João 10
Mi Namani Tino (TBF) vs ARIB
1 E Iesu a te buer nga pevien, “O oeng tuktuk senga, eie ese ta kap rubukien ka simi rumrubukien simi oiroir sibu sipsip eiekesen ta derak kitip nge rubukien, eie mi ka puerpuer ma mi ka kenken.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Eiekesen eie ese ta rubukien ka simi rumrubukien, eie mi ka nennei sipsip.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Io, mi ka nennei simi rumrubukien ta tsitsivaran mi ka nennei sipsip, ma bu sipsip gi rong kielala mi inan. Eie a ko vuotongie bu asagie bu sipsip keskes, ma a ko muonge gie rovotsour i marar.
3 A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.
4 Sien va ta kir terie ken sar sipsip kokouk i marar, ta veis muonge gie. Ma bu sipsip gi vemusurie simi vunan gi telekiran mi inan.
4 Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;
5 Eiekesen gi ta kap vemusurie ka mat tso. Sien va ka mat tso va ta kukuo gie, bu sipsip gi ta vi ngan, simi vunan gi kap telekiran mi inan mi mat tso.”
5 mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 E Iesu a nga vokokotie ine mi nama puppuo segie, eiekesen gi kap nga telekiran mi vunan ine mi nama ta nga vokokotie segie.
6 Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Io, e Iesu a nga oeng te buer segie, “O oeng tuktuk senga, eou mi rumrubukien nian bu sipsip.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Egie kokouk ese gi ta muo seou, egie bu ka puerpuer ma bu ka kenken. Eiekesen bu sipsip gi kap nga rongomie bu inagie.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Eou mi rumrubukien. Sien va ka mei ta rubukien ka en seou, eie ta suvuon mi vavato ma eie ta rubukien rovotsour ma ta vorotan mi minous.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.
10 Mi ka puerpuer a nemei mo nia me puer nge ken nge tsang vatsakatie gie. Eiekesen eou, o nemei, terengien va gi ta mang suvuon mi tino, io, gi ta suvuon mi tino ian ta vousvous.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 “Eou mi banga ka nennei sipsip. Mi banga ka nennei sipsip a ko terie ken tino surie ken sar sipsip.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Eie ese ta tsatsang suri lakep, a kap va eie mi ka nennei sipsip ian ta taman bu sipsip. Sien va eie ta pare ka kopuen tso va ta nemei, ta sorvekenan bu sipsip nge vi. Ma mi kopuen tso ta me keda bu sipsip nge kareir vonuvie gie.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 Ine mi ka ta vi, simi vunan eie a tsatsang suri lakep mo, ma a kap vodon puputungie gie bu sipsip.
13 Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.
14 “Eou mi banga ka nennei sipsip. O telekiran kong sar sipsip, ma kong sar sipsip gi telekira iou,
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 malan mi Tam a telekira iou ma o telekiran mi Tam. Ma o terie kong tino surie bu sipsip.
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 O suvuon buer bu sipsip mene, ma egie a kap va egie kovuni ine simi oiroir. O ta ngas kir nemei nge gie buer. Ma gi ta rongomie mi inoung, ma mi gargar sipsip ta kes mo ma mi ka nennei ta kes mo.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.
17 Mi Tam a tovie iou, simi vunan eou o ta terie kong tino surie va o ta mang por muerngan te buer.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 A kap ka mei ta por rivie kong tino, eiekesen o terie kong tino vemusurie kong lalaron. Ma o suvuon mi duis nia terie, ma o suvuon mi duis nia por muerngan te buer. Ine arie e Tamoung a nga pevien va o ta ngas tsana malan.”
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Mi vinekopot a nga tsorubeit i kotubuon bu Iuda surie ine bu nama.
19 Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.
20 Palan segie gi nga pevien, “Mi tsaka moromoruo a te tsegerie, ma eie a te be. Surie misa nga ta rorong sien?”
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?
