Atos 7
Dio Wadarique (TAV) vs NAA
1 Cʉ̃re na catʉjʉri paʉ sacerdote maja ʉpaʉ cʉ caĩ jeniñañupʉ Estebare:
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 To bairo cʉ caĩro ocõo bairo na caĩ yʉyupʉ Esteban:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 “Ati yepare mʉ yarãre na buti weoya. Ape yepa mʉ yʉ caiñoopa yepapʉ mʉ anigʉ,” cʉ caĩñupʉ Dio Abrahãre.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 To bairo Dio cʉ̃re cʉ caĩro cʉ ya yepare, Mesopotamia yepare, Caldea maja cʉ yarãre na cabuti weoyupʉ. Buti aá, Harán na caĩri macapʉ caejayupʉ. Topʉ eja, cãñupʉ. To cʉ cãnitoye cʉ pacʉ cabai yajiyupʉ. Cʉ pacʉ cʉ cabai yajiro bero ati yepa mani cãnipa yepapʉ cʉ cajʉgo ejayupʉ Dio yua, caĩñupʉ Esteban.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 —Abraham cʉ cãni yʉteapʉre mai ati yepare cʉ canuniquẽjupʉ Dio. To bairi jĩca paʉacã maca, “Ati paʉ yʉ ya paʉ ã,” caĩ majiquẽjupʉ Abraham. To bairo cʉ caĩ majiquẽtie cãnibato quena, “Cabero ati paʉ, ati yepa mʉ ya yepa anigaro. Mʉ pãramerã ya yepa anigaro,” cʉ caĩñupʉ Dio. Mai Abraham capunaa mácʉ cʉ cãnibato quena to bairo cʉ caĩñupʉ.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Apeye cʉ caĩ buionemoñupʉ Dio Abrahãre tunu: “Mʉ pãramerã cãni ʉjarãpʉ aperopʉ aperã na ya yepapʉ cáaáteñarã anigarãma mai. To bairo na cabairopʉ tutuaro quẽrique mena na paa rotigarãma to macana. Cuatrociento cãnacã cʉma popiye tamʉogarãma, tutuaro paabojari maja anibana.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Cabero yʉ majuuna popiye nare capaa rotirã macare na yʉ popiyeyegʉ. Na yʉ capopiyeyero bero mʉ pãramerã maca topʉ cãnana buti weogarãma. Cabuti weoricarã ati yepapʉre tunu ejagarãma yua. Tunu eja, yʉre cáti nʉcʉbʉgorã, yʉ yarã anigarãma,” Abrahãre cʉ caĩñupʉ Dio.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 To bairo cʉ ĩ, circuncisión cʉ cáti rotiyupʉ Dio, cʉ bero macana quena na cáti petipa wame. To bairi circuncisión cájuparã, Diore cáti nʉcʉbʉgorã jã ã ĩrã. Cabero Abraham camacʉ cʉjupʉ Isaá cawamecʉcʉre. Isaá jĩca semana cʉ cabuiaro bero circuncisión cʉ cájupʉ Abraham. To bairona cájupʉ Isaá cʉ macʉ Jacobo quenare. Jacobo to bairona cájupʉ cʉ punaa quenare doce cãnacãʉpʉrena mani ñicʉare yua.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 — ausente —
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 — ausente —
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 ’Cabero Ejipto yepapʉ Canaá yepa quena cʉ yarã na cãni yepapʉ ʉgarique na caotebataje capetiyupe. To capetiro seeto cañigo tamʉoñuparã mani ñicʉa, ʉgarique bʉgaquetibana, na caĩñupʉ Esteban sacerdote maja ʉpaʉ jãare.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 —To bairi na pacʉ Jacobo Ejipto macana ʉgarique na cacũrique to cãnore queti apii cʉ punaare mani ñicʉare caʉgarique wapayera aá rotiyupʉ.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Na cʉ cawapaye rotiro cawapayera aájuparã Ejiptopʉre. Ejiptopʉ eja, wapaye tunu atí, cãñuparã. Cabero na cawapayebataje capetiro tʉjʉrã catunu wapayera aájuparã tunu. Ti paʉ na caejaro José maca, “Yʉa mʉja baina yʉ ã tirʉmʉpʉ Ejiptopʉre mʉja cajoo rocabatacʉ,” na caĩ buioyupʉ. To bairo na ĩ buio yaparo Ejipto macana ʉpaʉ Faraõre, “Ati maja yʉ jʉgocʉ jãana ãma,” cʉ caĩ buioyupʉ.