Lucas 20
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI
1 Ašăl iyyăn, isaɣra Ɣisa dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, ixaṭṭăb i-ăddinăt isălan n-Ălənžil a-s t-dd-osăn kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-inušămăn n-Iṣrayil,
1 Certo dia, quando Jesus estava ensinando o povo no templo e pregando as boas novas, chegaram-se a ele os chefes dos sacerdotes, juntamente com os mestres da lei e os líderes religiosos,
2 ənnăn-as: «Lăɣăt-anăɣ, mi kay-ikfăn turhajăt n-amišəl n-tikunen-ti-dăɣ, meɣ daɣ mi kăy-ikfăn tărna-ta-dăɣ s-tăjjăd a-wa tăjjăd?»
2 e lhe perguntaram: "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? Quem te deu esta autoridade? "
3 Innʼ-asăn: «Ad-hawăn-ăjăɣ năkk-dăɣ asəstan iyyăn, ămăra, lăɣătăt-ahi:
3 Ele respondeu: "Eu também lhes farei uma pergunta: Digam-me:
4 Mi dd-ăšmašălăn Exya wa n-Enəsselmăɣ i-ad-isəlmăɣ ăddinăt dăɣ-aman? Ak Măssinăɣ a t-dd-ăšmašălăn meɣ dăgg-adəm ɣas?»
4 O batismo de João era do céu, ou dos homens? "
5 Ănmăkkăsăn s-takše, ad-jannen: «Afăl has-nənna: ‹Măssinăɣ a t-dd-ăšmašălăn›, ad-hanăɣ-ănn: ‹Adiš, mafăl wăr tomenăm s-a-wa hawăn-inna.›
5 Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’
6 Afăl has-nənna dăgg-adəm ɣas a t-dd-ăšmašălnen, ad-hanăɣ-tăkf tamətte iket-net sămmăjori n-tihun ed təkkas iket-net ăššăk a-s Exya ănnăbi n-Măssinăɣ a ămoos.»
6 Mas se dissermos: ‘dos homens’, todo o povo nos apedrejará, porque convencidos estão de que João era um profeta".
7 Ǝqqălăn-dd, ənnăn-as wăr əssenăn ere t-dd-ăšmašălăn.
7 Assim, responderam: "Não sabemos de onde era".
8 Innʼ-asăn Ɣisa: «Adiš năkk-dăɣ, wăr hawăn-e-ăllăɣeɣ ere wa hi-ikfăn tărna ta s-tăjjăɣ a-wa tăjjăɣ.»
8 Disse então Jesus: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".
9 Issăɣlăy-tăn-dd Ɣisa ḍarăt-a-wen tangalt dăɣ-hasăn-innă: «Kăla ăddomăt ăhaləs iyyăn ašəkrəš n-lăɣnăb, ifăr-t i-inəsduma iyyăḍ təzzar, ikkʼ ăkall iyyăn dăɣ-hin-ăhoja.
9 Então Jesus passou a contar ao povo esta parábola: "Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a alguns lavradores e ausentou-se por longo tempo.
10 Tăwwăḍ-dd tăqqăn n-amili n-ašəkrəš ɣas, ăšmašăl-dd săr-săn ănaxdim i-ad-has-dd-awəy ɣur-săn folăt-net dăɣ-a-wa dd-orăw ašəkrəš. Osă-dd inəsduma wi fărnen ašəkrəš, əḍnăyăn-t tiwit təzzar, əssəglăn-t korăyrăy.
10 Na época da colheita, ele enviou um servo aos lavradores, para que lhe entregassem parte do fruto da vinha. Mas os lavradores o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
11 Olăs-dd săr-săn ašəmmišəl n-ănaxdim iyyăn daɣ, jăn dăɣ-s ənta-dăɣ tiwit, ăsmăḍrăyăn-t, əssəglăn-t korăyrăy.
11 Ele mandou outro servo, mas a esse também espancaram e o trataram de maneira humilhante, mandando-o embora de mãos vazias.
