Hebreus 11
Dio Wadarique (TAV) vs VC
1 Caroare Dio mari cʉ cajoopere, marire cʉ cátibojapere mai tiere tʉjʉquetibaopʉnana, “Jocʉ mee cʉ caĩri wame yʉ átibojagʉmi,” mari ĩ maji, Diore api nʉcʉbʉgori.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Mari ñicʉ jãa Dio na cʉ cátibojapere na caapi nʉcʉbʉgoro na catʉjʉ wariñuuñupʉ Dio.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Ati ʉmʉrecoo nipetiro cájupi Dio, “To ãmaro,” ĩ wadaʉ. Apeye unie mena mei cájupi Dio ati yepa macaje nipetiro cabaurijere. Apeye unie cabaurije to manibao joroquena nipetiro cájupi. Caroaro tiere mari maji cʉ̃re api nʉcʉbʉgori, cʉ̃re catʉjʉquẽna nibaopʉnana.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Abel cawamecʉcʉ tirʉmʉpʉ macacʉ Diore api nʉcʉbʉgori waibʉcʉ oveja na caĩire cajĩa joe buje mʉgo jooyupʉ Diore. Cʉ cajoorije macare catʉjʉ wariñuuñupʉ Dio cʉ jʉgocʉ Caín ye netoro. To bairi Dio cʉ catʉjʉ wariñuuñupʉ Abere. Cʉ tʉjʉ wariñuʉ, “Abel caroaʉ ãmi,” cʉ caĩ tʉjʉyupʉ. To bairi Abel tirʉmʉpʉ cabai yajiricʉ cʉ nibao joroquena, “Caroaro Diore caapi nʉcʉbʉgoʉ ãnacʉmi,” mari ĩ maji. To bairi mari quena, “Abere bairo Diore mari caapi nʉcʉbʉgoro caroaro mari átibojagʉmi Dio,” mari ĩ maji.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Enocʉ cawamecʉcʉ cʉ quena Diore cʉ caapi nʉcʉbʉgoro tʉjʉʉ cʉ catʉjʉ wariñuuñupʉ Dio. Cʉ tʉjʉ wariñuʉ cʉ tʉpʉ cʉ capi mʉgo jooyupʉ cabai yajiquẽcʉrena. Cʉ̃re cʉ capi mʉgo jooro bero camaja cʉ cabʉgaquẽjuparã, cʉ macabaopʉnana. To bairona ĩ Dio Wadarique Enocʉre Dio cʉ̃re cʉ catʉjʉ wariñuuriquere.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Diore mari caapi nʉcʉbʉgoquẽpata mari tʉjʉ wariñuuquẽemi. Cʉ̃re api nʉcʉbʉgoquẽna cʉ yarã mari ani majiquẽe. “Jocʉ me ãcʉmi Dio. Cʉ̃re seeto yʉ catʉgooña macaro yʉ majiogʉmi cʉ cãniere,” caĩ tʉgooña api nʉcʉbʉgope ã, caroaro cʉ mena macana anigarã.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Noé ãnacʉ quenare, “Cañuʉ ãmi,” cʉ caĩ tʉjʉ wariñuuñupʉ Dio cʉ̃re cʉ caapi nʉcʉbʉgoro tʉjʉri. To bairi ati yepare rooro cʉ cátipere cʉ cabuioyupʉ Dio Noére. To bairo Dio cʉ̃re cʉ cabuioro caroaro cʉ caapi nʉcʉbʉgoyupʉ Noé, mai cabaipere tʉjʉquetibaopʉcʉna. Caroaro cʉ api nʉcʉbʉgori cumua capairica caquenooñupʉ. Quenoʉ, caroorãre Dio na cʉ carepere na cabuiobajupʉ Noé. Tia mena cʉ ya wii macanare na cajʉgo catiyupʉ Noé ati yepa caruaropʉ.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Ape wame queti buiorica wame moquena: Dio Abrahãre ape yepapʉ cʉ cajoopa yepapʉre, “Aácʉja,” cʉ caĩro Abraham cʉ cayʉyupʉ, cʉ api nʉcʉbʉgoʉ. Cʉ ya maca cãnacʉ cabuti aájupʉ, cʉ camajiquẽtopʉ aágʉ.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Aá, topʉ caejayupʉ. Eja, “Ati yepare mʉ yʉ joogʉ,” Dio cʉ caĩricaropʉ cãñupʉ. Apero macacʉ anibaopʉcʉna ti yepapʉ catuayupʉ, Dio cʉ̃re cʉ caĩ cũriquere api nʉcʉbʉgoʉ. Ti wamere bairona cabuioyupʉ Dio Abraham macʉ Isaáre, cʉ pãramipʉ Jacobopʉ quenare. “Ati yepare mʉñʉja joogʉ,” na caĩ buioyupʉ Dio. To bairi Abraham, na quena ti yepapʉ ãnaa waibʉcʉ ajeri wiiri yoaro me ãna wiiripʉ cãninucuñuparã.