João 4

New Testament in Tatuyo (TAV_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Capãarã camaja Jesure caʉjawã. Juan cabautisari majocʉ netoro Jesu buerã maca camajare jã cabautisawʉ. Jesu cʉ majuu na cabautisaquẽmi. Capãarã cʉ̃re na caʉjarijere, na cʉ cabautisarijere caqueti apiyupa fariseo maja. Tie quetire apiyuparã ĩi, cáaácoami Jesu Judeapʉ cãnacʉ Galileapʉ.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Topʉ aácʉ Samaria yepapʉ caneto aámi.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Ti yepapʉre Sicar cawamecʉti macapʉ caejawĩ. Ti maca tʉpʉ Jacobo tirʉmʉpʉ macacʉ cʉ macʉ Josére cʉ cajoorica yepa cãmʉ.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Topʉ oco waarica ope Jacobo cʉ cayejearica ope cãmʉ. Jesu topʉ neto aácʉ caniñacoami. To bairi paaribota cãno ti ope tʉpʉ cayerijã ejawĩ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Topʉ cʉ caruiri paʉ ʉgariquere wapayera aána macapʉ jã cáaápʉ. Jã cawapayera aáto jĩcao cãromio Samaria macaco oco wao acó caejayupo ti opepʉre. Topʉ co caejaro tʉjʉʉ: —Oco yʉ tĩaña, co caĩñupʉ Jesu.
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Co maca ocõo bairo cʉ caĩñupo: —¿Nope ĩi mʉa Judío majocʉ anibacʉ quena yʉre Samaria macacore yʉre mʉ oco jeniti? cʉ caĩñupo. Ti yʉteapʉre judío maja Samaria macana mena caame tʉjʉ teebʉjanucuwã. Tie jʉgori to bairo cʉ caĩñupo Jesure.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 To bairi Jesu co caĩñupʉ: —Dio camajare cʉ cajoorijere mʉ majiquẽe mʉa, co caĩñupʉ Jesu. —Yʉ quenare mʉ majiquẽe. Yʉre mʉ camajiata roquere yʉ macare ocore yʉre mʉ jeniborico. Tiere yʉre mʉ cajeniata yʉ maca cacaticõa aninucupere cajoorije ocore mʉre yʉ jooboricʉ.
10 Jesus respondeu:
11 To bairo cʉ caĩro co maca cʉ caĩnemoñupo tunu: —¿Ñee mena ocore mʉ waa nebocʉti? Ati ope pupeapʉ majuu anicõa. ¿Noopʉ cacaticõa aninucupere cajoorije ocore mʉ bʉgabocʉti mʉa?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Mani ñicʉ Jacobo ati ope macajere caetinucuñañupi. Cʉ punaa, cʉ yarã cʉ nuricarã quena caetinucuñañupa. Ati opere manire cacũñupi cʉ̃a. ¿Mʉ maca cʉ netoro cãcʉ mʉ ãti? cʉ caĩñupo.
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Ocõo bairo co caĩ yʉyupʉ Jesu: —Nipetirã ati ope macaje ocore caetirã oco etigacõa aninucugarãma.
13 Jesus respondeu:
14 Yʉ cajoorije macare caetirã oco etinemogaquetigarãma. Yepapʉre oco cabuticõa ani opere bairona na anigaro wariñuurique na yeripʉre. Tie jʉgori catícõa aninucugarãma, co caĩñupʉ Jesu.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 —To roquere tie ocore yʉ jooya. Yʉre mʉ cajooro yʉ oco etiga nemoquetigo. To bairi ati opepʉre oco waago yʉ atíquetinucugo yua, caĩñupo.
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Jesu co caĩñupʉ: —Mʉ manapʉre cʉ pioja.
16 Jesus disse:
17 To bairo cʉ caĩro co maca ocõo bairo cʉ caĩ yʉyupo: —Camanapʉ máco yʉ ã yʉa. Jesu co caĩñupʉ tunu: —Camanapʉ máco yʉ ã ĩo cariapena mʉ ĩ.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Jĩca wamo cãnacãʉ mena camanapʉ cʉtiñarico mʉ anibapa. Yucʉacã mʉ cacʉgoʉ mʉ manapʉ majuu me ãmi. To bairi cariapena mʉ caĩrije ã.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 To bairo cʉ caĩro apio ocõo bairo cʉ caĩñupo Jesure: —Dio ye quetire buiori majocʉ mʉ ãcʉ.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 To bairi jã ñicʉ jãa Samaria macana icʉ ʉ̃taʉpʉ Diore cáti nʉcʉbʉgonucuñupa. Mʉjaa judío maja maca, “Jerusalẽpʉ Diore cʉ cáti nʉcʉbʉgonucupe ã,” mʉja ĩnucu, cʉ caĩñupo.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 To bairo co caĩro ocõo bairo co caĩñupʉ Jesu: —Yʉ caĩrijere apiya. Cabero icʉ ʉ̃taʉpʉ aáquetibana quena, Jerusalẽpʉ aáquetibana quena mani Pacʉ Diore mʉja áti nʉcʉbʉgogarã.
