Lucas 11

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ašăl iyyăn, itəddal Ɣisa Măssinăɣ dăɣ-edăgg iyyăn, issəmdă ɣas, innʼ-as iyyăn dăɣ-inəṭṭulab-net: «Ălɣalim, səlməd-anăɣ tamădilt n-Măssinăɣ šund a-wa ija Exya i-inəṭṭulab-net.»
1 Certo dia, Jesus estava orando em determinado lugar. Quando terminou, um de seus discípulos lhe disse: “Senhor, ensine-nos a orar, como João ensinou aos discípulos dele”.
2 Innʼ-asăn ḍarăt-a-wen: «E-d təddalăm Măssinăɣ, ănnăt:
2 Jesus disse: “Orem da seguinte forma: “Pai, Venha o teu reino.
3 ăkfʼ-anăɣ hak ašăl isudar-nănăɣ,
3 Dá-nos hoje o pão para este dia,
4 ănš-anăɣ ibăkkaḍăn-nănăɣ ed năkkăneḍ-dăɣ,
4 e perdoa nossos pecados, assim como perdoamos aqueles que pecam contra nós. E não nos deixes cair em tentação”.
5 Innʼ-asăn daɣ: «Təssanăm kăwăneḍ iman-năwăn a-s afăl dăɣ-wăn ila iyyăn amidi har t-osa s-ammas n-ehăḍ, innʼ-as: ‹Amidi-nin, əffəd-ahi-dd kăraḍăt tijəlwen
5 E ele prosseguiu: “Suponha que você fosse à casa de um amigo à meia-noite para pedir três pães, dizendo:
6 făl-a-s leɣ amidi-nin s-iket dd-osa ifal-dd asikəl, ăzzubbăt ɣur-i, wăr-əleɣ a t-əššəkšăɣ›,
6 ‘Um amigo meu acaba de chegar para me visitar e não tenho nada para lhe oferecer’,
7 təssanăm a-s wăr has-mad-ănn amidi-net: ‹Wăr hi-tăsɣăfăd, ăbas ăddobeɣ tanăkra, ehăn iɣfal ămăra-dăɣ, aratăn daɣ ənsan.›
7 e ele respondesse lá de dentro: ‘Não me perturbe. A porta já está trancada, e minha família e eu já estamos deitados. Não posso ajudá-lo’.
8 Ălleɣeɣ-awăn a-s kud-dăɣ wăr ibded i-ad-t-ăkf a-wa dăɣ-s ittăr dăɣ-idəm n-təmmidəwa ta n-jere-săn, ad-has-t-ăkf făl təssəba n-tăkrakiḍt ta mad-has-umas a-wen afăl əslăn ăddinăt i-tăkunt ta ija.
8 Eu lhes digo que, embora ele não o faça por amizade, se você continuar a bater à porta, ele se levantará e lhe dará o que precisa por causa da sua insistência.
9 Ǝnneɣ-awăn: ădəlăt Măssinăɣ, ad-kăwăn-ăkf, əmmăɣăt, ad-təjrəwăm; ăɣrăt-t, ad-hawăn-ăkawăn.
9 “Portanto eu lhes digo: peçam, e receberão. Procurem, e encontrarão. Batam, e a porta lhes será aberta.
10 Ere idălăn, ad-ikrəš, ere immăɣăn, ad-ijrəw; ere iɣrăn Măssinăɣ dăɣ-tămăɣatert t-tărmasăt, ad-has-tăt-ikkəs.
10 Pois todos que pedem, recebem. Todos que procuram, encontram. E, para todos que batem, a porta é aberta.
11 Ǝndek abba dăɣ-wăn wa s-e-d t-idăl rure-s dăɣ-emăn, ad-t-ăkf taššălt?
11 “Vocês que são pais, respondam: Se seu filho lhe pedir um peixe, você lhe dará uma cobra?
12 Meɣ əndek wa s-e-d t-idăl dăɣ-tekăkit, ad-t-ăkf teẓerdəmt?
12 Ou, se lhe pedir um ovo, você lhe dará um escorpião?
13 Ɣas kunta kăwăneḍ-i n-inăllăbăsăn, təssanăm isuf n-a-wa olăɣăn i-aratăn-năwăn, ăbʼ-ăṭṭăma n-ad-wăr kăwăn-ikfa Abba-năwăn-i ihăn išənnawăn Unfas Šăddijăn, afăl t-dălăm dăɣ-s.»
