Atos 17

Dio Wadarique (TAV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pablo jãa Filipo cãnana aá, caneto aájuparã Anfípoli, Apolonia cawamecʉti macaripʉ. To neto aá, caejayuparã Tesalónica cawamecʉti macapʉ yua. Ti macapʉre judío maja neñapo buerica wii cãñupe.
1 Então Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 — ausente —
2 Como era seu costume, Paulo foi à sinagoga e, durante três sábados seguidos, discutiu as Escrituras com o povo.
3 — ausente —
3 Explicou as profecias e provou que era necessário o Cristo sofrer e ressuscitar dos mortos. “Esse Jesus de que lhes falo é o Cristo”, disse ele.
4 To bairo cʉ caĩro jĩcaarã judío maja caapiʉjayuparã. Griego maja quena Diore cáti nʉcʉbʉgorã capãarã caapiʉjayuparã. Cãromia quena capãarã cajʉgo ãna romiri to bairona caapiʉjayuparã.
4 Alguns dos judeus que o ouviam foram convencidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus e várias mulheres de alta posição.
5 Aperã judío maja maca camaja Jesu ye quetire na caapiʉjaro tʉjʉri Pablore capejucʉti punijiniñuparã. To bairi moena cateeye pairã ti maca recomaca cãna rooro majuu cánare capi neoñuparã, nipetiropʉ Pablo jãare, “Ñuuquẽema,” ĩ awaja bate teñaña ĩrã. To bairo na caĩ awaja bate teñaro apirã ti maca macana nipetirã caapi mawijia punijiniñuparã Pablo jãare. Camaja paarãacã punijiniri Pablo jãare camacara aájuparã na cãna wiipʉ, Jasón cawamecʉcʉ ya wiipʉ. Camaja na catʉjʉrona na cañegabajuparã. Topʉ na macarã ti wii jopere catu pã roca jooyuparã.
5 Alguns judeus, porém, ficaram com inveja, reuniram alguns desordeiros e desocupados e, com a multidão, começaram um tumulto. Invadiram a casa de Jasom em busca de Paulo e Silas para entregá-los ao conselho da cidade,
6 Na cabʉgaquẽjuparã. Na bʉgaquetibana Jasõre cʉ ñe, aperã Jesure caapiʉjarã quenare na ñe, maca ʉparã tʉpʉ na jee aáti, ocõo bairo caĩ awajayuparã:
6 mas, como não os encontraram, arrastaram para fora Jasom e alguns outros irmãos e os levaram diante do conselho. Gritavam: “Aqueles que têm causado transtornos no mundo todo agora estão aqui, perturbando nossa cidade,
7 Jasón cʉ ya wiipʉ na eja rotimi. César, romano maja ʉpaʉ majuure mani ʉpaʉre cʉ carotirije cabai botiorã ãma. “Apeĩ maca Jesu cawamecʉcʉ Caʉpaʉ majuu ãmi,” ĩma, caĩ awajayuparã.
7 e Jasom os recebeu em sua casa! São todos culpados de traição contra César, pois afirmam que existe um outro rei, um tal de Jesus”.
8 To bairo na caĩro apirã ti maca macana, na ʉparã quena capunijiniñuparã.
8 Ao ouvir isso, o povo da cidade e o conselho se agitaram.
9 To bairi maca ʉparã Jasón jãare:
9 Então os oficiais obrigaram Jasom e os outros irmãos a pagarem fiança, e depois os soltaram.
10 Ti ñamina nemoo Jesure caapiʉjarã ti maca macana Pablore, Silare aperopʉ Berea cawamecʉti macapʉ na cáaá rotiyuparã. Nare na cáaá rotiro ti macapʉ eja, judío maja na neñapo buerica wiipʉ cáaájuparã.
10 Ao anoitecer, os irmãos enviaram Paulo e Silas a Bereia. Quando lá chegaram, foram à sinagoga judaica.
11 To macana, Berea macana maca Tesalónica macana netoro Jesu ye quetire caapi wariñuuñuparã. Seeto caapigayuparã Berea macana. To cãnacã rʉmʉ Dio ye quetire buiori maja tirʉmʉpʉ macana na caucariquere cabuenucuñuparã, ¿manire cʉ cabuiorije cariape Dio yere cʉ buioti? ĩrã.
11 Os judeus que moravam em Bereia tinham a mente mais aberta que os de Tessalônica e ouviram a mensagem de Paulo com grande interesse. Todos os dias, examinavam as Escrituras para ver se Paulo e Silas ensinavam a verdade.
12 To bairi capãarã caapiʉjayuparã. Griego maja cajʉgo ãna cãromia quena, caʉmʉa quena caapiʉjayuparã.
12 Como resultado, muitos judeus creram, assim como vários gregos de alta posição, tanto homens como mulheres.
13 Tesalónica macana judío maja Bereapʉre tunu Pablo Dio ye quetire cʉ cabuiorijere caqueti apiyuparã. Tiere apirã Bereapʉ cáaácoajuparã, Pablo jãare na wadajã matara aána. Topʉ eja, to bairona na cátatore bairona tunu to macanare na cawadajã mawijio punijini rotiyuparã.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Bereia, foram até lá e criaram um alvoroço.
