Lucas 20
Dio Wadarique (TAV) vs ARA
1 Jĩca rʉmʉ Jesu Dio wiipʉre camajare na buioʉ camajare cʉ canetoo catiorije quetire na cabuio ãñupʉ. To bairo cʉ cabuio ani paʉna cʉ tʉpʉ caejayuparã sacerdote maja ʉparã, judío majare cabuerã, aperã cabʉcʉrã camajare cajʉgo ána. Cʉ tʉpʉ ejari, ocõo bairo cʉ caĩ jeniñañuparã:
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 —¿Ñamʉ atie mʉ cátiere, camajare mʉ cabuiorije mʉre cʉ rotiti?
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 To bairo cʉ na caĩro:
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 ¿Ñamʉ Juãre cʉ cʉ cabautisa rotiyupari? ¿Diona cʉ carotiyupari? O ¿camaja maca cʉ na carotiyupari que? ¿Ñamʉ maca cʉ ãti cʉ carotiricʉ? na caĩ jeniñañupʉ Jesu.
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 To bairo na cʉ caĩ jeniñaro na majuu ocõo bairo caame ĩ wadapeniñuparã:
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 “Dio ye quetire cabuioʉ cãmi Juan,” caĩrã ãma camaja. To bairo na caĩirena jocarãna, “Camajana cʉ rotiricarãma Juãre,” cʉ mari caĩata quena camaja maca marire re jĩaborãma ʉ̃ta rupaa mena, marire punijinirã.
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 To bairo ame ĩ wadapeni, ocõo bairo Jesure cʉ caboca ĩ yʉyuparã:
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 To bairo Jesure na caĩro:
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Cabero atie queti buio majiorica wame camajare na caĩ buioyupʉ Jesu:
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Cabero ʉje caricacʉti yʉtea caejaro apei cʉ paabojari majocʉre cʉ cajooyupʉ ʉje wejere cʉ cacote rotiricarã tʉpʉ. “Yʉ yere na ricawo joato,” cʉ caĩñupʉ. To bairo cʉ caĩi cáaácoajupʉ cʉ ʉpaʉ ya wejepʉ. Topʉ cʉ caejaro ti wejere cacoterã maca seeto cʉ caboca quẽcõañuparã, ʉjere cʉ joogaquẽna.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 To bairo cʉ na cátoi cʉ ʉpaʉ maca apeire cʉ cáaá rotiyupʉ moquena. Cʉ quenare to bairona cʉ quẽ, rooro cʉ caboca áti acʉo tunuocoa jooyuparã, cʉ quenare cʉ joogaquẽna.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 To bairo cʉ na cáto apeire cʉ cáaá rotiyupʉ moquena. Cʉ quenare to bairona rooro cʉ quẽ camiye, cʉ caboca áti acʉo tunuocoa jooyuparã.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 ’To bairo jeto na na cáto tʉjʉʉ ʉje miji wẽri weje ʉpaʉ ocõo bairo caĩ tʉgooñañupʉ: “¿Dope bairo yʉ ácʉati? Baiyupa yʉ macʉre yʉ camaiire cʉ yʉ aá rotigʉ. Yʉ macʉre cʉ tʉjʉrã cʉ tʉjʉ nʉcʉbʉgogarãma,” caĩ tʉgooñañupʉ. To bairo ĩ tʉgooñari cʉ macʉre cʉ cáaá rotiyupʉ yua.
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 To bairi ti wejere cacoterã maca cʉ macʉ cʉ cajooricʉre cʉ tʉjʉrã ocõo bairo caame ĩñuparã: “Ani ati weje ʉpaʉ macʉ ãmi. Cʉ pacʉ cʉ cabai yajiro bero atie wejere cacʉgo wajoapaʉ ãmi. To bairi cʉ mari jĩa rocacõato. To bairo ána ti wejere mari majuuna mari cʉgogarã.”