13 Portanto, se vocês que são pecadores sabem como dar bons presentes a seus filhos, quanto mais seu Pai no céu dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem!”.
14 Ikkăs Ɣisa ḍarăt-a-wen dăɣ-ăhaləs iyyăn alšin has-igdalăn măjrăd, izjăr-t alšin, imməjrăd ɣas, ămoos a-wen tăkunt i-ăddinăt.
14 Certo dia, Jesus expulsou um demônio que deixava um homem mudo e, quando o demônio saiu, o homem começou a falar. A multidão ficou admirada,
15 Ad-jannen iyyăḍ dăɣ-săn: «A-wa tărna n-Abălzăbil, Iblis wa n-ămănokal n-alšinăn a-s itakkăs alšinăn dăɣ-ăddinăt.»
15 mas alguns disseram: “É pelo poder de Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios”.
16 Ǝttărăn wi iyyăḍnen ad-t-arəmən, ənnăn-as: «Ăj data-năɣ iji n-Măssinăɣ hanăɣ-issətbătăn a-s tidət-dăɣ a-s, Măssinăɣ a kăy-dd-ăšmašălăn.»
16 Outros exigiram que Jesus lhes desse um sinal do céu para provar sua autoridade.
17 Ilmăd Ɣisa ɣur-iman-net a-wa ihăn ənniyăt-năsăn, innʼ-asăn: «E d t-illăm əddəwəl s-dd-əqqălăn məssaw-s əknasăn jer-iman-năsăn, ad-t-iba; ehăn daɣ wa s-dd-əqqălăn məssaw-s əknasăn jer-iman-năsăn, ad-ănd.
17 Jesus, conhecendo seus pensamentos, disse: “Todo reino dividido internamente está condenado à ruína. Uma família dividida contra si mesma se desintegrará.
18 Afăl-dd iqqăl Iblis iknas iməššerəkăn-net, əndek əmmək wa s-e-tăhaj təmmənəya-net? Wădden tənnăm năkk, tărna ta n-Abălzăbil a-s takkăsăɣ alšinăn dăɣ-ăddinăt?
18 Vocês dizem que eu expulso demônios pelo poder de Belzebu. Mas, se Satanás está dividido e luta contra si mesmo, como o seu reino sobreviverá?
19 Kunta daɣ a-wa jănnem tidət, adiš inəṭṭulab wi-năwăn əntăneḍ, mi tăn-ikfăn tărna ta s-takkăsăn alšinăn dăɣ-ăddinăt? Inəṭṭulab-năwăn en-dăɣ a-s ilkam ad-ăjjayhən fălla-wăn, səḍləmăn-kăwăn.
19 E, se meu poder vem de Belzebu, o que dizer de seus discípulos? Eles também expulsam demônios, de modo que condenarão vocês pelo que acabaram de dizer.
20 Măšan, kunta năkk, tărna n-assəkăḍ n-Măssinăɣ a-s takkăsăɣ alšinăn, adiš Təmmənəya n-Măssinăɣ, təllʼ-e jere-wăn.
20 Se, contudo, expulso demônios pelo poder de Deus, então o reino de Deus já chegou a vocês.
21 A ikkʼ ăhaləs n-anăkfor ijbas făll-tăẓoli-net, iɣlaf ehăn-net, ad-ogaẓ ehăre-net
21 Pois, quando um homem forte está bem armado e guarda seu palácio, seus bens estão seguros,
22 măšan, afăl fălla-s dd-oḍa ere t-ojărăn ăṣṣahăt, ad-t-ărn, ahăɣ dăɣ-s tăẓoli-net ta făll-ăsifălla, uẓan ḍarăt-a-wen ehăre-net.
22 até que alguém ainda mais forte o ataque e o vença, tire dele suas armas e leve embora seus pertences.
23 Ǝlmədăt a-s ere hi-wărăn irha-dăɣ, a-di, ašănjo-nin; ere daɣ wa hi-wărăn itilal s-asdu, ašəmmăhəš ɣas a t-išlan.
23 “Quem não está comigo opõe-se a mim, e quem não trabalha comigo trabalha contra mim.
24 E-d izjăr alšin ăwadəm, ad-ăkk tinariwen i-ad-dăɣ-snăt immăɣ i-edăgg dăɣ-ăssunfa, afăl has-t-ăba, ad-ănn i-iman-net: ‹Năkk-i-dăɣ, ma hi-idgaẓăn, ăqqəlăɣet ɣas ehăn-in wa dd-fălăɣ.›
24 “Quando um espírito impuro sai de uma pessoa, anda por lugares secos à procura de descanso. Mas, não o encontrando, diz: ‘Voltarei à casa da qual saí’.
