Atos 14
Mi Namani Tino (TBF) vs VC
1 I Ikonium e Paulo ma e Barnabas guor nga rakot simi vona rengeir sibu Iuda malan guor ta nga ko tsana. Ian en guor nga vavatei ngeisngeis, io, palan beitsak bu Iuda ma bu Kibang gi te nga vodovodon tuktuk.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Eiekesen bu mei mene sibu Iuda gi ta nga ngengeir pupuris simi vodovodon tuktuk, gi nga oengoeng ka i arogie bu Kibang va gi ta mang nga matakorot meie mi kulou vodovodon tuktuk.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Io, e Paulo ma e Barnabas guor nga mon potaram ian en nge vor ve vavavatei ngeisngeis meie ngan mi ngeisngeis kuvu simi Nguts. Mi Nguts a nga vaotie guor nia tsana bu kepineits ni vovokudier, terengien ta mang nga vara tuktuk ngan man nama ken tentoiv.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Mi kulou ian simi taon leong gi te nga vekapot rakot siba gargar, mi gargar mene gi te nga vemusurie bu Iuda ma mi gargar mene gi te nga vemusurie bu aposol.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Bu mei mene sibu Kibang ma bu Iuda, gi nga oir kouk meie magi sar muomuo, ma gi nga roev nia tsang vatsakatie guor ba aposol nge visi tome guor nge vout.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Eiekesen sien guor ta nga vakierngie ne, guor nga vi rakot simi taon i Lustra ma i Derbe simi provins i Laikonia ma sibu enamon ta mon viririsie.
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 Ian en, guor nga vor ve vavavatei ngan mi Banga Vinavatei.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Io, i Lustra, e Paulo ma e Barnabas guor nga pare mi peong ta nga mogos. A nga muru ba kamen vakaek ngas te si ken kienakav ma a kap nga ko oit nia veis.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 A nga mogos nge rongomie ken sar vinakokoit e Paulo. E Paulo a nga pare va a nga suvuon mi vodovodon tuktuk va ta nga oit nia suvuon mi vavato. Io, a nga tomeke mat duis rakot sien.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Ma e Paulo a nga oeng leong, “Tsuok tamtuir ngan ba kame!” Ian ngas te, mi ka a nga rov tamtuir ma a nga tsuok vakaek nge veis.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Sien mi lobaram gi ta nga pare misa e Paulo ta nga tsana, gi nga koup ngan mi namani Laikonia, “Bu raban gi te peuk ine i keim segiet nge tsorubeit mala ka!”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 E Barnabas gi nga vuotongie ngan e Tseus. Ma e Paulo gi nga vuotongie ngan e Erme simi vunan bu nama kokouk, eie a nga ko vokokotie.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Ken vona rengeir e Tseus a nga mon i marar simi taon leong. Ken prist e Tseus a nga poro bu bulumakau tamat ma bu purpur gi ta nga tio ma a nga rakot simi matavanuo rumrubukien, simi vunan eie meie mi bineit gi nga lalaro vavadengeir ngan rakot seguor.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Eiekesen sien ba aposol, e Barnabas ma e Paulo guor ta nga rongomie misa gi ta nga lalaro tsana, guor nga derikie maguor sar kuirkuir nge soer rubukien i kotubuon mi bineit.
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 Ma guor nga kopuo gie, “Mi kulou, surie misa nga ta tsana ine? Egor buer mo ba ka mala nga. Gor nemei nia vateie nga ngan mi Banga Vinavatei, va nga ta ngas vuris sorvekenan ine bu kepineits sasavoir nge vuris rakot se Raban ta tino. Ine mi Raban eie ese ta nga tsana mi rangit, mi kaber, mi barateis ma bu kepineits gi ta tino i arogie.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Muomuo, a nga sunurie bu vuna enamon kokouk va gi ta nga vemusurie kegi sar rosar.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Eiekesen a kap nga muningan eie kesen simi kulou va gi ta kap mang telekiran. A nga kalei nge nga ngan bu banga kepineits nia vara tuktuk ngan va eie a tino. A teir vunie nge nga mi bat kovuni simi rangit ma bu suasuada tsientsuor nia ngou, duis si man sar ra. A vosuvu vunie nga nge nginonginou ma bu aronga a vovosuo ngan mi nires.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Misasien guor ta nga vokokotie ine bu nama, guor kap nga oit nia vangenge mi bineit va gi ta kap vavadengeir ngan ka tienebeir rakot seguor.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Samo bu Iuda ese gi ta nga beit kovuni i Antiok ma i Ikonium, gi nga oeng ka i aron mi bineit ma gi nga tuir meie gie. Gi nga tome e Paulo nge vunavout ma gi nga teie rovotsour ngan i marar simi taon. Gi si nga vodon va e Paulo a te nga maet.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Eiekesen i muir sien bu mei gi ta nga vodovodon tuktuk gi tate nga me tuir viriviririsie, e Paulo a nga tamtuir nge rubukien muerengei simi taon. Simi ra vemusurie, eguor e Barnabas guor nga rakot i Derbe.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Guor nga vavatei ngan mi Banga Vinavatei ine simi taon ma guor nga teie kegi vienviendon mi kulou palan va gi ta vodovodon tuktuk se Iesu. Samo guor nga muerengei rakot i Listra, i Ikonium ma i muir i Antiok.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Guor nga vakokoit vangasie nge vakotsie mi kulou vodovodon tuktuk va gi ta ngas nga tuir ngeisngeis si kegi vodovodon tuktuk. Guor nga pevien, “Giet ta ngas suvuon bu vinekikin palan nia rubukien si ken mangmagoso Nguts e Raban.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Sibu vona rengeir keskes, guor nga vile kegi sar komosi ka ni tsientsang. Ma ngan mi vorvor meie bu nono, guor nga terie gie si ken nennei mi Nguts ese gi ta nga terie kegi vodovodon tuktuk sien.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 I murien guor tate nga veis ka i aron i Pisidia, guor nga beit i Pampilia.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Ma sien guor tate nga vavatei ngan mi Banga Vinavatei i Pega, guor nga peuk i Attalia.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Kovuni i Attalia, guor nga ka mon nge tsourarak muerengei rakot i Antiok, mi enamon ivie gi ta be nga terie guor en si ken tentoiv e Raban surie mi tsientsang ine guor tate nga me vaton.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Sien guor tate nga beit i Antiok, guor nga kir kakuon mi kulou vodovodon tuktuk, ma guor nga pengan bu kepineits kokouk e Raban ta nga tsana i aron keguor vineis ma vasa ta nga tsitsingie venengan mi rosar va bu Kibang gi ta nga vodovodon tuktuk simi Nguts.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Ma guor nga mon potaram meie gie mi kulou vodovodon tuktuk.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.