Lucas 19

Dio Wadarique (TAV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesu Jericó na caĩri macapʉ eja, neto aácʉ cájupʉ.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Ti macapʉre cãñupʉ Saqueo cawamecʉcʉ. Cʉ̃a gobiernore camaja yere niyeru jeebojari maja ʉpaʉ cãñupʉ. To bairi caapeye unie paii cãñupʉ.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Jesu cʉ cáatíere apii seeto cʉ catʉjʉgabajupʉ. Camaja capãarã na cãni mataro dope bairo cʉ cáti tʉjʉ majiquẽjupʉ, ʉmʉaquetibacʉ.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 To bairi Jesu cʉ caneto aápa wãpʉ cʉ jʉgoye atʉ aá, yucʉpʉ cawamʉ pea aájupʉ, Jesure cʉ tʉjʉgʉ.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Topʉ cʉ capejaro caejayupʉ Jesu cʉ capejari paʉ ẽoro majuu. Eja, Saqueore cʉ catʉjʉ mʉgoñupʉ. Cʉ tʉjʉ mʉgo:
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 To bairo cʉ caĩro apii Saqueo uwaro wariñuurique mena Jesure cʉ cabocaʉ rui ajupʉ. Rui atí, Saqueo cʉ ya wiipʉ cʉ cajʉgo aájupʉ Jesure.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 To bairi Saqueo tʉpʉ Jesu cʉ cáaáto tʉjʉri ocõo bairo caame ĩñuparã camaja aperã:
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Saqueo maca wamʉnʉcari ocõo bairo mari Ʉpaʉ Jesure cʉ caĩñupʉ:
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 To bairo cʉ caĩro:
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 To bairi cayajiricarãre bairo cãna Diore catʉgooñaquẽnare na macaʉ acʉ́ yʉ cáapʉ́ ati yepapʉre. Na maca bʉga, na yʉ netoo catiogʉ, caĩñupʉ Jesu.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 “Camajare na netoo catioʉ acʉ́ yʉ cáapʉ́,” Saqueore Jesu cʉ caĩrijere caapiyuparã to macana. To bairo na caapiro buio majiorica wame mena na caĩ buionemoñupʉ Jesu. Jerusalén tʉacãna ãcʉ to bairo na caĩñupʉ. Na maca, “Nemoo ati yepare carotii jãagʉmi Jesu,” caĩ tʉgooñabajuparã.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 To bairi ati wame na caĩ buio majioñupʉ Jesu:
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Cʉ cáaáparo jʉgoye cʉ paabojari majare pʉga wamo cõo cãnacãʉre na capiyupʉ. Na piri, to cãnacãʉpʉrena niyeru tiiri pairo cawapacʉtiere jĩca tiiri jeto na cajooyupʉ. Na joo, ocõo bairo na caĩñupʉ: “Yʉ camano atie niyeru wajoa wapayeya, pairo niyeru to bʉato ĩrã,” na caĩñupʉ.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Cʉ ya maca macana majuu maca caʉpaʉ cʉ cãnipere cabooquẽjuparã. To bairi cʉ cáaáto bero aperãre ocõo bairo na caĩ jooyuparã: “Cʉ̃re jã ʉpaʉ cʉ cãnipere jã booquẽe.”