25 Afăl dd-iqqăl edăgg wa ifăl s-tizarăt, ad-t-dd-ass ifraḍ, ămmujnăt.
25 Ele volta para sua antiga casa e a encontra vazia, varrida e arrumada.
26 Igləw ălwăqq-wen, awəy-dd əssa alšinăn t-ojărnen tăllăbăst, əjjəšăn ăwadəm-ənnin-dăɣ, əzzăɣăn dăɣ-s; umas a-s talɣa n-ăwadəm-en ta tăzzarăt, təššăm i-ta təšrăyăt.»
26 Então o espírito busca outros sete espíritos, piores que ele, e todos entram na pessoa e passam a morar nela, e a pessoa fica pior que antes”.
27 Ămmiijrăd Ɣisa dihen-dăɣ a-s təḍkăl tamăḍt tiyyăt emăsli-net dăɣ-tamətte, tənnʼ-as: «Tənḍəḍ i-tăsa ta dd-təzjărăd, tənḍəḍ i-ifăfan-wi təṭṭăḍăd.»
27 Enquanto ele falava, uma mulher na multidão gritou: “Feliz é sua mãe, que o deu à luz e o amamentou!”.
28 Innʼ-as Ɣisa: «Ănn-ak, tənḍəḍ i-wi sajadnen i-măjrăd n-Măssinăɣ, tamašalăn a-wa inna.»
28 Jesus, porém, respondeu: “Ainda mais felizes são os que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
29 Inhăy Ɣisa a-s tidawăn-dd săr-s ăddinăt ɣas, innʼ-asăn: «Ǝzzurəyăt-ta-dăɣ, tenăllăbăst, wăr təmmăɣ ɣas ar ad-ətwəjjən ijităn n-Măssinăɣ data-s măšan, təlmədet a-s wăr dăɣ-s ilkem iji n-Măssinăɣ săl wa n-ănnăbi Yunəs.
29 Enquanto a multidão se apertava contra Jesus, ele disse: “Esta geração perversa insiste que eu lhe mostre um sinal, mas o único sinal que lhes darei será o de Jonas.
30 Ǝmmək wa s-kăla săr-s ămoos Yunəs iji n-Măssinăɣ i-kăl-Nəniba a-s ija kăraḍ išilan dăɣ-tăsa n-emăn, əmmək-wen-dăɣ daɣ a-s mad-umas Ăgg-ăgg-adəm iji n-Măssinăɣ i-əzzurəyăt-ta-dăɣ.
30 O que aconteceu com ele foi um sinal para o povo de Nínive. O que acontecer com o Filho do Homem será um sinal para esta geração.
31 Ašăl wa n-tebădde, ad-dd-tənkăr tămănokalt ta s-kăla tăxkăm făll-ăkall wa n-ajus s-isəm-net Saba, tăjjayh făll-kăl-ăzzăman-i-dăɣ, səḍləm-tăn ed, ənta făl-dd diha dd-imda ăkall i-ad-səjəd i-iməjridăn n-sărho wi ităjj ămănokal Sulăyman. Săjdăt! Ašăl-i-dăɣ, ənhəywăt-ak, illʼ-e jere-wăn ere ojărăn ămănokal Sulăyman măšan hakd a-wen-dăɣ, tunjăyăm s-asjəd-has.
31 “A rainha de Sabá se levantará contra esta geração no dia do juízo e a condenará, pois veio de uma terra distante para ouvir a sabedoria de Salomão; e vocês têm à sua frente alguém maior que Salomão!
32 Ašăl wa n-tebădde, ad-dd-ənkărăn kăl-aɣrəm wa n-Nəniba, səḍləmăn kăl-əzzurəyăt-ta-dăɣ ed ašăl wa d-hasăn-ixṭăb ănnăbi Yunəs, ătubăn. Săjdăt! Ašăl-i-dăɣ, ənhəywăt-ak, illʼ-e jere-wăn ere ojărăn Yunəs măšan hakd a-wen-dăɣ, tunjăyăm s-ad-tutabăm.»
32 Os habitantes de Nínive também se levantarão contra esta geração no dia do juízo e a condenarão, pois eles se arrependeram de seus pecados quando ouviram a mensagem anunciada por Jonas; e vocês têm à sua frente alguém maior que Jonas!”
