Mateus 26
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 Ija Ɣisa măjrăd-wen-dăɣ ɣas, innă i-inəṭṭulab-net:
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 «Təssanăm a-s əssin išilan a hin-ăqqimănen i-ămudd wa n-Faṣka-i dăɣ-mad-ăttărmăs Ăgg-ăgg-adəm, itwəṣləb făll-tajəttewt.»
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Dăɣ-isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-dd-əžžəmmăɣăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-inušămăn n-Iṣrayil dăɣ ehăn n-Qayăf wa n-ămănokal n-kăl-tikutawen.
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 Ănmănnakăn dihen făll-əmmək wa s-mad-săɣdărăn Ɣisa, əjən iman-net dăɣ-ufăr
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 măšan, ənnăn, wăr-ufa ad-ăj a-wen dăɣ-ašăl wa n-ămudd i-ad-wăr təjj tamdərwayt dăɣ-tamətte.
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Ămjarăt Ɣisa ašăl iyyăn dăɣ-taɣrəmt ta n-Bitanya i-ehăn n-ăhaləs s-isəm-net Simyon wa s-kăla t-ijrăw jəri.
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 Illʼ-e ɣur-s dihen-dăɣ, ăsiɣămăr dăɣ-edăgg wa n-imənsiwăn, a-s t-dd-tosa tamăḍt tăwwayăt butəl n-aḍutăn lanen ălqim ad-tăn-sanɣal făll-eɣăf n-Ɣisa.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 Ǝnhăyăn inəṭṭulab-net a-wen, wăr hasăn-ijreẓ, ăhnăffen dăɣ-iman-năsăn ad-jannen: «Šăɣšad yaden!
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 Aḍutăn-wi-dăɣ, mafăl wăr hin-ənšən, umas ălqim-năsăn takute i-tilăqqiwen.»
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Ilmăd Ɣisa a-wa kittəwăn, innʼ-asăn: «Ma s-naxxăsăm iman n-tamăḍt-i-dăɣ? Tihusay n-hărăt, təjʼ-ahi-t!
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 Tilăqqiwen ya, əllanăt ɣur-wăn hărkuk, a-s ija a-wen, năkk, ilkam ad-kăwăn-ăflăɣ.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 Asănɣal wa făll-i ja aḍutăn-wi-dăɣ, ašəšwar a dd-ja i-ăddinăt dăɣ-isălan n-ămukən n-taɣəssa-nin i-aẓəkka.
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Ăsidătteɣ-awăn a-s edăgg dăɣ-ătwăxṭăbăn isălan n-Ălənžil dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, ad-dăɣ-s ətwəsuɣəlăn isălan n-a-wa təja, i-ad-tăt-kittəwăn ăddinăt.»
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 Dăɣ-a-wen-dăɣ, a dd-iggăd Yahudəs Isxaryut wa n-iyyăn dăɣ-inəṭṭulab wi n-măraw d-əssin, ikkʼ imănokalăn n-kăl-tikutawen,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 innʼ-asăn: «Ma hi-hakkăm afăl hawăn-əssăɣdărăɣ Ɣisa?» Ăsseḍănăn-as kăraḍăt timərwen n-ărriyal n-aẓrəf, əkfăn-as-tăn.
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Ad-itammăɣ Yăhudəs ɣur-ălwăqq-wen-dăɣ i-tašləlt s-hasăn-t-ăstărmăs.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 Ašăl wa ăzzarăn n-ămudd wa n-Faṣka, dăɣ-tamăkšanăt tijəlwen-ti wăr ha tăẓẓa, ənnăn inəṭṭulab i-Ɣisa: «Ălɣalim, əndek diha d-tărhed ad-nəsəssikəy imənsiwăn n-ămudd wa n-Faṣka?»
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Innʼ-asăn: «Ǝjjəšăt aɣrəm, təkkəm ehăn n-măndam, tənnəm-as, innʼ-ak ălɣalim: ‹tăqqăn-in, tohăẓ-dd; ad-səssikəyăɣ năkk d-inəṭṭulab-in ămudd wa n-Faṣka dăɣ-ehăn-năk.› »
18 E ele lhes respondeu:
19 Jăn inəṭṭulab a-wa hasăn-innă Ɣisa, əglăn ad-siməjnun imənsiwăn wi n-Faṣka.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 Ijʼ ehăḍ ɣas, ănɣăyma Ɣisa d-inəṭṭulab wi n-măraw d-əssin dăɣ-edăgg wa n-imənsiwăn.