14 To bairo na caĩro apirã Jesure caapiʉjarã nemoo jĩcaarã na yarãre Pablore cʉ cane ro aá rotiyuparã ria capairi ya tʉacãpʉ. Sila, Timoteo jãa maca ti macapʉna Bereapʉ catuacõañuparã.
14 Os irmãos agiram de imediato e enviaram Paulo para o litoral, enquanto Silas e Timóteo permaneceram na cidade.
15 Pablo cʉ cabapacʉti aátana na menana cumua mena cáaácoajupʉ Atena cawamecʉti macapʉ yua. Na maca topʉ cʉ bapacʉti cũ joo, catunucoajuparã na ya macapʉ Bereapʉ tunu. Na mena Pablo caqueti jooyupʉ. “Sila, Timoteo uwaro atopʉ na aparo,” caĩ jooyupʉ.
15 Os que acompanharam Paulo o levaram até Atenas e, depois, voltaram a Bereia com instruções para Silas e Timóteo irem ao encontro dele o mais depressa possível.
16 Pablo Atenapʉ Silare, Timoteore na yuu baii ti macapʉ catʉjʉ teñañupʉ. Topʉ tʉjʉ teñaʉ nipetiropʉ Dio cãniquẽnarena na cañuu bue nʉcʉbʉgonucurã wericarãre na catʉjʉyupʉ. Tiere tʉjʉʉ seeto catʉgooñarique paiyupʉ.
16 Enquanto Paulo esperava por eles em Atenas, ficou muito indignado ao ver ídolos por toda a cidade.
17 To bairi judío maja na neñapo buerica wiipʉ to caneñaponucurãre to cãnacã rʉmʉ judío majare, aperã judío maja cãniquẽna Diore cáti nʉcʉbʉgorãre Jesu ye quetire na cabuionucuñupʉ Pablo. Maca recomaca wapayerica paʉ cáaáteñarã quenare na cabuionucuñupʉ to cãnacã rʉmʉ.
17 Por isso, ia à sinagoga debater com os judeus e com os gentios tementes a Deus e falava diariamente na praça pública a todos que ali estavam.
18 Aperã epicúreo caĩrã na cabuerijere camajirã, aperã estoico cawamecʉti poa ricati na cabuerijere camajirã yoaro Pablo mena cawadapeniñuparã. Pablo na cabuioyupʉ Jesu ye quetire. Camaja cʉ̃re na cajĩaricaro bero cʉ catunu catirique quenare na cabuioyupʉ. To bairi jĩcaarã:
18 Paulo também debateu com alguns dos filósofos epicureus e estoicos. Quando lhes falou de Jesus e da ressurreição, eles perguntaram: “O que esse tagarela está querendo dizer?”. Outros disseram: “Parece estar falando de deuses estrangeiros”.
19 To bairi cʉ capi aájuparã jĩca paʉ na caame wadapeninucuri paʉpʉ, Areópago na caĩri paʉpʉ. Topʉ neñapori:
19 Então levaram Paulo ao conselho da cidade e disseram: “Pode nos dizer que novo ensino é esse?
20 Ti wamere jã apiñaqueti majuucõa. ¿Dope bairo ĩgaro to ĩti tie mʉ cabuiorije? cʉ caĩ jeniñañuparã.
20 Você diz coisas um tanto estranhas, e queremos saber o que significam”.
21 Ti maca Atena macana, apero macana topʉ catʉjʉ teñarã quena cawama queti tʉgooñarica wameri jetore cawadapeninucuñuparã.
21 (Convém explicar que os atenienses, bem como os estrangeiros que viviam em Atenas, pareciam não fazer outra coisa senão discutir as últimas novidades.)
22 To bairo Pablore cʉ na caĩ jeniñaro Areópagopʉ na caneñaporopʉ na watoapʉ wamʉnʉcari ocõo bairo na caĩ buioyupʉ Atena macanare:
22 Então Paulo se levantou diante do conselho e assim se dirigiu a seus membros: “Homens de Atenas, vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Atopʉre tʉjʉ teñaʉ mʉja cañuu bue nʉcʉbʉgonucurãre na mʉja cañuu bueri paʉrire yʉ tʉjʉwʉ, na caĩñupʉ Pablo. —Jĩca paʉ mʉja cañuu bue nʉcʉbʉgori paʉre ocõo bairo caucarique cʉtiere yʉ bʉga ejawʉ. “Jĩcaʉ cáti nʉcʉbʉgopaʉ camajiña mácʉ ñuu buerica paʉ ã atopʉre,” ĩ ucarique ãmʉ. Cʉ majiquetibana quena mʉja cañuu buei cʉ cãniere mʉjaare yʉ buiopa.
23 pois, enquanto andava pela cidade, reparei em seus diversos altares. Um deles trazia a seguinte inscrição: ‘Ao Deus Desconhecido’. Esse Deus que vocês adoram sem conhecer é exatamente aquele de que lhes falo.