21 Bu mei mene gi nga pevien, “Ine kap va bu namanien mi ka ese ta suvu tsaka moromoruo. Mi tsaka moromoruo a kap oit nia vakalaie ka kael, va gerek?”
21 Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Io, si man vura mi tinuong, mi Nginou nia barabaramatan mi Vatavatamse simi Vona rengeir leong i Ierusalem a te nga beit.
22 Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.
23 E Iesu a nga veis i mararan mi Vona rengeir leong si ken korot porpor mour e Solomon.
23 Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.
24 Ma bu muomuo sibu Iuda gi nga me viririsie ma gi nga vereie, “Vasa ta be potaram ven te va gei ta mon ngan ine mi vienviendon basbaslieng? Sien va evoi mi Messia, penge vakatsepa segei.”
24 Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Ma e Iesu a nga kuil nama segie, “O te pengan senga, ma nga kap vodovodon tuktuk. Bu tsientsang o ta tsana simi asan e Tamoung, ine a vavatei katsep ngan senga va eou ese.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.
26 Eiekesen enga nga kap vodovodon tuktuk seou, simi vunan enga kap va kong sar sipsip.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Kong sar sipsip gi rongomie mi inoung, ma o telekira gie, ma gi vemusurie iou.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Ma o terie mi tino rovoriu segie, ma gi ta kap ba tsereiv. Ma a kap ka mei ta rou tsana gie i rimoung.
28 eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 E Tamoung ese ta nga terie gie seou, a tsiroup sibu mei kokouk. Io, a kap ka mei ta rou tsana gie i napariman e Tamoung.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Eou meie ngan e Tamoung, gor kes mo.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Bu Iuda gi nga tsuokopie bu vunavout te buer nia tomerie.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Ma e Iesu a nga oeng segie, “O te nga vasangan senga palan bu banga tsientsang kuvu se Tamoung. Ma surie mi sana kepineits, nga lalaro tomerie iou?”
32 Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?
33 Bu Iuda gi nga kuil nama sien, “Surie mi banga tsientsang, gei ta kap tomerie no. Eiekesen surie mo mi namani oeng balapoik rakot se Raban. Evoi mi ka tuvuon mo ma e pevien va evoi e Raban.”
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Io, e Iesu a nga kuil nama segie, “Mi vinavataor a mon simi Vinuor senga va e Raban a nga pevien, ‘Enga bu raban.’
34 Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 E Raban a nga vuotongie egie ese gi ta nga suvuon mi namanien e Raban va egie bu raban. Ma mi namanien mi Pakpak Leong a kap vuris.
35 Se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {e a Escritura não pode ser anulada},
36 Io, mi Tam a nga vokunie iou nge tura iou nemei ine simi mangmagoso enaenamon. O nga pevien, ‘Eou e Natuon e Raban’? Ma surie misa nga ta pevien va o te oeng balapoik ngan e Raban?
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?
37 Sien va o ta kap tsana ken tsientsang e Tamoung, kian va nga ta vodovodon tuktuk seou.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Misasien enga nga ta kap vodovodon tuktuk seou, sien va o ta tsana bu tsientsang se Tamoung, nga ta ngas vodovodon tuktuk sibu tsientsang o ta tsana, terengien nga ta mang telekiran nge katsep va mi Tam a tino seou, ma eou o tino simi Tam.”
38 Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Io, gi nga konon nia rakopie te buer, eiekesen a nga evisie gie nge veis.
39 Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.
40 Ma e Iesu a te buer nga rakot nge ra tsourarak simi da i Ioridan. Ma a nga so beit ian simi enamon e Ioanes ta nga muna tsana mi sinusuruiv en ma a nga mon ian en.
40 E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.
41 Ma palan mi kulou gi nga nemei sien nge pevien, “E Ioanes a kap nga tsana ka totourlekier ni vovokudier, eiekesen ken sar vinakokoit kokouk e Ioanes surie ine mi ka, a tuktuk.”
41 Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.
42 Io, palan bu mei gi nga vodovodon tuktuk sien ian en.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.