João 9
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Ašăl iyyăn, irjaš Ɣisa a-s inhăy ăhaləs s-a-s dd-iwa-dăɣ dărɣal.
1 Caminhando, viu Jesus um cego de nascença.
2 Ǝssəstănăn-t inəṭṭulab-net, ənnăn-as: «Ălɣalim, ak ăhaləs-i-dăɣ s-ad-dd-iwa-dăɣ dărɣal, ənta a ămešălăn abăkkaḍ wa has-ămoosăn əssəbab n-tăddărɣălt meɣ imărawăn-net?»
2 Os seus discípulos indagaram dele: Mestre, quem pecou, este homem ou seus pais, para que nascesse cego?
3 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: «Wăr-ofa abăkkaḍ ənta wăla imărawăn-net, ănn-ak Măssinăɣ a irhan ad-ăj ălɣib-net əssəbab s-issəkna tărna-net.
3 Jesus respondeu: Nem este pecou nem seus pais, mas é necessário que nele se manifestem as obras de Deus.
4 Iwar-anăɣ ad-năxdəm tărha n-Wa hi-dd-ăšmašălăn hărwa ijʼ ašăl făl-a-s, imal-dd ehăḍ s-wăr t-illa ere ăddoben ălxidmăt dăɣ-s.
4 Enquanto for dia, cumpre-me terminar as obras daquele que me enviou. Virá a noite, na qual já ninguém pode trabalhar.
5 A əkkeɣ heɣ ăddunya-ta-dăɣ, năkk a-s ănnur-net.»
5 Por isso, enquanto estou no mundo, sou a luz do mundo.
6 Innă Ɣisa a-wen ɣas, ăssotăf făll-ăkall, issəbdăj tălaɣt s-tisutaf-net təzzar, isəlsʼ-et tiṭṭawen n-emədderɣəl.
6 Dito isso, cuspiu no chão, fez um pouco de lodo com a saliva e com o lodo ungiu os olhos do cego.
7 Innʼ-as ḍarăt-a-wen: «Ǝgləw, ărdəb dăɣ-tăsahaɣt n-aman ta n-Silwi.» (Silwi, ălmăɣna-net: ănămmašul.) Iglă, irdăb-dd, a-s dd-iqqăl, ihannăy.
7 Depois lhe disse: Vai, lava-te na piscina de Siloé {esta palavra significa emissário}. O cego foi, lavou-se e voltou vendo.
8 Ǝnhăyăn-t ănhărajăn-net d-ăddinăt wi t-əzzăynen hărwa dărɣal ɣas, ănmănnăn: «Ka! Ajăn wădden a-wa emədderɣəl wa itaɣăymen dăɣ-tăšarrit itattăr takute dăɣ-ăddinăt?»
8 Então os vizinhos e aqueles que antes o tinham visto mendigar perguntavam: Não é este aquele que, sentado, mendigava?
9 Innʼ aɣil-năsăn: «Ewăḷḷa ənta.» Innʼ aɣil wa iyyăḍăn: «Aa făw! Wădden ənta, milhaw ɣas a jan.» Iggăd-dd emədderɣəl iman-net ălwăqq-wen, innʼ-asăn: «A-wa năkk wədi-dăɣ təzzăyăm.»
9 Respondiam alguns: É ele. Outros contestavam: De nenhum modo, é um parecido com ele. Ele, porém, dizia: Sou eu mesmo.
10 Ǝnnăn-as: «Ǝndek əmmək wa s-ămerănăt tiṭṭawen-năk?»
10 Perguntaram-lhe, então: Como te foram abertos os olhos?
11 Innʼ-asăn emədderɣəl: «Ăhaləs wa s-isəm-net Ɣisa a issəbdăjăn tălaɣt, issəlsʼ-et tiṭṭawen-in təzzar, innʼ-ahi: ‹Ǝgləw, ărdəb dăɣ-tăsahaɣt n-aman ta n-Silwi›. Ǝkkeɣ tăsahaɣt n-aman ălwăqq-wen-dăɣ, ărdăbăɣ-dd dăɣ-s.»