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 Tamănsawăn dihen-dăɣ a-s hasăn-innă: «Ăsidătteɣ-awăn a-s iyyăn dăɣ-wăn a hi-madăn-isəssăɣdăr.»
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 Ǝkmăn-tăn iman-năsăn a-s hasăn-innă a-wen-dăɣ, ad-has-jannen s-iyyăn-iyyăn: «Ălɣalim, ajăn năkk?»
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn Ɣisa: «Wa dăr-i madăn-imzəyyət iji n-ăfuss dăɣ-ăkoss, ənta a hi-madăn-isəssăɣdăr.
23 Jesus respondeu:
24 Tidət-dăɣ a-s Ăgg-ăgg-adəm, ad-t-iba ed a-wen-dăɣ a ənnăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ dăɣ-isălan-net măšan, amăskoy ăwadəm wa t-madăn-isəssăɣdăr! Ăwadəm-en, iššăm-as-in, ad-wăr dd-ijješ ăddunya.»
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 Iggăd-dd Yăhudəs wa t-madăn-isəssăɣdăr, innă ənta-dăɣ: «Ălfăqqi-nin, ăwadəm wa s-jănned, adiš năkk?» Innʼ-as Ɣisa: «Kăyy iman-năk, tənned-tăn.»
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 Tattăn dihen-dăɣ a-s iḍkăl Ɣisa tajəlla, ămmoy i-Măssinăɣ təzzar, irẓʼ-et, ăẓun-tăt jer-inəṭṭulab-net, innʼ-asăn: «Uhənăt, ăkšăt, a-wa taɣəssa-nin.»
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 Iḍkăl-dd daɣ kara han aman n-lăɣnăb ăxxiimmărnen, ămmoy i-Măssinăɣ təzzar, ikfʼ-asăn-t, innʼ-asăn: «Uhənăt, ăswăt iket-năwăn;
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 a-wa ašni-nin wa ămoosăn ărkăwăl n-tassaɣt ta tăynayăt d-Măssinăɣ. Ašni-nin, ad-inɣəl dăɣ-təssəba n-tenăšše n-ibăkkaḍăn i-ăddinăt ăjjootnen.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s, wăr-ilkem ad-əsweɣ ad-dd-ijmaḍăn ara n-lăɣnăb hundăɣ har ašăl wa d-mad-aləsăɣ năkk d-kăwăneḍ tesăse-net, s-ălxal ăynayăn dăɣ-Təmmənəya ta n-Abba-nin.»
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Ăwwăy Ɣisa d-inəṭṭulab-net isuhaɣ n-təmmal n-Măssinăɣ dd-əzjarnen əlkəttab wa n-Ăẓẓăbur, əglăn ḍarăt-a-wen, əkkăn taḍaɣt ta tăssidwălăt ihəškan wi n-əzzăytun.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Ǝwwăḍăn-in dihen ɣas, innʼ-asăn: «Xorəzzəma wa-hi madăn-irməs, ad-dd-arəw akuddəl-năwăn hahi ehăḍ-i-dăɣ, tăjawăḍăm iket-dăɣ-năwăn, təyyəm-ahi-dd năkk ɣas făl-a-s iktab dăɣ-əlkəttab a-s:
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 Innʼ-asăn daɣ: «Afăl dd-ənkărăɣ jer-inəmmuttan, ad-hawăn-izarăɣ s-teje ta n-Galila.»
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Iggăd-dd Bəṭrus, innă i-Ɣisa: «Năkk iman-in, kud ăjewăḍăn imidiwăn-in wi iyyăḍnen iket-năsăn dăɣ, wăr mad-ăjawăḍăɣ, ăyyăɣ-kăy, făw!»
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 Innʼ-as Ɣisa: «Ăsidătteɣ-ak a-s wăr mad-ăj ekăz kăraḍ iɣoran ehăḍ-i-dăɣ s-wădden tăkkudəlăd-ahi har kăraḍ ihăndăggan.»
