Atos 23
Mi Namani Tino (TBF) vs NAA
1 E Paulo a nga dedeng ngeisngeis rakot simi Sanedrin, ma a nga pevien, “Bu kasiung. O te nga tsang vaotie kong baitinuir rakot se Raban ngan mi banga baivinakier tuir oit ine.”
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ma surie ine, e Ananias, mi kovan bu prist, a nga oeng simi kulou gi ta nga tuir i babaren va gi ta nga pan ka i ngutsuon e Paulo.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Ma e Paulo a nga pevien sien malan ine, “E Raban ta keda no, evoi mi biribirit molop gi ta kovuo nge puneits! E mogos ian en nia vuortie iou vemusurie mi Vinuor, eiekesen e rov derka mi Vinuor simi vunan e oeng segie va gi ta pantsie iou!”
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Ma mi kulou gi ta nga tuir i babaren e Paulo, gi nga pevien, “E te oeng vatsakatie mi kovan bu prist se Raban.”
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 E Paulo a nga kuil nama, “Bu kasiung, o kap deng kielala va eie mi kovan bu prist. O telekiran va mi Pakpak Leong a pevien, ‘Kian va e ta oeng vatsakatie ma muomuo ni vuor.’”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Sien e Paulo ta nga deng kielala va bu mene bu Sadukaio ma bu mei mene bu Parisaio, a nga koup pevien simi Sanedrin, “Bu kasiung, eou mi Parisaio ma e tamoung buer mi Parisaio. O tuir simi vinuor surie si kong vodovodon tuktuk surie mi tino mumuerengei simi miensei.”
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Sien ta nga oeng ven ne, bu Parisaio ma bu Sadukaio gi te nga tsuok vakake mi vinetei nge nama i kotubugie, ma ba gargar guor nga vekapot.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 (Simi vunan bu Sadukaio gi ko pevien va kap ka tino mumuerengei ma kap kavo angelo ma kavo moromoruo, ivie bu Parisaio gi ko vodovodon tuktuk segituo kokouk ine.)
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Io, mi kinokinoup a te nga leong te, ma bu vavvasengei simi vinuor simi gargar sibu Parisaio, gi nga tsuok tamtuir nge vaperor. Ma gi nga pevien, “Gei kap vorotan ka tsienakor ine simi ka. Tavakier ka moromoruo o, ka angelo ta masi vakokoit teteir sien?”
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Mi vinetei a te nga lalaro vabatie ka tseng, io, ian mi muomuo leong simi kulou ni minakiur a nga motou va gi ta masi nga tsaptsapkie e Paulo. Io, a nga turan mi kulou ni minakiur nia peuk nge ra teie tsana e Paulo segie nge kir vurukude i aron kegi oiroir.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Sikati ian simi ra, mi Nguts a nga me tuir i babaren e Paulo ma a nga pevien, “Kian va e ta motou. E ta aor ngeisngeis! E nga vakokoit vasanga iou i Ierusalem ma e ta buer so tsana malan mo i Roma.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Sivovo sien te, bu Iuda gi te nga oir kouk nge rove man nama e Paulo va gi ta nga kenvamate. Gi nga vakavakariem ven va gi ta kap nga ngou ma un oit va gi ta nga kenvamate e Paulo.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Mi aesaes kokouk ine simi kulou, a nga rio ba sinangavur voveit.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Gi nga rakot sibu prist leong ma bu muomuo nge pevien, “Gei te tsana kegei vakavakariem va gei ta kap ngou ma un oit gei ta kenvamate e Paulo.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Io, enga meie mi Sanedrin, nga ta turan ka nama simi muomuo leong simi kulou ni minakiur va ta kir vorotsoruo e Paulo senga nge pevien va nga lalaro telekire vakalaie mi vunan bu nama surie eie. Ma egei, gei ta rorois nge kenvamate i muan va ta beit senga.”
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Eiekesen e tsikien e Paulo a te nga rongomie ian kegi roevroev, ma a nga rakot simi oiroir simi kulou ni minakiur nge ra pengan se Paulo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ma e Paulo a nga kukuo mi muomuo simi kulou ni minakiur nge oeng sien, “Kerie ine mi madar rakot si manga muomuo leong. A lalaro pengan sien ka kepineits.”