11 Respondeu ele: Aquele homem que se chama Jesus fez lodo, ungiu-me os olhos e disse-me: Vai à piscina de Siloé e lava-te. Fui, lavei-me e vejo.
12 Ǝnnăn-as ăddinăt: «Wa kăy-ăzozăyăn-š, ma ija?» Innʼ-asăn ăhaləs: «Wăr-əssenăɣ.»
12 Interrogaram-no: Onde está esse homem? Respondeu: Não o sei.
13 Ǝmdăn ăddinăt d-asəstan n-ăhaləs wa s-kăla dărɣal ɣas, ăwwăyăn-t s-kăl-faris
13 Levaram então o que fora cego aos fariseus.
14 făl-a-s, ašăl n-əssəbət-i n-tăsonfat a dăɣ-issəbdăj Ɣisa tălaɣt-ta ăswăr tiṭṭawen-net, orʼ-enăt.
14 Ora, era sábado quando Jesus fez o lodo e lhe abriu os olhos.
15 Osă-dd emədderɣəl wa izzăyăn kăl-faris ɣas, əssəstănăn-t d-əmmək wa s-izzăy. Innʼ-asăn: «Ăswăr Ɣisa tălaɣt tiṭṭawen-in, ărdăbăɣ, ənhăyăɣ.»
15 Os fariseus indagaram dele novamente de que modo ficara vendo. Respondeu-lhes: Pôs-me lodo nos olhos, lavei-me e vejo.
16 Innʼ aɣil n-kăl-faris iyyăn: «Wa-dăɣ Ɣisa, wăr-ămoos ănămmašul n-Măssinăɣ ed ənnar t-ămoos, isəmɣăr ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat.» Innʼ aɣil-năsăn wa-iyyăḍăn: «Ajăn anăsbăkkaḍ wăr-idhel Măssinăɣ, ăddoobăt amišəl n-ijităn wi ităjj ăhaləs-i-dăɣ ?» Ǝqqălăn-dd ɣas ămiɣănnănăn jer-iman-năsăn dihen-dăɣ.
16 Diziam alguns dos fariseus: Este homem não é o enviado de Deus, pois não guarda sábado. Outros replicavam: Como pode um pecador fazer tais prodígios? E havia desacordo entre eles.
17 Ǝssəstănăn ḍarăt-a-wen emədderɣəl wa izzăyăn, ənnăn-as: «Kăyy ma tənned, ma iqqal ăhaləs wa orăn tiṭṭawen-năk?» Innʼ-asăn: «Un ănnăbi a ămoos.»
17 Perguntaram ainda ao cego: Que dizes tu daquele que te abriu os olhos? É um profeta, respondeu ele.
18 Ăɣrăn-dd imizărăn n-kăl-Ălyăhud ḍarăt-a-wen imărawăn n-emədderɣəl făl-a-s, wăr-əflesăn a-s kăla dărɣal, izzăy.
18 Mas os judeus não quiseram admitir que aquele homem tivesse sido cego e que tivesse recobrado a vista, até que chamaram seus pais.
19 Osăn-dd imărawăn n-ăhaləs ɣas, əssəstănăn-tăn: «Ak rure-wăn wa s-tənnăm a-s dd-iwa-dăɣ, dărɣal, ənta-da-dăɣ meɣ? Kunta daɣ a dd-iwa-dăɣ, dărɣal, əndek əmmək wa s-ămăra, ihannăy?»
19 E os interrogaram: É este o vosso filho? Afirmais que ele nasceu cego? Pois como é que agora vê?
20 Ǝnnăn-asăn imărawăn n-ăhaləs: «Tidət lab a-s a-wa rure-năɣ, wăr t-ihʼ ăššăk daɣ s-a-s dd-iwa-dăɣ, dărɣal
20 Seus pais responderam: Sabemos que este é o nosso filho e que nasceu cego.
21 măšan, dăɣ-isălan n-əmmək wa s-ihannăy ămăra d-ere wa orăn tiṭṭawen-net, a-wen, wăr hanăɣ-ha tijya-net, səstənăt-t ənta iman-net ed ăhaləs iššamăn a ămoos, ăddoobăt ad-ăj isălan n-a-wa t-iqqălăn.»