33 «Wăr t-illa ere isarmasăn tefătelt təzzar iffăr-tăt meɣ tăt-ija daw-ăkoss, ănn-ak, aswăr a tăt-itajj edăgg iḍkalăn i-ad-hannăyăn ăddinăt wi dd-tajjăšnen ehăn ănnur-net.
33 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois escondê-la ou colocá-la sob um cesto. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz é vista por todos que entram na casa.
34 Tiṭṭ-năk a-s tefătelt n-taɣəssa-năk. Afăl toolaɣ tiṭṭ-năk, adiš taɣəssa-năk, hannăy iket-net măšan, afăl wăr toleɣ tiṭṭ-năk, taɣəssa-năk iket-net a ihan tihay.
34 “Seus olhos são como uma lâmpada que ilumina todo o corpo. Quando os olhos são bons, todo o corpo se enche de luz. Mas, quando são maus, o corpo se enche de escuridão.
35 Ɣas he kăyy! Ăj ənniyăt i-iman-năk, wăr-itumaset ănnur-năk tihay i-taɣəssa-năk.
35 Portanto, tomem cuidado para que sua luz não seja, na verdade, escuridão.
36 Afăl ha taɣəssa-năk iket-net ănnur, wăr tăt-iha făw a ihan tihay, ad-tajjăd ahănay wa tăjjăd afăl hed edăgg tăsimălăwlăw tefătelt.»
36 Se estiverem cheios de luz, sem nenhum canto escuro, sua vida inteira será radiante, como se uma lamparina os estivesse iluminando”.
37 Issəmdă Ɣisa măjrăd ɣas, issəklʼ-e u-faris iyyăn ɣur-iman-net. Osă-dd Ɣisa ehăn n-u-faris ɣas, ikkʼ edăgg wa dăɣ-əskarăn imənsiwăn, ăsɣămăr dăɣ-s.
37 Quando Jesus terminou de falar, um dos fariseus o convidou para comer em sua casa. Ele foi e tomou lugar à mesa.
38 Ăkun u-faris dăɣ-a-wa s-issənta Ɣisa tetăte wăr-ăsserăd ifassăn-net s-ălxal wa n-kăl-Ălyăhud.
38 Seu anfitrião ficou surpreso por ele não realizar primeiro a cerimônia de lavar as mãos, como era costume entre os judeus.
39 Innʼ-as ălɣalim Ɣisa: «Kăwăneḍ-i n-kăl-faris, šašdajăm afălla n-kara d-ikassăn wi iyyăḍnen, a-s ija a-wen, ammas n-ulhawăn-năwăn, wăr-iḍney ar tikra d-tăllăbăst.
39 Então o Senhor lhe disse: “Vocês, fariseus, têm o cuidado de limpar o exterior do copo e do prato, mas estão sujos por dentro, cheios de ganância e perversidade.
40 Tidət-dăɣ a-s irmas-kăwăn iba n-tayətte! Ajăn wădden wa dd-ijăn afălla n-ăkoss, ənta daɣ a dd-ijăn ammas-net?
40 Tolos! Acaso Deus não fez tanto o interior como o exterior?
41 Ăktăt a-wa ihăn karatăn-năwăn d-ikassăn-năwăn i-tilăqqiwen, dihen, ad-data-wăn išdaj hărăt iket-net.
41 Portanto, limpem o interior dando ofertas aos necessitados e ficarão limpos por completo.
42 Iməskay kăwăneḍ-i n-kăl-faris! Hakkăm s-iqqud a-wa ămoosăn tămukăst-năwăn dăɣ-ənnăɣnaɣ d-tiyəššawen-ti iyyăḍnen, a-s ija a-wen, təšlalăm-in făll-a-wa ămoosăn iqqud d-tărha n-Măssinăɣ, hărătăn-win-dăɣ a-s ăniihăjja a-s təssəntăm săr-săn, səlkəmăm-asăn amišəl n-wi iyyăḍnen olăɣnen.
42 “Que aflição os espera, fariseus! Vocês têm o cuidado de dar o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as ervas, mas negligenciam a justiça e o amor de Deus. Sim, vocês deviam fazer essas coisas, mas sem descuidar das mais importantes.
