Lucas 19
Dio Wadarique (TAV) vs NVI
1 Jesu Jericó na caĩri macapʉ eja, neto aácʉ cájupʉ.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Ti macapʉre cãñupʉ Saqueo cawamecʉcʉ. Cʉ̃a gobiernore camaja yere niyeru jeebojari maja ʉpaʉ cãñupʉ. To bairi caapeye unie paii cãñupʉ.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Jesu cʉ cáatíere apii seeto cʉ catʉjʉgabajupʉ. Camaja capãarã na cãni mataro dope bairo cʉ cáti tʉjʉ majiquẽjupʉ, ʉmʉaquetibacʉ.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 To bairi Jesu cʉ caneto aápa wãpʉ cʉ jʉgoye atʉ aá, yucʉpʉ cawamʉ pea aájupʉ, Jesure cʉ tʉjʉgʉ.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Topʉ cʉ capejaro caejayupʉ Jesu cʉ capejari paʉ ẽoro majuu. Eja, Saqueore cʉ catʉjʉ mʉgoñupʉ. Cʉ tʉjʉ mʉgo:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 To bairo cʉ caĩro apii Saqueo uwaro wariñuurique mena Jesure cʉ cabocaʉ rui ajupʉ. Rui atí, Saqueo cʉ ya wiipʉ cʉ cajʉgo aájupʉ Jesure.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 To bairi Saqueo tʉpʉ Jesu cʉ cáaáto tʉjʉri ocõo bairo caame ĩñuparã camaja aperã:
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Saqueo maca wamʉnʉcari ocõo bairo mari Ʉpaʉ Jesure cʉ caĩñupʉ:
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 To bairo cʉ caĩro:
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 To bairi cayajiricarãre bairo cãna Diore catʉgooñaquẽnare na macaʉ acʉ́ yʉ cáapʉ́ ati yepapʉre. Na maca bʉga, na yʉ netoo catiogʉ, caĩñupʉ Jesu.
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 “Camajare na netoo catioʉ acʉ́ yʉ cáapʉ́,” Saqueore Jesu cʉ caĩrijere caapiyuparã to macana. To bairo na caapiro buio majiorica wame mena na caĩ buionemoñupʉ Jesu. Jerusalén tʉacãna ãcʉ to bairo na caĩñupʉ. Na maca, “Nemoo ati yepare carotii jãagʉmi Jesu,” caĩ tʉgooñabajuparã.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 To bairi ati wame na caĩ buio majioñupʉ Jesu:
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Cʉ cáaáparo jʉgoye cʉ paabojari majare pʉga wamo cõo cãnacãʉre na capiyupʉ. Na piri, to cãnacãʉpʉrena niyeru tiiri pairo cawapacʉtiere jĩca tiiri jeto na cajooyupʉ. Na joo, ocõo bairo na caĩñupʉ: “Yʉ camano atie niyeru wajoa wapayeya, pairo niyeru to bʉato ĩrã,” na caĩñupʉ.
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Cʉ ya maca macana majuu maca caʉpaʉ cʉ cãnipere cabooquẽjuparã. To bairi cʉ cáaáto bero aperãre ocõo bairo na caĩ jooyuparã: “Cʉ̃re jã ʉpaʉ cʉ cãnipere jã booquẽe.”
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 To bairo cʉ na caĩ joorije to nibao joroquena cʉ maca na caʉpaʉ jõocõaricʉpʉ catunu ejayupʉ cʉ ya macapʉre. Tunu eja, cʉ yarã cʉ caniyeru jooricarãre na capijoyupʉ, niyeru mʉñʉja cajoorique mena ¿noo cõo mʉja cawapata bʉori? na ĩ majigʉ.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Caeja jʉgoʉ ocõo bairo cʉ caĩñupʉ: “Ʉpaʉ, yʉ mʉ cajoepa tii mena yʉ wapatanemowʉ pʉga wamo cõo cãnacã tiirire,” cʉ caĩñupʉ.