21 Jesus respondeu:
22 Mʉjaa Samaria macana mʉja cáti nʉcʉbʉgorijere caroaro mʉja majiquẽe. Jã roque jã cáti nʉcʉbʉgonucurijere jã maji. Ocõo bairo ã: Camajare caroorijere na canetoobojapaʉ judío majocʉ anigʉmi.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Mani Pacʉ Diore áti nʉcʉbʉgorica yʉtea majuu ejagaro. Mere ti yʉtea anitʉga. Camaja Diore na yeripʉ jeto áti nʉcʉbʉgogarãma. To bairona na yeripʉ caroaro cʉ̃re cáti nʉcʉbʉgorãre boomi Dio.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Dio catʉjʉya mácʉ ãmi. Cʉ̃re cáti nʉcʉbʉgorã na yeripʉ jeto cʉ cáti nʉcʉbʉgoparã ãma, co caĩñupʉ Jesu.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 To bairo cʉ caĩro ocõo bairo cʉ caĩñupo: —Yʉ maji. Dio cʉ cajoʉ Mesía o Cristo cawamecʉcʉ atígʉmi. Ejaʉ cʉ majuuna nipetirijere mani buiogʉmi, caĩñupo.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 To bairo co caĩro Jesu co caĩ majioñupʉ: —Yʉna mʉ mena cawadapeniina Dio cʉ cajooricʉna yʉ ã, co caĩñupʉ Jesu.
26 Então Jesus disse:
27 To bairo na cawadapeniri paʉna caʉgarique wapayera aátana Jesu tʉpʉ jã catunu ejawʉ. Ejarã jã catʉjʉ acʉacoapʉ Jesu cãromio mena cʉ cawadapeniro tʉjʉrã. Jĩcaʉ maca ¿ñe uniere co booti? o ¿ñe uniere co mena mʉ wadapeniti? jã caĩ jeniñaquẽpʉ.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 To bairi cãromio jã cáató tʉjʉo co oco waarica jotʉre tona ropocõa, macapʉ cáaácoamo. Topʉ ejao camajare cabuioyupo:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 —Mʉja quena tʉjʉra ajá. Jõ jĩcaʉ ãmi dope bairo yʉ cabairiquere camaji peocõaʉ. Dio cʉ cajooricʉna ãcʉmi.
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 To bairo co caĩ buioro apirã Jesu tʉpʉ cáajupá.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 To bairo na cáatí paʉ Jesure ʉgariquere cʉ nugarã jã cátibapʉ.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 To bairi jã caĩwĩ: —Ʉgarique yʉ cacʉgorijere mʉja majiquẽna.
32 Mas ele lhes disse:
33 To bairo cʉ caĩro apirã cʉ buerã: —¿Aperã mere cʉ ʉgariquere na nu tʉgayupari? jã caame ĩ jeniñawʉ.
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Jesu ocõo bairo jã caĩwĩ: —Dio yʉre cajoowĩ. Cʉ caboorijere ácʉ yʉ áa. Cʉ cáti rotiriquere áti peoʉ caʉgaʉre bairo yʉ tʉgooña.
