Atos 20
Dio Wadarique (TAV) vs NVI
1 Tie to bairo na caawaja punijiniro bero Pablo na capijoyupʉ Jesure caapiʉjarãre. Na pijo, tʉgooña ocabʉtiriquere na buio, “Mere aácʉ yʉ áa,” na ĩ, cáaácoajupʉ yua Macedonia yepapʉ aácʉ.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Ti yepa macá macaripʉ neto aácʉ to macana Jesure caapiʉjarãre yeri tʉgooña ocabʉtirique na cabuioyupʉ. Cabero cáaácoajupʉ Grecia yepapʉ.
2 Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,
3 Topʉ itiarã muipua catuayupʉ. Cabero Siria yepapʉ cumua mena cʉ cáaágari paʉna, “Judío maja mʉre jĩagarã áama,” aperã na cabuioro caqueti apiyupʉ. To bairi, “Mapʉna yʉ cáatá wãpʉna yʉ tunucoagʉ,” caĩ tʉgooñañupʉ. To bairo ĩ tʉgooñaʉ Macedonia yepapʉ cʉ cáatá wãpʉ catunu neto aájupʉ.
3 onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,
4 Cʉ cáaáto cʉ mena cáaámi Berea macacʉ Sópate cawamecʉcʉ. Tesalónica macana Segundo, Aristarco jãa cáaáma na quena. Derbe macacʉ Gayo cawamecʉcʉ, apeĩ Timoteo, aperã pʉgarã Asia macana Tíquico, Trófimo jãa cáaáma.
4 sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 To cãnacãʉna cáaáma Pablo mena Filipopʉ cãnana. Yʉ quena Lucas Filipopʉ cãnacʉ Pablo mena yʉ cáaápʉ. To bairi na maca jã jʉgoye cáaátana Troa na caĩri macapʉ jã cayuuyupa.
5 Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.
6 Jã quena Pablo mena Filipopʉ cãnana pan levadura na caĩrije caajuya manie cawauaquẽtiere na caʉgari rʉmʉ boje rʉmʉ bero jã cáaápʉ cumua mena. Jĩca wamo cãnacã rʉmʉ aána na jã caemʉ ejawʉ Troapʉ jã jʉgoye caejaricarãre. Topʉre jĩca semana jã catuawʉ.
6 Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.
7 Domingo rʉmʉ canaiori paʉ cãno jã caneñapowʉ, Jesu manire cʉ cátibojarique tʉgooñari, pan ʉgarica rupaare bate ʉgagarã. To bairo jã cáti neñapori paʉ Pablo ape rʉmʉ cʉ cabutiparo jʉgoye Jesu ye quetire jã cabuiowĩ. Yoaro cawadawĩ. Ñami recomacapʉ cabuio ejoowĩ.
7 No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.
8 — ausente —
8 Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.
9 — ausente —
9 Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.
10 Pablo quena na ʉja rui aá, cʉ ne wamʉo nʉco, cʉ pabario, ocõo bairo na caĩwĩ:
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "
11 To bairo baii catunucoa wamʉ aámi Pablo ti arʉapʉna tunu. Tunu wamʉ eja, pan ʉgarica rupaare joo bate, ʉga, yoaro cawadanemowĩ. Cawada bujucoami. Cabujuro to cõona cáaácoami.
11 Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.
12 To bairi topʉ cãnana Eutico cariaricʉre cʉ cacatiro tʉjʉrã wariñuuri cʉ ya wiipʉ cane aáma.
12 Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.
13 Cabero, “Yʉ jʉgoye aánaja mʉjaa cumua mena. Yʉ maca mapʉ yʉ aágʉ,” jã caĩwĩ Pablo. To bairi ti maca Troapʉ cãnana cumua mena jã cáaápʉ Asõ na caĩri macapʉ, topʉ Pablore cʉ boca tʉjʉgarã.
13 Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.
14 Asõpʉ jã caejaro Pablo jã caboca tʉjʉwĩ mapʉ cáaátacʉ. Topʉ cãnacʉ jã cáaáti cumuapʉ jã mena caeja jãawĩ, jã mena aácʉ. To bairi jã cáaápʉ tunu Mitilene cawamecʉti macapʉ.
14 Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.
15 Topʉ eja, ape rʉmʉ jã caneto aápʉ Quío cawamecʉti poa yucʉ poa tʉpʉ. Ape rʉmʉ aá, jã caejawʉ Samo na caĩri poa yucʉ poapʉ. To neto aá, jã caejawʉ Trojilio cawamecʉti macapʉ yua. Topʉ jã cacaniwʉ. Cani, ape rʉmʉ aá, jã caejawʉ Mileto cawamecʉti macapʉ.
15 No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Asia yepapʉ yoaro anigaquẽcʉ, “Cariapena Efeso macápʉre mani netocoa aána,” caĩwĩ Pablo. Capatawãcabʉjawĩ, Pentecosté na caĩri boje rʉmʉ cãno Jerusalén macápʉre anigʉ.
16 Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.
17 Miletopʉ ãcʉna Efeso macanare Jesure caapiʉjarãre na cajʉgo ánare na caqueti joowĩ Pablo. “Topʉre yʉ aáquẽe. Atopʉre atíri yʉ wadapenirã ajá,” na caĩ queti joowĩ.
17 De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Cʉ tʉpʉ na caejaro ocõo bairo na caĩwĩ Pablo:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.
