2 Coríntios 1
Mi Namani Tino (TBF) vs ARIB
1 Eou e Paulo, ken aposol e Karisito Iesu vemusurie ken lalaron e Raban.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Mi tentoiv ma mi molu kuvu se Raban e Tamagiet ma simi Nguts e Iesu Karisito ta mon meie nga.
2 Graça a vós, e paz da parte de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Giet ta puongan e Raban, e Taman magiet Nguts e Iesu Karisito. Eie mi vunan mi aor molous ma mi vavaman ian ta pu.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e Deus de toda a consolação,
4 Eie a ko vamada gei sibu vinekikin kokouk gei ta ko suvuon, terengien va gei ta mang oit nia vamada bu mei mene gi ta suvu vinekikin. Io, gei ta oit nia vamada gie ngan mi vavaman ian e Raban tate nga vamada gei ngan.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Gei suvuon palan beitsak bu vinekikin surie e Karisito, ma kegei vavaman kuvu se Karisito buer, a naberak.
5 Porque, como as aflições de Cristo transbordam para conosco, assim também por meio de Cristo transborda a nossa consolação.
6 Sien va gei ta suvu vinekikin, a kalei simi vunan eie nia teie terie mi vavaman ma mi vavato senga. Ma sien va gei ta suvu vavaman, a kalei simi vunan eie nia terie mi vavaman senga ian ta vabatie mi sinavei nia onvidit sibu vinekikin malan gei ta nga suvuon.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Ma kegei vodovodon rorrois surie nga, a kap ko moruor simi vunan gei telekiran va e Raban ta vamada nga buer sien nga ta tuir pats meie gei si kegei sar vinekikin.
7 e a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Bu kasiung, gei lalaron va nga ta vakierngie bu vinekikin gei ta nga suoeie simi enamon leong i Asia. Ine bu vinekikin a te nga puputungie gei beitsak, io, gei kap nga oit ngeisngeis nia pertsa gie, ma kegei vodovodon rorrois nia tino a te nga tsereiv.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira oprimidos acima das nossas forças, de modo tal que até da vida desesperamos;
9 A tuktuk, gei nga rongmetsikien malan va a te tsorubeit tuktuk ine mi nama simi vinuor ta pevien va gei ta ngas maet. Eiekesen ine a nga tsorubeit nia vasangan segei va gei ta kap terie kegei vienviendon si kegei ngeisngeis eiekesen se Raban ese ta oit nia vatoa bu miensei.
9 portanto já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 E Raban a te nga vatoa gei simi bienabas leong, ma ta ba so vatoa gei. Io, seie mo, gei te voturie kegei vodovodon rorois va eie ta so vatoa gei buer.
10 o qual nos livrou de tão horrível morte, e livrará; em quem esperamos que também ainda nos livrará,
11 Ma nga ta kulie gei ngan kenga sar nono, terengien va bu mei palan gi ta mang vuot kalei rovoriu se Raban surie e Raban a te nga kulie kegi sar nono bu mei palan surie mi vavatamaes ian ta nga beit segei.
11 ajudando-nos também vós com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Io, gei res beitsak nge vakokoit va kegei baivinakier a vara tuktuk ngan va gei te nga tino ngan mi sinavei ian ta tamat ma mi sinavei tuktuk ian ta kuvu se Raban. Gei kap nga tino vemusurie mi vienviendon kuvu simi kaber eiekesen gei nga tino vemusurie ken tentoiv e Raban. Gei nga tino malan ian i matan mi kulou simi mangmagoso enaenamon ma i matanga buer.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que em santidade e sinceridade de Deus, não em sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e mormente em relação a vós.
13 — ausente —
13 Pois outra coisa não vos escrevemos, senão as que ledes, ou mesmo reconheceis; e espero que também até o fim as reconhecereis;
14 — ausente —
14 como também já em parte nos reconhecestes, que somos a vossa glória, assim vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 O nga telekiran tuktuk va nga te nga vakierngie vakalaie iou. Arie mi vunan, o nga tsana kong vienviendon va o ta muna iro nga terengien va o ta mang vatamase vuluo nge nga.
15 E nesta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis um segundo benefício;
16 O nga tsana kong vienviendon nia so iro nga si kong vineis rakot i Makedonia ma si kong vineis muer buer. Ma i muir, nga ta ba so vavasie iou rakot i Iudea.
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a vós, e ser por vosso intermédio encaminhado à Judéia.
17 Vasa, nga vodon va o roev kopan ine kong vineis? O, vasa, nga vodon va o tsana kong vienviendon malan mi kuoluon ine mi kaber ese gi ta ko tor bit?
17 Ora, deliberando isto, usei porventura de leviandade? ou o que delibero, faço-o segundo a carne, para que haja comigo o sim, sim e o não?
18 Eiekesen, malan e Raban ta ko tuktuk si ken sar nama, kegei sar nama rakot senga a kap va mi namani tor bit.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra a vós não é sim e não,
19 Surie e Natuon e Raban, e Iesu Karisito, ian egatuo e Silas ma e Timote gatuo ta nga vavatei ngan i kotubunga, eie a kap ko tor bit eiekesen a ko tsang vaotie ken sar nama.
19 porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Misasien ta palan ken sar kinubuits e Raban, gi te nga tsorubeit tuktuk se Karisito. Io, giet ko pevien “Amen” ngan e Karisito nia tsuok terie i kur mi asan e Raban.
20 Pois, tantas quantas forem as promessas de Deus, nele está o sim; portanto é por ele o amém, para glória de Deus por nosso intermédio.
21 Io, arie e Raban eie ese ta ko vangasie gei meie nga va giet ta mang tuir ngeisngeis se Karisito. Ma a nga vokunie giet.
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo, e nos ungiu, é Deus,
22 Ma a nga totoka giet nge teir vunie nge giet mi Moromoruo Tamat sibu arogiet malan mi tsiktsik eor.
22 o qual também nos selou e nos deu como penhor o Espírito em nossos corações.
23 O pengan senga va e Raban a deng tseptseperie tuktuk kong tino. O nga tsana kong vienviendon va o ta kap rakot i Korinto, simi vunan o kap nga lalaron nia so nasara nga.
23 Ora, tomo a Deus por testemunha sobre a minha alma de que é para vos poupar que não fui mais a Corinto;
24 Gei kap lalaro vuortie kenga vodovodon tuktuk. Eiekesen gei lalaro tsatsang kokouk meie nga terengien va nga ta mang suvuon mi nires, simi vunan nga tuir ngeisngeis si kenga vodovodon tuktuk.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos cooperadores de vosso gozo; pois pela fé estais firmados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.