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Innʼ-as Bəṭrus: «Năkk ɣas, kud-dăɣ tamăttant a tihrăɣ dăr-k, wăr kăy-mad-əkkuddəlăɣ.» Abăraj-wen-dăɣ ija Bəṭrus, a jăn daɣ inəṭṭulab wi iyyăḍnen iket-dăɣ-năsăn.
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Ăddew dăr-săn Ɣisa ḍarăt-a-wen s-ašəkrəš iyyăn iknan asədwal n-ihəškan s-isəm-net Žătsămmani, əwwăḍăn-in ɣas, innʼ-asăn: «Ɣaymăt, tăqqəlăm-ahi diha-dăɣ, ad-ədəlăɣ Măssinăɣ, əqqəlăɣ-kăwăn-dd.»
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 Iššənkăš-in fălla-săn, ăddeew d-Bəṭrus d-məddana-s n-Zăbdi wi n-əssin; ɣur-ăssaɣăt-wen-dăɣ, ad-t-əssəntăn iman-net təkma, ixwăl.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 Innă i-inəṭṭulab wi dăr-ăddew: «Ărɣan iman-in, ărɣan har išwar hi-ăba, wăr hanăɣ-ilăqqădet eḍəs.»
38 Então lhes disse:
39 Iššənkăš-in daɣ fălla-săn a ənḍărrăn, irkăɣ, ăsḍăs timme-net ăkall, ad-itəddal Măssinăɣ, ijanna: «Ya Abba-nin, kunta ămmukkăn a-wen-dăɣ, səssijəj-ahi tisnant-ta-dăɣ! Hakd a-wen-dăɣ, ăjet erhet wa-năk wădden wa-nin.»
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 Iqqăl-dd Ɣisa inəṭṭulab-net wi n-kăraḍ, ogăẓ-tăn-dd əṭṭasăn; issənkăr Bəṭrus, innʼ-as: «Ɣas kăwăneḍ, indăr-awăn wăla-dăɣ ad-dăr-i tahərəm iyyăn n-ăssaɣăt ɣas dăɣ-wăr kăwăn-ilɣed eḍəs!
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 Ǝnkărăt, ədəlăt Măssinăɣ i-ad-kăwăn-agəẓ dăɣ-tănḍărbaten n-Iblis; ăgg-adəm, tidət-dăɣ, a-s ăsidărhăn amišəl n-a ăjjeen ăhuusken măšan, igdal-as iba n-ăṣṣahăt n-tumast-net amišəl n-a-wa irha.»
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Olăs-dd daɣ ăsihe wa s-əssin, iššənkăš-in fălla-săn, ad-itəddal Măssinăɣ, ijanna: «Abba-nin, kunta wăr t-illa făw əmmək s-ăɣlăsăɣ dăɣ-tisnant-ta-dăɣ, adiš, ăjet erhet-năk.»
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 Olăs-tăn uɣəl, ogăẓ-tăn-dd, ijʼ-asăn eḍəs alăɣad-wa-dăɣ făl hasăn-indăr wăla ad-arən tiṭṭawen-năsăn.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 Ifăl-tăn daɣ asihe wa s-kăraḍ, idăl daɣ Măssinăɣ s-əmmək-wənnin-dăɣ.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Iglă, iqqăl-tăn-dd, issənkăr-tăn, innʼ-asăn: «Ɣas kăwăneḍ təṭṭasăm, sinfum hărwa? Ǝnkărăt-dd ămăra, ăssaɣăt n-atărməs-in, ohăẓ-dd. Ăgg-ăgg-adəm, ad-itwăɣdăr, ijjəš ifassăn n-inăsbăkkaḍăn,
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 ənkărăt, ăglăt-anăɣ; osʼ-anăɣ wa hi-e-isəssăɣdărăn.»
