Atos 7

Dio Wadarique (TAV) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Cʉ̃re na catʉjʉri paʉ sacerdote maja ʉpaʉ cʉ caĩ jeniñañupʉ Estebare:
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 To bairo cʉ caĩro ocõo bairo na caĩ yʉyupʉ Esteban:
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 “Ati yepare mʉ yarãre na buti weoya. Ape yepa mʉ yʉ caiñoopa yepapʉ mʉ anigʉ,” cʉ caĩñupʉ Dio Abrahãre.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 To bairo Dio cʉ̃re cʉ caĩro cʉ ya yepare, Mesopotamia yepare, Caldea maja cʉ yarãre na cabuti weoyupʉ. Buti aá, Harán na caĩri macapʉ caejayupʉ. Topʉ eja, cãñupʉ. To cʉ cãnitoye cʉ pacʉ cabai yajiyupʉ. Cʉ pacʉ cʉ cabai yajiro bero ati yepa mani cãnipa yepapʉ cʉ cajʉgo ejayupʉ Dio yua, caĩñupʉ Esteban.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 —Abraham cʉ cãni yʉteapʉre mai ati yepare cʉ canuniquẽjupʉ Dio. To bairi jĩca paʉacã maca, “Ati paʉ yʉ ya paʉ ã,” caĩ majiquẽjupʉ Abraham. To bairo cʉ caĩ majiquẽtie cãnibato quena, “Cabero ati paʉ, ati yepa mʉ ya yepa anigaro. Mʉ pãramerã ya yepa anigaro,” cʉ caĩñupʉ Dio. Mai Abraham capunaa mácʉ cʉ cãnibato quena to bairo cʉ caĩñupʉ.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Apeye cʉ caĩ buionemoñupʉ Dio Abrahãre tunu: “Mʉ pãramerã cãni ʉjarãpʉ aperopʉ aperã na ya yepapʉ cáaáteñarã anigarãma mai. To bairo na cabairopʉ tutuaro quẽrique mena na paa rotigarãma to macana. Cuatrociento cãnacã cʉma popiye tamʉogarãma, tutuaro paabojari maja anibana.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Cabero yʉ majuuna popiye nare capaa rotirã macare na yʉ popiyeyegʉ. Na yʉ capopiyeyero bero mʉ pãramerã maca topʉ cãnana buti weogarãma. Cabuti weoricarã ati yepapʉre tunu ejagarãma yua. Tunu eja, yʉre cáti nʉcʉbʉgorã, yʉ yarã anigarãma,” Abrahãre cʉ caĩñupʉ Dio.
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 To bairo cʉ ĩ, circuncisión cʉ cáti rotiyupʉ Dio, cʉ bero macana quena na cáti petipa wame. To bairi circuncisión cájuparã, Diore cáti nʉcʉbʉgorã jã ã ĩrã. Cabero Abraham camacʉ cʉjupʉ Isaá cawamecʉcʉre. Isaá jĩca semana cʉ cabuiaro bero circuncisión cʉ cájupʉ Abraham. To bairona cájupʉ Isaá cʉ macʉ Jacobo quenare. Jacobo to bairona cájupʉ cʉ punaa quenare doce cãnacãʉpʉrena mani ñicʉare yua.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 — ausente —
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 — ausente —
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 ’Cabero Ejipto yepapʉ Canaá yepa quena cʉ yarã na cãni yepapʉ ʉgarique na caotebataje capetiyupe. To capetiro seeto cañigo tamʉoñuparã mani ñicʉa, ʉgarique bʉgaquetibana, na caĩñupʉ Esteban sacerdote maja ʉpaʉ jãare.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 —To bairi na pacʉ Jacobo Ejipto macana ʉgarique na cacũrique to cãnore queti apii cʉ punaare mani ñicʉare caʉgarique wapayera aá rotiyupʉ.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Na cʉ cawapaye rotiro cawapayera aájuparã Ejiptopʉre. Ejiptopʉ eja, wapaye tunu atí, cãñuparã. Cabero na cawapayebataje capetiro tʉjʉrã catunu wapayera aájuparã tunu. Ti paʉ na caejaro José maca, “Yʉa mʉja baina yʉ ã tirʉmʉpʉ Ejiptopʉre mʉja cajoo rocabatacʉ,” na caĩ buioyupʉ. To bairo na ĩ buio yaparo Ejipto macana ʉpaʉ Faraõre, “Ati maja yʉ jʉgocʉ jãana ãma,” cʉ caĩ buioyupʉ.