21 Mas não sabemos como agora ficou vendo, nem quem lhe abriu os olhos. Perguntai-o a ele. Tem idade. Que ele mesmo explique.
22 Tuksəḍa n-imizărăn n-kăl-Ălyăhud a tăswănnăt imărawăn-net a-wen făl-a-s, ăssiibdădăn imizărăn n-kăl-Ălyăhud s-e d t-illăm ere irḍăn a-s: «Ɣisa a-s Ălmasex», ad-has-əgdəlăn ujəš n-ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud.
22 Seus pais disseram isso porque temiam os judeus, pois os judeus tinham ameaçado expulsar da sinagoga todo aquele que reconhecesse Jesus como o Cristo.
23 Dăɣ-tuksəḍa n-a-wen-dăɣ a făl ənnăn imărawăn n-ăhaləs: «Ăhaləs iššamăn a ămoos, səstənăt-t ənta iman-net.»
23 Por isso é que seus pais responderam: Ele tem idade, perguntai-lho.
24 Olăsăn-dd kăl-faris teɣăre n-ăhaləs wa s-kăla dărɣal, ənnăn-as: «Ănn tidət i-Măssinăɣ făl-a-s, nəssan a-s wa kăy-ăzozăyăn, anăsbăkkaḍ a ămoos.»
24 Tornaram a chamar o homem que fora cego, dizendo-lhe: Dá glória a Deus! Nós sabemos que este homem é pecador.
25 Innʼ-asăn: «Kunta anăsbăkkaḍ a ămoos wăla, wăr-əssenăɣ; hărăt iyyăn a əssanăɣ: kăla dărɣalăɣ, ămăra, hannăyăɣ.»
25 Disse-lhes ele: Se esse homem é pecador, não o sei... Sei apenas isto: sendo eu antes cego, agora vejo.
26 Ǝnnăn-as daɣ: «Lăɣăt-anăɣ ma hak-ija? Ǝndek əmmək wa s-ora tiṭṭawen-năk?»
26 Perguntaram-lhe ainda uma vez: Que foi que ele te fez? Como te abriu os olhos?
27 Innʼ-asăn ăhaləs: «Wădden ăru d-hawăn-tăn-ənneɣ măšan, wăr hi-tăsjădăm ɣas, mafăl tărham daɣ ad-hawăn dăɣ-s ăqqəlăɣ? Adiš a tărham ad-tumasăm kăwăneḍ-dăɣ hărăt dăɣ-inəṭṭulab-net?»
27 Respondeu-lhes: Eu já vo-lo disse e não me destes ouvidos. Por que quereis tornar a ouvir? Quereis vós, porventura, tornar-vos também seus discípulos?...
28 Innʼ-asăn a-wen ɣas, ad-t-gaggărăn, jannen-as: «Aa təfəw! Kăyy ɣas a-s ănăṭṭalib-net, năkkăneḍ, inəṭṭulab n-ănnăbi Mosa a nămoos,
28 Então eles o cobriram de injúrias e lhe disseram: Tu que és discípulo dele! Nós somos discípulos de Moisés.
29 nəssan daɣ a-s ănnăbi Mosa imməjrăd-as Măssinăɣ măšan, wa-hi, wăr nəssen e-s dd-iha.»
29 Sabemos que Deus falou a Moisés, mas deste não sabemos de onde ele é.
30 Innʼ-asăn emədderɣəl wa izzăyăn: «Adiš tăqqăn n-eɣăf təja hărwa ed, ənta a orăn tiṭṭawen-in măšan hakd a-wen, wăr təssenăm e-s dd-iha.»
