João 4
New Testament in Tatuyo (TAV_WBT) vs NTLH
1 Capãarã camaja Jesure caʉjawã. Juan cabautisari majocʉ netoro Jesu buerã maca camajare jã cabautisawʉ. Jesu cʉ majuu na cabautisaquẽmi. Capãarã cʉ̃re na caʉjarijere, na cʉ cabautisarijere caqueti apiyupa fariseo maja. Tie quetire apiyuparã ĩi, cáaácoami Jesu Judeapʉ cãnacʉ Galileapʉ.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 — ausente —
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 — ausente —
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Topʉ aácʉ Samaria yepapʉ caneto aámi.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Ti yepapʉre Sicar cawamecʉti macapʉ caejawĩ. Ti maca tʉpʉ Jacobo tirʉmʉpʉ macacʉ cʉ macʉ Josére cʉ cajoorica yepa cãmʉ.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Topʉ oco waarica ope Jacobo cʉ cayejearica ope cãmʉ. Jesu topʉ neto aácʉ caniñacoami. To bairi paaribota cãno ti ope tʉpʉ cayerijã ejawĩ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Topʉ cʉ caruiri paʉ ʉgariquere wapayera aána macapʉ jã cáaápʉ. Jã cawapayera aáto jĩcao cãromio Samaria macaco oco wao acó caejayupo ti opepʉre. Topʉ co caejaro tʉjʉʉ: —Oco yʉ tĩaña, co caĩñupʉ Jesu.
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Co maca ocõo bairo cʉ caĩñupo: —¿Nope ĩi mʉa Judío majocʉ anibacʉ quena yʉre Samaria macacore yʉre mʉ oco jeniti? cʉ caĩñupo. Ti yʉteapʉre judío maja Samaria macana mena caame tʉjʉ teebʉjanucuwã. Tie jʉgori to bairo cʉ caĩñupo Jesure.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 To bairi Jesu co caĩñupʉ: —Dio camajare cʉ cajoorijere mʉ majiquẽe mʉa, co caĩñupʉ Jesu. —Yʉ quenare mʉ majiquẽe. Yʉre mʉ camajiata roquere yʉ macare ocore yʉre mʉ jeniborico. Tiere yʉre mʉ cajeniata yʉ maca cacaticõa aninucupere cajoorije ocore mʉre yʉ jooboricʉ.
10 Então Jesus disse:
11 To bairo cʉ caĩro co maca cʉ caĩnemoñupo tunu: —¿Ñee mena ocore mʉ waa nebocʉti? Ati ope pupeapʉ majuu anicõa. ¿Noopʉ cacaticõa aninucupere cajoorije ocore mʉ bʉgabocʉti mʉa?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Mani ñicʉ Jacobo ati ope macajere caetinucuñañupi. Cʉ punaa, cʉ yarã cʉ nuricarã quena caetinucuñañupa. Ati opere manire cacũñupi cʉ̃a. ¿Mʉ maca cʉ netoro cãcʉ mʉ ãti? cʉ caĩñupo.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Ocõo bairo co caĩ yʉyupʉ Jesu: —Nipetirã ati ope macaje ocore caetirã oco etigacõa aninucugarãma.
13 Então Jesus disse:
14 Yʉ cajoorije macare caetirã oco etinemogaquetigarãma. Yepapʉre oco cabuticõa ani opere bairona na anigaro wariñuurique na yeripʉre. Tie jʉgori catícõa aninucugarãma, co caĩñupʉ Jesu.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 —To roquere tie ocore yʉ jooya. Yʉre mʉ cajooro yʉ oco etiga nemoquetigo. To bairi ati opepʉre oco waago yʉ atíquetinucugo yua, caĩñupo.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Jesu co caĩñupʉ: —Mʉ manapʉre cʉ pioja.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 To bairo cʉ caĩro co maca ocõo bairo cʉ caĩ yʉyupo: —Camanapʉ máco yʉ ã yʉa. Jesu co caĩñupʉ tunu: —Camanapʉ máco yʉ ã ĩo cariapena mʉ ĩ.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Jĩca wamo cãnacãʉ mena camanapʉ cʉtiñarico mʉ anibapa. Yucʉacã mʉ cacʉgoʉ mʉ manapʉ majuu me ãmi. To bairi cariapena mʉ caĩrije ã.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 To bairo cʉ caĩro apio ocõo bairo cʉ caĩñupo Jesure: —Dio ye quetire buiori majocʉ mʉ ãcʉ.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 To bairi jã ñicʉ jãa Samaria macana icʉ ʉ̃taʉpʉ Diore cáti nʉcʉbʉgonucuñupa. Mʉjaa judío maja maca, “Jerusalẽpʉ Diore cʉ cáti nʉcʉbʉgonucupe ã,” mʉja ĩnucu, cʉ caĩñupo.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 To bairo co caĩro ocõo bairo co caĩñupʉ Jesu: —Yʉ caĩrijere apiya. Cabero icʉ ʉ̃taʉpʉ aáquetibana quena, Jerusalẽpʉ aáquetibana quena mani Pacʉ Diore mʉja áti nʉcʉbʉgogarã.