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 To bairi Diore api nʉcʉbʉgori Dio ya paʉ majuu ãnaje macare catʉgooñañupʉ Abraham. Capetiqueti paʉ Dio cʉ majuuna cʉ caquenoori macapʉre cʉ cãnipe macare catʉgooñañupʉ.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Cʉ nʉmo Sara co quena Diore caapi nʉcʉbʉgoyupo. Capunaa máco, seeto cabʉcʉo anibaopʉcona, “Dio yʉre cʉ caĩri wame yʉ átibojagʉmi,” Diore caĩ tʉgooña nʉcʉbʉgoyupo. To bairi co cátinemoñupʉ Dio. Cõre cʉ cátinemoro camacʉ cʉjupo yua.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 To bairi Abraham cawamecʉcʉ seeto cabʉcʉ capunaa mácʉ cʉ anibao joroquena cʉ macʉ cabuiayupʉ. To bairi capãarã cʉ pãramerã cãñuparã. To bairi ñocoare, pa rupaariacã quenare cacõoña peo majiña manore bairona cʉ pãramerã cʉ bero macanare cõoña peo majiña maa.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Naa yʉ caĩrã nipetirã Diore caapi nʉcʉbʉgorã, “Mʉñʉja joogʉ,” cʉ caĩrique mai na cʉ cajooquẽtopʉna cabai yaji peticoajuparã. Dio na cʉ cajoopere tʉgooña ocabʉtiri cawariñuuñuparã. “Ati yepa jã ya paʉ me ã. Ape yepapʉ Dio ya paʉ maca ã jã cãni majuupa maca,” caĩ tʉgooñañuparã.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 To bairo caĩ tʉgooñarã ape yepa to cãnacã rʉmʉ na cãnicõa aninucupa yepa macare catʉgooñarã ãma. Caroaro tiere mari maji.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Na cabuti aáweorica macare catʉgooñarã na cãmata to bairona catʉgooña tunurã aniboricarãma.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Na cabuti aáweorica macare tʉgooñaquetiri ape yepa cañuu netori yepa macare caboorã cãñuparã, jõ bui ʉmʉrecoopʉ na cãnipere. To bairo catʉgooñarãre, “Mari Ʉpaʉ ãmi Dio,” caĩrãre na tʉjʉ wariñuʉmi Dio. Na tʉjʉ wariñuʉ, na cãnipa macare mere na quenoobojaricʉmi Dio.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 — ausente —
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 — ausente —
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Cabero Isaá Diore api nʉcʉbʉgoʉ cʉ punaa pʉgarãre Jacobo, Esaú cawamecʉnare, “Cabero Dio caroaro mʉja átibojagʉmi,” na caĩñupʉ.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Isaá bero moquena Jacobo cabʉcʉ ãcʉpʉ bai yajigʉpʉ cʉ pãramerã José punaare, “Caroaro mʉja átibojagʉmi Dio,” na caĩñupʉ. Ĩi, cʉ tuaricʉ mena tuatu mubia cumuri Diore caĩ nʉcʉbʉgoyupʉ Jacobo.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Jacobo bero moquena José, Diore api nʉcʉbʉgori bai yajigʉpʉ cabuio weoyupʉ Israel maja Ejiptopʉ cãna na cabuti aápere. To bairi Ejiptopʉre na cabuti aáweopere tʉgooñari cʉ punaare, “To aánapʉ yʉ õwa ãnajere mʉja jee aágarã,” na caĩñupʉ.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Caberopʉre Moisé cʉ cabuiaro cʉ pacʉa itiarã muipʉa cʉ cayajioyuparã, Diore api nʉcʉbʉgorã. Caroaʉ cʉ cãno tʉjʉrã, “Cʉ̃i jʉgori caroaro átigʉmi Dio,” caĩ tʉgooña nʉcʉbʉgoyuparã Diore. To bairi Ejipto macana ʉpaʉ caʉmʉa niñaacãre na cʉ cajĩa rotirije to nibao joroquena uwiquẽnana cʉ cayajioyuparã.