43 Iməskay kăwăneḍ-i n-kăl-faris! Tărham tisăqqima ti ănnuflăynen dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud, ijraẓ-awăn ad-hawăn-tajjăn ăddinăt isofan dăɣ-tišarriten.
43 “Que aflição os espera, fariseus! Pois gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e de receber saudações respeitosas enquanto andam pelas praças.
44 Iməskay-năwăn făl-a-s, tolăhăm ɣas d-tiẓəska făll-irajjăš ăwadəm wăr-issen s-a-wen, səmməḍəsnăt-t.»
44 Sim, que aflição os espera! Pois são como túmulos escondidos: as pessoas passam por cima deles sem saber onde estão pisando”.
45 Inna iyyăn dăɣ-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt i-Ɣisa: «Ălɣalim, kăyy ya năkkăneḍ-dăɣ, jed-anăɣ erk măjrăd.»
45 Então um especialista da lei disse: “Mestre, o senhor insultou também a nós com o que acabou de dizer”.
46 Innʼ-as Ɣisa: «Iməskay kăwăneḍ-dăɣ ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt! Sawarăm ăddinăt ăẓuk s-iẓẓəwăt aggay-net, a-s ija a-wen, wăr kăwăn-iha ad-hasăn-tilalăm s-aggay-net wăla-dăɣ s-emm n-assəkăḍ.
46 Jesus respondeu: “Sim, que aflição também os espera, especialistas da lei! Pois oprimem as pessoas com exigências insuportáveis e não movem um dedo sequer para aliviar seus fardos.
47 Iməskay kăwăneḍ-i təqqašnen iẓəkwan ăhuskătnen i-ănnăbităn wi ănɣăn abbatăn-năwăn.
47 Que aflição os espera! Pois constroem monumentos para os profetas que seus próprios antepassados assassinaram.
48 Ǝmmək-wen-dăɣ a-s saknem a-s tărḍam s-a-wa jăn ed əntăneḍ, ănɣăn-tăn, kăwăneḍ ɣăšăm iẓəkwan-năsăn.
48 Com isso, porém, testemunham que concordam com o que seus antepassados fizeram. Eles mataram os profetas, e vocês cooperam com eles construindo os monumentos!
49 A-wen-dăɣ a făl inna Măssinăɣ dăɣ-təmɣăre n-sărho-net:
49 Foi a isto que Deus, em sua sabedoria, se referiu: ‘Eu lhes enviarei profetas e apóstolos, mas eles matarão alguns e perseguirão outros’.
50 Han iman n-ănnăbităn wi ăba ɣur-sănto n-ăddunya har ašăl-i-dăɣ dăɣ-kăl-əzzurəyăt-ta-dăɣ,
50 “Portanto, esta geração será responsabilizada pelo assassinato de todos os profetas de Deus desde a criação do mundo,
51 issəntă-dd a-wen ɣur-iman wi n-Xăbălla-i ăba s-tizarăt făll-ăkall-i-dăɣ har iman wi n-Zăkărya wa n-ămănokal n-kăl-tikutawen wa išrăyăn s-inɣăl ašni-net dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, jer-edăgg wa n-tikutawen d-edăgg wa šăddijăn. Tidət, ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s ăddinăt-win-dăɣ, əḍmanăn iman-năsăn iket-dăɣ-năsăn dăɣ-kăl-əzzurəyăt-ta-dăɣ.
51 desde o assassinato do justo Abel até o de Zacarias, morto entre o altar e o santuário. Sim, certamente esta geração será considerada responsável.
52 Iməskay kăwăneḍ-i n-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt! Təṭṭafăm asăyar wa n-musnăt măšan, wăr ləmmədăm, ăddinăt daɣ wi ărhănen almud, tənkaẓăm-asăn-t.»
52 “Que aflição os espera, especialistas da lei! Vocês se apossaram da chave do conhecimento e, além de não entrarem no reino, impedem que outros entrem”.
53 A-s ifăl Ɣisa ehăn-ənnin-dăɣ, samădadăn ălɣulam d-kăl-faris fălla-s, tajjăn-as isəstanăn ăjjootnen
53 Quando Jesus se retirou dali, os mestres da lei e os fariseus ficaram extremamente irados e tentaram provocá-lo com muitas perguntas.
54 dăɣ-otasăn ad-t-səwwənnən a wărăn oɣed, i-ad-əjrəwăn ăsaru s-t-əssəḍlămăn.
54 Queriam apanhá-lo numa armadilha, levando-o a dizer algo que pudessem usar contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.