12 Ăšmašăl-dd săr-săn daɣ wa s-kăraḍ, ənta, ăsbayăsăn-t təzzar, əntăjăn-t-in korăyrăy.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram da vinha.
13 Innă măssi-s n-ašəkrəš ḍarăt-a-wen: ‹Ǝndek ăddăbara ămăra? Wăr hin-ăqqima ɣas ar ad-săr-săn šəmmišəlăɣ rure-ɣ wa əkneɣ tărha, ənta ya, ănihăjja s-ad-t-səmɣărăn.›
13 "Então o proprietário da vinha disse: ‘Que farei? Mandarei meu filho amado; quem sabe o respeitarão’.
14 Ǝnhăyăn inaxdimăn rure-s n-măssi-s n-ašəkrəš imal-dd ɣas, ănmănnăn jer-iman-năsăn: ‹Ǝnhəywăt-ak, amăkkasu-net, nărməset-t, năjet iman-net, dihen ad-tumas tăkasit ti-nănăɣ›.
14 "Mas quando os lavradores o viram, combinaram entre si dizendo: ‘Este é o herdeiro. Vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
15 Ărmăsăn-t, əzjărăn dăr-s ašəkrəš, ănɣăn-t kərəf.» Innʼ-asăn Ɣisa: «Ma tordam, wi-dăɣ inaxdimăn, ma hasăn-mad-ăj măssi-s n-ašəkrəš?
15 Assim, lançaram-no fora da vinha e o mataram. "O que lhes fará então o dono da vinha?
16 Ǝḍmanăɣ-awăn a-s ămăra, ad-tăn-dd-ass ənta iman-net, ilhəs-tăn iket-dăɣ-năsăn, aləs tefert n-ašəkrəš-net i-iyyăḍ.» Ǝslăn, ăddinăt i-a-wen ɣas, ənnăn: «Assəkăḍ ăkall!»
16 Virá, matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros". Quando o povo ouviu isso, disse: "Que isso nunca aconteça! "
17 Issăɣlăy-tăn-dd akăyad-net, innʼ-asăn: «Adiš mafăl ătiwănna dăɣ-əlkəttab n-Măssinăɣ a-s:
17 Jesus olhou fixamente para eles e perguntou: "Então, qual é o significado do que está escrito? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular’.
18 tăhunt-ta-hi, ere fălla-s oḍăn,
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó".
19 Innʼ-asăn Ɣisa a-wen ɣas, əttărăn ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-imănokalăn n-kăl-tikutawen əmmək s-t-ăstărmăsăn ălwăqq-wen-dăɣ ed, əssanăn a-s əntăneḍ-en-dăɣ, a ăssiiɣlăy tangalt-ta-dăɣ măšan, wăr jen a-wen ed, ăksuḍăn tamətte.
19 Os mestres da lei e os chefes dos sacerdotes procuravam uma forma de prendê-lo imediatamente, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado essa parábola. Todavia tinham medo do povo.
20 Jăn-as ḍarăt-a-wen ənniyăt dăɣ-ijəj, ăšmašălăn-dd săr-s inaramăn janen iman-năsăn ălmăt ăddinăt oɣadnen i-ad-t-səwwənnən a-wărăn itətwənn, əjən-t dăɣ-ifassăn n-gəfăr d-əlxəkum-net.
20 Pondo-se a vigiá-lo, eles mandaram espiões, que se fingiam justos, para apanhar Jesus em alguma coisa que ele dissesse, de forma que o pudessem entregar ao poder e à autoridade do governador.
21 Osăn-t-dd, ənnăn-as: «Ălɣalim, nəssan a-s a-wa jănned d-a-wa săɣred iket-net, oɣad; wăr tăẓmăẓlăyăd ăddinăt ed tabarăt ta n-Măssinăɣ ɣas a saɣred.