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 To bairo cʉ na caĩ joorije to nibao joroquena cʉ maca na caʉpaʉ jõocõaricʉpʉ catunu ejayupʉ cʉ ya macapʉre. Tunu eja, cʉ yarã cʉ caniyeru jooricarãre na capijoyupʉ, niyeru mʉñʉja cajoorique mena ¿noo cõo mʉja cawapata bʉori? na ĩ majigʉ.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Caeja jʉgoʉ ocõo bairo cʉ caĩñupʉ: “Ʉpaʉ, yʉ mʉ cajoepa tii mena yʉ wapatanemowʉ pʉga wamo cõo cãnacã tiirire,” cʉ caĩñupʉ.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 To bairo cʉ caĩro: “Caroaro mʉ ájupa. Caroaro paa cotebojari majocʉ mʉ ãñupa. Õcoacã mʉ yʉ cajoorique menana caroaro mʉ ájupa. To bairi pʉga wamo cõo cãnacã macarire yʉre carotibojapaʉre mʉ yʉ jõogʉ,” cʉ caĩñupʉ cʉ ʉpaʉ.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Cʉ bero apei caejayupʉ moquena. “Yʉ ʉpaʉ, yʉ mʉ cajoepa tii mena jĩca wamo cõo cãnacã tiirire yʉ wapatanemowʉ,” cʉ caĩñupʉ cʉ ʉpaʉre.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 To bairo cʉ caĩro: “Jĩca wamo cõo cãnacã macarire yʉre carotibojapaʉre mʉ yʉ jõogʉ mʉre,” cʉ caĩñupʉ cʉ ʉpaʉ.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 — ausente —
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 — ausente —
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 To bairo cʉ caĩrijere apii cʉ ʉpaʉ ocõo bairo cʉ caĩñupʉ: “Yʉ mʉ caĩrije jʉgori rooro mʉ cátajere yʉ majitʉga. Mʉ ñuuquẽjupa mʉa. To bairi mʉ yʉ popiyeyegʉ. Jocʉna, ‘Aperã yere na cawapatarijere cajei ãmi yʉ ʉpaʉ,’ yʉ mʉ ĩ. ‘Yʉ cawapatabao joroquena yʉ wapa jooquetiboʉmi,’ mʉ ĩ tʉgooñabacʉ.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 To bairi yʉ niyeru tiire niyeru cũrica wiipʉ to macanare na mʉ caquenoo cũ rotipe anibajupa, to ani bʉnemoato ĩi. To bairi topʉ mʉ cacũata cabero tunu ejaʉ pairo cãniere cabʉnemorique menare niyeru tiire yʉ neboricʉ,” cʉ caĩñupʉ cʉ ʉpaʉ.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 To bairo cʉ ĩ, topʉ catʉjʉnucurãre ocõo bairo na caĩñupʉ: “Anire cʉ yʉ cajoobata tiire cʉ emaña. Cʉ emari, pʉga wamo cõo cãnacã tiiri cawapatanemoricʉ macare cʉ jooya,” na caĩñupʉ.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 ’To bairo na cʉ caĩro: “Ʉpaʉ, mere pairo pʉga wamo cõo cãnacã tii cʉgomi,” cʉ caĩñuparã.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 To bairo cʉ na caĩro: “Cariape mʉñʉja ĩ. Noa maca na cacʉgorije mena caroaro cánare netobʉjaro na yʉ joonemogʉ. Aperã maca na cacʉgorije mena caroaro cátiquẽna aniri na cacʉgobatiere cáti renucurã maca cʉgoquetigarãma. To bairi ani cʉ cacʉgorijeacã quenare cʉ emari cʉ jooya pairo cawapataricʉ macare.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 To bairi ati maja yʉre catʉjʉ teericarã ʉpaʉ yʉ cajãaro cabooquetanare na jee ajá. Na jee atíri na jĩacõaña yʉ catʉjʉrona,” na caĩñupʉ caʉpaʉ, na caĩ buioyupʉ Jesu.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 To bairi atie queti buio majiorica wame ĩ buio yaparo Jesu cáaácoajupʉ, Jerusalẽpʉ aácʉ.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Aá, pʉga macari Betfagé, Betania cawamecʉti macariacã tʉpʉ caejayupʉ. Ti macariacã Olivo ʉ̃taʉ na caĩricʉ pʉtore cãñupe. Topʉ ejaʉ cʉ cabuerã pʉgarãre ocõo bairo na caĩ jooyupʉ:
