Atos 15

Dio Wadarique (TAV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pablo, Bernabé Antioquíapʉ na cãno aperã Judea yepa macana caejayuparã. Naa judío maja na cátinucurijere na cáti rotiyuparã Jesure caapiʉjarãre.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 To bairo na caĩ buioro apirã Pablo, Bernabé jãa na mena yoaro caame wada netoñuparã. To bairi Antioquía macana Jesure caapiʉjarã Pablore, Bernabére, aperã na mena macana jĩcaarãre Jerusalẽpʉ na cáaá rotiyuparã. Ocõo bairo na caĩñuparã:
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 To bairo Jesure caapiʉjarã nare na caĩro cáaácoajuparã. Aána, caneto aájuparã Fenicia, Samaria na caĩri yeparire. Nipetiro na caneto aáti macari macanare judío maja cãniquẽna Jesure na caapiʉjarijere na caqueti buio nutua aájuparã. Tie quetire apirã Jesure caapiʉjarã seeto cawariñuuñuparã.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 To bairi Pablo jãa Jerusalẽpʉ na caejaro Jesu buerã cãnana, aperã cajʉgo ãna, nipetirã Jesure caapiʉjarã caroaro na caboca tʉjʉ jeniñuparã. Nare na caboca tʉjʉ jeniro Pablo jãa maca na cabuioyuparã na cáaáteñaropʉ nipetiro Dio na jʉgori cʉ cátajere.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Na cabuioro apirã aperã jĩcaarã fariseo maja Jesure caapiʉjarã wamʉnʉcari ocõo bairo caĩñuparã:
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 To bairo na caĩro Jesu buerã cãnana, aperã Jesure caapiʉjarãre cajʉgo ána jĩca paʉ neñapori cawadapeniñuparã fariseo maja nare na caĩrijere.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Yoaro tiere na caĩ wadapeniro bero Pedro wamʉnʉca, ocõo bairo na caĩñupʉ:
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Dio nipetirã camajare mani yerire majimi. To bairi nare, caroaro yʉre caapiʉjarã ãma ĩi, cʉ Espíritu Santore na cajooyupi Dio, manire cʉ cajooeparore bairona.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Dio manire cʉ camairore bairona na quenare na mairi caroorije na cátajere camajiriobojayupi nare.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 ¿Nope ĩrã Dio nare cʉ cátibojapere cʉ mʉja matagati? Mani ñicʉ jãa, mani quena Moisé ãnacʉ na cʉ carotiriquere mani áti peti majiquẽe. Na quena áti peti majiquetiborãma. ¿Nope ĩrã, “Dio mena caroaro anigarã tiere ája,” na mʉja rotigati?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Ocõo bairo maca catʉgooñape ã: Dio manire netoomi mani Ʉpaʉ Jesu manire cʉ camai bopacoo tʉjʉro. Dope bairo mani majuuna mani cáti majiquẽtie to cãnibato quena mani catiomi. Judío maja mee quenare to bairona na netoomi Dio caroorije na cátiere.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 To bairo cʉ caĩro apirã cajanañuparã na nipetirã. To cõona Pablo, Bernabé na cabuioyuparã judío maja cãniquẽna tʉpʉ caacʉori wamerire na jʉgori Dio cʉ cáti iñooriquere.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Tiere na caĩ buio yaparoro Jacobo ocõo bairo na caĩ buioyupʉ tunu:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Yucʉacã Simón Pedro buiomi judío maja cãniquẽnare Dio caroaro na cʉ cátiboja jʉgorijere. To bairi na quenare jĩcaarãre na cabejeyupi Dio cʉ yarã cãniparãre.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 To bairo cʉ caĩ buiorore bairona caĩ buio ucayupa Dio ye quetire cabuioricarã tirʉmʉpʉ macana. Ocõo bairo caĩ ucayupa:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Caberopʉ Davire cʉ yʉ caĩricarore bairona yʉ átigʉ. Cʉ pãramipʉre jĩcaʉ Ʉpaʉ cãnipaʉre cʉ yʉ cũgʉ.