21 Assim, os espiões lhe perguntaram: "Mestre, sabemos que falas e ensinas o que é correto, e que não mostras parcialidade, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade.
22 Ămăra, năssistăn-kăy: ak iwar-anăɣ ad-nəẓəl tiwse i-Qăyṣăr wa n-ămănokal măqqărăn meɣ?»
22 É certo pagar imposto a César ou não? "
23 Ilmăd Ɣisa ɣur-iman-net amsud wa t-illăn ḍarăt asəstan wa has-jăn, innʼ-asăn
23 Ele percebeu a astúcia deles e lhes disse:
24 «Săkənăt-ahi-dd ărriyal, tăllăɣem-ahi ere wa ilăn ăṭṭăṣwer d-isəm wa t-iwărăn?» Ǝnnăn-as: «I n-ămănokal Qăyṣăr.»
24 "Mostrem-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que há nele? "
25 Innʼ-asăn: «Adiš, suɣəlăt i-Qăyṣăr a-wa fălla-wăn ila, təkfəm daɣ Măssinăɣ a-wa fălla-wăn ila.»
25 "De César", responderam eles. Ele lhes disse: "Portanto, dêem a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus".
26 Indăr-asăn făw a t-səwwənnən erk măjrăd dat-tamətte, əqqălăn-dd ɣas tofʼ-en tăkunt n-ălwižab wa hasăn-ija, ăssosămăn.
26 E não conseguiram apanhá-lo em nenhuma palavra diante do povo. E, admirados com a sua resposta, ficaram em silêncio.
27 Osʼ-e-hi-dd ḍarăt-a-wen hărăt dăɣ-kăl-taggayt ta n-kăl-sadus-i jănnănen a-s wăr təlkem tanăkra jer-inəmmuttan, afăl ăba ăwadəm, əmdăn isălan-net.
27 Alguns dos saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se de Jesus com a seguinte questão:
28 Ǝssəstănăn-t, ənnăn-as: «Ălɣalim, innʼ-anăɣ ănnăbi Mosa: ‹Afăl ădobăn ăhaləs, ăba-t wăr oher ara d-hănne-s, idubənet-tăt ăŋŋa-s i-ad-ikrəš əzzurəyăt i-ăŋŋa-s wa ăba i-ad-wăr hin-itiləm isəm n-wa ăba făll-ărori n-ăkall.›
28 "Mestre", disseram eles, "Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
29 Ămăra, əkkəs-anăɣ dăɣ-tăqqăn n-eɣăf: Kăla t-əllăn əssa ăŋŋatăn, ădobăn dăɣ-săn wa n-amăqqar măšan, ăba-t wăr-ikreš ara,
29 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
30 išrăy-t wa s-əssin s-adubən n-hănne-s,
30 O segundo
31 ilkăm-as daɣ wa s-kăraḍ măšan, wăr tăn-iha i dăr-s oharăn ara; ădobănăn-tăt əssa-essăn, ăba-tăn daɣ iket-năsăn, wăr t-illa i dăr-s oharăn ara.
31 e o terceiro e depois também os outros casaram-se com ela; e morreram os sete sucessivamente, sem deixar filhos.
32 Ăba daɣ ḍara-săn tamăḍt.
32 Finalmente morreu também a mulher.
33 Năssiistăn-kăy: ašăl wa n-tanăkra jer-inəmmuttan, əndek dăɣ-săn wa s-e-tumas hănne-s ed, ənhayăn-tăt adubən əssa-essăn?»