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Moisé cabʉcʉ ãcʉpʉ Diore caapi nʉcʉbʉgoʉ cãñupʉ. To bairi Ejipto macana ʉpaʉ maco co majooricʉ anibaopʉcʉna, “Ʉpaʉ maco macʉ ãmi, ʉpaʉ pãrami ãmi,” cʉ na caĩpe cabooquẽjupʉ.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 “Dio yarã mena macacʉ maca yʉ anigʉ. Na menare yʉre na capopiyeyepe to anibao joroquena Dio yarã mena macacʉ yʉ anigʉ,” caĩ tʉgooñañupʉ. Ĩ tʉgooñari Ejipto macana mena caroorije áti wariñuurique macare cabooquẽjupʉ. “Na mena yʉ cáti ãmata yʉ wariñuucõa aninucuquetiboʉ,” caĩ tʉgooñañupʉ.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 To bairo caĩ tʉgooñaʉ cʉ cãno rooro cʉ caĩ epeyuparã Ejipto macana. Cristo, Dio cʉ cajoopaʉre cʉ na cátiparore bairona cʉ caĩ epeyuparã Moisére. To bairo cʉ na caĩ eperije to anibao joroquena, “Caberopʉ caroa majuu cãnie Dio yʉre cʉ cajoope Ejipto macana na ye na apeye unie netoro caroa anigaro,” caĩ tʉgooñañupʉ.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Diore api nʉcʉbʉgori Ejipto yepapʉ cãnacʉ cabutiyupʉ Moisé. Ejipto macana ʉpaʉ cʉ capunijinirije to nibao joroquena cʉ cauwiquẽjupʉ Moisé. Dio camaja na catʉjʉquẽcʉ cʉ nibao joroquena, “Yʉ mena ãcʉmi. Caroaro átigʉmi,” caĩ tʉgooña ocabʉtiyupʉ.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Moisé Diore caapi nʉcʉbʉgoʉ cʉ cãno Dio cʉ camajioñupʉ Ejiptopʉ to cãnacã wii macanare cabuia jʉgoricarãre na cʉ carepere. To bairo cʉ majioʉ, “Ocõo bairo na áparo,” cʉ caĩñupʉ Dio. “To cãnacã wiipʉrena na jope turicaroripʉ waibʉcʉ riíre Israel maja na tuato. Tiere na caturo to cãnacã wiirena riíre na caturiquere tʉjʉri yʉ netogʉ, cabuia jʉgoricarãre requẽcʉna.” To bairo cʉ̃re cʉ caĩ buioriquere api nʉcʉbʉgori Moisé Dio cʉ̃re cʉ caĩricarore bairona na cáti rotiyupʉ Moisé Israel majare. To bairi to cãnacã wiipʉrena na jope turicaroripʉ waibʉcʉ riíre catuyuparã. To bairi Moisé caroaro cʉ caapi nʉcʉbʉgoro tʉjʉri cabuia jʉgoricarãre cʉ careboricarãre carequẽjupʉ Dio Israel majare. Ejipto macana jetore na careyupʉ, riíre na catuqueta wiiri macanare.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Cabero Israel maja Diore api nʉcʉbʉgorã Mar Rojo na caĩri ya capairi ya majuu capeñañuparã. Caoco mani yepa aátatore bairona capeñañuparã. To bairo na cáaáto tʉjʉrã Ejipto macana na quena na cáaáta wãrena caʉjabajuparã, na ñegarã. To bairo baibana carua yaji peticoajuparã.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Cabero Israel maja Dio na cʉ cátibojapere na caapi nʉcʉbʉgoro Jericó na caĩri maca ʉ̃ta rupaa mena na cawerica janiro caʉmʉari janiro cañañupe. Siete rʉmʉri ti janirore na cáaá amejorero cañañupe.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 To bairo cabaiparo jʉgoye ti maca macaco Rahabo Diore api nʉcʉbʉgo, Israel maja yajioro co ya macare na catʉjʉra ejaro co ya wiipʉ na cajãa rotiyupo. Cajʉgoyepʉ caʉmʉa mena cáti eperico nibaopʉcona Dio co ya maca macanare cʉ carepere caapi nʉcʉbʉgoyupo. To bairi co ya maca macana Diore cabai botiorã mena cabai yajiquẽjupo ti janiro cañaro.