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Cʉ ĩ buio yaparo cʉ pacʉ Jacobo jãare na capijoyupʉ. “Yʉ tʉpʉ na aparo,” na caĩ queti jooyupʉ, caĩñupʉ Esteban.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 —To bairo José na cʉ capijoro apii Ejipto yepapʉre cáaácoajupʉ Jacobo José cʉ cãni yepapʉre, cʉ punaa nipetirã mena. Setenta y cinco cãnacãʉ majuu cãñuparã Ejiptopʉ cáaátana. Topʉ ãcʉna cabai yajiyupʉ Jacobo yua. Cʉ punaa mani ñicʉa na quena to bairona Ejipto yepapʉ cabai yaji peticoajuparã.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Cayoaro beropʉ na cabai yajiro bero na õwaa cacararije ãnajere cajee aájuparã na pãramerãpʉ Siquẽ na caĩri macapʉ, topʉ yaagarã. Na õwaa ãnajere cañujo reyuparã ʉ̃ta totipʉ, mani ñicʉ Abraham Hamor cawamecʉcʉ punaare na cʉ cawapayerica paʉ majuu. Ejiptopʉ ãnaa, capãarã majuu camaja bʉyuparã.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 ’Caberopʉ yua Abrahãre, “Ati yepa Canaá cawamecʉti yepa mʉ pãramerã na ya yepa anigaro,” cʉ caĩ buioricarore bairona Dio cʉ cajoogari paʉ caejayupe.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Ti paʉ cãno apeĩ José cãniñaricʉre camajiquẽcʉ Ejipto macana ʉpaʉ cajãañupʉ yua.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Cʉ maca ĩtori rooro majuu mani ñicʉare na cájupʉ. Na punaa niñaacãre, “Na jĩacõaña na cabuiaropʉna,” na caĩñupʉ Ejipto macana ʉpaʉ cʉ polisía majare, na bʉqueticõato ĩi.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 To bairo cabairi paʉ cabuiayupʉ Moisé yua. Caroaʉ cãnipaʉ buiaʉ cabaiyupʉ. Itiarã muipua cʉ pacʉ ya wiipʉre cʉ cacoteyuparã caũpuʉacãre.
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 To bairi cʉ pacʉa, Ejipto macana cʉ jĩarema ĩrã, Moiséacãre Faraõ cawamecʉcʉ Ejipto macana ʉpaʉ maco cʉ̃re co cabopaca tʉjʉparore bairo co peta tʉacã cʉ̃re capooyuparã. To bairo na cátacʉacãre Faraõ maco cʉ bʉga, co tʉpʉ cʉ ne aá, cʉ camajooñupo yua.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 To bairi Moisé Ejipto macana mena bʉtiri na cabueri wame nipetiro camaji bʉtiyupʉ. To bairi cabʉcʉ ãcʉpʉ caroaro camaji petiyupʉ, caĩñupʉ Esteban cʉ̃re cajeniña tutirãre.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 —To bairi Moisé cuarenta cãnacã cʉma cacʉgoʉ ãcʉna, “Yʉ yarã Israel maja na cãniere na yʉ tʉjʉñagʉ,” caĩ tʉgooñañupʉ. Ĩ tʉgooñaʉ na tʉpʉ catʉjʉ teñañupʉ.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Na tʉpʉ ejaʉ Ejipto macacʉ jĩcaʉ Israel yaʉre ñe wapa meena cʉ caquẽro cʉ catʉjʉyupʉ. To bairo cʉ̃re cʉ caquẽro tʉjʉ, cʉ amebojaʉ, cʉ caquẽ jĩa rocacõañupʉ Ejipto macacʉre. “Yʉ yaʉre rooro cʉ cátie wapa ã,” caĩñupʉ Moisé.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 “Yʉ yarã, ‘Cacamotabojapaʉre cʉ cũñupi Dio Moisére,’ yʉ ĩ tʉjʉ tʉgooñagarãma,” caĩ tʉgooñabajupʉ Moisé. Na maca to bairi wame caĩ tʉgooñaqueti majuucõañuparã.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Ape rʉmʉ tunu tʉjʉ teñaʉ cʉ yarã pʉgarã caame quẽrãre na catʉjʉyupʉ. Na tʉjʉ, “¡Ame quẽqueticõaña! Jĩca maja mʉja ã. Ame wadarique quenooña,” na caĩbajupʉ.