19 Mani Ʉpaʉ Jesu cʉ carotirije ácʉ, “Yʉ majuuna caroaro camajii yʉ ã aperã netoro,” yʉ caĩ tʉgooñaquẽpʉ Jesu ye quetire buioʉ. Camaja Jesure na caapiʉjaquẽto yʉ catʉgooñarique pai otinucuwʉ. Judío maja yʉre na cajĩagaro yʉ capopiye tamʉonucuwʉ.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.
20 Nipetiri wame mʉja camajipa wamere mʉjaare yʉ caĩ buio janaquẽpʉ. Nipetirore mʉjaare yʉ caĩ buionucuwʉ mʉja caneñapori paʉ. Mʉja wiiripʉ quenare to bairona mʉjaare yʉ caĩ buionucuwʉ.
20 Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.
21 Judío majare, judío maja cãniquẽna quenare, “Caroorije mʉja cátiere jʉtiriticõari wajoaya. Yeri wajoari mani Ʉpaʉ Jesucristore cʉ apiʉjaya,” camaja nipetirãre atiere yʉ caĩ buionucuwʉ.
21 Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.
22 Yucʉra aácʉ yʉ áa Jerusalẽpʉ Dio Espíritu Santo yʉ cʉ carotiro mena. Topʉ dope bairo yʉre baigaro yʉ ĩ tʉgooña majiquẽe baii pʉa.
22 "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,
23 Ocõo bairo jetore yʉ maji: To cãnacã macapʉ yʉ cáaáti macari cõona Espíritu Santo, “Presopʉre mʉre joo, mʉ popiyeyegarãma,” yʉ ĩ buio jʉgoyeyenucumi.
23 senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.
24 To bairo yʉre na capopiyeyepe, yʉ na cajĩape to cãnibato quena yʉ tʉgooñarique paiquẽe. Yʉ cátipe mani Ʉpaʉ Jesu yʉ cʉ cáti rotiriquere yʉ cáti yaparope macare yʉ tʉgooñanucu. Dio camajare na mai tʉjʉri na cʉ canetoope tie quetire yʉ cabuio rotimi. Tiere yʉ cátipe jetore yʉ tʉgooñanucu.
24 Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.
25 ’Mʉja tʉpʉ ãcʉpʉ Dio yere yʉ cabuio teñanucuwʉ. Yucʉacã yʉ mʉja tʉjʉnemoquetigarã, yʉ ĩ tʉgooña.
25 "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.
26 — ausente —
26 Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.
27 — ausente —
27 Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.
28 Mʉja majuu caroaro ãña. Jesu cʉ caboori wame jeto átigarã Jesure caapiʉjarãre cajʉgo átiparãre mʉjaare cacũñupi Dio Espíritu Santo. Naa caroorije na cátie wapa na quenare cʉ carií yajibojaro cʉ punaa cʉ ya poa macana ãma Jesure caapiʉjarã nipetirã mani mena. To bairi nuricarã oveja na caĩrã nare cacotei caroaro cʉ cacoterore bairona Diore caapiʉjarãre caroaro na jʉgo ája.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Yʉ cáaáto bero aperã maca caĩtorã atígarãma, mʉja mena anigarã. Yaia cauwiorã oveja nuricarãre na cajĩa ʉga rooye tuurore bairona Jesure caapiʉjarãre na wadajã rooye tuugarãma caĩtorã.
29 Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.
30 Jĩcaarã mʉja ya poa macana anibana quena ape wame ricati caĩtorijere buiogarãma, Jesure caapiʉjarã jã cabuiorije macare na apiʉjaato ĩrã.
30 E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.
31 To bairi caroaro tʉgooña majiña, ĩtoriquere jã apiʉjare ĩrã. Itia cʉma mʉja mena yʉ cãnajere tʉgooñaña. Mʉja cabaipere oti tʉgooñarique mena caroaro mʉja nipetirãre yʉ cabuionucuwʉ.
31 Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.
32 ’Yucʉra yua mʉjaare yʉ jeniboja Diore, mʉjaare tʉgooña tutuarique buiori mʉjaare cʉ cacoteparore bairo ĩi. Camaja cʉ camai tʉjʉrije quetire apirã mʉja yeri ocabʉtigarã. Dio, “Yʉ cabejerãre caroare na yʉ joogʉ,” cʉ caĩricarore bairona mʉja átibojagʉmi.
32 "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.
33 Yʉa aperã na cacʉgorijere niyeru, apeye unie, jutii yʉ caboo tʉjʉquetinucuwʉ.
33 Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.
34 Caroaro mʉja maji. Yʉ majuuna yʉ capaa wapata cʉgonucuwʉ apeye unie, ʉgarique yʉ cacʉgopere, yʉ mena cáaáteñarã na cacʉgope quenare.
34 Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.
35 Yʉ majuuna to bairo caroaro paari, “Aperãre cabopacarãre na cátinemope ã,” mʉjaare yʉ caĩ majiowʉ. Mani Ʉpaʉ Jesu cʉ caĩriquere tʉgooñaña: “Apeyere cajoʉ macare cajei netoro wariñuugʉmi,” caĩ buiowĩ Pablo Efeso macana Jesure caapiʉjarãre na cajʉgo ánare.
35 Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".
36 To bairo na ĩ yaparo Pablo nipetirãre na jʉgo ejacumu ejari Diore na cajʉgo jeni nʉcʉbʉgowĩ.
36 Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.
37 — ausente —
37 Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.
38 — ausente —
38 O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.