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Io, ine mi ka a nga kir terie si man muomuo leong nge pevien, “E Paulo, mi ka ta mon simi vona vinatoreis, a tura iou nia kir terie ine mi madar sevoi, simi vunan a suvuon nieng ka nama nia pengan sevoi.”
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Ine mi muomuo leong a nga por ka i riman rakot i gege nge vereie, “Misa e lalaro pengan seou?”
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 A nga pevien, “Bu Iuda, gi te kukubuits va sivo gi ta vo vereie no nia kerie e Paulo rakot simi Sanedrin va gi ta lalaro vereie te buer.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Eiekesen kian va e ta vo rorong segie, simi vunan mi kulou a rio ba sinangavur voveit gi ta vo kokovan nia kenvamate. Gi tsana kegi vakavakariem va gi ta kap ngou ma un oit va gi ta kenvamate e Paulo. Ma ine gi te rorois mo nia tsana ine mi kepineits ma gi te rosie mo ke tinor.”
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Mi muomuo leong simi kulou ni minakiur a nga oeng sien, “Kian va e ta pengan si ka mene va e me pouts seou.” Ma a nga ture vavasie ian mi madar.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Samo magi muomuo leong a nga kukuo ba muomuo simi kulou ni minakiur nge oeng seguor, “Ngado ta rorois ngan kavo ka ni minakiur oit mi sinangavur luo koboit (200) nia rakot i Kaesarea, kokouk meie bu sinangavur napaririem potsu luo (70) egie gi ta ka oos ma ba sinangavur luo koboit (200) mi kulou gi ta ko makiur nge eon. Ma nga ta rorois nia tsuok nge vineis simi 9 kilok ine sikati.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Nga ta por terie buer ka oos se Paulo nia kesie, ma nga ta naneie ken vineis beit se Peliks mi gavana.”
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Ma mi muomuo simi kulou ni minakiur a nga vataro mi kato pakapaka rorou malan ine,
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Eou, e Klaudio Lusio.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Bu Iuda gi nga rakopie ine mi ka ma gi nga vatvatta kenvamate. O telekiran va ine mi ka eie mi kangi Roma, io, eou ma kong kulou ni minakiur gei nga me teie rivie nge kulie.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 O nga lalaro telekiran misa gi ta nga vepitsie ngan, io, o te nga kir pepekutsie si kegi Sanedrin.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 O nga vorotan va bu nama gi ta nga vepitsie ngan, a vemusurie mo bu vinirei si kegi vinuor kesegie. Eiekesen a kap nga tsana ka kepineits ian ta vaotie va ta masen o, nia tsatsang vavatoreis.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Ma sien o ta rongomie va bu Iuda gi nga tsana kegi roevroev nia kenvamate, o ture volopusuo nemei sevoi. Ma o te oeng ngeisngeis segie ian gi ta nga vepitsie nge nama va gi ta ba me vodusie i mata.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Io, mi kulou ni minakiur gi nga tsang vemusurie ian mi tinuturei. Gi nga kerie e Paulo ian sikati ngas te oit i Antipatris.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Sivovo sien te, mi kulou ni minakiur gi te nga muerengei rakot si kegi oiroir ma egie gi ta ko ka oos nge makiur, gi nga veis te e Paulo.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Sien gi tate nga so beit i Kaesarea, gi nga terie mi pakapaka rorou simi gavana nge terie e Paulo i napariman.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Mi gavana a nga tiro ine mi nama simi pakapaka rorou ma a nga vosuoreie e Paulo va eie a kovuni simi sana provins. Sien ta nga vorotan va eie kovuni i Kilikia,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 a nga pevien, “O ta ba rongomie ke baitutuir sien va ian mi kulou gi ta nga vepitsie no gi ta me beit”. Samo a nga terie mi nama va e Paulo ta nga mon i pakien mi nennei simi kulou gi ta nga ko naneie ken vonuo mi gavana.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.