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 To bairo cʉ caĩro apii Moisére, “¿Nope ĩi jãre mʉ ĩti? Jãre carotii mee mʉ ã mʉa,” cʉ caboca ĩñupʉ cʉ yaʉre caquẽ netoʉ maca, Moisére cʉ bai botioʉ.
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 “¿Ñamicaa Ejipto macacʉ mʉ cajĩañaetore bairona yʉ quenare mʉ jĩagati?” Moisére cʉ caĩñupʉ.
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 To bairo cʉ caĩro apii Moisé caruti aájupʉ, yʉ majicõarãma ĩi. Ruti aá, Midiã macana tʉpʉ cáaáteñañupʉ. Topʉ aáteñaʉ, nʉmocʉti, topʉ cʉ cãno pʉgarã cʉ punaa cabuiayuparã.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 ’Midiã macana tʉpʉ cãñupʉ Moisé cuarenta cʉmari majuu, na caĩñupʉ Esteban. —To cãnacã cʉma bero Dio cʉ caqueti buioʉ ejayupʉ Moisé tʉpʉre. Sinaí na caĩricʉ ʉ̃taʉ tʉacã camaja na camanopʉ, cayucʉ manopʉ Moisé tʉpʉre caejayupʉ Dio. Dio tʉpʉ macacʉre bairona cabauyupʉ Dio Moisé tʉpʉ ejari. To bairi Moisé maca catʉjʉyupʉ. Tʉjʉ, yucʉ caʉmʉaquetiire catʉjʉyupʉ caʉ̃ricʉre.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 Yoaroacã ʉ̃bato quena caʉ̃ petiquẽjupe. To bairo caʉ̃ petiquetiire caacʉa tʉjʉyupʉ Moisé. Acʉa tʉjʉ, caroaro tʉjʉñagʉ catʉacã cáaájupʉ. Catʉacã cʉ caejaro Dio maca ti pero watoapʉ ocõo bairo cʉ caĩñupʉ:
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 “Diona yʉ ã. Mʉ ñicʉ jãa na Ʉpaʉ yʉ ã. Abraham, Isaá, Jacobo, mʉ ñicʉa yʉ cáti nʉcʉbʉgowã yʉre.” To bairo cʉ caĩro apii Moisé nanaa uwiri catʉjʉ canamu majiquẽjupʉ.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 To bairo cʉ cáto Dio, “Yʉre mʉ canʉcʉbʉgorije iñoori mʉ rʉpo jutiire weya, ati paʉpʉ yʉ cãno maca,” cʉ caĩñupʉ Dio caʉ̃rijepʉre cãcʉ.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 “Yʉ yarã Israel maja Ejipto cãna popiye na cabairijere na yʉ bopacoo. ‘Seeto majuu jã popiye tamʉo,’ na caĩrijere yʉ api. To bairi na matabojagʉ nare canetoobojapaʉre mʉ yʉ joogʉ Ejiptopʉ,” Moisére cʉ caĩñupʉ Dio, na caĩñupʉ Esteban.