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 To bairo ame ĩ, cʉ̃re ñe aáti, ti weje tʉjaropʉ cʉ cajĩa rocacõañuparã, na caĩ buioyupʉ Jesu.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 To bairi cʉ majuuna atí, na cajĩa re peocõañupʉ ti wejere cʉ cacote rotibatanare. To bairo na áti re peocõa, cabero aperã macare na cajooyupʉ.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 To bairo na caĩro Jesu na tʉjʉ, ocõo bairo na caĩñupʉ moquena:
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 To bairi camaja nipetiro tiapʉre capʉga ta re cumurã na õwa pecoanucugarãma. Tia maca na buipʉre to caroca peaata caroaro na roca aboo recõagaro, caĩñupʉ Jesu. To bairona baigarãma yʉre caapipajeequẽna ĩi, na caĩñupʉ Jesu.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Ti wame queti buio majiorica wamere Jesu na cʉ cabuioro apirã judío majare cabuerã, sacerdote maja ʉparã, “Marirena buioʉ ácʉmi,” cʉ caĩ tʉjʉyuparã. To bairo ĩrã ti paʉna nemoo cʉ cañegabajuparã. Camajare na uwibana dope bairo cʉ cáti ñe majiquẽjuparã.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 To bairi aperãre na caĩñuparã, “Cʉ̃re canʉcʉbʉgorãre bairona baitori caroaro cʉ jeniña pojerooya. To bairi roorije cʉ caboca ĩ yʉata nemoona gobierno macanare cʉ mari wadajãgarã, cʉ na ñeato ĩrã,” na caĩñuparã.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 To bairo na caĩ jeniña rotiricarã maca Jesu tʉpʉ ejari ocõo bairo cʉ caĩ jeniñañuparã:
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 To bairi jã ĩ buioya: ¿Roma macana ʉparã jãre carotirã niyeru jãre na cajeninucurijere nare jã cajooro Dio cʉ rotibocʉti? Jesure cʉ caĩ jeniñañuparã.
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Jesu maca caroorije cʉ̃re na caĩ tʉgooñarijere tʉjʉ majiri ocõo bairo na caĩñupʉ:
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 —Niyeru tiire yʉ iñooña.
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 —Baiyupa Romano maja Ʉpaʉre cʉ jooya cʉ ye cãnipere. To bairona Dio cʉ caboorije mʉjaare cʉ cajenirije quenare Diore cʉ jooya, na caĩ yʉyupʉ Jesu.
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 To bairo cʉ caĩro apirã ocõo bairo caame ĩñuparã:
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Cabero moquena saduceo maja mena macana maca Jesure cʉ cajeniñarã ejayuparã. Camaja cabai yajiricarã tunu catíquẽnama caĩrã cãñuparã saduceo maja.
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 To bairi naa Jesu tʉpʉ eja, ocõo bairo cʉ caĩ jeniñañuparã:
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 To bairi siete cãnacãʉ jĩcaʉ punaa cãñuparã. Cãni jʉgoʉ canʉmo cʉtibajupʉ. Punaa mácʉna cabai yajiyupʉ.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Cabero macacʉ quena cʉ jʉgocʉ cʉ cabai yajiro bero cõrena cawapearicore canʉmo cʉtibajupʉ. Cʉ quena to bairona cabai yajicoajupʉ punaa mácʉna.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Na bero macacʉ quena nare bairona cõrena nʉmo cʉtiba, punaa mácʉna cabai yajicoajupʉ. To bairo jetona jĩcaʉ punaa siete cãnacãʉ cãnibatana co jetorena nʉmo cʉtibana punaa manana cayaji peticoajuparã.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Na bero na nʉmo cãnibataco cabai yajiyupo co quena.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Na nipetiro siete cãnacãʉna cõre canʉmo cʉtibajuparã. To bairi na cabai yajiricaro bero tunu catirãpʉ ¿ni maca co cʉ nʉmocʉti majibocʉti? Jesure cʉ caĩ jeniñañuparã.
