasaro a nga rovotsour. Gi nga pipitsie nge kato lavlav puneits vakaek siba kamen oit siba riman, ma mi kato lavlav mene i matan.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Io, palan bu Iuda ese gi ta nga me iro e Maria, ma gi tate nga pare misa e Iesu ta nga tsana, gi nga vodovodon tuktuk sien.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Eiekesen bu mei segie gi nga rakot sibu Parisaio ma gi nga ra potsukie segie misa e Iesu ta nga tsana.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Io, bu prist leong ma bu Parisaio gi nga kukuo mi mienagos meie mi Sanedrin bu muomuo nia vuor.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Sien va giet ta vodon sasavoir ngan, bu mei kokouk gi tate vodovodon tuktuk sien, ma bu Roma gi ta nemei ma gi ta me por tsana kegiet Vona rengeir leong ma kegiet vuna enamon.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Samo mi meinmenigie, mi asan e Kaiapas ese ta nga kovan bu prist ian simi avareit, a nga pevien, “Nga kap telekiran ka kepineits tuktuk!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Nga kap katsep va a kalei beitsak va ka ka kes ta mesei surie mi kulou eiekesen a kap kalei va kegiet vuna enamon kokouk ta tsereiv.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Eie a kap nga vokokotie ine si ken vienviendon eie kesen, eiekesen surie eie a nga kovan bu prist ian simi avareit, a nga peterie va e Iesu ta nga mesei surie kegi vuna enamon bu Iuda.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ine mi nama peteteir a kap va surie mo kegi vuna enamon i Iudea eiekesen surie buer bu natuon e Raban gi ta mon sibu korot mene simi mangmagoso enaenamon, nia teie kakaku gie va gi ta kes.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Io, vakaek ian simi ra gi nga vakaek nge roev nian e Iesu.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Io, surie ine, e Iesu a kap ba buer nga veisveis i matan mi lobaram i kotubuon bu Iuda. Eiekesen a nga veis nge ra mon simi taon i Epraem vatvatta mi beir, ivie a nga mon en meie ken sar madar tovtov.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Sien tate nga vatvatta mi Nginu Pasova sibu Iuda, palan mi kulou gi nga veis kien vekenan bu enamon gi ta nga ko mon en rakot i Ierusalem nia vara melemelen nge gie i muan mi Nginu Pasova.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Io, gi nga vor ve nesienesie e Iesu, ma sien gi ta nga so tuir i mararan mi Vona rengeir leong gi nga vevirei nge gie, “Vasa nga vodon ven? Eie ta kap nemei ine simi Nginou?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Eiekesen bu prist leong meie bu Parisaio gi nga terie mi nama va sien va ka mei va ta nga vorotan ivie e Iesu ta mon en, eie ta ngas me vateie gie surie va gi ta mang nga ra rakopie.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.