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Cʉ ĩ buio yaparo cʉ pacʉ Jacobo jãare na capijoyupʉ. “Yʉ tʉpʉ na aparo,” na caĩ queti jooyupʉ, caĩñupʉ Esteban.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 —To bairo José na cʉ capijoro apii Ejipto yepapʉre cáaácoajupʉ Jacobo José cʉ cãni yepapʉre, cʉ punaa nipetirã mena. Setenta y cinco cãnacãʉ majuu cãñuparã Ejiptopʉ cáaátana. Topʉ ãcʉna cabai yajiyupʉ Jacobo yua. Cʉ punaa mani ñicʉa na quena to bairona Ejipto yepapʉ cabai yaji peticoajuparã.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Cayoaro beropʉ na cabai yajiro bero na õwaa cacararije ãnajere cajee aájuparã na pãramerãpʉ Siquẽ na caĩri macapʉ, topʉ yaagarã. Na õwaa ãnajere cañujo reyuparã ʉ̃ta totipʉ, mani ñicʉ Abraham Hamor cawamecʉcʉ punaare na cʉ cawapayerica paʉ majuu. Ejiptopʉ ãnaa, capãarã majuu camaja bʉyuparã.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 ’Caberopʉ yua Abrahãre, “Ati yepa Canaá cawamecʉti yepa mʉ pãramerã na ya yepa anigaro,” cʉ caĩ buioricarore bairona Dio cʉ cajoogari paʉ caejayupe.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Ti paʉ cãno apeĩ José cãniñaricʉre camajiquẽcʉ Ejipto macana ʉpaʉ cajãañupʉ yua.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Cʉ maca ĩtori rooro majuu mani ñicʉare na cájupʉ. Na punaa niñaacãre, “Na jĩacõaña na cabuiaropʉna,” na caĩñupʉ Ejipto macana ʉpaʉ cʉ polisía majare, na bʉqueticõato ĩi.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 To bairo cabairi paʉ cabuiayupʉ Moisé yua. Caroaʉ cãnipaʉ buiaʉ cabaiyupʉ. Itiarã muipua cʉ pacʉ ya wiipʉre cʉ cacoteyuparã caũpuʉacãre.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 To bairi cʉ pacʉa, Ejipto macana cʉ jĩarema ĩrã, Moiséacãre Faraõ cawamecʉcʉ Ejipto macana ʉpaʉ maco cʉ̃re co cabopaca tʉjʉparore bairo co peta tʉacã cʉ̃re capooyuparã. To bairo na cátacʉacãre Faraõ maco cʉ bʉga, co tʉpʉ cʉ ne aá, cʉ camajooñupo yua.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 To bairi Moisé Ejipto macana mena bʉtiri na cabueri wame nipetiro camaji bʉtiyupʉ. To bairi cabʉcʉ ãcʉpʉ caroaro camaji petiyupʉ, caĩñupʉ Esteban cʉ̃re cajeniña tutirãre.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 —To bairi Moisé cuarenta cãnacã cʉma cacʉgoʉ ãcʉna, “Yʉ yarã Israel maja na cãniere na yʉ tʉjʉñagʉ,” caĩ tʉgooñañupʉ. Ĩ tʉgooñaʉ na tʉpʉ catʉjʉ teñañupʉ.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Na tʉpʉ ejaʉ Ejipto macacʉ jĩcaʉ Israel yaʉre ñe wapa meena cʉ caquẽro cʉ catʉjʉyupʉ. To bairo cʉ̃re cʉ caquẽro tʉjʉ, cʉ amebojaʉ, cʉ caquẽ jĩa rocacõañupʉ Ejipto macacʉre. “Yʉ yaʉre rooro cʉ cátie wapa ã,” caĩñupʉ Moisé.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 “Yʉ yarã, ‘Cacamotabojapaʉre cʉ cũñupi Dio Moisére,’ yʉ ĩ tʉjʉ tʉgooñagarãma,” caĩ tʉgooñabajupʉ Moisé. Na maca to bairi wame caĩ tʉgooñaqueti majuucõañuparã.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Ape rʉmʉ tunu tʉjʉ teñaʉ cʉ yarã pʉgarã caame quẽrãre na catʉjʉyupʉ. Na tʉjʉ, “¡Ame quẽqueticõaña! Jĩca maja mʉja ã. Ame wadarique quenooña,” na caĩbajupʉ.