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Aperã quenare Diore caapi nʉcʉbʉgoricarã mʉñʉja caĩ buioboparã rʉjama. Na cátaje mʉñʉja ĩ uca buio peti majiquẽe. Gedeón, Baracʉ, Sansón, Jepté, David, Samuel, aperã Dio ye quetire cabuioricarã ãnana Diore caapi nʉcʉbʉgorã cãñuparã. Na cátajere cabuiope anibapa.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Jĩcaarã Diore api nʉcʉbʉgori ape yepa macanare na quẽrã na canetoñuparã. Aperã caroaro caroti majirã cãñuparã, Diore api nʉcʉbʉgori. Aperã Dio, “Mʉñʉja joogʉ,” na cʉ caĩrica wamere yuu quepequetiri caberopʉ cacʉgorã cãñuparã. Aperã yaia nare na caʉgagari paʉ na ʉga majiquetio joroque cájuparã.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Aperã na jĩa regarã pero seeto caʉ̃rijepʉre nare na carero caʉ̃quẽjuparã. Diore caapi nʉcʉbʉgorã na cãno maca na canetooñupʉ Dio. Aperã caruti majiñuparã na wapana nare na cajĩagari paʉ. Aperã catutuaquẽnare bairã nibaopʉnana cayeri tʉgooña ocabʉtirã cãñuparã, Diore api nʉcʉbʉgori. Aperã na wapana nare na caquẽro na caneto ocabʉtiyuparã. Aperã apero macanare nare cajĩagabanare na caquẽ acʉo tunuoñuparã.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Aperãre cãromiare na yarã caria yajicoatanare na catunu catiobojayupʉ Dio cʉ̃re na caapi nʉcʉbʉgoro maca.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Aperã Diore caapi nʉcʉbʉgorãre rooro na ĩ eperi na cabapeyuparã wecʉ ajero wẽri mena. Aperãre come wẽri mena na jiacõari na capreso jooyuparã.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Aperã Diore caapi nʉcʉbʉgorãre ʉ̃ta rupaa mena na care jĩañuparã caroorã maca. Aperãre yucʉ yijerica pãi mena na cayije ta jĩañuparã na recomacari. Aperãre na cajare jĩañuparã. Aperãre rooro na cájuparã. Camaja na camanopʉ na cacũ reyuparã. To bairo na cána waibʉcʉrã ajerina cajañañuparã, jutii cʉgoquetibana. Ñee unieacã cʉgoquetibana seeto catamʉoñuparã.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Ʉ̃ta yucʉpʉ, ape paʉ cayucʉ manopʉ caroori paʉri majuu cabai teña tamʉoñuparã. Yeparina operipʉ, ʉ̃ta totiripʉ quena cacani teñañuparã. Ati yepa macana Diore caapi nʉcʉbʉgoquẽna na netoro cañuurã nibaopʉnana to bairo catamʉoñuparã.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Nipetiro ati majare na catʉjʉ wariñuuñupʉ Dio, cʉ na caapi nʉcʉbʉgoro tʉjʉri. To bairo caroaro Diore caapi nʉcʉbʉgorã nibaopʉnana nare Dio cʉ caĩ cũrica wame cacʉgoquẽjuparã mai. “Caroare mʉñʉja joogʉ, caroa yepapʉ mʉja anicõagarã,” na cʉ caĩrica wamere cacʉgoquẽna cãñuparã mai.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Dio caroa majuu cãnipa yepa joogʉmi. Ti yepapʉ na cãnipere cabooyupʉ Dio. Mari quenare ti yepapʉ mari cãnipere boʉmi Dio. To bairi na ãnana cʉ̃re caapi nʉcʉbʉgorã na cãnie to nibao joroquena ti yepapʉ na cãni rotiquẽjupʉ Dio mai. Caberopʉ mari menapʉ ti yepapʉ na cũgʉmi yua.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.