33 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
34 Innʼ-asăn Ɣisa: «Dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, tidubunăn meddən, tidubunnăt tiḍeḍen
34 Jesus respondeu: "Os filhos desta era casam-se e são dados em casamento,
35 măšan, ăddinăt wi ikfa Măssinăɣ turhajăt n-ad-dd-ənkărăn jer-inəmmuttan i-ad-əjjəšăn ălžănnăt, jer-wi n-meddən wăla tiḍeḍen, ad-ăbas ămiɣatărăn s-adubən,
35 mas os que forem considerados dignos de tomar parte na era que há de vir e na ressurreição dos mortos não se casarão nem serão dados em casamento,
36 ed ăbas dăɣ-săn təlkam tamăttant, ad-alăhăn d-ănjălosăn, umasăn aratăn n-Măssinăɣ ed, ənkărăn-dd jer-inəmmuttan.
36 e não podem mais morrer, pois são como os anjos. São filhos de Deus, visto que são filhos da ressurreição.
37 Dăɣ-a-wa dd-iqqălăn isălan n-tanăkra jer-inəmmuttan, issətbăt-tăn ănnăbi Mosa ed, ašăl wa t-iɣră Emăli dăɣ-tabsăɣt ta tăhjăljălăt wăr răqq, iɣrʼ-e Mosa s-isəm: Măssinăɣ n-Ibrahim d-Isxaqq d-Yaqub.
37 E que os mortos ressuscitam, já Moisés mostrou, no relato da sarça, quando ao Senhor ele chama ‘Deus de Abraão, Deus de Isaque e Deus de Jacó’.
38 A-wen, ălmăɣna-net a-s, ăddinăt-win-dăɣ, han ălžănnăt, tiimələn Măssinăɣ; ənnăr wăr ədderăn wăr təjjən a-wen. Măssinăɣ, wădden inəmmuttan a-s ămoos Măssinăɣ, ămoos-t i-wi əddărnen ed data-s, əddarăn iket-dăɣ-năsăn.»
38 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos, pois para ele todos vivem".
39 Imməjrăd hărăt dăɣ-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt ḍarăt-a-wen i-Ɣisa, ənnăn-as: «Ălɣalim, edăwănne-năk, ikna.»
39 Alguns dos mestres da lei disseram: "Respondeste bem, Mestre! "
40 Ăbas t-illa ḍarăt-a-wen ere ihălăn asəstan-net.
40 E ninguém mais ousava fazer-lhe perguntas.
41 Issəstăn-tăn Ɣisa ḍarăt-a-wen, innʼ-asăn: «Ma isawănnen ăddinăt a-s Ălmasex, rure-s n-Dawəd?
41 Então Jesus lhes perguntou: "Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Ajăn wădden Dawəd iman-net inna fălla-s dăɣ-əlkəttab wa n-Ăẓẓăbur:
42 "O próprio Davi afirma no Livro dos Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita
43 hundăɣ hăr ăjăɣ išənja-năk daw-iḍarăn-năk.›
43 até que eu ponha os teus inimigos como estrado para os teus pés" ’.
44 Ɣas kunta Dawəd iman-net iɣarr Ălmasex s-isəm ‹Emăli›, əndek əmmək wa s-ăddobăt ad-umas rure-s?»
44 Portanto Davi o chama ‘Senhor’. Então, como é que ele pode ser seu filho? "
45 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen i-inəṭṭulab-net dat-tamətte ta has-tăsijădăt:
45 Estando todo o povo a ouvi-lo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 «Agəẓăt iman-năwăn dăɣ-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, ijraẓ-asăn ad-tikələn timukal dăɣ-isəlsa ăhobătnen, ijraẓ-asăn ad-hasăn-tajjăn ăddinăt isofan dăɣ-tišarriten, ărhan tisăqqima ti ănnuflăynen dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud d-atwəsəmɣar dăɣ-imjora,
46 "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, e gostam muito de receber saudações nas praças e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
47 saknen a-s hărkuk tumadăn, a-s ija a-wen, tihăɣăn a-wa ihăn ifassăn n-tinuḍăfen, ilkam dăɣ-săn ăššăreɣa səmmăn.»
47 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses homens serão punidos com maior rigor! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.