Atos 20
Dio Wadarique (TAV) vs NVT
1 Tie to bairo na caawaja punijiniro bero Pablo na capijoyupʉ Jesure caapiʉjarãre. Na pijo, tʉgooña ocabʉtiriquere na buio, “Mere aácʉ yʉ áa,” na ĩ, cáaácoajupʉ yua Macedonia yepapʉ aácʉ.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Ti yepa macá macaripʉ neto aácʉ to macana Jesure caapiʉjarãre yeri tʉgooña ocabʉtirique na cabuioyupʉ. Cabero cáaácoajupʉ Grecia yepapʉ.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Topʉ itiarã muipua catuayupʉ. Cabero Siria yepapʉ cumua mena cʉ cáaágari paʉna, “Judío maja mʉre jĩagarã áama,” aperã na cabuioro caqueti apiyupʉ. To bairi, “Mapʉna yʉ cáatá wãpʉna yʉ tunucoagʉ,” caĩ tʉgooñañupʉ. To bairo ĩ tʉgooñaʉ Macedonia yepapʉ cʉ cáatá wãpʉ catunu neto aájupʉ.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Cʉ cáaáto cʉ mena cáaámi Berea macacʉ Sópate cawamecʉcʉ. Tesalónica macana Segundo, Aristarco jãa cáaáma na quena. Derbe macacʉ Gayo cawamecʉcʉ, apeĩ Timoteo, aperã pʉgarã Asia macana Tíquico, Trófimo jãa cáaáma.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 To cãnacãʉna cáaáma Pablo mena Filipopʉ cãnana. Yʉ quena Lucas Filipopʉ cãnacʉ Pablo mena yʉ cáaápʉ. To bairi na maca jã jʉgoye cáaátana Troa na caĩri macapʉ jã cayuuyupa.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Jã quena Pablo mena Filipopʉ cãnana pan levadura na caĩrije caajuya manie cawauaquẽtiere na caʉgari rʉmʉ boje rʉmʉ bero jã cáaápʉ cumua mena. Jĩca wamo cãnacã rʉmʉ aána na jã caemʉ ejawʉ Troapʉ jã jʉgoye caejaricarãre. Topʉre jĩca semana jã catuawʉ.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Domingo rʉmʉ canaiori paʉ cãno jã caneñapowʉ, Jesu manire cʉ cátibojarique tʉgooñari, pan ʉgarica rupaare bate ʉgagarã. To bairo jã cáti neñapori paʉ Pablo ape rʉmʉ cʉ cabutiparo jʉgoye Jesu ye quetire jã cabuiowĩ. Yoaro cawadawĩ. Ñami recomacapʉ cabuio ejoowĩ.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 — ausente —
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 — ausente —
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Pablo quena na ʉja rui aá, cʉ ne wamʉo nʉco, cʉ pabario, ocõo bairo na caĩwĩ:
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 To bairo baii catunucoa wamʉ aámi Pablo ti arʉapʉna tunu. Tunu wamʉ eja, pan ʉgarica rupaare joo bate, ʉga, yoaro cawadanemowĩ. Cawada bujucoami. Cabujuro to cõona cáaácoami.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 To bairi topʉ cãnana Eutico cariaricʉre cʉ cacatiro tʉjʉrã wariñuuri cʉ ya wiipʉ cane aáma.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Cabero, “Yʉ jʉgoye aánaja mʉjaa cumua mena. Yʉ maca mapʉ yʉ aágʉ,” jã caĩwĩ Pablo. To bairi ti maca Troapʉ cãnana cumua mena jã cáaápʉ Asõ na caĩri macapʉ, topʉ Pablore cʉ boca tʉjʉgarã.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Asõpʉ jã caejaro Pablo jã caboca tʉjʉwĩ mapʉ cáaátacʉ. Topʉ cãnacʉ jã cáaáti cumuapʉ jã mena caeja jãawĩ, jã mena aácʉ. To bairi jã cáaápʉ tunu Mitilene cawamecʉti macapʉ.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Topʉ eja, ape rʉmʉ jã caneto aápʉ Quío cawamecʉti poa yucʉ poa tʉpʉ. Ape rʉmʉ aá, jã caejawʉ Samo na caĩri poa yucʉ poapʉ. To neto aá, jã caejawʉ Trojilio cawamecʉti macapʉ yua. Topʉ jã cacaniwʉ. Cani, ape rʉmʉ aá, jã caejawʉ Mileto cawamecʉti macapʉ.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Asia yepapʉ yoaro anigaquẽcʉ, “Cariapena Efeso macápʉre mani netocoa aána,” caĩwĩ Pablo. Capatawãcabʉjawĩ, Pentecosté na caĩri boje rʉmʉ cãno Jerusalén macápʉre anigʉ.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Miletopʉ ãcʉna Efeso macanare Jesure caapiʉjarãre na cajʉgo ánare na caqueti joowĩ Pablo. “Topʉre yʉ aáquẽe. Atopʉre atíri yʉ wadapenirã ajá,” na caĩ queti joowĩ.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Cʉ tʉpʉ na caejaro ocõo bairo na caĩwĩ Pablo:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Mani Ʉpaʉ Jesu cʉ carotirije ácʉ, “Yʉ majuuna caroaro camajii yʉ ã aperã netoro,” yʉ caĩ tʉgooñaquẽpʉ Jesu ye quetire buioʉ. Camaja Jesure na caapiʉjaquẽto yʉ catʉgooñarique pai otinucuwʉ. Judío maja yʉre na cajĩagaro yʉ capopiye tamʉonucuwʉ.