21 Jesus disse:
22 Mʉjaa Samaria macana mʉja cáti nʉcʉbʉgorijere caroaro mʉja majiquẽe. Jã roque jã cáti nʉcʉbʉgonucurijere jã maji. Ocõo bairo ã: Camajare caroorijere na canetoobojapaʉ judío majocʉ anigʉmi.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Mani Pacʉ Diore áti nʉcʉbʉgorica yʉtea majuu ejagaro. Mere ti yʉtea anitʉga. Camaja Diore na yeripʉ jeto áti nʉcʉbʉgogarãma. To bairona na yeripʉ caroaro cʉ̃re cáti nʉcʉbʉgorãre boomi Dio.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Dio catʉjʉya mácʉ ãmi. Cʉ̃re cáti nʉcʉbʉgorã na yeripʉ jeto cʉ cáti nʉcʉbʉgoparã ãma, co caĩñupʉ Jesu.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 To bairo cʉ caĩro ocõo bairo cʉ caĩñupo: —Yʉ maji. Dio cʉ cajoʉ Mesía o Cristo cawamecʉcʉ atígʉmi. Ejaʉ cʉ majuuna nipetirijere mani buiogʉmi, caĩñupo.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 To bairo co caĩro Jesu co caĩ majioñupʉ: —Yʉna mʉ mena cawadapeniina Dio cʉ cajooricʉna yʉ ã, co caĩñupʉ Jesu.
26 Então Jesus afirmou:
27 To bairo na cawadapeniri paʉna caʉgarique wapayera aátana Jesu tʉpʉ jã catunu ejawʉ. Ejarã jã catʉjʉ acʉacoapʉ Jesu cãromio mena cʉ cawadapeniro tʉjʉrã. Jĩcaʉ maca ¿ñe uniere co booti? o ¿ñe uniere co mena mʉ wadapeniti? jã caĩ jeniñaquẽpʉ.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 To bairi cãromio jã cáató tʉjʉo co oco waarica jotʉre tona ropocõa, macapʉ cáaácoamo. Topʉ ejao camajare cabuioyupo:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 —Mʉja quena tʉjʉra ajá. Jõ jĩcaʉ ãmi dope bairo yʉ cabairiquere camaji peocõaʉ. Dio cʉ cajooricʉna ãcʉmi.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 To bairo co caĩ buioro apirã Jesu tʉpʉ cáajupá.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 To bairo na cáatí paʉ Jesure ʉgariquere cʉ nugarã jã cátibapʉ.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 To bairi jã caĩwĩ: —Ʉgarique yʉ cacʉgorijere mʉja majiquẽna.
32 Jesus respondeu:
33 To bairo cʉ caĩro apirã cʉ buerã: —¿Aperã mere cʉ ʉgariquere na nu tʉgayupari? jã caame ĩ jeniñawʉ.
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Jesu ocõo bairo jã caĩwĩ: —Dio yʉre cajoowĩ. Cʉ caboorijere ácʉ yʉ áa. Cʉ cáti rotiriquere áti peoʉ caʉgaʉre bairo yʉ tʉgooña.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ocõo bairo yʉre mʉja ĩ: Bapari cãnacãʉ muipua rʉja oterique carica cʉtiparo jʉgoye. Yʉ maca yʉ catʉjʉata mere cajeepe ã. To bairo mʉjaare buioʉ, camaja na cabairijere mʉjaare ĩi yʉ ĩ. Yʉ cabuiorije na caapi nʉcʉbʉgoparo petoacã rʉja.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Oterique ricare jeeri maja na paarique wapa wapatarãma. Nare bairona camaja yʉre na caapi nʉcʉbʉgoro cána una quenare na yʉ wapa joogʉ. Aperã na cabuiorijere api nʉcʉbʉgori bero na quena catícõa aninucugarãma. To bairi nemoopʉ cabuio jʉgoʉ, apeĩ cabuionemo nutuacʉ na cabuiorijere na caapi nʉcʉbʉgoro tʉjʉrã na pʉgarãpʉna wariñuugarãma.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Camaja na cabuionucuri wamere bairona ã: Jĩcaʉ nemoona oteimi. Cabero cʉ caoterique carica cʉtopʉ apeĩ jeimi tunu.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Mʉjaa yʉ buerã tiere bairona mʉja bai. Aperã na cabuio jʉgoriquere buionemo rotii mʉjaare yʉ joo. Nemoopʉ na cabuio jʉgoricarãre seeto majuu camajirioyupa. Yucʉacãre na cabuioriquepʉre ána mʉjaa. To bairi seeto majuu majirioquẽe mʉjaare, jã caĩwĩ Jesu yua.