Atos 14
Mi Namani Tino (TBF) vs ARA
1 I Ikonium e Paulo ma e Barnabas guor nga rakot simi vona rengeir sibu Iuda malan guor ta nga ko tsana. Ian en guor nga vavatei ngeisngeis, io, palan beitsak bu Iuda ma bu Kibang gi te nga vodovodon tuktuk.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Eiekesen bu mei mene sibu Iuda gi ta nga ngengeir pupuris simi vodovodon tuktuk, gi nga oengoeng ka i arogie bu Kibang va gi ta mang nga matakorot meie mi kulou vodovodon tuktuk.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Io, e Paulo ma e Barnabas guor nga mon potaram ian en nge vor ve vavavatei ngeisngeis meie ngan mi ngeisngeis kuvu simi Nguts. Mi Nguts a nga vaotie guor nia tsana bu kepineits ni vovokudier, terengien ta mang nga vara tuktuk ngan man nama ken tentoiv.
3 Entretanto, demoraram-se ali muito tempo, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Mi kulou ian simi taon leong gi te nga vekapot rakot siba gargar, mi gargar mene gi te nga vemusurie bu Iuda ma mi gargar mene gi te nga vemusurie bu aposol.
4 Mas dividiu-se o povo da cidade: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Bu mei mene sibu Kibang ma bu Iuda, gi nga oir kouk meie magi sar muomuo, ma gi nga roev nia tsang vatsakatie guor ba aposol nge visi tome guor nge vout.
5 E, como surgisse um tumulto dos gentios e judeus, associados com as suas autoridades, para os ultrajar e apedrejar,
6 Eiekesen sien guor ta nga vakierngie ne, guor nga vi rakot simi taon i Lustra ma i Derbe simi provins i Laikonia ma sibu enamon ta mon viririsie.
6 sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia e circunvizinhança,
7 Ian en, guor nga vor ve vavavatei ngan mi Banga Vinavatei.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Io, i Lustra, e Paulo ma e Barnabas guor nga pare mi peong ta nga mogos. A nga muru ba kamen vakaek ngas te si ken kienakav ma a kap nga ko oit nia veis.
8 Em Listra, costumava estar assentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, o qual jamais pudera andar.
9 A nga mogos nge rongomie ken sar vinakokoit e Paulo. E Paulo a nga pare va a nga suvuon mi vodovodon tuktuk va ta nga oit nia suvuon mi vavato. Io, a nga tomeke mat duis rakot sien.
9 Esse homem ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos e vendo que possuía fé para ser curado,
10 Ma e Paulo a nga oeng leong, “Tsuok tamtuir ngan ba kame!” Ian ngas te, mi ka a nga rov tamtuir ma a nga tsuok vakaek nge veis.
10 disse-lhe em alta voz: Apruma-te direito sobre os pés! Ele saltou e andava.
11 Sien mi lobaram gi ta nga pare misa e Paulo ta nga tsana, gi nga koup ngan mi namani Laikonia, “Bu raban gi te peuk ine i keim segiet nge tsorubeit mala ka!”
11 Quando as multidões viram o que Paulo fizera, gritaram em língua licaônica, dizendo: Os deuses, em forma de homens, baixaram até nós.
12 E Barnabas gi nga vuotongie ngan e Tseus. Ma e Paulo gi nga vuotongie ngan e Erme simi vunan bu nama kokouk, eie a nga ko vokokotie.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque era este o principal portador da palavra.
13 Ken vona rengeir e Tseus a nga mon i marar simi taon leong. Ken prist e Tseus a nga poro bu bulumakau tamat ma bu purpur gi ta nga tio ma a nga rakot simi matavanuo rumrubukien, simi vunan eie meie mi bineit gi nga lalaro vavadengeir ngan rakot seguor.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para junto das portas touros e grinaldas, queria sacrificar juntamente com as multidões.
14 Eiekesen sien ba aposol, e Barnabas ma e Paulo guor ta nga rongomie misa gi ta nga lalaro tsana, guor nga derikie maguor sar kuirkuir nge soer rubukien i kotubuon mi bineit.
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas vestes, saltaram para o meio da multidão, clamando:
15 Ma guor nga kopuo gie, “Mi kulou, surie misa nga ta tsana ine? Egor buer mo ba ka mala nga. Gor nemei nia vateie nga ngan mi Banga Vinavatei, va nga ta ngas vuris sorvekenan ine bu kepineits sasavoir nge vuris rakot se Raban ta tino. Ine mi Raban eie ese ta nga tsana mi rangit, mi kaber, mi barateis ma bu kepineits gi ta tino i arogie.