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 ’Moisére, “Jãre carotii mee mʉ ã mʉa,” cʉ na caĩ netoo nʉcarique to cãnibato quena Dio maca cʉ cacũñupʉ nare carotipaʉre, nare canetoopaʉre. Dio yucʉ caʉmʉaquetii caʉ̃ricʉpʉ caejaricʉ Israel majare canetoonemoñupʉ Moisére.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Dio cʉ̃re cʉ canetoonemoro mena acʉa tʉjʉrica wame capee cájupʉ Moisé. To bairo átiri Israel majare Ejiptopʉ cãnibatanare Mar Rojo na caĩri yapʉ neto aá, na cajʉgo buti aájupʉ Moisé. To bairi cuarenta cʉmari camaja na camanopʉ, cayucʉ manopʉ caacʉori wamerire cájupʉ Moisé Dio cʉ cátinemoro mena.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 Cʉ̃a Moiséna, “Dio jĩcaʉ cʉ ye quetire buiori majocʉre mʉja joogʉmi,” caĩ buio jʉgoyeyeyupi Moisé. “Yʉre cʉ cajooeparore bairona cʉ joogʉmi. Cʉ quena mani yaʉ anigʉmi,” caĩ buio jʉgoyeyeyupi Moisé, na caĩñupʉ Esteban.
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 —Israel maja mani ñicʉa cayucʉ mani yepapʉ na cáaáteñaro na mena cãñupʉ Moisé. Topʉ ʉ̃taʉpʉ Sinaí na caĩricʉpʉ Dio cʉ̃re cʉ cawadariquere mani ñicʉare Israel majare na caĩ buio netoñupʉ Moisé. To bairo Dio cʉ cawadarique Moisé cʉ caucariquere mani cʉgo mani quena. Tie to bairona anicõagaro. Yajiquetigaro.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 ’To bairo Moisé Dio Wadarique cʉ cabuio netorije cãnibato quena mani ñicʉa cʉ cabai botioyuparã. “Ejiptopʉ catunu aáparã mani ã,” na yeripʉ caĩ tʉgooñañuparã.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 To bairo ĩ tʉgooñari Moisé ʉ̃taʉpʉ cʉ catunu aáto bero cʉ jʉgocʉ Aarón cawamecʉcʉre: “Moisé Ejipto yepapʉ cãnibatanare manire cajʉgo buti aámi. Yoaro bauquẽemi. Jã majiquẽe dope bairo baiimi ta. To bairi mani cáti nʉcʉbʉgoparãre ája, mani cajʉgo aáparãre,” Aarõre cʉ caĩñuparã.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 To bairo ĩ, wecʉ macʉ wericʉre cájuparã. Cʉ áti yaparo cʉ áti nʉcʉbʉgorã cʉ boje ʉgayuparã na cawericʉre. “Mani wericʉ ñuu majuucõami,” caĩ wariñuuñuparã.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 To bairo na cáto tʉjʉʉ Dio na cáaáweocoajupʉ, to cõona roorije na cabooata to bairo na áticõato ĩi. To bairo rooro majuu cãñuparã. Ñocoa, jõ bui macana, noo na cabooro cáti nʉcʉbʉgorã cãnicõañuparã. To bairona buiorique ã Dio ye quetire buiori maja cãniñaricarã na caucariquepʉ:
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 “Aperã macare mʉja cáti nʉcʉbʉgowʉ, Moló na caĩire, Renfán na caĩi quenare wericarã macare. Moló cʉ wiiacã menare cʉ mʉja cane aájupa. Renfán cʉ ñocore mʉja cawericʉ quenare mʉja cáti nʉcʉbʉgowʉ. To bairo mʉja cátaje wapa Babilonia macanare mʉjaare na yʉ jee aá rotigʉ na ya macapʉre,” caĩñupʉ Dio, caĩ ucayupa Dio ye quetire buiori maja cãniñaricarã, na caĩñupʉ Esteban.