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 To bairo yʉ cáto aperã judío maja cãniquẽna yʉre camajirã anigarãma yʉ yarã cãniparã yʉ cacũricarã.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Tirʉmʉpʉ mani Ʉpaʉ Dio tiere mani cabuioyupi, caĩ ucayupa Dio ye quetire cabuiori maja cãnana.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 ’To bairi yʉ tʉgooña. Judío maja cãniquẽna Jesure caapiʉjarãre capee na carotiquetipe ã, caĩñupʉ Jacobo.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 —Queti joorica pũuro macare na mani uca jooto to cãnacã wameacã átiqueticõaña caĩpa pũuro: “Waibʉcʉ rire wericarã Dio cãniquẽnarena aperã na cáti nʉcʉbʉgorãre na cabaje jeni bʉgarijere ʉgaqueticõaña,” na caĩpe ã. “Áti epericarã cʉtiqueticõaña,” na caĩpe ã. “Waibʉcʉrã wamʉa wãia jurericarã rií requetanare ʉgaqueticõaña. Waibʉcʉrã na riíre etiqueticõaña. To cõo átiquẽja,” nare mani ĩ buio uca joogarã.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Moisépʉre Dio cʉ carotirique cʉ cacũriquere nipetiri macapʉ judío maja na neñapo buerica wiiripʉre to cãnacã sábado cãno buerique aninucu. Tirʉmʉpʉ mani ñicʉ jãapʉ cabue jʉgóyupa. To bairi judío maja mee quena majima ati wamerire, caĩñupʉ Jacobo.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 To bairo cʉ caĩro Jesu buerã cãnana, nipetirã Jesure caapiʉjarã, nare cajʉgo ána quena, “Jaʉ,” caĩñuparã. To bairi Antioquíapʉre Pablo, Bernabé jãa na mena ti pũuro queti joorica pũurore cane aáparãre cabejeyuparã. Juda Barsabá cawamecʉcʉ, apeĩ Sila cawamecʉcʉ na cabejeyuparã. Jesure caapiʉjarã cãni majuurã cãñuparã.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Ti pũuro na mena cajooyuparã na carotirijere ucarica pũurore. Ocõo bairo caucayuparã ti pũuropʉ:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Jã caapiwʉ aperã ato macana mʉjaare na cabuio mawijioriquere. Jã tʉpʉ macana na cãnibato quena na cabuio teñari wamere jã carotiquẽpʉ.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 To bairi jĩca wame tʉgooña majiri jã mena macana pʉgarã jã cabejerãre mʉja tʉpʉ jã joo Pablo, Bernabé jãare mani camairãre mʉja tʉpʉ cáaáparãre.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Pablo, Bernabé jãare mani Ʉpaʉ Jesucristo yere na cabuio teñaro aperã na cajĩaboyuparã.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 To bairi na mena Judare, Silare, jã cabejerãre mʉja tʉpʉ nare jã joo. Na majuuna mʉja buiogarãma nipetiro ati pũuro caĩrijere.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Espíritu Santo capee rotiquẽcʉmi mʉjaare. To bairi capee wame popiye cãniere mʉjaare jã rotigatee. To bairi to cãnacã wameacã jã rotigarã:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Waibʉcʉ rire wericarã Dio cãniquẽnarena aperã na cáti nʉcʉbʉgorãre na cabaje jeni bʉgarijere ʉgaqueticõaña. Waibʉcʉrã na riíre etiqueticõaña. Waibʉcʉrã wamʉa wãia jurericarã rií requetanare ʉgaqueticõaña. Áti epericarã cʉtiqueticõaña. Tiere jã carotirijere bairona ána caroaro mʉja anigarã. To cõona ã.”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 To bairi tie queti buio majiorica pũuro cane aájuparã na cajooricarã Antioquíapʉ yua. Antioquíapʉre eja, to macana Jesure caapiʉjarãre na neñapo roti, queti joorica pũurore na cajooyuparã.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 To macana ti pũurore tʉjʉrã seeto cawariñuuñuparã catʉgooñarique paibatana, cariape nare na cabuio jooro.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Juda, Sila, na quena Dio ye quetire cabuiorã aniri yoaro na buiori yeri ocabʉtiriquere na cabuioyuparã Antioquía macana Jesure caapiʉjarãre.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 To bairi na mena yoabʉjaroacã catuayuparã. Cabero, “Jãre cajooricarã tʉpʉ tunu aána jã bai tunu,” caĩñuparã. To bairo na caĩro, “Caroaro mena tunu aánaja,” na caĩ tʉjayuparã.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 To bairo na caĩrije to cãnibato quena Sila maca: “Baiyupa, yʉa atona yʉ tuagʉ,” caĩñupʉ.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Pablo, Bernabé na quena yoaro Antioquíapʉre catuayuparã, aperã menare mani Ʉpaʉ Jesu ye quetire buionemogarã.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Cabero Pablo Bernabére cʉ caĩñupʉ:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Bernabé maca seeto na mena cane aágabajupʉ Juan Marco cawamecʉcʉre.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Pablo maca, “Tirʉmʉ quenare Panfilia yepapʉ mani cũ joo, mani catunu weocoami mani mena caroaro bue teña peogaquẽcʉ,” ĩbacʉ cʉ cane aágaquẽjupʉ.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 To bairo baibana na majuu ame wada netoo, caame ricawatiyuparã. To bairi Bernabé maca Juan Marco mena cumua mena cáaácoajupʉ Chipre cawamecʉti poa yucʉ poapʉ.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Pablo maca Silare cʉ cane aájupʉ cʉ cabapa cʉtipaʉre. To macana Jesure caapiʉjarã, “Dio caroaro mʉjaare cʉ coteato,” nare na caĩ jenibojaro bero cáaácoajuparã.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Aá, caneto aájuparã Siria, Cilicia cawamecʉti yeparire. To macana Jesure caapiʉjarãre na ĩ buioʉ seeto yeri ocabʉtiriquere na caĩ buioyupʉ Pablo.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.