Mateus 20
Dio Wadarique (TAV) vs VC
1 Ape wame caĩ buiowĩ Jesu, Ʉpaʉ Dio cʉ cãniere jãre buio majioʉ:
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 To bairi jĩcaarã cʉ̃re capaabojagarã, “Jaʉ, jĩca rʉmʉ jã paabojagarã jĩca cui caajiyari cui wapa,” na caĩro na capaa rotiyupʉ.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 Cabujuri paʉ bero yucʉ bui muipu cʉ cãno macá recomacapʉ aá, aperã to bairona cãnicõarã capaaquẽnare na catʉjʉyupʉ.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 Na tʉjʉ, “Mʉja quena yʉ ʉje wejepʉ paabojarã aája. Cariape mʉjaare yʉ wapayegʉ,” na caĩñupʉ. To bairo cʉ caĩro, “Jaʉ,” ĩri cʉ capaabojarã aájuparã.
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Cabero paaribota cãno aperãre to bairona na capiyupʉ tunu. Cabero muipu cʉ caame pua rui atí paʉ capiyupʉ aperã quenare.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 To bairi yucʉ buiacã muipu cʉ cãno majuu macá recomaca aá tunu, aperã cawatoa cãnicõarãre na catʉjʉ bʉgayupʉ tunu. Na tʉjʉ bʉga, “¿Nope ĩrã to bairona mʉja tʉjʉnucu naiocoapari paari mee?” na caĩñupʉ.
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 To bairo na cʉ caĩro: “To bairona jã ani naiocoapʉ. Ñamʉ, ‘Mani paato,’ jãre ĩquẽmi,” cʉ caĩñuparã. To bairo cʉ na caĩro: “Mʉja quena yʉ ʉje wejepʉre paabojarã aája,” na caĩñupʉ.
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 Canaiori paʉ caejaro yua weje ʉpaʉ cʉ yere carotibojaʉre ocõo bairo cʉ caĩñupʉ: “To cõona, paari maja na pijori na wapayeya. Caberopʉ capaara ejaricarãre na wapaye jʉgóya. Na bero na wapayeya na jʉgoyeacã capaara ejaricarãre. To bairo na áti nutua, capaara eja jʉgoricarã macare na wapaye ʉja jooya,” caĩñupʉ weje ʉpaʉ cʉ yere carotibojaʉre.
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 To bairi yucʉ buiacã muipu cʉ cãno capaabojarã ejaricarã cawapa jeerã ejayuparã. Na cawapa jeerã ejaro rotibojari majocʉ na cajooyupʉ to cãnacãʉna jĩca cuiri caajiyari cuiri jeto.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Wapaye nutua, caeja jʉgoricarãpʉ cawapaye ejooyupʉ. To bairi capaara eja jʉgoricarã maca, “Aperã netoro jã wapayegʉmi,” caĩ tʉgooñabajuparã. Na caĩ tʉgooñarije to cãnibato quena to bairona na cajooyupʉ to cãnacãʉna caajiyari cuiri jĩca cuiri jeto.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 To bairo aperã cõona na cʉ cawapayero tʉjʉrã weje ʉpaʉre ocõo bairo cʉ caĩ tutiyuparã:
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 “Ati maja capaara eja tʉjaena jĩca horana na capaabato quena jãre mʉ cawapayero cõona nare mʉ wapayewʉ. Jã maca yoaro seeto caajiro quenare jã paabapʉ. Ñuuquẽto majuu mʉ áa,” caĩ tutiyuparã capaara eja jʉgoricarã.
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 To bairo cʉ na caĩ tutiro ocõo bairo caĩñupʉ ʉpaʉ to bairo caĩ jʉ́goʉre: “Baiquẽe. ‘Caajiyari cui jĩca cui mʉ yʉ joogʉ jĩca rʉmʉ paarique wapa,’ yʉ caĩro, ‘Jaʉ,’ yʉre mʉ ĩwʉ.