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 ’Mani ñicʉa waibʉcʉrã ajeri mena na cáta wiire cacʉgoyuparã, Diore na cáti nʉcʉbʉgopa wiire cayucʉ manopʉ aáteñarã. Moisére, “To bairi wii ája,” Dio cʉ̃re cʉ caĩricarore bairona ti wiire cájuparã mani ñicʉa.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 Na bero macana tunu ti wiire cacʉgo ʉjarã caneajuparã ati yepapʉ Josué mena ejarãpʉ. Josué mena na caejaro aperãre ati yepapʉ cãnibatanare na cabuubojayupʉ Dio. Nare Dio cʉ cabuuro bero ati yepapʉ yoaro ti wiire cacʉgoyuparã. Caberopʉ David ʉpaʉ cʉ cajãaropʉ quenare ti wiire cacʉgoyuparã mai.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Ʉpaʉ David ãnacʉre cʉ catʉjʉ wariñuuñupʉ Dio. To bairi ape wii cátigabajupʉ David, Diore na cáti nʉcʉbʉgopa wiire. Ocõo bairo Diore caĩñupʉ David: “Mʉa yʉ ñicʉ Jacobo ãnacʉ cʉ cáti nʉcʉbʉgoricʉ mʉ ã. Caroa wii, pairi wiire mʉ yʉ átibojagacʉpʉ,” Diore cʉ caĩñupʉ David.
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 To bairo átigabacʉ quena cátiquẽjupʉ mai. Cʉ macʉ Salomón maca Dio wiire cájupʉ caroa wiire, na caĩñupʉ Esteban.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 —Dio ʉmʉrecoo macacʉ nipetiro carotii aniri camaja cʉ̃re na cátibojari wiipʉ jĩca wiirena ani majiquẽemi Dio. Ocõo bairi wame caĩ ucayupi Dio ye quetire buiori majocʉ cãniñaricʉ:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Ʉmʉrecoopʉre carotii yʉ ã. To bairo quenare ati yepa nipetiropʉ yʉ ã. To bairi to cãnacã paʉna cãcʉ yʉ cãno maca dope bairi wii jĩca wii yʉ cãnicõa anipa wii mʉja áti majiquẽe. Noo jĩca paʉ yʉ cãnipa paʉ maa, nipetiropʉ cãcʉ aniri.
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Yʉ majuuna atie nipetiro ati yepa macajere yʉ cápʉ́. To bairi, “Dio cʉ cãnicõa anipa wiire cʉ yʉ átibojagʉ,” mʉja caĩata jocarãna mʉja ĩborã, caĩ ucayupi Dio ye quetire buiori majocʉ, na caĩñupʉ Esteban.
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 ’Diore cabai botiorã mʉja ã. Diore camajiquẽnare bairona rooro cayericʉna mʉja ã. Espíritu Santore mʉjaare cʉ camajiogabatiere mʉja apiquetinucu, mani ñicʉa na cátatore bairona.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Mani ñicʉa Dio ye quetire buiori maja cãniñaricarã nipetirãre na capopiyeyeyuparã. Caroa majuʉ camajare canetoo catiopaʉ cʉ cáatípere cabuio jʉgoyeyeri majare na cajĩa recõañuparã. Mʉja quena camajare canetoo catiopaʉre Dio Macʉrena aperãre cʉ mʉja cajooyupa, “Cʉ jĩacõaña,” ĩrã.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Mani ñicʉare Dio cʉ carotiriquere na cabuioyupa Dio tʉ macana. Mʉja roque Dio cʉ carotiriquere cacʉgo ʉjarã mʉja ã. Tiere cacʉgo ʉjarã anibana quena mʉja bai botio majuucõa, na caĩñupʉ Esteban.
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 To bairo Esteban na cʉ caĩrijere apirã, rooro majuu cʉ capunijiniñuparã.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Esteban maca Espíritu Santo cʉgo netori, ʉmʉrecoopʉ catʉjʉ mʉgoñupʉ. Tʉjʉ mʉgo, Dio ye caaji baterijere catʉjʉyupʉ. Jesu quena Dio mena catʉjʉnucuʉre catʉjʉyupʉ.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 To bairo tʉjʉ:
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 — ausente —
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 — ausente —
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Tu we, Estebare ʉ̃ta rupaa mena cʉ careyuparã, cʉ jĩarã yua. To bairo na cátibato quena Jesure cʉ caĩñupʉ Esteban:
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 To bairo ĩ, roca cumu, ocõo bairo caĩ awajayupʉ Esteban:
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.