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 To bairo cʉ caĩro: “Caroaro mʉ ájupa. Caroaro paa cotebojari majocʉ mʉ ãñupa. Õcoacã mʉ yʉ cajoorique menana caroaro mʉ ájupa. To bairi pʉga wamo cõo cãnacã macarire yʉre carotibojapaʉre mʉ yʉ jõogʉ,” cʉ caĩñupʉ cʉ ʉpaʉ.
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Cʉ bero apei caejayupʉ moquena. “Yʉ ʉpaʉ, yʉ mʉ cajoepa tii mena jĩca wamo cõo cãnacã tiirire yʉ wapatanemowʉ,” cʉ caĩñupʉ cʉ ʉpaʉre.
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 To bairo cʉ caĩro: “Jĩca wamo cõo cãnacã macarire yʉre carotibojapaʉre mʉ yʉ jõogʉ mʉre,” cʉ caĩñupʉ cʉ ʉpaʉ.
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 — ausente —
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 — ausente —
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 To bairo cʉ caĩrijere apii cʉ ʉpaʉ ocõo bairo cʉ caĩñupʉ: “Yʉ mʉ caĩrije jʉgori rooro mʉ cátajere yʉ majitʉga. Mʉ ñuuquẽjupa mʉa. To bairi mʉ yʉ popiyeyegʉ. Jocʉna, ‘Aperã yere na cawapatarijere cajei ãmi yʉ ʉpaʉ,’ yʉ mʉ ĩ. ‘Yʉ cawapatabao joroquena yʉ wapa jooquetiboʉmi,’ mʉ ĩ tʉgooñabacʉ.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 To bairi yʉ niyeru tiire niyeru cũrica wiipʉ to macanare na mʉ caquenoo cũ rotipe anibajupa, to ani bʉnemoato ĩi. To bairi topʉ mʉ cacũata cabero tunu ejaʉ pairo cãniere cabʉnemorique menare niyeru tiire yʉ neboricʉ,” cʉ caĩñupʉ cʉ ʉpaʉ.
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 To bairo cʉ ĩ, topʉ catʉjʉnucurãre ocõo bairo na caĩñupʉ: “Anire cʉ yʉ cajoobata tiire cʉ emaña. Cʉ emari, pʉga wamo cõo cãnacã tiiri cawapatanemoricʉ macare cʉ jooya,” na caĩñupʉ.
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 ’To bairo na cʉ caĩro: “Ʉpaʉ, mere pairo pʉga wamo cõo cãnacã tii cʉgomi,” cʉ caĩñuparã.
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 To bairo cʉ na caĩro: “Cariape mʉñʉja ĩ. Noa maca na cacʉgorije mena caroaro cánare netobʉjaro na yʉ joonemogʉ. Aperã maca na cacʉgorije mena caroaro cátiquẽna aniri na cacʉgobatiere cáti renucurã maca cʉgoquetigarãma. To bairi ani cʉ cacʉgorijeacã quenare cʉ emari cʉ jooya pairo cawapataricʉ macare.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 To bairi ati maja yʉre catʉjʉ teericarã ʉpaʉ yʉ cajãaro cabooquetanare na jee ajá. Na jee atíri na jĩacõaña yʉ catʉjʉrona,” na caĩñupʉ caʉpaʉ, na caĩ buioyupʉ Jesu.