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Samaria macana cãromio, “Jesu nipetiro yʉ cátajere maji peocõami,” co caĩro apirã capãarã cʉ caapi nʉcʉbʉgowã.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 To bairi Jesu tʉpʉ atí, cʉ̃re na tʉpʉ catua rotiwã. To bairi na tʉpʉre pʉga rʉmʉ cãmi.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Cabero Jesu cʉ cabuiorijere apirã capãarã caapiʉja nʉcʉbʉgonemowã.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Cãromiore ocõo bairo co caĩwã: —Jãre mʉ cabuiorijere apirã Jesure jã nʉcʉbʉgowʉ. Cʉ tʉpʉ ejari jã majuuna cʉ cabuiorijere jã apiwʉ. To bairi, “Dio cʉ cajooricʉna ãmi,” caroaro majuu cʉ̃re jã ĩ nʉcʉbʉgo. Cariapena mʉ ĩñupa. Dio cʉ cajooricʉ ati yepa macana caroorã tʉpʉ na cáaábopere na canetoobojaʉ ãmi, co caĩwã yua.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Pʉga rʉmʉ Samaria macana mena aniri bero cáaácoami Jesu Galilea yepapʉ.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Jesu cʉ majuu cʉ caĩricarore bairona cabaiwʉ: “Dio ye quetire cabuiori majocʉre cʉ ya yepa macana cʉ̃re tʉjooquẽnama.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Cʉ ya yepa Galileapʉ cʉ caejaro camaja to macana maca caroaro cʉ catʉjʉ wariñuuwã. Na quena Jerusalẽpʉ pascua boje rʉmʉ catʉjʉra ejayupa. Topʉ Jesu cʉ cáti iñooriquere catʉjʉyupa. To bairi cʉ̃re canʉcʉbʉgowã.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Jesu Galileapʉ ãcʉ Caná na caĩri macapʉ ocorena apeye ʉje ocore cʉ cáti jeñoorica macapʉ catunu aámi. Ti macapʉre jĩcaʉ ti yepare carotii ʉpaʉre carotibojaʉ cãmi. Cʉ macʉ cariayupʉ. Capernaupʉ cãñupʉ cariaʉ.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 To bairi, “Jesu Judeapʉ cãnacʉ Galileapʉ ejayupʉ,” na caĩrijere queti apii Jesu tʉpʉ cáajupí. Ejaʉ, ocõo bairo cʉ caĩwĩ Jesure: —Yʉ macʉre cʉ netoobojaʉ ajá. Bai yajigʉpʉ ãmi, caĩwĩ.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 To bairo cʉ caĩro ocõo bairo cʉ caĩwĩ Jesu: —Yʉ cáti iñoorijere tʉjʉquẽnana yʉre mʉja nʉcʉbʉgogaquetibʉja.
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Cariaʉ pacʉ maca ocõo bairo caĩwĩ Jesure: —Ʉpaʉ, jitá, uwaro. Yʉ macʉ bai yajiipʉ baimi.
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 To bairo cʉ caĩro ocõo bairo cʉ caĩwĩ Jesu: —Mʉ ya wiipʉ tunu aácʉja. Mʉ macʉ catícoagʉmi, caĩwĩ Jesu. To bairo Jesu cʉ caĩrijere apiri cʉ ya wiipʉ catunucoami.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Cʉ catunu aáti paʉ cʉ paabojari maja mapʉ cʉ boca ejari, ocõo bairo cʉ caĩwã: —Mʉ macʉ catícoami.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 To bairo cʉ na caĩ buioro: —¿Di paʉ majuu cʉ catí jʉgóri? na caĩ jeniñawĩ. To bairo cʉ caĩro: —Paaribota beroacã cʉ bʉgo janacoapʉ, caĩñuparã.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 To bairo na caĩ buioro: —Ti paʉ majuuna, “Mʉ macʉ catícoagʉmi,” yʉ ĩwĩ Jesu, na caĩñupʉ. To bairo cabairijere tʉjʉri Jesure canʉcʉbʉgoyupʉ, cʉ ya wii macana to bairona.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Carotibojaʉ macʉre cʉ canetoo catiorique Galilea yepapʉre ʉje oco áti jeñoori bero cʉ cáti iñoo bapoorique cãñupa ti wame.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.