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 —Aánaja jĩ macapʉ. Ti macapʉ ejarã cʉ mʉja bʉgagarã burro cawamaʉ, na cajia nʉcoricʉ, na capejañaquẽcʉre. Cʉ tʉjʉ bʉga, cʉ popiori, yʉ tʉpʉ cʉ̃re mʉja neapá.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Aperã, “¿Nope ĩrã cʉ mʉja popioti?” mʉja na caĩata, “Jã Ʉpaʉ cʉ boomi,” na ĩña, na caĩ jooyupʉ Jesu.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 To bairi cʉ cabuerã pʉgarã ti macapʉre cáaájuparã. Ti macapʉre eja, burrore cabʉga ejayuparã Jesu na cʉ caĩ jooricarore bairona.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Cʉ bʉga eja, cʉ capopioyuparã. Cʉ na capopioro tʉjʉrã cʉ ʉparã na caĩñuparã:
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 To bairo na na caĩro:
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Cʉ cane aájuparã Jesu tʉpʉ yua. Cʉ ne eja, na jutii cabui macajere cʉ bui peo átiri Jesure cʉ capeja rotiyuparã.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 To bairi Jesu burro bui cʉ capeja aápa wãre na ye jutii cabui macaje mena cʉ cacũ jʉgoye cʉjuparã, seeto cʉ wariñuurã.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Olivo cawamecʉtii ʉ̃taʉ tʉ cʉ catʉja ro aáti paʉna capãarã cʉ̃re caʉjarã cʉ nʉcʉbʉgorã wariñuurique mena caĩ awajayuparã. Nipetiro Jesu cʉ cáti iñooriquere na catʉjʉrique tʉgooñari Diore caĩ wariñuu awajayuparã.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Ocõo bairo caĩ awaja wariñuuñuparã:
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Na caawajarijere apirã jĩcaarã fariseo maja topʉ cãna ocõo bairo Jesure cʉ caĩñuparã:
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 To bairo na caĩro:
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 To bairi Jesu Jerusalén maca tʉ tʉja acʉ́ tʉjʉjori, ti macare caoti tʉjʉyupʉ. Ti macare oti tʉjʉ, ocõo bairo caĩñupʉ:
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 —Yucʉna Jerusalén macana caroa ani wariñuuriquere nare Dio cʉ cajoogarije na camajiata ñuuboricaro. Na majuuna apipajeequẽjupa. To bairi ani wariñuu majiqueti majuucõagarãma naa.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 To bairi ñuuquẽtie tamʉorique na anigaro. Nare catʉjʉ tutirã na ejagarãma. Na eja átiri na jotoo amejoregarãma, na quẽgarã.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Na jotoo amejore, na caruti butibopere mata, caroaro na jĩa baurio peo recõagarãma ati maca macanare. Dio cʉ cajooricʉ na tʉpʉ yʉ cãno na cabooquẽtie wapa to bairona na baigaro tie, ati majare Jerusalén macanare, caĩñupʉ Jesu.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 To bairo ĩ yaparo ti macapʉ ejaʉ Dio wiipʉ cajãajupʉ Jesu. Jãa, camaja topʉ caame wapaye ãnare na catʉjʉyupʉ. Nare to bairo na cáti aniere booquẽcʉ na cabuuyupʉ.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Na buʉ ocõo bairo na caĩñupʉ:
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Ti paʉ Jerusalén ãcʉpʉ to cãnacã rʉmʉ Dio wiipʉ Dio ye quetire cabuionucuñupʉ Jesu. To bairo cʉ cabuiorijere apirã sacerdote maja ʉparã, judío majare cabuerã, aperã camajare cajʉgo ãna maca cʉ carocagabajuparã Jesure.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Camaja maca caroaro cʉ cabuiorijere caapiganucuñuparã. To bairi dope bairo cʉ cáti majiquẽjuparã, camaja mani punijiniborãma ĩrã.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.