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 Wăr-issəmdă Ɣisa tənna n-a-wen-dăɣ a-s Yăhudəs, wa n-iyyăn dăɣ-inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin da-dăɣ, ăsilăl tamətte tăjjeet dd-ăšimašălăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-inušămăn n-Iṣrayil; əšlajăn iyyăḍ tikobawen, ăwwayăn iyyăḍ iboriyăn.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Tamətte-ten-dăɣ, ijʼ-as Yăhudəs wa n-ămaɣdar tamătart dăɣ-has-inna: «Ăhaləs wa s-hi-tənhăyăm har t-osăsăɣ dăɣ-idmarăn-in, ənta a-s Ɣisa, ărməsăt-t.»
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 Osă-dd Yăhudəs, oɣăd iman-net s-Ɣisa, innʼ-as: «Ălfăqqi-nin, jeɣ-ak ăsafu!» Osăs-t dăɣ-idmarăn-net.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Innʼ-as Ɣisa: «Amidi-nin, ăj ya a-wa s-dd-tosed». Toḍa tamətte făll-Ɣisa ălwăqq-wen-dăɣ, tərmăs-t.
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 Iggăd-dd iyyăn dăɣ-inəṭṭulab-net, ilbăy-dd tăkoba-net, ištăf-dd săr-s taməẓẓujt n-akli n-ămănokal n-kăl-tikutawen.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Iɣtăl-t Ɣisa, innʼ-as: «Suɣəl tăkoba-năk dăɣ-titar-net; ere iknăsăn s-tăkoba, ad-ămmăt s-tăkoba.
52 Então Jesus lhe disse:
53 Ăddoobeɣ teɣăre n-Abba-nin ămăra-dăɣ, afăl t-ăɣreɣ daɣ, šik-dăɣ a-s mad-săr-i dd-išəmmišəl măraw ajhanăn n-ănjălosăn d-əssin hi-ohăɣnen tinahăɣen
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 măšan afăl ija a-wen, əndek əmmək wa s-mad-itbat a-wa făll-i ənnăn ănnăbităn dăɣ-əlkəttabăn n-Măssinăɣ.»
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 Innă Ɣisa i-tamətte ḍarăt-a-wen: «Ajăn năkk ănaɣtaf a ămoosăɣ a-s hi-dd-takkăm d-tikobawen d-iboriyăn i-ad-hi-tărməsăm? Wădden hannăyăm-ahi hak ašăl ăqqiimăɣ dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn saɣreɣ, mafăl wăr hi dăɣ-s tərmesăm?
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 Măšan, əlmədăt a-s a-wa ijăn iket-net, ija i-ad-itbət a-wa ənnăn ănnăbităn dăɣ-əlkəttabăn.» Ăjewăḍăn inəṭṭulab-net iket-năsăn, oyyăn-t-dd ənta ɣas jer-išənja-net.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 Təlwăy tamətte ta tərmăsăt Ɣisa s-Qayăf wa n-ămănokal n-kăl-tikutawen-i s-a-s ităjj a-wen-dăɣ ăžžimmăɣăn ɣur-s ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-inušămăn n-Iṣrayil.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Tamətte-en, ijʼ-as-dd Bəṭrus alkum šəjren har təjjăš ammas n-ăɣalla n-ehăn n-ămănokal n-kăl-tikutawen; osă-dd Bəṭrus, ijjăš ənta-dăɣ, igla ăqqima edes i-gărdităn, ad-isimăqqul i-ajilal n-tanfust-ta-dăɣ.
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 Ǝggădăn-dd imănokalăn n-kăl-tikutawen d-kăl-Sinhidrin wi tirənen ăššăreɣa iket-năsăn, ad-tammăɣăn i-tajuhe n-bahu ənnăn făll-Ɣisa i-ad-t-siḍəwăn dăɣ-ăššăreɣa, sənnəhəjjən-t d-tamăttant;
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 ənnăn fălla-s bahutăn ăjjootnen măšan, wăr tăn-iha a ibdadăn făll-hărăt. Ǝggădăn-dd əssin ăddinăt ăjjəyhnen s-bahu,
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 ad-jannen: «Ăhaləs-i-dăɣ, năjjəyha a-s inna, ăddoobăt ad-ănd ehăn n-ămudd wa măqqărăn n-Măssinăɣ, idəy-dd iyyăn ăynayăn dăɣ-edăgg-net dăɣ-kăraḍ išilan.»
