Atos 15
Dio Wadarique (TAV) vs ARIB
1 Pablo, Bernabé Antioquíapʉ na cãno aperã Judea yepa macana caejayuparã. Naa judío maja na cátinucurijere na cáti rotiyuparã Jesure caapiʉjarãre.
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 To bairo na caĩ buioro apirã Pablo, Bernabé jãa na mena yoaro caame wada netoñuparã. To bairi Antioquía macana Jesure caapiʉjarã Pablore, Bernabére, aperã na mena macana jĩcaarãre Jerusalẽpʉ na cáaá rotiyuparã. Ocõo bairo na caĩñuparã:
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 To bairo Jesure caapiʉjarã nare na caĩro cáaácoajuparã. Aána, caneto aájuparã Fenicia, Samaria na caĩri yeparire. Nipetiro na caneto aáti macari macanare judío maja cãniquẽna Jesure na caapiʉjarijere na caqueti buio nutua aájuparã. Tie quetire apirã Jesure caapiʉjarã seeto cawariñuuñuparã.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 To bairi Pablo jãa Jerusalẽpʉ na caejaro Jesu buerã cãnana, aperã cajʉgo ãna, nipetirã Jesure caapiʉjarã caroaro na caboca tʉjʉ jeniñuparã. Nare na caboca tʉjʉ jeniro Pablo jãa maca na cabuioyuparã na cáaáteñaropʉ nipetiro Dio na jʉgori cʉ cátajere.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Na cabuioro apirã aperã jĩcaarã fariseo maja Jesure caapiʉjarã wamʉnʉcari ocõo bairo caĩñuparã:
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 To bairo na caĩro Jesu buerã cãnana, aperã Jesure caapiʉjarãre cajʉgo ána jĩca paʉ neñapori cawadapeniñuparã fariseo maja nare na caĩrijere.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Yoaro tiere na caĩ wadapeniro bero Pedro wamʉnʉca, ocõo bairo na caĩñupʉ:
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Dio nipetirã camajare mani yerire majimi. To bairi nare, caroaro yʉre caapiʉjarã ãma ĩi, cʉ Espíritu Santore na cajooyupi Dio, manire cʉ cajooeparore bairona.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Dio manire cʉ camairore bairona na quenare na mairi caroorije na cátajere camajiriobojayupi nare.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 ¿Nope ĩrã Dio nare cʉ cátibojapere cʉ mʉja matagati? Mani ñicʉ jãa, mani quena Moisé ãnacʉ na cʉ carotiriquere mani áti peti majiquẽe. Na quena áti peti majiquetiborãma. ¿Nope ĩrã, “Dio mena caroaro anigarã tiere ája,” na mʉja rotigati?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Ocõo bairo maca catʉgooñape ã: Dio manire netoomi mani Ʉpaʉ Jesu manire cʉ camai bopacoo tʉjʉro. Dope bairo mani majuuna mani cáti majiquẽtie to cãnibato quena mani catiomi. Judío maja mee quenare to bairona na netoomi Dio caroorije na cátiere.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 To bairo cʉ caĩro apirã cajanañuparã na nipetirã. To cõona Pablo, Bernabé na cabuioyuparã judío maja cãniquẽna tʉpʉ caacʉori wamerire na jʉgori Dio cʉ cáti iñooriquere.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Tiere na caĩ buio yaparoro Jacobo ocõo bairo na caĩ buioyupʉ tunu:
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Yucʉacã Simón Pedro buiomi judío maja cãniquẽnare Dio caroaro na cʉ cátiboja jʉgorijere. To bairi na quenare jĩcaarãre na cabejeyupi Dio cʉ yarã cãniparãre.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 To bairo cʉ caĩ buiorore bairona caĩ buio ucayupa Dio ye quetire cabuioricarã tirʉmʉpʉ macana. Ocõo bairo caĩ ucayupa:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 Caberopʉ Davire cʉ yʉ caĩricarore bairona yʉ átigʉ. Cʉ pãramipʉre jĩcaʉ Ʉpaʉ cãnipaʉre cʉ yʉ cũgʉ.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 To bairo yʉ cáto aperã judío maja cãniquẽna yʉre camajirã anigarãma yʉ yarã cãniparã yʉ cacũricarã.
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Tirʉmʉpʉ mani Ʉpaʉ Dio tiere mani cabuioyupi, caĩ ucayupa Dio ye quetire cabuiori maja cãnana.
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 ’To bairi yʉ tʉgooña. Judío maja cãniquẽna Jesure caapiʉjarãre capee na carotiquetipe ã, caĩñupʉ Jacobo.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 —Queti joorica pũuro macare na mani uca jooto to cãnacã wameacã átiqueticõaña caĩpa pũuro: “Waibʉcʉ rire wericarã Dio cãniquẽnarena aperã na cáti nʉcʉbʉgorãre na cabaje jeni bʉgarijere ʉgaqueticõaña,” na caĩpe ã. “Áti epericarã cʉtiqueticõaña,” na caĩpe ã. “Waibʉcʉrã wamʉa wãia jurericarã rií requetanare ʉgaqueticõaña. Waibʉcʉrã na riíre etiqueticõaña. To cõo átiquẽja,” nare mani ĩ buio uca joogarã.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Moisépʉre Dio cʉ carotirique cʉ cacũriquere nipetiri macapʉ judío maja na neñapo buerica wiiripʉre to cãnacã sábado cãno buerique aninucu. Tirʉmʉpʉ mani ñicʉ jãapʉ cabue jʉgóyupa. To bairi judío maja mee quena majima ati wamerire, caĩñupʉ Jacobo.