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 To bairi atie queti buio majiorica wame ĩ buio yaparo Jesu cáaácoajupʉ, Jerusalẽpʉ aácʉ.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Aá, pʉga macari Betfagé, Betania cawamecʉti macariacã tʉpʉ caejayupʉ. Ti macariacã Olivo ʉ̃taʉ na caĩricʉ pʉtore cãñupe. Topʉ ejaʉ cʉ cabuerã pʉgarãre ocõo bairo na caĩ jooyupʉ:
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 —Aánaja jĩ macapʉ. Ti macapʉ ejarã cʉ mʉja bʉgagarã burro cawamaʉ, na cajia nʉcoricʉ, na capejañaquẽcʉre. Cʉ tʉjʉ bʉga, cʉ popiori, yʉ tʉpʉ cʉ̃re mʉja neapá.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Aperã, “¿Nope ĩrã cʉ mʉja popioti?” mʉja na caĩata, “Jã Ʉpaʉ cʉ boomi,” na ĩña, na caĩ jooyupʉ Jesu.
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 To bairi cʉ cabuerã pʉgarã ti macapʉre cáaájuparã. Ti macapʉre eja, burrore cabʉga ejayuparã Jesu na cʉ caĩ jooricarore bairona.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Cʉ bʉga eja, cʉ capopioyuparã. Cʉ na capopioro tʉjʉrã cʉ ʉparã na caĩñuparã:
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 To bairo na na caĩro:
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Cʉ cane aájuparã Jesu tʉpʉ yua. Cʉ ne eja, na jutii cabui macajere cʉ bui peo átiri Jesure cʉ capeja rotiyuparã.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 To bairi Jesu burro bui cʉ capeja aápa wãre na ye jutii cabui macaje mena cʉ cacũ jʉgoye cʉjuparã, seeto cʉ wariñuurã.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Olivo cawamecʉtii ʉ̃taʉ tʉ cʉ catʉja ro aáti paʉna capãarã cʉ̃re caʉjarã cʉ nʉcʉbʉgorã wariñuurique mena caĩ awajayuparã. Nipetiro Jesu cʉ cáti iñooriquere na catʉjʉrique tʉgooñari Diore caĩ wariñuu awajayuparã.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 Ocõo bairo caĩ awaja wariñuuñuparã:
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Na caawajarijere apirã jĩcaarã fariseo maja topʉ cãna ocõo bairo Jesure cʉ caĩñuparã:
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 To bairo na caĩro:
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 To bairi Jesu Jerusalén maca tʉ tʉja acʉ́ tʉjʉjori, ti macare caoti tʉjʉyupʉ. Ti macare oti tʉjʉ, ocõo bairo caĩñupʉ:
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 —Yucʉna Jerusalén macana caroa ani wariñuuriquere nare Dio cʉ cajoogarije na camajiata ñuuboricaro. Na majuuna apipajeequẽjupa. To bairi ani wariñuu majiqueti majuucõagarãma naa.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 To bairi ñuuquẽtie tamʉorique na anigaro. Nare catʉjʉ tutirã na ejagarãma. Na eja átiri na jotoo amejoregarãma, na quẽgarã.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Na jotoo amejore, na caruti butibopere mata, caroaro na jĩa baurio peo recõagarãma ati maca macanare. Dio cʉ cajooricʉ na tʉpʉ yʉ cãno na cabooquẽtie wapa to bairona na baigaro tie, ati majare Jerusalén macanare, caĩñupʉ Jesu.
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 To bairo ĩ yaparo ti macapʉ ejaʉ Dio wiipʉ cajãajupʉ Jesu. Jãa, camaja topʉ caame wapaye ãnare na catʉjʉyupʉ. Nare to bairo na cáti aniere booquẽcʉ na cabuuyupʉ.
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 Na buʉ ocõo bairo na caĩñupʉ:
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Ti paʉ Jerusalén ãcʉpʉ to cãnacã rʉmʉ Dio wiipʉ Dio ye quetire cabuionucuñupʉ Jesu. To bairo cʉ cabuiorijere apirã sacerdote maja ʉparã, judío majare cabuerã, aperã camajare cajʉgo ãna maca cʉ carocagabajuparã Jesure.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Camaja maca caroaro cʉ cabuiorijere caapiganucuñuparã. To bairi dope bairo cʉ cáti majiquẽjuparã, camaja mani punijiniborãma ĩrã.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.