30 Respondeu aquele homem: O que é de admirar em tudo isso é que não saibais de onde ele é, e entretanto ele me abriu os olhos.
31 Innʼ-asăn daɣ: «Nəssan a-s Măssinăɣ, wăr iɣəbbəl tittar n-inăsbăkkaḍăn măšan, iɣabbăl tittar n-e d t-illăm ere t-ăksuḍăn, itamašalăn erhet-net.
31 Sabemos, porém, que Deus não ouve a pecadores, mas atende a quem lhe presta culto e faz a sua vontade.
32 Nəssan daɣ a-s wăr kăla ătwăsla ăwadəm oran tiṭṭawen n-ere s-a-s dd-iwa-dăɣ, dărɣal.
32 Jamais se ouviu dizer que alguém tenha aberto os olhos a um cego de nascença.
33 Ɣas, ăhaləs-i-dăɣ, ənnăr wădden Măssinăɣ a dd-ifal, wăr-ikərrəš tădabit n-a-wa ităjj.»
33 Se esse homem não fosse de Deus, não poderia fazer nada.
34 Issəmdă emədderɣəl wa izzăyăn d-măjrăd ɣas, ənnăn-as: «Ewad! Kăyy iket-năk abăkkaḍ a dăɣ-wed, ma kăy-ăsihălăn ălxuṭbăt wa hanăɣ-tăjjăd?» Ăššewăjăn săr-s ḍarăt-a-wen har t-əzzəzjărăn ehăn n-ăddin wa hăn.
34 Responderam-lhe eles: Tu nasceste todo em pecado e nos ensinas?... E expulsaram-no.
35 Islă Ɣisa a-s əkkăsăn-t dăɣ-ehăn n-ăddin-năsăn ɣas, osʼ-e-hi-dd, innʼ-as: «Ak kăyy tomanăd s-Ăgg-ăgg-adəm meɣ?»
35 Jesus soube que o tinham expulsado e, havendo-o encontrado, perguntou-lhe: Crês no Filho do Homem?
36 Innʼ-as ăhaləs wa s-kăla dărɣal: «Ălɣalim, săkən-ahi-t ɣas ad-săr-s amənăɣ.»
36 Respondeu ele: Quem é ele, Senhor, para que eu creia nele?
37 Innʼ-as Ɣisa: «Tənhăyăd-t ed, ənta-da-dăɣ hak-ămmijrădăn ămăra-dăɣ.»
37 Disse-lhe Jesus: Tu o vês, é o mesmo que fala contigo!
38 Innʼ-as ăhaləs ălwăqq-wen: «Ălɣalim, omanăɣ săr-k.» Irkăɣ dat-Ɣisa ăssaɣăt-wen-dăɣ.
38 Creio, Senhor, disse ele. E, prostrando-se, o adorou.
39 Innă Ɣisa i-tamətte ḍarăt-a-wen: «Năkk, oseɣ-dd i-ad-əbḍəwăɣ jer-ăddinăt:
39 Jesus então disse: Vim a este mundo para fazer uma discriminação: os que não vêem vejam, e os que vêem se tornem cegos.
40 Ǝslăn kăl-faris wi t-əllănen ɣur-Ɣisa i-măjrăd-wen-dăɣ ija ɣas, ənnăn-as: «Ajăn năkkăneḍ-dăɣ iməddorɣal a nămoos?»
40 Alguns dos fariseus, que estavam com ele, ouviram-no e perguntaram-lhe: Também nós somos, acaso, cegos?...
41 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ǝnnăr tămoosăm iməddorɣal, wăr kăwăn-itəgger uḍlem wa n-abăkkaḍ măšan, dăɣ-təssəba n-a-di-dăɣ s-tənnăm hannăyăm, a făl, tumast-năwăn i-inăsbăkkaḍăn, tətbat.»
41 Respondeu-lhes Jesus: Se fôsseis cegos, não teríeis pecado, mas agora pretendeis ver, e o vosso pecado subsiste.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.