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 To bairo na caĩ jeniñaro apii Jesu na caĩ yʉyupʉ:
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 Cabero Dio cʉ cabejerã na cʉ catunu catioro bero nʉmo cʉtiquẽema. Cãromia quena manapʉ cʉtiquẽema.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Dio tʉ macana ángel majare bairo cãna anigarãma. Dio mena cacaticõa ãna anigarãma. Bai yaji bapooquetigarãma.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Moisé cʉ caucariquere tʉjʉrã, “Cabai yajiricarã tunu catigarãma,” mari ĩ maji. Moisé yucʉ puti caʉ̃ tʉjʉnucurijere cʉ catʉjʉ ejanʉcaro ocõo bairo cʉ caĩñupʉ Dio yucʉ puti caʉ̃rijepʉ: “Yʉa Diona yʉ ã. Mʉ ñicʉ jãa na cáti nʉcʉbʉgoʉ yʉ ã. Abraham, Isaá, Jacobo jãa na cáti nʉcʉbʉgoʉ yʉ ã,” cʉ caĩñupʉ Dio Moisére. “Mʉ ñicʉ jãa tirʉmʉpʉ macana na cáti nʉcʉbʉgoricʉ yʉ ã,” caĩquẽjupʉ.
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 To bairi, yucʉ quena yʉ áti nʉcʉbʉgoma ĩi, caĩñupʉ Dio. To bairi yucʉ quenare na yeri cacaticõa ãna aniri cʉ̃re cáti nʉcʉbʉgorã ãma. Cʉ̃re caapipajeerãre na tunu catiogʉmi Dio. To bairi yucʉ quenare cacaticõa ãnare bairona na tʉjʉmi Dio.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 To bairo cʉ caĩrijere apirã jĩcaarã judío majare cabuerã:
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Cabero cʉ cajeniña nemogaquẽjuparã, “Mari buio netoremi,” ĩrã.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Cabero na caĩ jeniñañupʉ Jesu moquena:
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 —David cʉ majuuna Salmo cawamecʉti pũuropʉ ocõo bairo caĩ ucayupi:
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 Yʉ mena ruiri mʉ carotiro mʉre catʉjʉ tutirãre na yʉ regʉ, caĩñupʉ Dio yʉ Ʉpaʉre, caĩ ucayupi David, caĩñupʉ Jesu.
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 —¿Dope bairo, “Yʉ Ʉpaʉpʉ ãmi,” David cʉ caĩi nibaopʉcʉna cʉ pãramipʉ cʉ ãti Dio cʉ cabejericʉ? na caĩ jeniñañupʉ Jesu.
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Camaja nipetiro na caapijoro ocõo bairo caĩ buioyupʉ Jesu cʉ cabuerãre:
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 —Judío majare cabuerãre na tʉjʉ majiña. Nare bairo átiqueticõaña. Jutii cayoarije mena jaña aáteñaganucuma, aperã caroaro marire na tʉjʉ nʉcʉbʉgoato ĩrã. To bairi macapʉ wapayerica paʉripʉ na cáaáteñari paʉri camaja nare na cañuu roti nʉcʉbʉgopere booma. Neñapo buerica wiiripʉ ejarã to bairi wamena nare na cáti nʉcʉbʉgopere booma. To bairi caʉparã na caruinucurijepʉ jetore ruiganucuma. Na caboje rʉmʉri áti ʉgari paʉri quenare to bairo jeto baiganucuma.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Cawapearicarã romiri yere na cacʉgorije cajee pairã nibaopʉnana Dio wiipʉre jãa aána yoaro Diore jeni nʉcʉbʉgotoma. Baitoriquere bairã camaja na catʉjʉro bainucuma. Narena aperã netoro cabai buicʉna na cãnoi aperã netoro na popiyeyegʉmi Dio, na caĩñupʉ Jesu cʉ cabuerãre.
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.