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 To bairo cʉ caĩro apii Moisére, “¿Nope ĩi jãre mʉ ĩti? Jãre carotii mee mʉ ã mʉa,” cʉ caboca ĩñupʉ cʉ yaʉre caquẽ netoʉ maca, Moisére cʉ bai botioʉ.
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 “¿Ñamicaa Ejipto macacʉ mʉ cajĩañaetore bairona yʉ quenare mʉ jĩagati?” Moisére cʉ caĩñupʉ.
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 To bairo cʉ caĩro apii Moisé caruti aájupʉ, yʉ majicõarãma ĩi. Ruti aá, Midiã macana tʉpʉ cáaáteñañupʉ. Topʉ aáteñaʉ, nʉmocʉti, topʉ cʉ cãno pʉgarã cʉ punaa cabuiayuparã.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 ’Midiã macana tʉpʉ cãñupʉ Moisé cuarenta cʉmari majuu, na caĩñupʉ Esteban. —To cãnacã cʉma bero Dio cʉ caqueti buioʉ ejayupʉ Moisé tʉpʉre. Sinaí na caĩricʉ ʉ̃taʉ tʉacã camaja na camanopʉ, cayucʉ manopʉ Moisé tʉpʉre caejayupʉ Dio. Dio tʉpʉ macacʉre bairona cabauyupʉ Dio Moisé tʉpʉ ejari. To bairi Moisé maca catʉjʉyupʉ. Tʉjʉ, yucʉ caʉmʉaquetiire catʉjʉyupʉ caʉ̃ricʉre.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Yoaroacã ʉ̃bato quena caʉ̃ petiquẽjupe. To bairo caʉ̃ petiquetiire caacʉa tʉjʉyupʉ Moisé. Acʉa tʉjʉ, caroaro tʉjʉñagʉ catʉacã cáaájupʉ. Catʉacã cʉ caejaro Dio maca ti pero watoapʉ ocõo bairo cʉ caĩñupʉ:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 “Diona yʉ ã. Mʉ ñicʉ jãa na Ʉpaʉ yʉ ã. Abraham, Isaá, Jacobo, mʉ ñicʉa yʉ cáti nʉcʉbʉgowã yʉre.” To bairo cʉ caĩro apii Moisé nanaa uwiri catʉjʉ canamu majiquẽjupʉ.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 To bairo cʉ cáto Dio, “Yʉre mʉ canʉcʉbʉgorije iñoori mʉ rʉpo jutiire weya, ati paʉpʉ yʉ cãno maca,” cʉ caĩñupʉ Dio caʉ̃rijepʉre cãcʉ.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 “Yʉ yarã Israel maja Ejipto cãna popiye na cabairijere na yʉ bopacoo. ‘Seeto majuu jã popiye tamʉo,’ na caĩrijere yʉ api. To bairi na matabojagʉ nare canetoobojapaʉre mʉ yʉ joogʉ Ejiptopʉ,” Moisére cʉ caĩñupʉ Dio, na caĩñupʉ Esteban.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 ’Moisére, “Jãre carotii mee mʉ ã mʉa,” cʉ na caĩ netoo nʉcarique to cãnibato quena Dio maca cʉ cacũñupʉ nare carotipaʉre, nare canetoopaʉre. Dio yucʉ caʉmʉaquetii caʉ̃ricʉpʉ caejaricʉ Israel majare canetoonemoñupʉ Moisére.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Dio cʉ̃re cʉ canetoonemoro mena acʉa tʉjʉrica wame capee cájupʉ Moisé. To bairo átiri Israel majare Ejiptopʉ cãnibatanare Mar Rojo na caĩri yapʉ neto aá, na cajʉgo buti aájupʉ Moisé. To bairi cuarenta cʉmari camaja na camanopʉ, cayucʉ manopʉ caacʉori wamerire cájupʉ Moisé Dio cʉ cátinemoro mena.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Cʉ̃a Moiséna, “Dio jĩcaʉ cʉ ye quetire buiori majocʉre mʉja joogʉmi,” caĩ buio jʉgoyeyeyupi Moisé. “Yʉre cʉ cajooeparore bairona cʉ joogʉmi. Cʉ quena mani yaʉ anigʉmi,” caĩ buio jʉgoyeyeyupi Moisé, na caĩñupʉ Esteban.