24 ’Cʉ̃a Dio ati ʉmʉrecoo, to macana nipetirãre cátacʉ ãmi. Jõ bui, ati yepa nipetiro Ʉpaʉ ãmi. To bairi Caʉpaʉ aniri ati yepa macá wii camaja na cáta wii cʉ̃re na cáti nʉcʉbʉgopa wiipʉ ani tua majiquẽcʉmi Dio.
24 “Ele é o Deus que fez o mundo e tudo que nele há. Uma vez que é Senhor dos céus e da terra, não habita em templos feitos por homens
25 Ñe unie cʉ rʉjaquẽe Diore. Cʉ maca ãmi mani cacatirije, mani catutuarije, apeye unie quenare nipetiro mani camajare cajoʉ. To bairi mani camaja maca apeye uniere cʉ̃re mani átiboja majiquẽna.
25 e não é servido por mãos humanas, pois não necessita de coisa alguma. Ele mesmo dá vida e fôlego a tudo, e supre cada necessidade.
26 ’Dio nemoopʉre jĩcaʉ camajocʉre cʉ cáti jʉgoyupi. Cʉ jʉgorina camaja to cãnacã poa macana ati yepa nipetiropʉ cãni bateparãre na cacũñupi Dio. To bairona mani cacatipa rʉmʉri cõo quenare, mani cãnipa paʉri mani cãnipe quenare cacũñupi.
26 De um só homem ele criou todas as nações da terra, tendo decidido de antemão onde se estabeleceriam e por quanto tempo.
27 To bairona mani cacũñupi, cʉ̃re mani catʉgooña maca bʉga nʉcʉbʉgoparore bairo ĩi. Jõopʉna cayoaropʉ aniquẽemi. Mani tʉna ãmi.
27 “Seu propósito era que as nações buscassem a Deus e, tateando, talvez viessem a encontrá-lo, embora ele não esteja longe de nenhum de nós.
28 Mʉja ñicʉ jãa jĩca wame ocõo bairo caĩ ucayupa: “Ãcʉmi jĩcaʉ cáti nʉcʉbʉgopaʉ. Cʉ maca mani cacatirije cajoʉ, mani capaa majirijere cajoʉ ãcʉmi,” caĩ ucayupa. Ape wame quena ocõo bairo caucayupa: “Mani quena cʉ cátana, cʉ punaa mani ã,” caĩ ucayupa.
28 Pois nele vivemos, nos movemos e existimos. Como disseram alguns de seus próprios poetas: ‘Somos descendência dele’.
29 To bairi cʉ punaa mani ã ĩrã, “Ocõo baii ãcʉmi caajiyarije mena o ʉ̃ta mena wericʉre baii ũcʉ ãcʉmi,” caĩ tʉgooñaquetipe ã. Camaja caroaro catʉgooñarã, “Cʉ ũcʉ jã wegarã,” caĩrã anibana quena cʉ ũcʉre we majiquẽnama.
29 E, por ser isso verdade, não devemos imaginar Deus como um ídolo de ouro, prata ou pedra, projetado por artesãos.
30 Cajʉgoyepʉ camaja majiquetibana to bairo na cátajere camataquẽjupi Dio. Yucʉra nipetiro macana caroorije mani cátiere mani tʉgooñarique pai jana re rotimi.
30 “No passado, Deus não levou em conta a ignorância das pessoas acerca dessas coisas, mas agora ele ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Jĩca rʉmʉ ati yepa macana nipetirã caroorije na cátaje cariape tʉjʉ maji cõoñari na popiyeyegʉmi Dio. Jĩcaʉre camajare cariape na cátajere cʉ catʉjʉ cõoñabojapaʉre cʉ cacũñupi Dio. Cʉna, cʉ cacũricʉna camajare catʉjʉ cõoñapaʉ anigʉmi ĩi cʉ̃re cabai yajiricʉpʉre cʉ cacatioyupi Dio, caĩñupʉ Pablo, Jesure ĩi.
31 Pois ele estabeleceu um dia para julgar o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou, e mostrou a todos quem é esse homem ao ressuscitá-lo dos mortos”.
32 Pablo, “Jĩcaʉ cabai yajiricʉpʉna catunu catiyupi,” cʉ caĩrijere apirã cʉ caĩ epeyuparã jĩcaarã. Aperã maca, “Ape rʉmʉ tunu tiere mʉ cabuionemoro jã apigarã tunu,” cʉ caĩñuparã.
32 Quando ouviram Paulo falar da ressurreição dos mortos, alguns riram com desprezo. Outros, porém, disseram: “Queremos ouvir mais sobre isso em outra ocasião”.
33 Cabero Pablo na neñaporica paʉ cãnacʉ cabuticoajupʉ.
33 Então Paulo se retirou do conselho,
34 Jĩcaarã cʉ bapacʉtiri caapiʉjayuparã. Jĩcaʉ Dionisio cawamecʉcʉ Areópagopʉ caneñaponucurã mena macacʉ cãñupʉ. Jĩcaʉ Dámari cawamecʉco cãñupo. Aperã quena na mena caapiʉjayuparã.
34 mas alguns se juntaram a ele e creram. Entre eles estavam Dionísio, membro do conselho, uma mulher chamada Dâmaris, e alguns outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.