Romanos 4
Dio Wadarique (TAV) vs NTLH
1 Abraham mani judío maja ñicʉre Dio cʉ̃re cʉ cátibojariquere mʉjaare yʉ buiopa.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Abraham caroa cʉ cátiere tʉjʉ cõoñari, “Cañuʉ, caroorije mácʉ ãmi Abraham,” cʉ ĩ tʉjʉquetacʉmi Dio cañuʉ cʉ cãnibato quena. To bairo cʉ caĩ tʉjʉata Abraham maca, “Yʉ majuuna caroa yʉ cátie wapa caroaro yʉre áami Dio,” cʉ caĩrije aniboricaro. To bairi Dio cʉ catʉjʉro cariape, “Caroaro cácʉ, caroorije mácʉ yʉ ã,” ĩ majiquetacʉmi Abraham.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Ocõo bairo ĩ Dio Wadarique: “Abraham Diore caroaro caapi nʉcʉbʉgoyupʉ. To bairi, ‘Caroaro cácʉ ãmi Abraham,’ cʉ caĩ tʉjʉyupʉ Dio,” ĩ ucarique ã.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 — ausente —
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 — ausente —
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 To bairona caĩ ucayupi Ʉpaʉ David tirʉmʉpʉ macacʉ: Dio camaja na cáti wamere tʉjʉ tʉgooñaquẽcʉna, “Caroarã ãma,” cʉ caĩ tʉjʉrã macare wariñuuriquere na joogʉmi Dio. Ocõo bairo caĩ ucayupi Ʉpaʉ David ãnacʉ:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Noa Diore cʉ na cabai netooriquere, caroorije na cátajere Dio na cʉ camajiriobojaro bero caroaro wariñuugarãma.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Noa caroorije na cátajere Dio tʉgooñaquẽcʉna, “Cañuurã ãma, na yʉ popiyeyequetigʉ,” Dio cʉ caĩrã caroaro wariñuugarãma, caĩ ucayupi Ʉpaʉ David ãnacʉ.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 To bairi, “Judío maja, circuncisión cána jetore caroorije na cátiere na yʉ majiriobojagʉ,” ĩquẽemi Dio. Judío maja mee quenare, circuncisión cátiquẽna na cãnibato quena caroorije na cátajere na majiriobojami Dio. Abraham cʉ cabairiquere tʉgooñaña tunu. Diore cʉ caapiʉja nʉcʉbʉgoro tʉjʉri, “Caroaro cácʉ ãmi Abraham,” cʉ caĩ tʉjʉyupʉ Dio.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Ti wamere Abrahãre cʉ caĩñupʉ Dio circuncisión cátiquẽcʉ Abraham cʉ cãnopʉna mai.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 To bairi Abraham circuncisión cátiquẽcʉ ãcʉpʉ Diore caapiʉja nʉcʉbʉgo jʉgoyupʉ. To bairo Diore cʉ caapiʉja nʉcʉbʉgoro bero Dio circuncisión cáti rotiyupʉ, “Yʉ yaʉ, cañuʉ yʉ caĩ tʉjʉʉ ãmi,” ĩi. To bairi Abraham circuncisión cʉ cátiparo jʉgoye mere, “Cañuʉ ãmi Abraham,” Dio cʉ caĩ tʉjʉyupʉ. Noa to bairona Diore cʉ caapiʉja nʉcʉbʉgorãre, “Caroarã ãma,” na ĩ tʉjʉmi Dio. Abrahãre, “Cañuʉ ãmi,” cʉ̃re cʉ caĩ tʉjʉricarore bairona na ĩ tʉjʉmi Dio judío maja cãniquẽnare, circuncisión cátiquẽna na cãnibato quena. To bairi Abraham pãramerãre bairona ãnaa baima cʉ̃re bairona Diore caapiʉjarã aniri.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 To bairona judío maja circuncisión cána na quena Abraham pãramerã ãma Diore na caapiʉja nʉcʉbʉgoata. Mani ñicʉ Abraham circuncisión cátiquẽcʉ ãcʉpʉna Diore cʉ caapiʉja nʉcʉbʉgoricarore bairona cãna ãma. Na quena Diore na caapiʉja nʉcʉbʉgoata Abraham pãramerãna ãma.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Tirʉmʉpʉre Abrahãre ocõo bairo cʉ caĩ cũñupi Dio: “Ati yepare mʉre, mʉ pãramerã quenare mʉjaare yʉ joogʉ.” Diore cʉ caapiʉja nʉcʉbʉgoʉ cʉ cãno maca to bairo cʉ caĩ cũñupi Dio Abrahãre. Dio cʉ carotiriquere cʉ cátie wapa mee cʉ caĩ cũñupi Dio.