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 —Israel maja mani ñicʉa cayucʉ mani yepapʉ na cáaáteñaro na mena cãñupʉ Moisé. Topʉ ʉ̃taʉpʉ Sinaí na caĩricʉpʉ Dio cʉ̃re cʉ cawadariquere mani ñicʉare Israel majare na caĩ buio netoñupʉ Moisé. To bairo Dio cʉ cawadarique Moisé cʉ caucariquere mani cʉgo mani quena. Tie to bairona anicõagaro. Yajiquetigaro.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 ’To bairo Moisé Dio Wadarique cʉ cabuio netorije cãnibato quena mani ñicʉa cʉ cabai botioyuparã. “Ejiptopʉ catunu aáparã mani ã,” na yeripʉ caĩ tʉgooñañuparã.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 To bairo ĩ tʉgooñari Moisé ʉ̃taʉpʉ cʉ catunu aáto bero cʉ jʉgocʉ Aarón cawamecʉcʉre: “Moisé Ejipto yepapʉ cãnibatanare manire cajʉgo buti aámi. Yoaro bauquẽemi. Jã majiquẽe dope bairo baiimi ta. To bairi mani cáti nʉcʉbʉgoparãre ája, mani cajʉgo aáparãre,” Aarõre cʉ caĩñuparã.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 To bairo ĩ, wecʉ macʉ wericʉre cájuparã. Cʉ áti yaparo cʉ áti nʉcʉbʉgorã cʉ boje ʉgayuparã na cawericʉre. “Mani wericʉ ñuu majuucõami,” caĩ wariñuuñuparã.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 To bairo na cáto tʉjʉʉ Dio na cáaáweocoajupʉ, to cõona roorije na cabooata to bairo na áticõato ĩi. To bairo rooro majuu cãñuparã. Ñocoa, jõ bui macana, noo na cabooro cáti nʉcʉbʉgorã cãnicõañuparã. To bairona buiorique ã Dio ye quetire buiori maja cãniñaricarã na caucariquepʉ:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 “Aperã macare mʉja cáti nʉcʉbʉgowʉ, Moló na caĩire, Renfán na caĩi quenare wericarã macare. Moló cʉ wiiacã menare cʉ mʉja cane aájupa. Renfán cʉ ñocore mʉja cawericʉ quenare mʉja cáti nʉcʉbʉgowʉ. To bairo mʉja cátaje wapa Babilonia macanare mʉjaare na yʉ jee aá rotigʉ na ya macapʉre,” caĩñupʉ Dio, caĩ ucayupa Dio ye quetire buiori maja cãniñaricarã, na caĩñupʉ Esteban.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 ’Mani ñicʉa waibʉcʉrã ajeri mena na cáta wiire cacʉgoyuparã, Diore na cáti nʉcʉbʉgopa wiire cayucʉ manopʉ aáteñarã. Moisére, “To bairi wii ája,” Dio cʉ̃re cʉ caĩricarore bairona ti wiire cájuparã mani ñicʉa.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Na bero macana tunu ti wiire cacʉgo ʉjarã caneajuparã ati yepapʉ Josué mena ejarãpʉ. Josué mena na caejaro aperãre ati yepapʉ cãnibatanare na cabuubojayupʉ Dio. Nare Dio cʉ cabuuro bero ati yepapʉ yoaro ti wiire cacʉgoyuparã. Caberopʉ David ʉpaʉ cʉ cajãaropʉ quenare ti wiire cacʉgoyuparã mai.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Ʉpaʉ David ãnacʉre cʉ catʉjʉ wariñuuñupʉ Dio. To bairi ape wii cátigabajupʉ David, Diore na cáti nʉcʉbʉgopa wiire. Ocõo bairo Diore caĩñupʉ David: “Mʉa yʉ ñicʉ Jacobo ãnacʉ cʉ cáti nʉcʉbʉgoricʉ mʉ ã. Caroa wii, pairi wiire mʉ yʉ átibojagacʉpʉ,” Diore cʉ caĩñupʉ David.