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 — ausente —
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 — ausente —
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 To bairona, “Cãni majuʉ yʉ anigʉ,” caĩ tʉgooñarã Ʉpaʉ Dio cʉ cãnopʉ cawatoa cãna anigarãma. Aperã maca, “Aperã bero macacʉ yʉ ã,” caĩ tʉgooñarã cãni jʉgorã anigarãma Ʉpaʉ Dio cʉ cãnopʉ.
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Cabero Jesu Jerusalẽpʉ aágʉ cabaiwĩ. To bairi aperã na caapiquẽtopʉ aperobʉjaacã jãre pijo, ocõo bairo jã caĩ buiowĩ:
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 —Yucʉacã Jerusalẽpʉ mani aágarã. Topʉ yʉ cãno aperã yʉre joogarãma sacerdote maja ʉparãre, judío majare cabuerãre. To bairi yʉre joogarãma tunu aperãre judío maja cãniquẽnare, cʉ jĩa rocacõaña ĩrã.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 To bairo na cajĩa rotiro yʉ ĩ epe, yʉ bape, yucʉ tẽorica pãipʉ yʉ papua tu jĩa rocacõagarãma yua. To bairo yʉre na cajĩa rocarije to cãnibato quena itia rʉmʉ bero yʉre tunu catiogʉmi Dio, jãre caĩ buiowĩ Jesu cʉ buerãre.
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Cabero Sebedeo nʉmo, cʉ punaa paco, Jacobo, Juan mena, Jesure cajenirã ejawã cʉ tʉpʉ. To bairi na paco Jesure nʉcʉbʉgori rʉpopatua tuatu cumu ejari Jesure jenigo cabaiwõ.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 To bairo co cáto:
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 To bairo co punaare co caĩ jenibojaro ocõo bairo na caĩwĩ Jesu nare:
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 To bairo Jesure na caĩro, ocõo bairo na caĩ buiowĩ Jesu:
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 To bairo Jesure cʉ na caĩ jenibatajere apirã aperã Jesu buerã diez cãnacãʉ nare jã catʉgooña punijiniwʉ Jacobore, Juãre.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 To bairo nare jã catʉgooña punijinirijere tʉjʉ maji, jã nipetirãre cʉ buerãre pi neojo, ocõo bairo jã caĩ buiowĩ Jesu:
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Mʉja maca atiere cabaiquetiparã mʉja ã. Nii mʉja yaʉ cãni majuʉ anigʉ capaa cotei cʉ anicõato.
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 Cajʉgo ãcʉ anigʉ cʉ quena aperãre capaabojaʉ cʉ anicõato.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 To bairona yʉ ã camaja tʉpʉ Dio cʉ cajooricʉ anibacʉ quena. Aperãre, “Yʉre capaa coteri maja ãña,” caĩi mee yʉ ã. Yʉ majuuna aperãre átinemoʉ acʉ́ yʉ cáapʉ́. To bairi camaja capãarã majuu caroorije na cátajere bai yaji wapayebojaʉ acʉ́ yʉ cáapʉ́ ati yepapʉ, jã caĩwĩ Jesu.
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Cabero Jesu mena Jericó na caĩri macapʉ cãnana jã cabuti aápʉ. Jã cáaáto camaja capãarã majuu Jesure caʉjawã.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Jã cáaáti wã tʉna caruiwã pʉgarã catʉjʉ majiquẽna. “Jesu ato neto aápí,” aperã na caĩ buioro apirã ocõo bairo awajarique mena cʉ caĩ jeniwã:
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 To bairo awajari na caĩ jeniro apirã to cáaána paarãacã, “¡Janaña!” na caĩ tutiwã. To bairo camaja na cajana rotibato quena netobʉjaro awajari cʉ caĩ jeniwã Jesure:
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 To bairo baujaro majuu na caĩ jeniro apii Jesu catua nʉcacõawĩ. Tuanʉca, ocõo bairo na caĩ piwĩ:
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 To bairo na cʉ caĩ jeniñaro:
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 To bairi Jesu na bopaca tʉjʉ, na cápeere capañawĩ. Cʉ capañarona nemoo catʉjʉcoama. To bairo cʉ cáti yaparoro cʉ mena cáaáma naa yua.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.