Romanos 14
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 Ayətma-ɣ, ăwadəm wa s-rəkkəm immun-net, arăt-as ifassăn-năwăn, wăr has-jem erk măjrăd.
1 Acolham quem é fraco na fé, não, porém, para discutir opiniões.
2 Ǝllan-t ăddinăt ordanen a-s wăr t-illa amənsi s-wădden ăddooben tetăte-net, əllan-t daɣ iyyăḍ s-rəkkəm immun-năsăn wăren tətt ar isudar wi n-išəkraš.
2 Um crê que pode comer de tudo, mas quem é fraco na fé come legumes.
3 Ămăra, wăr-isămăḍrayet wa s-a ijrăw-dăɣ, ad-t-ăkš, wa iyyăḍăn igdălăn i-iman-net tetăte n-imənsiwăn iyyăḍ; wăr-isăwaret daɣ wa wărăn itətt hărăt iyyăn uḍlem ere wa s-a ijrăw-dăɣ, ad-t-ăkš ed ijʼ-as Măssinăɣ edăgg ənta-dăɣ.
3 Quem come de tudo não deve desprezar o que não come; e o que não come não deve julgar o que come de tudo, porque Deus o acolheu.
4 Ak kăyy făw-i isawarăn akli n-iyyăn uḍlem, mi tămoosăd? Ajăn wădden jer-ibdad wăla oḍa, măssi-s a iqqal a-wen, ma tăkkuulăd? Ǝlməd a-s ad-ibdəd făll-iman-net ed Emăli-i t-illăn ila tărna n-ehel-net.
4 Quem é você para julgar o servo alheio? Para o seu próprio dono é que ele está em pé ou cai; mas ficará em pé, porque o Senhor é poderoso para o manter em pé.
5 Iyyăḍ ăddinăt, ija ɣur-săn a-s illʼ-e ašăl ufăn iyyăn, ija ɣur-iyyăḍ a-s, a-di, wăr-əẓleyăn hărăt; ăyyăt hak ăwadəm d-a-wa orda, igdăh ɣas ad-ikna ukəs n-ăššăk dăɣ-a-wa iha.
5 Alguns pensam que certos dias são mais importantes do que os demais, mas outros pensam que todos os dias são iguais. Cada um tenha opinião bem-definida em sua própria mente.
6 Wa ăẓinămăẓlăyăn išilan, iṭṭaf ălxal-wa dăɣ-ašăl-wa, iẓənnəməẓləyet-tăn i-ad-isəmɣăr Emăli s-a-wen; ere daɣ wa s-a ijrăw, ad-t-ăkš, isəmɣăret Măssinăɣ ed a ijrăw-dăɣ, ad-irəš i-Măssinăɣ isuf-win-dăɣ t-ija. Ere daɣ wa s-illʼ-e a wăr-itətt, isamɣar Emăli dăɣ-a-wen-dăɣ ed ənta dăɣ, itumay i-Măssinăɣ a-wa has-ija.
6 Quem pensa que certos dias são mais importantes faz isso para o Senhor. Quem come de tudo faz isso para o Senhor, porque dá graças a Deus. E quem não come de tudo é para o Senhor que não come e dá graças a Deus.
7 Wăr t-illa dăɣ-năɣ ere wărăn idder ar i-iman wi-net ɣas, wăr t-illa daɣ ere madăn-ămmăt i-iman wi-net ɣas.
7 Porque nenhum de nós vive para si mesmo, nem morre para si.
8 Ɣas kunta nəddar, Emăli a-s nəddar, kunta daɣ nămmut, ənta a-s nămmut. A-wen-dăɣ a făl jer-nəddar wăla nămmut, Emăli a hanăɣ-ilăn.
8 Porque, se vivemos, é para o Senhor que vivemos; se morremos, é para o Senhor que morremos. Quer, pois, vivamos ou morramos, somos do Senhor.
9 Wăr t-iha ăššăk a-s Ălmasex ămmut, inkăr-dd jer-inəmmuttan i-ad-ixkəm făll-inəmmuttan hakd-dăɣ d-ăddinăt wi əddărnen.
9 Foi precisamente para esse fim que Cristo morreu e tornou a viver: para ser Senhor tanto de mortos como de vivos.
10 Adiš, kăyy, ma s-ḍallămăd ăŋŋa-k, samăḍrayăt-t? Iket-dăɣ-nănăɣ, ilkam ad-dd-nəbdəd dat-Măssinăɣ i-ad-hanăɣ-išrăɣ?
10 Você, porém, por que julga o seu irmão? E você, por que despreza o seu irmão? Pois todos temos de comparecer diante do tribunal de Deus.