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 Islʼ ămănokal n-kăl-tikutawen i-a-wen ɣas, ihă-dd ibdad, imməjrăd, innă i-Ɣisa: «Ma tənned dăɣ-a-wa fălla-k itawănnen? Măjrăd!»
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Wăr t-illa a has-inna Ɣisa. Innʼ-as ămănokal n-kăl-tikutawen ălwăqq-wen: «Jarăɣ-kăy s-idəm n-Măssinăɣ-i iddărăn, lăɣăt-anăɣ kunta kăyy a-s Ălmasex wa n-Rure-s n-Măssinăɣ.»
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 Innʼ-as Ɣisa: «Kăyy iman-năk, tənned-tăn; ăssiilmădăɣ-kăy daɣ a-s ɣur-ašăl-i-dăɣ, ad-tənhəyăm Ăgg-ăgg-adəm, ăqqiima daw-aɣil n-Wa ilăn tărna iket-net, taləsəm-t daɣ ahănay, iqqal-dd, ifal-dd išənnawăn, inay tijărăken.»
64 Jesus respondeu:
65 Islʼ ămănokal n-kăl-tikutawen i-a-wen-dăɣ ɣas, ijjăš-t ălhăm, wa-dăɣ făl, irmăs err n-erăswăy-net, ăsɣărrawăt-t făll-iman-net, innă: «A-wa ăskafăr, wădden sallăm-as a-s ăskafăr; ma nətajj i-tijuhawen daɣ? Igdăh-anăɣ a-wa dăɣ-inna meɣ ma tənnăm?»
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 Ǝnnăn-as: «Wa ənta, ănihăjja d-tamăttant!»
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 Ad-fălla-s situfăn, dabbăɣăn-as, ḍaẓẓăn dăɣ-s iyyăḍ,
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 jannen-as: «Ǝyyaa Ălmasex, luləy ya, tăllăɣed-anăɣ mi hak-istăɣăn?»
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 A-s ităjj a-wen-dăɣ, ăqqiima Bəṭrus dăɣ-təfărre n-ammas n-ăɣalla. Tosʼ-e-hi-dd tănaxdimt tiyyăt, tənnʼ-as: «Kăyy-i-dăɣ hannăyăɣ, kăla tăddewăd d-Ɣisa wa n-Galila?»
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 Ăkkuddăl Bəṭrus a-wen dat-ăddinăt iket-năsăn, innʼ-as: «Wăr-əssenăɣ a dăɣ-hi-tăssewălăd.»
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 Innă Bəṭrus a-wen ɣas, ăškătarăš s-emm n-ăɣalla n-ehăn, tənhăy-t daɣ tănaxdimt tiyyăt, ad-janna i-ăddinăt wi t-əllanen dihen: «Hannăyăm-t ăhaləs-wa-dăɣ, kăla ăddew d-Ɣisa wa n-Năṣirăt.»
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Ad-itəhhaḍ Bəṭrus išənnawăn d-ăkall, ijanna: «Ăhaləs-wa-dăɣ s-hi-jănnem, wăr t-əzzeyăɣ.»
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 A ənḍărrăn ḍarăt-a-wen, əkkăn-t-dd ăddinăt əbdadnen dăɣ-ammas n-ăɣalla-en-dăɣ, ənnăn-as: «Ijmaḍ-t ăššăk a-s kăyy-dăɣ, iyyăn dăɣ-ăddinăt wi n-Ɣisa, temăslăɣt-năk iman-net a tăsdăttet a-wen.»
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 Ad-ităhhaḍ Bəṭrus, ilaqqăn iman-net siha d-siha, ijanna: «Ǝnneɣ-awăn, ăhaləs wa s-hi-jănnem, wăr t-əzzeyăɣ.» Diha-dăɣ d-innă a-wen-dăɣ, ad-iwăt ekăz ăɣora.
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 Iktă-dd Bəṭrus măjrăd wa s-kăla has-t-ija Ɣisa, a-s has-inna: «Wăr mad-iwət ekăz ăɣora ašăl-i-dăɣ s-wădden tăkkuddălăd-ahi har kăraḍ ihăndăggan.» Izjăr ḍarăt-a-wen, ad-ihall a-wa-dăɣ has-ja tisnant.
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.