15 Senhores, por que fazeis isto? Nós também somos homens como vós, sujeitos aos mesmos sentimentos, e vos anunciamos o evangelho para que destas coisas vãs vos convertais ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que há neles;
16 Muomuo, a nga sunurie bu vuna enamon kokouk va gi ta nga vemusurie kegi sar rosar.
16 o qual, nas gerações passadas, permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos;
17 Eiekesen a kap nga muningan eie kesen simi kulou va gi ta kap mang telekiran. A nga kalei nge nga ngan bu banga kepineits nia vara tuktuk ngan va eie a tino. A teir vunie nge nga mi bat kovuni simi rangit ma bu suasuada tsientsuor nia ngou, duis si man sar ra. A vosuvu vunie nga nge nginonginou ma bu aronga a vovosuo ngan mi nires.”
17 contudo, não se deixou ficar sem testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando-vos do céu chuvas e estações frutíferas, enchendo o vosso coração de fartura e de alegria.
18 Misasien guor ta nga vokokotie ine bu nama, guor kap nga oit nia vangenge mi bineit va gi ta kap vavadengeir ngan ka tienebeir rakot seguor.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram as multidões de lhes oferecerem sacrifícios.
19 Samo bu Iuda ese gi ta nga beit kovuni i Antiok ma i Ikonium, gi nga oeng ka i aron mi bineit ma gi nga tuir meie gie. Gi nga tome e Paulo nge vunavout ma gi nga teie rovotsour ngan i marar simi taon. Gi si nga vodon va e Paulo a te nga maet.
19 Sobrevieram, porém, judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões e apedrejando a Paulo, arrastaram-no para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Eiekesen i muir sien bu mei gi ta nga vodovodon tuktuk gi tate nga me tuir viriviririsie, e Paulo a nga tamtuir nge rubukien muerengei simi taon. Simi ra vemusurie, eguor e Barnabas guor nga rakot i Derbe.
20 Rodeando-o, porém, os discípulos, levantou-se e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu, com Barnabé, para Derbe.
21 Guor nga vavatei ngan mi Banga Vinavatei ine simi taon ma guor nga teie kegi vienviendon mi kulou palan va gi ta vodovodon tuktuk se Iesu. Samo guor nga muerengei rakot i Listra, i Ikonium ma i muir i Antiok.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio, e Antioquia,
22 Guor nga vakokoit vangasie nge vakotsie mi kulou vodovodon tuktuk va gi ta ngas nga tuir ngeisngeis si kegi vodovodon tuktuk. Guor nga pevien, “Giet ta ngas suvuon bu vinekikin palan nia rubukien si ken mangmagoso Nguts e Raban.”
22 fortalecendo a alma dos discípulos, exortando-os a permanecer firmes na fé; e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no reino de Deus.
23 Sibu vona rengeir keskes, guor nga vile kegi sar komosi ka ni tsientsang. Ma ngan mi vorvor meie bu nono, guor nga terie gie si ken nennei mi Nguts ese gi ta nga terie kegi vodovodon tuktuk sien.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 I murien guor tate nga veis ka i aron i Pisidia, guor nga beit i Pampilia.
24 Atravessando a Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 Ma sien guor tate nga vavatei ngan mi Banga Vinavatei i Pega, guor nga peuk i Attalia.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália
26 Kovuni i Attalia, guor nga ka mon nge tsourarak muerengei rakot i Antiok, mi enamon ivie gi ta be nga terie guor en si ken tentoiv e Raban surie mi tsientsang ine guor tate nga me vaton.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que haviam já cumprido.
27 Sien guor tate nga beit i Antiok, guor nga kir kakuon mi kulou vodovodon tuktuk, ma guor nga pengan bu kepineits kokouk e Raban ta nga tsana i aron keguor vineis ma vasa ta nga tsitsingie venengan mi rosar va bu Kibang gi ta nga vodovodon tuktuk simi Nguts.
27 Ali chegados, reunida a igreja, relataram quantas coisas fizera Deus com eles e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Ma guor nga mon potaram meie gie mi kulou vodovodon tuktuk.
28 E permaneceram não pouco tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.