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 To bairo cʉ caĩro Jesu buerã cãnana, nipetirã Jesure caapiʉjarã, nare cajʉgo ána quena, “Jaʉ,” caĩñuparã. To bairi Antioquíapʉre Pablo, Bernabé jãa na mena ti pũuro queti joorica pũurore cane aáparãre cabejeyuparã. Juda Barsabá cawamecʉcʉ, apeĩ Sila cawamecʉcʉ na cabejeyuparã. Jesure caapiʉjarã cãni majuurã cãñuparã.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Ti pũuro na mena cajooyuparã na carotirijere ucarica pũurore. Ocõo bairo caucayuparã ti pũuropʉ:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Jã caapiwʉ aperã ato macana mʉjaare na cabuio mawijioriquere. Jã tʉpʉ macana na cãnibato quena na cabuio teñari wamere jã carotiquẽpʉ.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 To bairi jĩca wame tʉgooña majiri jã mena macana pʉgarã jã cabejerãre mʉja tʉpʉ jã joo Pablo, Bernabé jãare mani camairãre mʉja tʉpʉ cáaáparãre.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Pablo, Bernabé jãare mani Ʉpaʉ Jesucristo yere na cabuio teñaro aperã na cajĩaboyuparã.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 To bairi na mena Judare, Silare, jã cabejerãre mʉja tʉpʉ nare jã joo. Na majuuna mʉja buiogarãma nipetiro ati pũuro caĩrijere.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Espíritu Santo capee rotiquẽcʉmi mʉjaare. To bairi capee wame popiye cãniere mʉjaare jã rotigatee. To bairi to cãnacã wameacã jã rotigarã:
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Waibʉcʉ rire wericarã Dio cãniquẽnarena aperã na cáti nʉcʉbʉgorãre na cabaje jeni bʉgarijere ʉgaqueticõaña. Waibʉcʉrã na riíre etiqueticõaña. Waibʉcʉrã wamʉa wãia jurericarã rií requetanare ʉgaqueticõaña. Áti epericarã cʉtiqueticõaña. Tiere jã carotirijere bairona ána caroaro mʉja anigarã. To cõona ã.”
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 To bairi tie queti buio majiorica pũuro cane aájuparã na cajooricarã Antioquíapʉ yua. Antioquíapʉre eja, to macana Jesure caapiʉjarãre na neñapo roti, queti joorica pũurore na cajooyuparã.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 To macana ti pũurore tʉjʉrã seeto cawariñuuñuparã catʉgooñarique paibatana, cariape nare na cabuio jooro.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Juda, Sila, na quena Dio ye quetire cabuiorã aniri yoaro na buiori yeri ocabʉtiriquere na cabuioyuparã Antioquía macana Jesure caapiʉjarãre.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 To bairi na mena yoabʉjaroacã catuayuparã. Cabero, “Jãre cajooricarã tʉpʉ tunu aána jã bai tunu,” caĩñuparã. To bairo na caĩro, “Caroaro mena tunu aánaja,” na caĩ tʉjayuparã.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 To bairo na caĩrije to cãnibato quena Sila maca: “Baiyupa, yʉa atona yʉ tuagʉ,” caĩñupʉ.
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Pablo, Bernabé na quena yoaro Antioquíapʉre catuayuparã, aperã menare mani Ʉpaʉ Jesu ye quetire buionemogarã.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Cabero Pablo Bernabére cʉ caĩñupʉ:
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Bernabé maca seeto na mena cane aágabajupʉ Juan Marco cawamecʉcʉre.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Pablo maca, “Tirʉmʉ quenare Panfilia yepapʉ mani cũ joo, mani catunu weocoami mani mena caroaro bue teña peogaquẽcʉ,” ĩbacʉ cʉ cane aágaquẽjupʉ.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 To bairo baibana na majuu ame wada netoo, caame ricawatiyuparã. To bairi Bernabé maca Juan Marco mena cumua mena cáaácoajupʉ Chipre cawamecʉti poa yucʉ poapʉ.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Pablo maca Silare cʉ cane aájupʉ cʉ cabapa cʉtipaʉre. To macana Jesure caapiʉjarã, “Dio caroaro mʉjaare cʉ coteato,” nare na caĩ jenibojaro bero cáaácoajuparã.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Aá, caneto aájuparã Siria, Cilicia cawamecʉti yeparire. To macana Jesure caapiʉjarãre na ĩ buioʉ seeto yeri ocabʉtiriquere na caĩ buioyupʉ Pablo.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.