11 A-wen-dăɣ a dăɣ-hanăɣ-ăssewăl əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
11 Como está escrito: “Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará louvores a Deus.”
12 Ašăl-en n-tebădde dat-Măssinăɣ, hak ăgg-adəm d-a-wa has-jăn imojjan-net.
12 Assim, pois, cada um de nós prestará contas de si mesmo diante de Deus.
13 Năyyet anməšraɣ jer-iman-nănăɣ, əṭṭəfăt ənniyăt n-ad-wăr jem dat-ăŋŋa-wăn a t-isijărtăqqilăn wăla a t-e-isiḍəwən dăɣ-immun-net.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Pelo contrário, tomem a decisão de não pôr tropeço ou escândalo diante do irmão.
14 Dăɣ-a-wa ordeɣ, a-wen daɣ torda săr-i dd-falăt Emăli Ɣisa, əkkasăɣ daɣ ăššăk dăɣ-a-wen, wăr t-illa făw a itamăkšen xăramăn, măšan afăl issăxrăm ăwadəm hărăt i-iman-net, adiš, xăram-as.
14 Eu sei e estou persuadido, no Senhor Jesus, de que nada é impuro em si mesmo, a não ser para aquele que pensa que alguma coisa é impura; para esse é impura.
15 Kunta kăyy, təssəba n-a itakkăn emm-năk a făl mad-šənnəmšrəyăd ăŋŋa-k, adiš, əndek tărha dăɣ-a-wen? Wăr tăšnămăšrăyăd ăŋŋa-k dăɣ-təssəba n-a itakkăn emm ed ənta-dăɣ, təssəba-net a dăɣ-ămmut Ălmasex.
15 Se o seu irmão fica triste por causa do que você come, você já não anda segundo o amor. Não faça perecer, por causa daquilo que você come, aquele por quem Cristo morreu.
16 Wăr hawăn-itumaset hărăt tărham əssəbab făl kăwăn-tiẓəmən ăddinăt, əbḍəwăt dăr-s
16 Não seja, pois, difamado aquilo que vocês consideram bom.
17 ed, isălan wi n-Təmmənəya n-Măssinăɣ, wădden isălan n-tetăte d-tesăse ɣas, isălan n-iqqud d-ălxer d-tedăwit s-tărna n-Unfas Šăddijăn.
17 Porque o Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e alegria no Espírito Santo.
18 Ere wa itamašalăn erhet n-Ălmasex s-a-wen-dăɣ, ad-ijrəẓ ălxal-net i-Măssinăɣ, əqqəsăn-as dăgg-adəm.
18 Aquele que deste modo serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelas pessoas.
19 Ayətma-ɣ, nədgəẓet dăɣ-umăɣ n-ălxer d-anmədhal jer-iman-nănăɣ i-ad-nəṣṣuhət dăɣ-immun-nănăɣ.
19 Assim, pois, sigamos as coisas que contribuem para a paz e também as que são para a edificação mútua.
20 Wăr-itumaset a itakkăn emm əssəbab inaxxăsăn a-wa ija Măssinăɣ dăɣ-ulh n-ăŋŋa-k. Ădduuttăt a-s wăr t-illa hărăt s-wădden šăddij măšan hakd a-wen-dăɣ ufʼ-ak, ad-tajələd hărăt uhən, ad-siḍəwăd ăŋŋa-k dăɣ-abăkkaḍ.
20 Não destrua a obra de Deus por causa da comida. Todas as coisas, na verdade, são puras, mas não é bom quando alguém come algo que causa escândalo.
21 Ufʼ-ak ad-təyyəd fălla-k isan hakd-dăɣ asməd d-a-wa săl a-wen iket-net ăddooben ad-išənməšrəy ăŋŋa-k.
21 É bom não comer carne, nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa que leve um irmão a tropeçar.
22 A-wa dăɣ-təkkasăd ăššăk, əṭṭəf-t jere-k d-Măssinăɣ, igdăh dihen-dăɣ. Tənḍəḍ i-ere wa wărăn iššek iman-net dăɣ-ijităn-net.
22 A fé que você tem, guarde-a para você mesmo diante de Deus. Bem-aventurado é aquele que não se condena naquilo que aprova.
23 Ere wa ăssokăn hărăt emm-net uhən-dăɣ iššak iman-net, ăwadəm-en, asiḍəw ɣas a itajj iman-net dăɣ-ăššăreɣa n-Măssinăɣ. A ijʼ ăwadəm-dăɣ, dăɣ-iššak iman-net, abăkkaḍ.
23 Mas aquele que tem dúvidas é condenado se comer, pois o que ele faz não provém de fé; e tudo o que não provém de fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.