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Nipetiri wame mʉja camajipa wamere mʉjaare yʉ caĩ buio janaquẽpʉ. Nipetirore mʉjaare yʉ caĩ buionucuwʉ mʉja caneñapori paʉ. Mʉja wiiripʉ quenare to bairona mʉjaare yʉ caĩ buionucuwʉ.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Judío majare, judío maja cãniquẽna quenare, “Caroorije mʉja cátiere jʉtiriticõari wajoaya. Yeri wajoari mani Ʉpaʉ Jesucristore cʉ apiʉjaya,” camaja nipetirãre atiere yʉ caĩ buionucuwʉ.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Yucʉra aácʉ yʉ áa Jerusalẽpʉ Dio Espíritu Santo yʉ cʉ carotiro mena. Topʉ dope bairo yʉre baigaro yʉ ĩ tʉgooña majiquẽe baii pʉa.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Ocõo bairo jetore yʉ maji: To cãnacã macapʉ yʉ cáaáti macari cõona Espíritu Santo, “Presopʉre mʉre joo, mʉ popiyeyegarãma,” yʉ ĩ buio jʉgoyeyenucumi.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 To bairo yʉre na capopiyeyepe, yʉ na cajĩape to cãnibato quena yʉ tʉgooñarique paiquẽe. Yʉ cátipe mani Ʉpaʉ Jesu yʉ cʉ cáti rotiriquere yʉ cáti yaparope macare yʉ tʉgooñanucu. Dio camajare na mai tʉjʉri na cʉ canetoope tie quetire yʉ cabuio rotimi. Tiere yʉ cátipe jetore yʉ tʉgooñanucu.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 ’Mʉja tʉpʉ ãcʉpʉ Dio yere yʉ cabuio teñanucuwʉ. Yucʉacã yʉ mʉja tʉjʉnemoquetigarã, yʉ ĩ tʉgooña.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 — ausente —
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 — ausente —
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Mʉja majuu caroaro ãña. Jesu cʉ caboori wame jeto átigarã Jesure caapiʉjarãre cajʉgo átiparãre mʉjaare cacũñupi Dio Espíritu Santo. Naa caroorije na cátie wapa na quenare cʉ carií yajibojaro cʉ punaa cʉ ya poa macana ãma Jesure caapiʉjarã nipetirã mani mena. To bairi nuricarã oveja na caĩrã nare cacotei caroaro cʉ cacoterore bairona Diore caapiʉjarãre caroaro na jʉgo ája.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Yʉ cáaáto bero aperã maca caĩtorã atígarãma, mʉja mena anigarã. Yaia cauwiorã oveja nuricarãre na cajĩa ʉga rooye tuurore bairona Jesure caapiʉjarãre na wadajã rooye tuugarãma caĩtorã.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Jĩcaarã mʉja ya poa macana anibana quena ape wame ricati caĩtorijere buiogarãma, Jesure caapiʉjarã jã cabuiorije macare na apiʉjaato ĩrã.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 To bairi caroaro tʉgooña majiña, ĩtoriquere jã apiʉjare ĩrã. Itia cʉma mʉja mena yʉ cãnajere tʉgooñaña. Mʉja cabaipere oti tʉgooñarique mena caroaro mʉja nipetirãre yʉ cabuionucuwʉ.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 ’Yucʉra yua mʉjaare yʉ jeniboja Diore, mʉjaare tʉgooña tutuarique buiori mʉjaare cʉ cacoteparore bairo ĩi. Camaja cʉ camai tʉjʉrije quetire apirã mʉja yeri ocabʉtigarã. Dio, “Yʉ cabejerãre caroare na yʉ joogʉ,” cʉ caĩricarore bairona mʉja átibojagʉmi.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Yʉa aperã na cacʉgorijere niyeru, apeye unie, jutii yʉ caboo tʉjʉquetinucuwʉ.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Caroaro mʉja maji. Yʉ majuuna yʉ capaa wapata cʉgonucuwʉ apeye unie, ʉgarique yʉ cacʉgopere, yʉ mena cáaáteñarã na cacʉgope quenare.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Yʉ majuuna to bairo caroaro paari, “Aperãre cabopacarãre na cátinemope ã,” mʉjaare yʉ caĩ majiowʉ. Mani Ʉpaʉ Jesu cʉ caĩriquere tʉgooñaña: “Apeyere cajoʉ macare cajei netoro wariñuugʉmi,” caĩ buiowĩ Pablo Efeso macana Jesure caapiʉjarãre na cajʉgo ánare.
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 To bairo na ĩ yaparo Pablo nipetirãre na jʉgo ejacumu ejari Diore na cajʉgo jeni nʉcʉbʉgowĩ.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 — ausente —
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 — ausente —
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.