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 To bairo átigabacʉ quena cátiquẽjupʉ mai. Cʉ macʉ Salomón maca Dio wiire cájupʉ caroa wiire, na caĩñupʉ Esteban.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 —Dio ʉmʉrecoo macacʉ nipetiro carotii aniri camaja cʉ̃re na cátibojari wiipʉ jĩca wiirena ani majiquẽemi Dio. Ocõo bairi wame caĩ ucayupi Dio ye quetire buiori majocʉ cãniñaricʉ:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Ʉmʉrecoopʉre carotii yʉ ã. To bairo quenare ati yepa nipetiropʉ yʉ ã. To bairi to cãnacã paʉna cãcʉ yʉ cãno maca dope bairi wii jĩca wii yʉ cãnicõa anipa wii mʉja áti majiquẽe. Noo jĩca paʉ yʉ cãnipa paʉ maa, nipetiropʉ cãcʉ aniri.
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Yʉ majuuna atie nipetiro ati yepa macajere yʉ cápʉ́. To bairi, “Dio cʉ cãnicõa anipa wiire cʉ yʉ átibojagʉ,” mʉja caĩata jocarãna mʉja ĩborã, caĩ ucayupi Dio ye quetire buiori majocʉ, na caĩñupʉ Esteban.
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 ’Diore cabai botiorã mʉja ã. Diore camajiquẽnare bairona rooro cayericʉna mʉja ã. Espíritu Santore mʉjaare cʉ camajiogabatiere mʉja apiquetinucu, mani ñicʉa na cátatore bairona.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Mani ñicʉa Dio ye quetire buiori maja cãniñaricarã nipetirãre na capopiyeyeyuparã. Caroa majuʉ camajare canetoo catiopaʉ cʉ cáatípere cabuio jʉgoyeyeri majare na cajĩa recõañuparã. Mʉja quena camajare canetoo catiopaʉre Dio Macʉrena aperãre cʉ mʉja cajooyupa, “Cʉ jĩacõaña,” ĩrã.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Mani ñicʉare Dio cʉ carotiriquere na cabuioyupa Dio tʉ macana. Mʉja roque Dio cʉ carotiriquere cacʉgo ʉjarã mʉja ã. Tiere cacʉgo ʉjarã anibana quena mʉja bai botio majuucõa, na caĩñupʉ Esteban.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 To bairo Esteban na cʉ caĩrijere apirã, rooro majuu cʉ capunijiniñuparã.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Esteban maca Espíritu Santo cʉgo netori, ʉmʉrecoopʉ catʉjʉ mʉgoñupʉ. Tʉjʉ mʉgo, Dio ye caaji baterijere catʉjʉyupʉ. Jesu quena Dio mena catʉjʉnucuʉre catʉjʉyupʉ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 To bairo tʉjʉ:
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 — ausente —
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 — ausente —
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Tu we, Estebare ʉ̃ta rupaa mena cʉ careyuparã, cʉ jĩarã yua. To bairo na cátibato quena Jesure cʉ caĩñupʉ Esteban:
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 To bairo ĩ, roca cumu, ocõo bairo caĩ awajayupʉ Esteban:
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.