34 Jesus lhes declarou:
35 Ocõo bairo yʉre mʉja ĩ: Bapari cãnacãʉ muipua rʉja oterique carica cʉtiparo jʉgoye. Yʉ maca yʉ catʉjʉata mere cajeepe ã. To bairo mʉjaare buioʉ, camaja na cabairijere mʉjaare ĩi yʉ ĩ. Yʉ cabuiorije na caapi nʉcʉbʉgoparo petoacã rʉja.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Oterique ricare jeeri maja na paarique wapa wapatarãma. Nare bairona camaja yʉre na caapi nʉcʉbʉgoro cána una quenare na yʉ wapa joogʉ. Aperã na cabuiorijere api nʉcʉbʉgori bero na quena catícõa aninucugarãma. To bairi nemoopʉ cabuio jʉgoʉ, apeĩ cabuionemo nutuacʉ na cabuiorijere na caapi nʉcʉbʉgoro tʉjʉrã na pʉgarãpʉna wariñuugarãma.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Camaja na cabuionucuri wamere bairona ã: Jĩcaʉ nemoona oteimi. Cabero cʉ caoterique carica cʉtopʉ apeĩ jeimi tunu.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Mʉjaa yʉ buerã tiere bairona mʉja bai. Aperã na cabuio jʉgoriquere buionemo rotii mʉjaare yʉ joo. Nemoopʉ na cabuio jʉgoricarãre seeto majuu camajirioyupa. Yucʉacãre na cabuioriquepʉre ána mʉjaa. To bairi seeto majuu majirioquẽe mʉjaare, jã caĩwĩ Jesu yua.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Samaria macana cãromio, “Jesu nipetiro yʉ cátajere maji peocõami,” co caĩro apirã capãarã cʉ caapi nʉcʉbʉgowã.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 To bairi Jesu tʉpʉ atí, cʉ̃re na tʉpʉ catua rotiwã. To bairi na tʉpʉre pʉga rʉmʉ cãmi.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Cabero Jesu cʉ cabuiorijere apirã capãarã caapiʉja nʉcʉbʉgonemowã.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Cãromiore ocõo bairo co caĩwã: —Jãre mʉ cabuiorijere apirã Jesure jã nʉcʉbʉgowʉ. Cʉ tʉpʉ ejari jã majuuna cʉ cabuiorijere jã apiwʉ. To bairi, “Dio cʉ cajooricʉna ãmi,” caroaro majuu cʉ̃re jã ĩ nʉcʉbʉgo. Cariapena mʉ ĩñupa. Dio cʉ cajooricʉ ati yepa macana caroorã tʉpʉ na cáaábopere na canetoobojaʉ ãmi, co caĩwã yua.
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Pʉga rʉmʉ Samaria macana mena aniri bero cáaácoami Jesu Galilea yepapʉ.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Jesu cʉ majuu cʉ caĩricarore bairona cabaiwʉ: “Dio ye quetire cabuiori majocʉre cʉ ya yepa macana cʉ̃re tʉjooquẽnama.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Cʉ ya yepa Galileapʉ cʉ caejaro camaja to macana maca caroaro cʉ catʉjʉ wariñuuwã. Na quena Jerusalẽpʉ pascua boje rʉmʉ catʉjʉra ejayupa. Topʉ Jesu cʉ cáti iñooriquere catʉjʉyupa. To bairi cʉ̃re canʉcʉbʉgowã.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Jesu Galileapʉ ãcʉ Caná na caĩri macapʉ ocorena apeye ʉje ocore cʉ cáti jeñoorica macapʉ catunu aámi. Ti macapʉre jĩcaʉ ti yepare carotii ʉpaʉre carotibojaʉ cãmi. Cʉ macʉ cariayupʉ. Capernaupʉ cãñupʉ cariaʉ.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 To bairi, “Jesu Judeapʉ cãnacʉ Galileapʉ ejayupʉ,” na caĩrijere queti apii Jesu tʉpʉ cáajupí. Ejaʉ, ocõo bairo cʉ caĩwĩ Jesure: —Yʉ macʉre cʉ netoobojaʉ ajá. Bai yajigʉpʉ ãmi, caĩwĩ.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 To bairo cʉ caĩro ocõo bairo cʉ caĩwĩ Jesu: —Yʉ cáti iñoorijere tʉjʉquẽnana yʉre mʉja nʉcʉbʉgogaquetibʉja.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Cariaʉ pacʉ maca ocõo bairo caĩwĩ Jesure: —Ʉpaʉ, jitá, uwaro. Yʉ macʉ bai yajiipʉ baimi.
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 To bairo cʉ caĩro ocõo bairo cʉ caĩwĩ Jesu: —Mʉ ya wiipʉ tunu aácʉja. Mʉ macʉ catícoagʉmi, caĩwĩ Jesu. To bairo Jesu cʉ caĩrijere apiri cʉ ya wiipʉ catunucoami.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Cʉ catunu aáti paʉ cʉ paabojari maja mapʉ cʉ boca ejari, ocõo bairo cʉ caĩwã: —Mʉ macʉ catícoami.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 To bairo cʉ na caĩ buioro: —¿Di paʉ majuu cʉ catí jʉgóri? na caĩ jeniñawĩ. To bairo cʉ caĩro: —Paaribota beroacã cʉ bʉgo janacoapʉ, caĩñuparã.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 To bairo na caĩ buioro: —Ti paʉ majuuna, “Mʉ macʉ catícoagʉmi,” yʉ ĩwĩ Jesu, na caĩñupʉ. To bairo cabairijere tʉjʉri Jesure canʉcʉbʉgoyupʉ, cʉ ya wii macana to bairona.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Carotibojaʉ macʉre cʉ canetoo catiorique Galilea yepapʉre ʉje oco áti jeñoori bero cʉ cáti iñoo bapoorique cãñupa ti wame.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.