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 “Dio Moisépʉre cʉ carotiriquere caroaro cána mani cãno maca mani quenare Dio Abrahãre cʉ caĩ cũricarore bairona mani joogʉmi,” ĩ tʉgooñabanama jĩcaarã Diore api nʉcʉbʉgoquetibana quena. To bairo me ã na caĩ tʉgooñarije. Dio cʉ carotiriquere cáti peorã jetore Dio Abrahãre cʉ caĩ cũrica wame unore cʉ cajoata jocarãna Jesu ye quetire mani api nʉcʉbʉgoboricarã. To bairi Dio cʉ caĩ cũrique caĩtorijere bairona aniboricaro Jesu ye queti.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Dio Moisépʉre cʉ carotiriquere mani áti peo majiqueti majuucõa. To bairi Dio cʉ carotiriquere camaja na cátiquẽtie wapa na popiyeyegʉmi Dio. Cʉ carotirique camamata tiere cʉ carotiriquere cabai netoorã maniborãma.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 To bairi cʉ̃re caapiʉja nʉcʉbʉgorã jetore Abrahãre cʉ caĩrica wame unore wariñuuriquere na joogʉmi Dio, na mai tʉjʉri. Judío majare Moisé cʉ cáti rotirique cána quenare, tiere cátiquẽna quenare wariñuuriquere na joogʉmi Dio Abrahãre bairona Diore caapiʉja nʉcʉbʉgorã na cãmata. Cʉ ãnacʉre bairona Diore caapiʉja nʉcʉbʉgorã mani cãnicõamata, “Abraham pãramerã majuuna ãma,” mani ĩ tʉjʉmi Dio.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Dio Abrahãre cʉ caĩ buioricarore bairona ĩ ucarique ã Dio Wadarique cãniepʉ: “Capãarã maja ñicʉre mʉ yʉ cũ,” ĩ ucarique ã Abrahãre Dio cʉ̃re cʉ caĩ cũrique. To bairo Abrahãre Dio cʉ̃re cʉ caĩ cũrica wamere cʉ caapi nʉcʉbʉgoro maca mani ñicʉ cãnipaʉre cʉ cacũñupi Dio Abrahãre, Diore caapi nʉcʉbʉgorã ñicʉre. Dio maca ãmi cabai yajiricarãre catunu catio majii. Camanibataje quenare to cãno áti majimi. To bairi, “Seeto camajii aniri cʉ caĩrore bairona átigʉmi Dio,” cʉ caĩ nʉcʉbʉgoyupʉ Abraham Diore.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 “Mʉ pãramerã capãarã majuu anigarãma,” Abrahãre Dio cʉ caĩri paʉre Abraham capunaa mácʉ cãñupʉ mai. Capunaa mácʉ anibacʉ quena, “Dio yʉre cʉ caĩ cũri wamere bairona baigaro,” caĩ tʉgooñañupʉ Abraham.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 To bairo tʉgooñari cien cãnacã cʉma cacʉgoʉ anibacʉ quena, cʉ nʉmo Sara quena seeto majuu cabʉcʉo, capunaa máco co cãnibato quena, “Capunaa mana jã anicõagarã,” caĩquẽjupi. “Dio cʉ cabuiori wame cariape baigaro,” ĩ tʉgooñari Diore caapiʉja nʉcʉbʉgo janaquẽjupʉ Abraham.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 — ausente —
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 — ausente —
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 To bairo caroaro Diore cʉ caapiʉja nʉcʉbʉgoro tʉjʉʉ, “Cañuʉ, caroaro cácʉ ãmi Abraham,” cʉ caĩ tʉjʉyupʉ Dio. To bairona ĩ ucarique ã Dio Wadarique cãni pũuropʉ.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Abraham jeto meere ĩ uca buio majiorique cãñupa ti wame.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Mani quenare ati wamere mani camajiparore bairo ĩ ucarique cãñupa. To bairi mani quena Diore mani caapi nʉcʉbʉgoro, “Cañuurã ãma naa,” mani ĩ tʉjʉgʉmi Dio mani quenare. Diona ãmi mani Ʉpaʉ Jesure catunu catioricʉ, cabai yajiricʉ cʉ cãnibato quena.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Jesu maca caroorije mani cátie wapa mani cabai yajibojayupi. Cʉ cabai yajiro bero cʉ catunu catioyupi Dio Jesure. Jesure cʉ catunu catiorique jʉgori, “Cañuurã ãma,” mani ĩ tʉjʉ majimi Dio manire.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.